LOGINAng tunog ng lock mula sa labas ng pinto ay umalingawngaw sa buong cabin ng yacht na parang isang hatol ng kamatayan. Naiwan akong nakahandusay sa kama—hubad, nanginginig ang buong katawan mula sa matinding climax, at ang dalawa kong kamay ay mahigpit pa ring nakatali ng sutlang kurbata sa headboard ng kama.
Ang init ng binhi ni Dik ay nararamdaman ko pa rin sa aking kaloob-looban, isang malapot at nag-aapoy na paalala na ang kaniyang bagsik ay tuluyan nang sumakop sa akin. Pero mas matindi ang lamig na unti-unting lumalamon sa puso ko.
Buntis. Ang salitang iyon ay parang lason na sumira sa utak ni Dik. At ang masakit? Isang malaking kasinungalingan ang lahat.
Napatingin ako sa bedside table kung saan naiwan ni Dik ang kaniyang phone. Kumikislap ang screen nito sa dilim, nagpapakita ng orihinal na medical report na ipinadala ng isang hindi kilalang numero. Patient: Lysandra Albrecht. Status: NOT PREGNANT. Negative.
"Elena..." ang pangalan ng kaniyang ina ang unang lumabas sa nanginginig kong mga labi.
Si Elena Hawthorne. Ang legal na asawa ni Garrick. Ang babaeng akala ng lahat ay tahimik at sunod-sunuran, pero siya pala ang may hawak ng pinakamatalim na kutsilyo. Siya ang nag-alter ng report para palabasin na dinadala ko ang anak ng kaniyang asawa. Ginawa niya iyon para pukawin ang natutulog na halimaw sa loob ni Dik. At nagtagumpay siya.
Gusto kong sumigaw. Gusto kong kalasin ang pagkakatali sa mga kamay ko, pero bawat galaw ko ay lalong humihigpit ang sutla sa aking mga pulso, nag-iiwan ng mapulang marka sa aking maputing balat. Ang aking hininga ay putol-putol habang ang yacht ay marahas na sumasabay sa hampas ng alon sa labas.
Makalipas ang halos dalawang oras, narinig ko muli ang pag-click ng pinto.
Bumukas ito, at pumasok si Dik. Hindi na siya ang galit na halimaw na lumabas kanina; ngayon, ang kaniyang aura ay mas nakakahintakot dahil sa kaniyang katahimikan. He was holding a crystal glass filled with dark amber bourbon. Malalaki ang kaniyang hakbang patungo sa akin, ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa aking kawawang kalagayan.
Huminto siya sa gilid ng kama, pinapanood ang bawat pagtaas at pagbaba ng aking dibdib. Ang kaniyang tingin ay tila isang pisikal na haplos na nagpapainit muli sa aking hiyas kahit na binalot na ako ng takot.
"Nakita mo ba?" tanong niya, ang boses ay mababa, gravelly, at may kasamang kakaibang panginginig. Ipinatong niya ang phone sa tapat ng mukha ko.
"D-dik... it’s a lie," pabalang kong sagot, pilit na pinapatatag ang aking boses. "Ang nanay mo... si Elena ang gumawa niyan. Hindi ako buntis, Dik. I never let your father touch me without protection, at matagal nang tapos ang sa amin bago pa kita nakilala."
Ibinaba ni Dik ang kaniyang baso sa table. Dahan-dahan siyang gumapang sa ibabaw ng kama, ang kaniyang mabigat at matigas na katawan ay muling pumaimbulog sa akin. Ramdam ko ang init ng kaniyang hininga na amoy alkohol at pagnanasa.
Inilapit niya ang kaniyang mukha sa akin, ang kaniyang ilong ay sumasayad sa curve ng aking leeg, dahan-dahang inaamoy ang kaniyang sariling marka na iniwan niya kanina.
"Alam ko," bulong niya.
Nanlaki ang aking mga mata. "Ano?"
"I said, I know," Dik growled, bumaon ang kaniyang mga daliri sa aking panga, pinipilit akong tingnan ang kaniyang nag-aapoy na mga mata. "I tracked the IP address of the sender habang nasa deck ako. It came from my mother's private server. Alam kong hindi ka buntis sa tatay ko, Lysandra."
"Then why did you..." napatingin ako sa aking mga kamay na nakatali pa rin. "Why are you doing this to me?"
Isang mapang-akit at nakakamatay na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Dik. Hinaplos ng kaniyang libreng kamay ang aking hita, dahan-dahang umaakyat patungo sa aking bewang, pinaparamdam sa akin ang kaniyang magagaspang na palad.
