Share

Kabanata 3

last update Last Updated: 2026-01-19 20:11:45

Ang bawat hakbang ko papasok sa bar ay tila isang pagpunit sa kontratang pinirmahan ni Papa. The music was a heavy, thumping bass that vibrated in my chest, a stark contrast to the classical sonatas that usually filled our mansion. It was dark, save for the flickering neon lights—purple, deep blue, and a dangerous shade of red—that bathed the crowd in a surreal glow.

“Two shots of tequila. Now,” utos ko sa bartender pagkaupo ko sa isang stool.

The bartender looked at me, his eyes scanning my silk dress and the way I gripped the counter. Siguro ay halata niyang hindi ako sanay sa ganitong lugar, but he didn't ask. He just slid the glasses toward me.

I downed the first shot. It burned. Lumiyab ang lalamunan ko hanggang sa sikmura, pero masarap sa pakiramdam. It was a different kind of pain—a pain that I chose. Hindi gaya ng sampal ni Papa o ng mga salita ni Julian na tila unti-unting pumapatay sa pagkatao ko.

“This is for the boardroom,” bulong ko bago ininom ang pangalawang shot.

I looked around the room. The place was filled with people lost in the music, lost in each other. Dito, walang nag-uusap tungkol sa shipping logistics o mergers. Dito, walang nagbabantay kung diretso ba ang upo ko o kung tama ba ang paghawak ko sa tinidor.

I felt a strange sense of power. For the first time in twenty-three years, I was invisible. I wasn't Elena Dela Vega, the heiress. I was just a girl in a black dress, and I had a mission.

“One night,” I whispered to my reflection in the mirrored wall behind the bar. “Isang gabi para burahin ang lahat ng plano nila.”

In my mind, I could still see the white wedding dress hanging in my room. It felt like a ghost haunting me. Julian wanted a pure, obedient bride? My father wanted a perfect daughter to sell to the Monteverdes? Tonight, I would give them exactly the opposite.

I wanted to find someone. Someone who didn't know my name. Someone who wouldn't care about my father's bank account. I wanted a stranger to take the one thing that was being traded like a commodity.

I stood up, feeling a bit lightheaded from the alcohol and the adrenaline. I began to weave through the crowd, my hips swaying to the rhythm of the music. I could feel men’s eyes on me—lingering on the bare skin of my back, tracing the curve of my legs. Dati, mahihiya ako. Dati, bibilisan ko ang lakad ko at titingin sa malayo.

But tonight? I looked back. I smirked. I let them see the defiance in my eyes.

Pero sa kabila ng dami ng mga lalaking lumalapit at nagtatangkang kuhanin ang atensyon ko, wala ni isa sa kanila ang tumatama sa hinahanap ko. Most of them smelled like desperation or too much cheap cologne. They looked like the boys Julian hung out with—privileged, arrogant, and shallow.

I wanted someone different. I wanted someone who looked like he could handle the storm inside me.

“Miss, you look like you’re searching for trouble,” isang lalaki ang humarang sa daan ko. He was handsome in a generic way, wearing a suit that probably cost a few thousand pesos. He reached out to touch my arm. “Want to go somewhere quieter?”

I looked at his hand, then at his face. He reminded me of a younger version of my father’s business associates. The same smug smile, the same entitlement.

“You’re not the kind of trouble I’m looking for,” I said, my voice cold as ice. I brushed past him without a second glance.

I headed toward the VIP lounge at the back, where the lights were dimmer and the shadows were thicker. There was a velvet curtain separating the chaos of the dance floor from a more secluded area. My heart hammered against my ribs.

This was the part where I should be scared. This was the part where the

"Good Elena" should turn around and call Sophia to take her home. But that girl was gone. She died the moment my father's hand hit my face.

I pushed the curtain aside.

The air here was cooler, smelling of premium bourbon and expensive cigars. Only a few people were in this section. My eyes scanned the booths, looking for a sign, a feeling—anything.

And then, I saw him.

He was sitting alone in the farthest booth, partially hidden by the darkness. He wasn't dancing, he wasn't talking, and he wasn't looking at his phone. He was just... there. Like a predator waiting in the tall grass.

