Chapter 2: Ang Bagsik ng Paghihiganti

Nanigas sa kinatatayuan niya si Garrick. Ang kaniyang mukha ay parang binuhusan ng asido sa sobrang putla nang makita ang kaniyang anak na si Dixon na mahigpit na nakakapit sa aking balakang. My legs were still wrapped around Dixon’s waist, my skin flushed and hot against his bare chest.

"Dixon, bitawan mo siya!" ungol ni Garrick, ang boses niya ay nanginginig sa pagitan ng awtoridad at selos. "Lysandra, anong kalokohan ito? This is... this is insane!"

Hindi man lang kumurap si Dixon. Mas hinigpitan pa niya ang hawak sa akin, ang kaniyang malalaking palad ay lalong bumaon sa aking bewang, dinidikit ang aking hiyas sa kaniyang nag-aapoy na katawan. Tumingin siya sa kaniyang ama nang may halong pangungutya.

"Ginagawa ko lang ang nakasanayan nating mga Hawthorne, Dad," ang boses ni Dixon ay parang kape—maitim, matapang, at nakaka-adik. "Kinukuha ko ang gusto ko. At ngayon? Siya ang gusto ko."

"Kababaihan ko siya!" sigaw ni Garrick, papasok na sa loob ng kwarto.

Nagpakawala ako ng isang mapang-asar na tawa habang nakasandal ang ulo ko sa balikat ni Dixon. Ang bango niya—amoy pawis ng lalaki, mamahaling bourbon, at purong pagnanasa—ay unti-unting lumalasing sa akin. Tiningnan ko si Garrick nang diretso sa mga mata.

"Correction, Garrick. Naging sa 'yo ako. Pero nang makita kitang binibigay sa asawa mo ang singsing na dapat ay para sa akin? Doon natapos ang lahat. Ngayon? I’m exploring my options. At si Dixon... napakasarap niyang option."

Parang sasabog ang ugat sa noo ni Garrick. "Dixon, lumabas ka na. Ngayon din."

"Suite ko ito, Dad," sagot ni Dixon, ang boses ay naging isang mapanganib na bulong. "At siya ang babae ko ngayong gabi. Bakit hindi ka na lang bumalik sa asawa mo at magpanggap na tapat kang asawa? Kami ni Lysandra... marami pa kaming 'tatapusin'."

Gamit ang kaniyang paa, malakas na sinipa ni Dixon ang pinto at ni-lock ito. Ang tunog ng lock ay parang hudyat ng giyera. Hinarap niya ako, ang kaniyang mga mata ay halos itim na sa sobrang dilim ng pagnanasa.

"Now, where were we?" bulong ni Dixon.

Hindi niya ako ibinaba. Binuhat niya ako patungo sa naglalakihang king-sized bed. Sa bawat hakbang niya, nararamdaman ko ang kaniyang k*****a na pilit kumakawala sa kaniyang pantalon. Nang ihiga niya ako sa malambot na kama, ang aking emerald dress ay dahan-dahang nahubad sa kaniyang paningin.

"A-ahhh, Dixon..." hindi ko mapigilang mapadaing nang maramdaman ang kaniyang labi sa aking leeg. Marahas ang kaniyang mga halik, parang isang gutom na hayop na ngayon lang nakatikim ng biktima.

"Nanginginig ka, Lysandra," sabi niya, ang kaniyang hinlalaki ay pinaglalaruan ang aking ibabang labi. "Natatakot ka ba? O baka naman... excited ka nang makatikim ng totoong lalaki?"

"Huwag kang masyadong kampante, Hawthorne," hingal kong sagot, pero traydor ang katawan ko. Bawat haplos niya ay parang kuryenteng gumagapang sa aking kaloob-looban.

Walang salitang sumagot si Dixon. Sinakop niya ang aking labi ng isang halik na puno ng bangis. Hindi ito lambingan; ito ay pag-angkin. Ang kaniyang dila ay mapangahas na pumasok, nilalasap ang bawat sulok ng aking bibig hanggang sa mawalan ako ng hininga.

Bumaba ang kaniyang mga halik sa aking lalamunan patungo sa aking dibdib. Napaka-detalyado ng bawat galaw niya. Nararamdaman ko ang kaniyang mga kamay na hinahawi ang natitirang harang sa pagitan namin. Nang tuluyan akong mahubaran sa ilalim ng malamlam na ilaw, tumigil siya sandali. He looked at me like I was a feast.

"Tonight, kakalimutan mo siya," utos ni Dixon, ang kaniyang boses ay naging isang ungol sa aking tainga. "Tonight, ang pangalan ko lang ang isisigaw mo."

Hinubad niya ang kaniyang pantalon sa isang mabilis na galaw. My God. He was magnificent. Ang bawat hiwa ng kaniyang abs ay kumikislap sa pawis, at ang kaniyang pagkalalaki ay nakatayo nang buong dangal, handang sumakop.

Binuhat niya ang aking mga binti at isinampa sa kaniyang balikat. Ang posisyong ito ay masyadong mapang-ahas, masyadong wild. Nang dahan-dahan niyang ipasok ang kaniyang sarili sa akin, isang malakas at matining na ungol ang kumawala sa aking lalamunan. "O-oh my god, Dixon! H-hindi ko kaya..."

"Kaya mo, baby. Lunukin mo lahat," bulong niya habang sinisimulan ang isang mabilis at malakas na bayo.

Bawat tulak niya ay tumatama sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkababae. Ang kama ay umuugong sa lakas ng kaniyang bawat pagsunggab. Ang aking mga kuko ay bumaon sa kaniyang likuran, gumuguhit ng pulang marka sa kaniyang balat, pero parang lalo lang siyang ginaganahan.

"A-ahhh! Dixon! O-oo... diyan... please!" sigaw ko habang ang aking paningin ay nagsisimulang mag-spark. Sobrang init. Sobrang sarap. Ang kaniyang bawat galaw ay may kasamang seduction na hindi ko naramdaman kay Garrick.

"Sabihin mo," hingal na hingal niyang utos, ang kaniyang mukha ay basang-basa ng pawis habang nakatitig sa akin. "Kanino ka lang?"

"Sa 'yo! Sa 'yo lang, Dixon! A-ahhh!"

Kasabay ng kaniyang huling malakas na pagtulak, sumabog ang lahat. Isang puting liwanag ang bumalot sa aking isipan habang ang aking katawan ay nanginginig sa matinding climax. Dixon followed soon after, letting out a wild, guttural roar as he released everything inside me.

Naiwan kaming dalawang hingal na hingal, ang aming mga puso ay nagkakarerahan. Hindi siya agad bumitaw. Nanatili siyang nakayakap sa akin, ang kaniyang hininga ay mainit sa aking balat.

"Rule number two, Lysandra," bulong niya, ibinabalik ang seductive at kalmadong tono. "Kapag natikman mo na ang anak, hinding-hindi mo na babalikan ang ama."

Tumingin ako sa kaniya, at kahit pagod ang aking katawan, alam kong simula pa lang ito. I came for revenge, but I stayed for the beast.

Kinabukasan, nagising si Lysandra na may nakapatong na itim na credit card sa kaniyang noo. May kasama itong note:

"Dad blocked my main accounts, so I hacked his emergency fund. Wear something that will make his heart stop. We’re going to the charity ball tonight as a couple. Be ready in 30 minutes, or I’ll finish what we started last night." - Dixon

P.S. Sa baba ng note, may nakadikit na picture ni Garrick na mukhang stress na stress sa lobby. Ang laro ay lalo pang uminit.