สะใภ้สวิงกิ้ง บทที่ 17

แล้วเจนนิสาก็เดินตามปรีติไปยังรถเอสยูวีของเขาที่จอดด้านนอก ขณะนั้นที่ทั้งสองก้าวขึ้นรถก็อยู่ในสายตาของปัณณ์ ชายวัยเกือบเจ็ดสิบที่ยืนอยู่บนระเบียงห้องนอนและกำลังจ้องร่างอ้อนแอ้นในชุดกระโปรงลายดอกไม้ของเด็กสาวที่มีฐานะเป็นสะใภ้ของเขา ปัณณ์รู้สึกถูกชะตากับหล่อนและเคยแอบเอาสะใภ้สาวรุ่นหลายไปฝันตอนที่เขานอนบ่อย ๆ เพราะจริง ๆ แล้วเขาชอบแนวนี้ เด็กสาววัยใสซึ่งปัณณ์มักจะสั่งสาวไซต์ไลน์จากข้างนอกมาให้บริการเป็นประจำ และต้องเน้นเลยว่า ขาว สวย หมวย เอ็กซ์ หน้าสวย นมใหญ่เอวกิ่วสะโพกผาย และต้องเก่งกาจเรื่องฟาดฟันบนเตียง ลีลาต้องเด็ด ปัณณ์เองก็ยังดูหนุ่มกว่าอายุ แม้วัยจะล่วงเลยเกือบเจ็ดสิบแต่ก็แข็งแรงแถมยังมีซิกส์แพ็คอีกด้วย

“สองคนนั่นไปไหนกัน...อืม...สงสัยจะออกไปทำธุระข้างนอกกระมัง จะว่าไปเจ้าปราณผัวหนูเจนก็ยังไม่กลับจากต่างจังหวัดนี่นะ สงสัยผัวมัวมัวแต่ทำงานเมียเลยนึกเบื่อให้น้องผัวพาไปเที่ยวบ้าง อืม...แต่ยิ่งดูก็ยิ่ง...อืม...ซี๊ด...น่าเอาชะมัด เด็กอาไร้ ทั้งสวยทั้งอึ๋ม ถ้าได้ลองสักครั้งแล้วมันจะเป็นยังไงน๊อ”

ปัณณ์นึก ๆ ก่อนเขาจะกลับเข้าไปในห้อง และขณะนั้นเองที่ปรีติขับรถเอายูวีคันหรูหราตามประสาลูกคนรวยออกไปนอกตัวเมือง เจนนิสาที่นั่งไปด้วยด้านหน้ามัวแต่มองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถจนไม่ได้สังเกตเห็นสายตาของน้องผัวที่เหลือบมองมายังคนนั่งข้าง ๆ หลายหน จะไม่ให้เขามองได้ยังไง ก็พี่สะใภ้ที่อายุห่างจากเขาแค่สองปี หล่อนทั้งสวยทั้งขาวเนียน อวบอิ่มไปทั้งตัว เขายังนึกอิจฉาพี่ชายคนกลางที่ได้เมียสวยแถมหล่อนยังเซ็กซี่และไวไฟเป็นบ้า พอนึกถึงตรงนี้ภาพที่เขาเห็นหล่อนเย่อกับปฏิวัติก็แว่บเข้ามาในหัวทันทีทันใด นึกเห็นภาพตอนหล่อนไม่สวมเสื้อผ้า เห็นเต้านมแกว่งไกวและความเป็นสาวของหล่อนตอนที่กลีบน้อยกำลังดูดรัดองคชาติของพี่ชายคนโตอย่างแนบแน่น ปรีติเปิดดูคลิปที่เขาแอบถ่ายหล่อนกับพี่ผัวเอาไว้ซ้ำไปซ้ำมาหลายหน มันทำให้เขาเกิดอารมณ์อย่างที่ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเร่าร้อนขนาดนี้มาก่อน

และสำหรับเจนนิสา หล่อนเองก็เหลือบมองกลับมาที่คนนั่งหลังพวงมาลัยหลายหนเช่นกัน ปรีติเป็นน้องชายคนเล็กของบ้าน เขาอ่อนกว่าหล่อนแค่สองปีแต่รูปร่างสูงใหญ่กำยำจนดูเหมือนว่าอายุมากกว่าด้วยซ้ำ ไม่อยากจะพูดเลยจริง ๆ ว่าบางครั้งหล่อนก็เคยนึกจินตนาการถึงน้องชายคนเล็กของผัว เพราะครั้งแรกที่ย่างก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้หล่อนเห็นปรีติเป็นคนแรกและตกตะลึงกับความหล่อเหลาสดใสของเขา หล่อไม่พอแถมยังบึกบึนกำยำ ฉะนั้นในความนึกคิดและจินตนาการของหล่อนจึงเต็มไปด้วยผู้ชายราวกับว่าหล่อนหิวกระหายคล้ายคนเป็นโรคฮีสทีเรีย นั่งไปสักพักปรีติก็ชะลอรถลงจอดที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เจนนิสาหันไปมองรอบ ๆ ก็เห็นว่ามันเป็นแนวป่าที่มีเพียงเส้นทางเล็ก ๆ พาดผ่านเข้ามา หล่อนจึงหันไปถามว่า

“อ้าว...น้องติ ถึงแล้วเหรอคะ ที่น้องจะสัมภาษณ์นักธุรกิจน่ะค่ะ บ้านของเธออยู่แถวนี้เหรอคะ”

“เปล่าครับ ยังไม่ถึง...เพียงแต่ผมอยากให้พี่เจนช่วยหยิบเอกสารที่เบาะด้านหลังให้ผมหน่อยก็เท่านั้น”

“เอกสารเหรอจ๊ะ เอกสารอะไรเหรอ?”

“เป็นเอกสารที่ผมจะใช้รายงานอาจารย์ครับ ช่วยหยิบให้ผมหน่อย”

เจนนิสาไม่นึกเอะใจอะไร หล่อนเพียงคิดว่าน้องผัวคงลืมของของเขาไว้ที่เบาะหลังแต่ยังไม่อยากดับเครื่องยนต์ก็เท่านั้น หญิงสาวลงจากรถและเปิดประตูขึ้นไปที่เบาะด้านหลัง พยายามมองหาเอกสารที่เขาว่าแต่ก็ไม่พบอะไรดังที่ปรีติบอก

“ไหนคะ...เอกสารนั่นอยู่ไหน พี่ไม่เห็นมีอะไรเลยค่ะน้องติ...อุ๊ย!”

หญิงสาวอุทานตกใจเมื่อปรีติเปิดประตูเข้ามานั่งบนเบาะหลังคนขับทั้งที่เขายังสตาร์ทเครื่องยนต์ไว้ให้แอร์เย็นฉ่ำ ชายหนุ่มยิ้มกับพี่สะใภ้แบบมีเลศนัย เจนนิสายังไม่เข้าใจความหมายในรอยยิ้มนั้นกระทั่งเขาเอ่ยขึ้น

“ไม่มีเอกสารอะไรหรอกครับพี่เจน”

“อ๊าว! ถ้าไม่มีเอกสารอะไรแล้วให้พี่มาหาทำไมล่ะคะ น้องติมีอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงทำหน้าแปลกๆ”