บทที่ 2

เขาพูดและอดที่จะส่งสายตากรุ้มกริ่มให้เจ้าหล่อนไม่ได้ รสรินยิ้มอาย ๆ หล่อนรู้สึกเสียวซ่านตอนที่หน้าอกถูไปมากับตัวของธีรัฐ ผู้ชายอะไรยิ่งดูใกล้ ๆ ก็ยิ่งหล่อ นี่เขาเป็นลูกครึ่ง อะไร ๆ คงจะใหญ่ไปหมด

“แหม...คนไข้ของโรสคนนี้ปากหวานจริงนะคะ ไหนดูซิคะว่าจะเดินเก่งด้วยหรือเปล่า”

ธีรัฐค่อย ๆ ก้าวขาโดยมีพยาบาลสาวสวยคอยช่วยพยุง เขาเดินไปได้หลายก้าว แต่แล้วครู่หนึ่งเขาก็หันไปบอกเจ้าหล่อนว่า

“คุณโรสครับ...ผมยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เช้า ไม่ทราบว่าพยาบาลพิเศษจะมีบริการช่วยอาบน้ำให้คนไข้ด้วยหรือเปล่าครับนี่”

เขาถาม รสรินยิ้มรับและตอบกลับในทันที

            “ได้ซีคะ เดี๋ยวโรสจะช่วยเช็ดตตัวให้คุณธีก็แล้วกันนะคะ”

                พอพยาบาลสาวไม่ปฏิเสธ หนุ่มลูกครึ่งก็ยิ้มชอบใจ เขากำลังนึกอะไรบางอย่าง ก็พยาบาลสาวคนนี้สวยไม่ใช่เล่น และท่าทางหูตาเจ้าหล่อนก็แพรวพราวเวลามองเขา และเขาคงไม่ได้คิดไปฝ่ายเดียว

                “ห้องน้ำอยู่ทางนี้ครับ”

                 รสรินประคองคนไข้ของหล่อนตรงไปยังห้องน้ำ ภายในนั้นตกแต่งแบบไทย ๆ มีแจกันดอกไม้ส่งกลิ่นหอมและมีอ่างอาบน้ำหินอ่อน ตอนมาถึงที่นี่พยาบาลสาวก็รู้สึกทึ่งในสถานที่มาก ๆ เพราะบ้านหลังนี้อยู่ห่างออกมาจากตัวเมืองและมีอาณาบริเวณกว้างขวาง อยู่ริมน้ำและโอบล้อมด้วยต้นไม้เขียวขจี

                รสรินค่อย ๆ ประคองร่างสูงให้นั่งลงที่ขอบอ่างหินอ่อน หน้ากระจกที่ผนังมีมาลัยแสนสวยวางอยู่ สักครู่ธีรัฐก็พูดกับพยาบาลพิเศษสาวที่หันไปเตรียมสบู่กับครีมอาบน้ำ

                “คุณโรสครับ เอ้อ...ช่วยถอดเสื้อให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?”

                “ได้ซีคะ”

                รสรินไม่อิดออดที่จะช่วยดึงเสื้อออกจากตัวของชายหนุ่ม มันเป็นเสื้อยืดทำให้ถอดออกได้ง่ายแต่ไม่ง่ายสำหรับพยาบาลสาวที่จะทำใจไม่ให้มองรูปร่างของหนุ่มลูกครึ่ง

           

บทที่ 2

            ธีรัฐหล่อล่ำ บนตัวเขาเต็มไปด้วยซิกส์แพ็ค รสรินมองหน้าอกหน้าท้องของเขาแล้วอดที่จะนึกจินตนาการไม่ได้ ขนาดข้างบนยังล่ำแบบนี้ แล้วข้างล่างนั่นล่ะ

                “โรสจะเช็ดตัวให้นะคะ คุณธี”

                หล่อนพูดก่อนจะหยิบผ้าในอ่างน้ำบิดเบา ๆ แล้วซับบนเนื้อตัวของคนไม่สบาย แต่ดูทีหน้าตาเขาก็สดชื่นออกขนาดนี้เหมือนธีรัฐสบายดี แต่เขาก็คงยังเจ็บขาอยู่มากกระมัง