He was wearing a black dress shirt with the top buttons undone, sleeves rolled up to reveal muscular forearms covered in intricate, dark tattoos. His hand was wrapped around a glass of neat whiskey, his fingers long and steady. Even from the distance, I could feel the sheer weight of his presence. It was heavy, dark, and suffocatingly masculine.

He didn't look like a businessman. He didn't look like a playboy.

He looked like the Shadow.

He slowly raised his head, and our eyes locked.

His gaze was like a physical touch—cold, sharp, and incredibly intense. It wasn't the look of a man who wanted to buy me. It was the look of a man who could destroy me.

And in that moment, I knew.

“Found you,” my mind whispered.

Ang galit ko, ang sakit, at ang pagnanais kong magrebelde ay tila nag-aapoy nang mas maliwanag sa ilalim ng kanyang titig. This man was the personification of everything my father warned me about.

He was the danger. He was the mistake.

And he was exactly who I wanted to give my innocence to.

I didn't think about the consequences. I didn't think about the wedding next month. I only thought about the heat blooming in my stomach as I started to walk toward him, my heels clicking a steady rhythm of surrender and defiance.

Tonight, I was destroying the girl I used to be. And I was going to let this shadow help me do it.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Seducing The Shadow   End

    Ang langit sa huling hantungan ng aming paglalakbay ay hindi kulay abo gaya ng sa Alps, o madilim gaya ng sa Binondo. Dito sa dulo ng horizon, kung saan ang dagat at langit ay tila naghahalikan sa isang walang hanggang asul, ang lahat ay mukhang payapa. Ang Horizon’s End ay hindi lang isang geographical location; ito ang sandaling ang lahat ng mga pira-pirasong piraso ng aming buhay ay sa wakas ay nabuo na.Nakatayo kami ni Dante Valez sa deck ng aming bagong yate, ang Aurora. Hindi na ito cargo ship na puno ng armas; ito ay isang tahanan. Malayo na kami sa Montenegro, malayo na sa ingay ng mga balita. Ang Horizon’s End ay ang pagpasok namin sa isang teritoryong walang pangalan sa mapa."Vera, tingnan mo," turo ni Dante sa malayo.Isang maliit na isla ang dahan-dahang lumilitaw sa gitna ng dagat. Iyon ang aming destinasyon. Isang pribadong santuwaryo na binili namin gamit ang mga huling sentimo ng Legacy Fund na hindi na namin kailangan para sa operasyon.Bago kami bumaba sa isla, pum

  • Seducing The Shadow   Chapter 40

    Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay."Hindi pa rin maalis sa isip mo ang nangyari sa chateau?" boses ni Dante Valez mula sa aking likuran.Lumingon ako at nakita ko siyang may hawak na folder. Hindi na siya nakasuot ng tactical gear. Ngayon, nakasuot siya ng simpleng itim na polo, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling mapagbantay."Iniisip ko lang kung hanggang kailan natin kailangang maging ganito, Dante," sagot ko. "We are rich beyond imagination, we have the power to dismantle syndicates, pero sa huli, tayo pa rin ang mga 'ghosts' sa sarili nating kwento.

  • Seducing The Shadow   Chapter 39

    Ang hangin sa ibabaw ng French Alps ay kasing talas ng banyeta. Nakatayo ang isang dambuhalang chateau sa tuktok ng bangin, isang estratehikong lokasyon na tanging mga helicopter lamang ang makakarating. Dito gaganapin ang Shadow Summit—ang emergency meeting ng mga natitirang pinuno ng Iron Syndicate matapos ang ginawa naming pag-ubos sa kanilang pondo sa Zurich."Vera, check your comms," boses ni Dante Valez mula sa earpiece ko.Nakatago ako sa isang rocky ridge, mga limang daang metro ang layo mula sa chateau. Naka-full tactical gear ako, ang aking sniper rifle ay nakatutok sa main entrance. "Malinaw, Dante. Nakikita ko na ang mga dating 'business partners' ni Papa. Ang daming security, parang pupunta sa giyera.""Dahil giyera na nga ito," sagot ni Dante. "Ang Zurich Heist ang bumasag sa tiwala nila kay Julian at Alberto. Ngayon, magkakagulo na ang mga 'yan kung sino ang kukuha ng trono. Ang trabaho natin ay siguraduhin na walang lalabas na buhay sa summit na 'yan na may balak pang

