LOGINAmara's POV LUMIPAS ang ilang araw, kahit papaano naging normal narin ang takbo ng sitwasyon namin. Dahan-dahan na din tinanggap ni daddy ang katotohanan na kahit magalit siya kay Josephine o sa buong mundo. Kahit tadtarin pa niya ng bala si Amelia hindi na maibabalik sa piling namin si mommy. " Babe, hurry up! Need help?" malakas na sigaw ni Adrian sa akin sa labas ng banyo. " Saglit nalang ito, babe. Nahihirapan kasi ako..." " What!?" Aniya. Nagulat nalang ako nang bigla niyang binuksan ang pintuan ng banyo. Pero mas nagulat siya sa ginagawa ko. " What the! What are you doing?" tanong niya na mabilis na lumapit sa akin. " Adrian! Ano ba? Umalis ka nga diyan!" nahihiya ko na sambit. Kasalukuyan kasi akong nag-si-shave ng pribadong parte ng katawan ko. Ang loko sinilip lang naman niya na akala mo may makikita siya sa loob. " Bakit di mo ako tinawag, babe? Pinahirapan mo pa ang sarili mo." Tumigil naman ako sa ginagawa ko. Nang akmang ibabalik ko na ang shave
Amara's POV Kinabahan ako nang makita ko si Amelia na nakaposas at may escort na mga pulis. Kasunod ng mga ito ang daddy ni Adrian na hindi makatingin ng diretso sa mga tao sa paligid. Pero bigla akong nalungkot nang makita ko si Josephine habang inaalalayan ni Adrian. Kasunod din ng mga ito si daddy. Hindi ko alam kung anong magiging reaksiyon ko. Pinatay ng mommy ni Josephine ang mommy ko at hindi lang 'yon pati ang ibang mga tao na sakay ng eroplano sa oras na 'yon. Hindi pa namin alam kung ano ba talaga ang puno't dulo ng lahat. Bakit ganun nalang ang kasamaan ni tita Amelia. Ngunit nanaig parin ang away ko Kay Josephine. After all, wala naman siyang alam sa nangyari. " Josei..." salubong ko sa kanya at mahigpit ko siyang niyakap. Ngunit nagulat ako dahil agad din niya siyang humiwalay at nakayuko. " Josei..." mahinang sambit ko sa pangalan niya. " Hindi ka galit sa akin? Si mommy ang dahilan kung bakit nawalan ka ng ina, Amara." " Mommy mo lang ang nagkasala
Amara's POV Iyak ako nang iyak sa oras na ito habang pinapakinggan ko ang salaysay ni Marco sa harapan ng mga pulis. Buong kinuwento niya ang lahat kung paano nauwi sa plane crashed ang sinasakyan ni mommy na eroplano dati. Pinagitnaan na ako nila Adrian at daddy habang hinahaplos ni Adrian ang likuran ko. Gusto kong sampal-sampalin si tita Amelia na stepmom ni Adrian dahil sa ginawa nito. Itinuring siyang matalik na kaibigan nila mommy at mommy ni Adrian. Pero dahil sa inggit na hindi namin alam kung anong dahilan nagawa niyang mag-utos para pasabugin ang eroplano. " Alam kong masakit ang pagkamatay ni tita Amber. Pero alam natin na natutuwa siya kung saan man siya ngayon dahil nabigyan na din ng hustisya ang matagal ng panahon ang pagkamatay ng mommy mo, babe." Mahabang wika ni Adrian, na sa loob na kami ng sasakyan. Pupunta na kami ngayon sa mansyon nila dahil gusto namin masaksihan kung paano dakipin at kabitan ng posa ang demonyong si Amelia. Napabuntong-hininga ako,"
Third Person POV Six Years Ago... Maingay ang loob ng paliparan, halo-halo ang mga taong nagmamadali, paalis at parating. Ngunit sa gitna ng lahat ng iyon, may isang sandaling tila huminto ang oras. Nakatayo ang Mommy ni Amara malapit sa departure area, may hawak na maliit na bag. Maamo ang kanyang mukha ngunit mababakas ang kaba parang may bigat sa dibdib na hindi niya maipaliwanag. Biglang nag-ring ang kanyang telepono. “Adrian…” mahinang sambit niya nang makita ang pangalan sa screen. Agad niyang sinagot ang tawag. “Hello?” “Nasaan ka na po, Tita?” tanong ni Adrian sa kabilang linya, malamig ngunit may halong pag-aalala. “Nasa airport na ako. Malapit na akong sumakay,” sagot niya habang bahagyang iginala ang tingin sa paligid. Tahimik sandali si Adrian sa kabilang linya. “Umalis ka na agad pagkatapos ng flight. Huwag kang mag-stay kung may kakaiba kang maramdaman,Tita,” seryoso nitong wika sa kabilang linya. Napakunot-noo siya. “Adrian, lagi ka na lang ganyan ma