                “เป็นพยาบาลมากี่ปีแล้วครับ” เขาถาม พอพยาบาลสาวเช็ดตามเนื้อตัวก็รู้สึกซู่ซ่าตามแขนขาจนขนลุกชัน

                “เพิ่งทำงานไม่นานค่ะ พอดีรู้จากเพื่อนว่าที่บ้านของคุณติดต่อพยาบาลมาดูแลคนไข้พิเศษ โรสก็เลยมา”

                “โรสนี่...หน้าตาสวยแบบนี้ ทำไมไม่ลองไปสมัครเป็นนางแบบหรือ พริตตี้ล่ะครับ”

                “โรสไม่สวยหรอกค่ะคุณธี...คนสวยกว่าโรสมีเยอะแยะ”

                ธีรัฐหรี่ตามอง ยิ่งมองพยาบาลสาวก็ยิ่งเห็นความสวย และไม่เฉพาะความสวยเขายังเห็นความอวบอัดที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดคับติ้วอีกด้วย

                “อืม...โรสใช้น้ำหอมอะไรครับนี่...หอมจัง”

                “น้ำหอมนี่เหรอคะ?”

                โรสเลิกคิ้วแล้วหันกลับไปที่อ่างล้างหน้า แต่ไม่ทันได้ตอบเขาว่าหล่อนใช้น้ำหอมอะไรมือก็เผลอกดที่ก๊อกน้ำจนน้ำกระเด็นเลอะบนเสื้อจนเปียกปอน

                “อุ๊ย!”

                “มีอะไรหรือโรส”

                ธีรัฐถามเมื่อเห็นหล่อนทำท่าสะดุ้ง รสรินหันกลับมาและปัดรอยน้ำที่เปียกบนหน้าอกเสื้อ

                “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ...โรสซุ่มซ่ามเอง น้ำเลยเลอะเสื้อหมดเลย”

                “ถอดเสื้อออกซีครับ โรส”

                หนุ่มวัยยี่สิบห้าพูดแถมยิ้มกริ่ม รสรินเหลือบมองก็เห็นว่าธีรัฐไม่ได้พูดเล่น

                “พูดจริงหรือคะคุณธี...เดี๋ยวใครก็เข้ามาเห็นหรอกค่ะ”

                “ไม่เป็นไรหรอกโรส...ในนี้มีเราอยู่แค่สองคน ผมกลัวโรสจะไม่สบายตัว ดูซิเสื้อเปียกหมดแล้ว”

                “แหม...โรสอายจัง”

                พยาบาลสาวหน้าแดง ก็เจ้าบ้านเล่นนำเสนอมาแบบนี้ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้หล่อนวาบหวิวดีพิลึก เขาจะให้หล่อนถอดเสื้อในห้องนี้

                “คุณธีไม่ว่านะคะ”

                ธีรัฐไม่ตอบแต่ส่ายหน้า แล้วรสรินก็ทำตามที่เขาแนะนำ หล่อนค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อที่คับและรัดจนเห็นทรวดทรงชัดเจนออก เหลือแต่บราเซียตัวเล็กนิดเดียว ธีรัฐหายใจไม่ทั่งท้องพอได้เห็นชัด ๆ

                โอ แม่เจ้า...ก็ทรวดทรงของรสรินอวบอัดยั่วใจจนน้ำลายของเขาแตก รู้สึกเหมือนเห็นขนมหรือของเปรี้ยวจี๊ดตรงหน้า ทำให้เขาหิวขึ้นมาในทันใดนั่นเลย

                ผู้หญิงอะไรสวยก็สวย ทรงโตเอวคอด ธีรัฐกลืนน้ำลายเพราะบราเซียของรสรินเป็นลูกไม้ทำให้มองเห็นทะลุเข้าไปข้างในเลยทีเดียว เขาเห็นยอดเต้าของเจ้าหล่อนชัดเจน มันเป็นสีชมพูและกำลังดันเนื้อผ้าขึ้นมาจนเป็นเป็นเม็ดแข็งเป็นไต