"Dahil gusto ko," pabulong niyang sagot, ang kaniyang boses ay punong-puno ng horny at wild na pagnanasa. "The moment I saw that fake report, hindi galit ang unang naramdaman ko, Lysandra. It was an excuse. Isang rason para tuluyan kitang maikulong dito. Isang dahilan para maging marahas sa 'yo nang walang pag-aalinlangan."
Binalot ako ng kilabot, pero kasabay niyon ay ang isang matinding kuryente na gumapang sa aking kaloob-looban. Dixon Hawthorne was completely unhinged. He didn't care about the truth; he only cared about his obsession with my body.
"You're a monster, Dik," hingal kong sabi, habang ang aking katawan ay nagsisimula na namang maging basang-basa dahil sa kaniyang haplos.
"I told you, I am a beast," sagot niya.
Hindi na niya hinintay na makasagot ako. Sa isang mabilis na galaw, kinalas niya ang kurbata sa aking mga kamay, pero bago pa man ako makagalaw ay binuhat na niya ang dalawa kong binti at isinampa sa kaniyang malalapad na balikat. Ang posisyong ito ay mas nakakahubad, mas mapang-ahas, at walang iniwan na espasyo para sa aking dangal.
Inilabas niya ang kaniyang pagkalalaki na kanina pa pala matigas at nag-uugat sa loob ng kaniyang pantalon. It was massive, pulsing with blood, and looking incredibly seductive under the moonlight.
"Tonight, gagawin nating totoo ang report ng nanay ko," Dik whispered, his eyes widening with dangerous lust. "I’m going to fill you up until you can’t walk. Papalitan natin ang multo ng tatay ko ng tunay na binhi ng isang totoong Hawthorne."
"D-dik... a-ahhh!"
Isang marahas at malalim na baon ang ginawa niya. Walang preno. Walang dahan-dahan. Ang kaniyang beast ay tuluyang pumasok sa aking hiyas, binubuwag ang bawat depensa ko. Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang mga braso, ang aking mga kuko ay bumaon sa kaniyang naglalakihang muscle habang ang aking bibig ay napahalinghing sa sarap at sakit.
"F-fuck, Lysandra... you're so tight... so wet..." Dik groaned, his face flushing with blood as he started a frantic, pounding rhythm. Plak. Plak. Plak. Ang tunog ng aming mga katawan na nagtatamaan ay naging mas malakas pa sa ingay ng alon sa labas ng yacht.
Bawat tulak niya ay parang gustong abutin ang aking puso. Dixon was f-cking me like he wanted to imprint his name into my soul. Ang kaniyang 6-pack abs ay tumatama sa aking tiyan sa bawat marahas niyang pagsunggab, nag-iiwan ng matinding init na nagpapabilis ng aking pag-climax.
"A-ahhh! Dik! More... h-harder! F-fuck me harder!" I screamed, totally losing my sanity.
Ang laro ng paghihiganti ay tuluyan nang naging laro ng purong libog at pagnanasa. I wanted him as much as he wanted to destroy me. Dixon flipped me around, making me face the glass wall of the yacht that showed the vast, dark ocean. He pulled my hips back, exposing my wetness to the cold air before slamming his length back inside me from behind.
Ang bawat bayo niya ay may kasamang gigil. Nilamukos niya ang aking mga suso gamit ang kaniyang malalaking kamay, habang ang kaniyang labi ay nakagat sa aking likod, nag-iiwan ng mga pulang marka ng pag-angkin.
"Isigaw mo, Lysandra! Sabihin mo sa karagatan kung kanino ka lang!" Dik ordered, his breath coming in hot, desperate gasps.
"Sa 'yo! Sa 'yo lang, Dik! A-ahhh! O-oh god!"
Kasabay ng kaniyang huling tatlong malalakas at gumuuhong saksak, sumabog ang aking buong pagkatao. Isang blinding white light ang bumalot sa aking isipan habang ang aking hiyas ay marahas na sumasayaw sa kaniyang loob. Dixon followed immediately, letting out a wild, animalistic roar as his hot, thick, and white liquid flooded my insides, sealing his claim once and for all.
Kinaumagahan, nagising ako na may amoy ng usok sa loob ng cabin. Ang yacht ay hindi na gumagalaw. Pagdilat ng aking mga mata, nakita ko si Dik na nakatayo malapit sa pinto, may hawak na baril, habang ang radar ng yacht ay nagpapakita ng tatlong hindi kilalang speedboat na mabilis na dumarating patungo sa kinaroroonan namin.