Amara's POV Matagal na kaming nakaalis sa mansyon pero nandito parin ang kalituhan sa aking isip. Wala ng imik si Adrian na ngayon ay seryoso lang siyang nagmamaneho. Lihim ko siyang sinulyapan pero ang seryoso niya at tanging malakas na buntong-hininga lang ang marinig ko sa kanya. " Alam kong hindi ka kasing tanga na hindi mo maintindihan ang gustong palabasin ni Amelia kanina." Aniya. Kumuyom ang kamao ko sa sinabi niya dahil tama siya hindi ako tanga na hindi ko maintindihan ang pinag-usapan nila. " Ano pa bang mga sekreto mo ang hindi mo pa sinasabi sa akin, Adrian? Ngayon palang sabihin mo sa akin habang may natira pa akong kaunting tiwala sa'yo," naiiyak ko nang sambit. Agad naman niyang ginilid ang sasakyan. Mabilis niya akong pinaharap sa kanya. " Look at me, babe. Sa tingin mo magagawa ko 'yon sa isang tao?" " At ang tao na 'yon ay mommy ko, Adrian! Anong ginawa mo sa mommy ko?" humahagulgol ko nang sambit. Ang sakit, wala kasing sakit. Sinuntok niya ng
Amara's POV Pagpasok pa lang ng sasakyan sa malawak na gate ng mansyon, ramdam ko na agad ang bigat ng paligid. Tahimik. Masyadong tahimik para sa isang lugar na sanay sa ingay ng mga negosasyon at sigawan sa loob ng pamilya Villanueva. Humigpit ang hawak ko sa kamay ni Adrian. "Sigurado ka ba na ito na talaga?" mahinang tanong ko. Hindi agad sumagot si Adrian. Nakatingin lang siya sa malaking mansyon sa harap nila na parang bawat bintana ay may tinatagong kasinungalingan. "Oo," malamig niyang sagot. "Panahon na para harapin siya.Kung dati ay naging sunod-sunuran ako sa kanya. P'wes, ibahin niya ngayon dahil kailangan ko ng maging matapang dahil may kakampi na ako at ikaw iyon." " Marami kang kakampi, Adrian. Sila grandma, Josephine at mga kaibigan mo kaya hindi ka nag-iisa. " " Ayaw ko na mainvolved pa sila sa pagitan namin ng stepmother ko na si, Tita Amelia." " Mas masasaktan si Josephine kung ano man ang kalabasan nito." " Believe me,babe. You can trust me, r
Amara's POV Lumapit ako kay daddy, mahina lang ang boses ko na tinatanong ko siya kung okay lang ba siya. " Okay lang ako,anak. Huwag mo na akong intindihin masaya lang talaga ako." Aniya. " Okay, Daddy. Halika na kakain na tayo, " hinawakan ko ang kanyang kamay tinungo na namin ang mesa kung
Adrian's POV Dumiretso muna ako sa banyo para pagkatapos ko na nilagay sa kama si Jairus. Naabutan ko pa si Amara sa paglabas ko galing sa loob ng banyo. Kahit nagtatampo siya sa akin pero hindi parin mapigilan ang sarili nito na hindi mapanganga ang kanyang labi na nakatitig sa akin. Lihim na
Amara's POV AGAD akong napangiti nang marinig ko ang ugong ng sasakyan. Alam ko na si daddy na ngayon. Mabilis akong lumabas ng kwarto para salubungin si daddy. "Daddy... " masayang salubong ko sa aking ama. Mahigpit naman kaming nagyakapan. Pero mas lalo akong natuwa dahil wala naman sinabi s
Adrian's POV MATAMIS ang ngiti ko ng masilayan ko si Amara na mahimbing parin ang tulog. Napangiti ako dahil naalala ko lang ang ganap kagabi. Gusto kong saktan ang sarili ko dahil nakalimutan ko na buntis itong babaeng mahal ko. Hindi ako nakapagkontrol sa aking sarili, talaga na bira ko siya n