  • Seducing The Shadow   Chapter 38

    Ang Zurich ay balot ng puting niyebe, isang kabaligtaran sa madugo at mainit na nakaraan na iniwan namin sa Pilipinas. Ang lungsod na ito ay amoy pera, kapangyarihan, at mga sikretong pilit ibinaon sa ilalim ng mga dambuhalang vault ng mga bangko sa Bahnhofstrasse. Dito nakatago ang Dela Vega Legacy Fund—ang dambuhalang pondo na pinagsama-samang nakaw na yaman nina Alberto at ng Iron Syndicate."Vera, are you in position?" boses ni Dante Valez mula sa aking earpiece."Lobby na ako," sagot ko habang inaayos ang aking suot na haute couture na coat at ang dambuhalang shades na nagtatago sa aking mga mata.Ang plano ay simple pero nakamamatay: kailangan kong pumasok sa Banque de l'Horizon, isa sa pinaka-eksklusibong pribadong bangko sa buong mundo. Kailangan nila ang aking biometrics—retina scan at voice recognition—para ma-activate ang pondo. Ang Syndicate ay kasalukuyang nasa proseso ng pag-reroute ng pera, pero dahil sa "Exile Protocol," na-freeze ito ng international courts. Isang tao

  • Seducing The Shadow   Chapter 37

    Ang baybayin ng Montenegro ay sinalubong kami ng mga naglalakihang bangin na kulay abo at ang asul na tubig ng Adriatic Sea na tila kasing lalim ng aming mga sikreto. Pagkatapos ng ilang linggong paglalakbay sa gitna ng dagat, ang pagtapak sa tuyong lupa ay nagdulot sa akin ng kakaibang hilo. Ngunit wala kaming oras para mag-adjust. Ang Exile Protocol ay hindi isang bakasyon; ito ay isang tactical relocation.Dinala kami ng isang armored SUV paakyat sa mga bundok ng Kotor, hanggang sa makarating kami sa isang dambuhalang villa na nakatago sa gitna ng mga pine trees. Ang Montenegro Sanctum."This is it," sabi ni Dante Valez habang binubuksan ang mabigat na bakal na gate. "Dito tayo bubuo ng bagong hukbo. Ang Sanctum na ito ay off-the-grid. Binili ko ito gamit ang isang dummy account limang taon na ang nakakalipas bilang huling sandigan."Ang villa ay hindi mukhang bahay ng isang bilyonaryo. Sa labas, mukha itong abandonadong kuta, pero sa loob, ito ay punong-puno ng cutting-edge techno

  • Seducing The Shadow   Kabnata 36

    Ang dagat sa gitna ng gabi ay parang isang dambuhalang itim na telon na walang katapusan. Isang cargo ship na binago para maging isang mobile command center, ang tanging ingay na naririnig ay ang mahinang pag-ugong ng mga makina at ang paghampas ng mga alon sa bakal na katawan ng barko. Wala na kami sa teritoryo ng Pilipinas. Kami ay nasa international waters—isang lugar kung saan ang mga batas ng tao ay dahan-dahang naglalaho, at ang tanging batas na umiiral ay ang survival. Nakatayo ako sa deck, hinahayaan ang malamig at maalat na hangin na tumama sa aking mukha. Ang maikli kong buhok ay magulo, at ang aking gown na midnight blue ay punit-punit na at may bahid ng dugo ni Dante. "Hindi ka pa natutulog," boses ni Dante Valez mula sa aking likuran. Lumingon ako at nakita ko siyang naka-bandage na ang braso, suot ang isang simpleng itim na t-shirt. Mukha siyang pagod, pero ang awtoridad sa kanyang mga mata ay hindi nababawasan. Lumapit siya sa akin at isinuot ang kanyang jacket sa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status