"Magbihis ka, Lysandra," Dik said, his voice cold but his eyes still lingering on my naked body. "Dumating ang mga tauhan ng tatay ko. At mukhang hindi lang sila basta mag-uusap."
Ang boses ni Alistair Albrecht na umalingawngaw mula sa satellite radio ay parang isang malamig na kutsilyo na sumaksak sa nagbabagang kapaligiran sa loob ng cabin. Ang mukha ni Garrick Hawthorne ay tuluyang nawalan ng kulay habang ang dambuhalang pulang error message ng Swiss bank mainframe ay patuloy na kumukurap-kurap sa biometric panel, nag-o-overflow sa screen ng purong kabiguan."Alistair..." ang bulong ni Garrick ay may kasamang panginginig ng matinding takot at hindi makapaniwalang galit. "Patay ka na... Pinanood kong gumuho ang mansyon mo sa London tatlong taon na ang nakalilipas!""Akala mo lang 'yon, Hawthorne," ang malamig at may awtoridad na boses ng aking ama ay sumasabay sa marahas na pagbayo ng hangin sa labas ng helipad. "Ang aking anak na si Lysandra ay hawak ang kalahati ng biological key, ngunit ang huling kalahati ay hinding-hindi mo makukuha hangga't hindi ko ibinibigay ang aking sariling pirma. At ngayon, Dixon... Lysandra... patuloy ninyong panatilihing mataas
Ang bawat salita ni Garrick Hawthorne ay parang lason na mas matindi pa sa kemikal na kasalukuyang nagpapainit sa aking mga ugat. Ang kaniyang pagtayo sa may pintuan ng helicopter, suot ang puting hazmat suit na may bahid ng dugo, ay naging hudyat ng tuluyang pagkasira ng natitira naming katinuan. Ang duguang puso na hawak ni Caspian kanina ay isang huwad na laman—isang pain upang ilabas ang pinakamalalim na lihim ng aming mga katawan."Ang perpektong sample..." ang boses ni Garrick ay may kasamang mala-demonyong halakhak na umalingawngaw sa nagyeyelong hangin ng Zurich. "Dixon, Lysandra... ang inyong maruming pagnanasa ang mismong susi na magbubukas sa tunay na kayamanan na itinatago ng pamilyang Albrecht sa loob ng limang dekada."Ngunit si Dik ay wala nang marinig. Ang kaniyang unchained dominance ay tuluyan nang lumagpas sa rurok ng isang normal na nilalang. Ang kaniyang mga mata, na dati ay may kulay berde, ay nilamon na ng purong kadiliman ng libido at matinding galit. Ang kaniy
Ang malamig na dulo ng baril ni Caspian na nakatutok sa noo ni Dik ay hindi sapat upang palamigin ang nagbabagang impiyerno sa loob ng helicopter. Ang hangin ay naging masangsang at mabaho sa amoy ng purong pakikipagtalik—halo-halong pawis, dugong galing sa mga kagat, malapot na juices ng aking hiyas, at ang umaagos na puting semilya ni Dik na kasalukuyan pa ring bumubula sa white leather sheets ng cabin."Biometric transfer..." ang boses ni Dik ay hindi man lang nanginginig sa harap ng kamatayan. Sa halip, ito ay naging isang mas mababa, mas seryoso, at mas mapanganib na ugong. Ang kaniyang 6-pack abs ay marahas na gumagalaw sa bawat mabilis niyang paghinga, at ang kaniyang dambuhalang ari—ang kaniyang pamosong Dik—ay hindi man lang nanghina sa kaniyang huling pagsabog. Mas lalo pa itong lumaki, nag-uugat, mapula, at naglalabas ng maiinit na likido habang nananatili itong nakabaon nang sagad sa aking pinakasulok."Akala mo ba ay matalino ka, Caspian?" Dik hissed, his unchained domina
Ang lamig ng hangin sa Zurich ay tuluyang napawi ng nagbabagang apoy ng lason at ang naglalagablab na libog sa loob ng cabin. Si Elena Hawthorne ay nakatayo sa may pinto ng helipad, ang kaniyang marangyang gintong remote control ay kumikislap sa ilalim ng mga ilaw ng helicopter. Sa kaniyang likod, ang mga armadong mersenaryo ay nakahanda nang pasabugin ang aming mga ulo sa isang maling galaw lang."Dixon..." ang boses ni Elena ay may kasamang nakapangingilabot na lambing, isang reyna ng kadiliman na pinapanood ang kaniyang sariling anak na malubog sa kasalanan. "Akala mo ba ay madali mong makukuha ang yaman ng mga Albrecht? Ang antidote na hawak ng iyong kapatid ay walang silbi kung hindi ko ibibigay ang activator na nasa kamay ko."Ngunit si Dik ay hindi nakikinig sa kaniyang ina. Ang kaniyang unchained dominance ay tuluyan nang lumagpas sa hangganan ng katinuan. Ang kaniyang mga mata ay kulay itim na sa purong bagsik, at ang kaniyang dambuhalang ari, ang kaniyang bansag na Dik, ay m
