หมอคะ อย่าจิ้มหนู 7

“อะ อ่า พี่หมอ อย่าจิ้มหนู งื้อ”

ร่างเล็กถึงกับอ่อนระทวยทรุดลงกับตัก หงายหน้า แอ่นหลังแนบชิดกับพวงมาลัยอันหรูหราของรถ

“ฮึ ฮึ”

หมอหนุ่มมองดวงหน้าเด็กสาวที่ขึ้นสีชมพูระเรื่อ แววตาคล้ายจะร้องไห้ ปากเล็ก ๆ อวบอิ่มเผยอครางออก ราวกับกำลังเรียกร้องให้เขาประทับปากลง

จ๊วบบบบบบบบบบบบบ

จ๊วบ    จ๊วบ    จ๊วบ

หมอคมกฤชจูบหนักหน่วง คลุกเคล้า ไม่อ้อยอิ่งอย่างคนหิวโหย เรียวลิ้นร้อนของเขาซอนไซ้ แทรกลึกลงเกี่ยวกวัดลิ้นเล็กที่ยังไม่ประสา

 จูบนั้นดูดดื่มจนสาวน้อยอ่อนแรงไปกับไฟสวาทที่เขาถ่ายเทผ่านปลายลิ้นแผดเผาเด็กสาวจนมอดไหม้อย่างไม่เคยเป็น

จ๊วบ    จ๊วบ    จ๊วบ

“...อือ....”

เอื้องฟ้าครางเบาหวิว  กระเส่า

ลิ้นสากอุ่นของหมอหนุ่มคาสโนว่าไล้ไปตามเรียวปากอิ่มอย่างช่ำชอง  ปากร้ายขบกัดเบา ๆ ดูดดื่มความหอมหวานที่เด็กสาวมอบให้ครั้งแล้วครั้งเล่า   ราวกับจะไม่มีวันอิ่มกับรสจูบจากร่างบนตัก

“...อือ.....  อา....”

เด็กสาวเสียงระโหยในอกเพราะปากชายหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้ปากน้อย ๆ เป็นอิสระแม้แต่วินาทีเดียว ลมหายใจติดขัด เธอสัมผัสได้ถึงปลายนิ้วแกร่งที่ถูไถร่องสาวผ่านผ้าบางเบา มันปลุกความกระสันกลายเป็นกระแสไฟฟ้าแปลบปลาบวิ่งพล่านไปทั่วร่าง 

จ๊วบ    จ๊วบ    จ๊วบ

“...หือ... อา..”

หมอหนุ่มหายใจหอบ ชีพจรเต้นรัว เขาใช้มือเพียงข้างเดียวแกะกระดุมเสื้อของเด็กสาวอย่างชำนาญ เมื่อกระดุมถูกปลดออกสามเม็ดก็เพียงพอให้ฝ่ามือหนาสัมผัสกับความนุ่มนิ่มของอกอวบ ๆ ของเด็กสาวมัธยมปลายส่งผลให้เลือดในกายเขายิ่งเดือดพล่าน

หมอหนุ่มถอนเรียวปากขึ้นจ้องลึกในตาเด็กสาวบนตักด้วยสายตาเร่าร้อน  ริมฝีปากของเธอบวมเป่งขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยจูบอันเร่าร้อนของเขา เมื่อเลื่อนสายตาต่ำลงมา ทรวงอกอวบอิ่มเบียดแน่นอยู่ในยกทรงลูกไม้สีขาวจนล้นทะลักออกมา

“อ่า ขาว อวบ น่ากัด !”

เขาขบกรามแน่นข่มความเจ็บร้าวที่หว่างขา ความต้องการในกายหนุ่มมันพองโตจนแทบจะระเบิด

ในขณะที่ดวงตาคมกริบสบกับดวงตาปรือฉ่ำด้วยไฟสวาทของสาวน้อย ปลายนิ้วแกร่งของเขาก็ค่อย ๆ สอดเข้าร่องอก เกี่ยวยกทรงลูกไม้ให้เลื่อนขึ้นไป เผยให้เห็นอกอวบที่บดเบียดกันก็ดีดเด้งออกมา

“ยะ... อย่า”

ร่างน้อยสั่นระริก ส่งเสียงห้ามเบาหวิว ร่างกายเธอร้อนราวกับไฟ ฝ่ามือแกร่งของหมอคนนี้ช่างร้ายกาจกว่าเด็กหนุ่มที่ผ่าน ๆ มา ไม่มีผู้ชายคนใดที่ทำให้เธอทั้งอยากทั้งกลัวเช่นนี้มาก่อน

“หือ...”

ชายหนุ่มครางในอก แก่นกายของเขาตื่นตัวเต็มที่ แล้วมือหนาก็ตะปบลงบนดอกบัวตูมชูชัน  บีบเคล้นดอกบัวอวบ อึ๋มจนครัดเกร็งอย่างหนักหน่วง ปลุกเร้ากระแสไฟฟ้าให้แล่นแปลบปลาบ ซ่านซาบไปทั่วร่างน้อย

ซู้ดดดดดดดดด

ใบหน้าหล่อเหลาก้มไปเชยชมดอกบัวตูมอีกข้าง  จมูกโด่งเป็นสันแนบลึกเข้าไปในเนื้อนุ่มนิ่มสีขาวผ่อง สูดสัมผัสกลิ่นกายสาวทำให้เขายิ่งอยากจะกลืนกินเด็กสาวผู้นี้ทั้งเนื้อทั้งตัว  ปากระอุโฉบลงบนยอดปทุมถัน ขบ ดูดดึง ยอดบัวตูมสีชมพูระเรื่ออย่างหิวกระหาย

จ๊วบ    จ๊วบ     จ๊วบ

“อะ อ๊ะ อา อ่า อ๊าซ์ อื้ออออ”

เอื้องฟ้าครางราวคนจับไข้ แอ่นสะโพกหยัดให้แนบชิดกับนิ้วมือที่เข้าสอดเข้าออกถูกไถร่องสาวจนน้ำหวานไหลเยิ้ม ความซ่านกระสันทำให้มือน้อยกดศีรษะของเขาให้แนบกับเต้าอวบ ๆ ของตนมากยิ่งขึ้น

“อื้อ พะ พี่หมอ อะ อ๊าซ์ หนูเสียววววว อื้ออออ พี่หมอคะ”

ปากบางครวญครางสั่นระริก เมื่อปลายนิ้วแกร่งค่อย ๆ แทรกเข้าในหว่างขาแล้วถูกไถกลีบกุหลาบงาม บดเคล้ามันจนน้ำฉ่ำเยิ้มออกมา

 “ยะ.... อย่า... คะ อย่าจิ้มหนู มันเสียวววว งื้ออออ อ่า”

ใบหน้าสวยแหงนหงายเมื่อนิ้วแกร่งถูไถติ่งไตหอย แล้วค่อย ๆ แทรกลำนิ้วสู่ร่องสาว ชักเข้าชักออกถี่ ๆ

แซ๊ะ   แซ๊ะ   แซ๊ะ 

แซ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

“อะ อ่า อื้อ  ยะ  อย่า คะ พี่หมอ  อื้ออออออ”

เด็กสาวเว้าวอนผะแผ่ว ความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวลมันรวมอยู่กับการเคลื่อนไหวของนิ้วร้ายที่โจมตีเนินสาวของเธอจนบวมเป่ง กลีบหอยกลืนกินนิ้วแกร่งอย่างต้องการให้ลึกเข้าไปมากยิ่ง ๆ ขึ้นไป

 “อย่าหยุดใช่ไหมจ๊ะ เด็กน้อย ฮึ ฮึ”