Ang boses ni Caspian ay parang isang marahas na kidlat na gumuhit sa gitna ng nagyeyelong cabin ng helicopter. Ang duguang organ sa kaniyang kaliwang kamay ay dahan-dahang tumutulo sa mamahaling carpet, habang ang asul na vial ng Albrecht Fortune Trust sa kaniyang kanan ay sumasalamin sa pulang liwanag ng apoy mula sa sumasabog na laboratoryo sa ibaba."Dixon..." ang boses ng kapatid ko ay naging isang pabulong na sumpa. "Ang dugong dumadaloy sa ari mo... ang semilyang kasalukuyang naglalagablab sa loob ng hiyas ng kapatid ko... iyan ang mismong mitsa ng kaniyang kamatayan."Hindi gumalaw si Dik. Nakaluhod pa rin siya sa pagitan ng aking mga hita, ang kaniyang dambuhalang katawan ay nanginginig sa matinding adrenaline, galit, at unhinged na libog. Ang kaniyang beast—ang kaniyang dambuhalang ari na bansag na Dik—ay kasalukuyan pang nakabaon nang buong-buo sa aking pinakasulok, nararamdaman ko ang bawat pintig nito na parang isang buhay na makina na ayaw bumitaw. Ang kaniyang 6-pack abs
Ang hangin sa ibabaw ng helipad sa Zurich ay tila nagyeyelo, ngunit sa loob ng pribadong chopper, ang aming mga katawan ay nag-aapoy pa rin sa matinding init ng katatapos lang na pagtatalik. Ang amoy ng sariwang semilya ni Dik at ang malapot na juices ng aking hiyas ay humahalo sa amoy ng jet fuel at usok mula sa laboratoryo sa ibaba.Sa dambuhalang monitor sa labas, ang countdown ni Dr. Julian Vance ay mabilis na bumababa.14... 13... 12..."Dixon!" sigaw ni Caspian, ang kaniyang baril ay nakatutok na sa glass door ng rooftop entrance, ngunit alam niyang huli na ang lahat kung hahayaan niyang hilahin ni Vance ang lever. "Kailangan nating pasukin ang laboratoryo! Ang gintong binhi ng pamilya ko ang tanging paraan para mabawi natin ang buong Albrecht Empire!"Tumingin sa akin si Dik. Ang kaniyang mukha ay basang-basa pa rin ng pawis, ang kaniyang dibdib at ang kaniyang matitigas na 6-pack abs ay marahas na tumataas-bumababa habang ang kaniyang adrenaline ay pilit na nilalabanan ang pag
Ang hanging dagat na kanina lang ay tila humahaplos sa aming mga katawan ay naging kasing lamig na ng yelo. Nakatayo si Dik sa deck ng yacht, ang kaniyang hubad na katawan ay kumikinang sa ilalim ng buwan, pero ang kaniyang aura ay nakakamatay.Ang medical report sa kaniyang phone ay tila isang hat
Ang katahimikan sa ballroom ay parang isang mabigat na kumot na biglang sumakal sa lahat ng naroon. Ang mga bilyonaryo, ang mga socialite, at maging ang mga waiter ay tila naging estatwa. Sa gitna ng lahat, nakaluhod ang pinaka-mailap at pinaka-mapanganib na tagapagmana ng mga Hawthorne—si Dixon.A
Nasa loob kami ng elevator patungo sa grand ballroom ng resort. Dixon was wearing a tailored black tuxedo, but he looked less like a gentleman and more like a predator in disguise. Habang ako, suot ang isang blood-red gown na halos walang itinatago sa likod at may hiwa sa hita na umaabot hanggang b
Nanigas sa kinatatayuan niya si Garrick. Ang kaniyang mukha ay parang binuhusan ng asido sa sobrang putla nang makita ang kaniyang anak na si Dixon na mahigpit na nakakapit sa aking balakang. My legs were still wrapped around Dixon’s waist, my skin flushed and hot against his bare chest."Dixon, bi







