4

Matapos ang ilang oras na pakikipag inuman kay Zephyr, bahagyang namumula na ang mukha ni Javier, pero malinaw pa rin ang isip niya..

“Mauna na ako..." Paalam ni zephyr

Tumango lang si javier, hindi na nagtanong pa.

Nang makaalis si zephyr tumayo na si Javier at umakyat na sa hagdan.

Umiiyak parin ba kaya siya ngayon?? bulong sa isip niya, at kusa nang gumapang ang ngiti sa labi niya, nang maisip ang magandang mukha at katawan ng babae.

Tahimik ang buong hallway—maliban sa mahinang tunog ng hangin na humahaplos sa mga kurtina.

Binuksan niya nang marahan ang p***o ng silid.

Naroon si Anya, nakaupo parin sa pinakagilid ng kama, Nakita niyang napapitlag Ito ng maramdaman ang presensiya niya.

Muling sumilay sa labi ni Javier ang mapanganib na ngiti.

Lumapit siya, dahan-dahan, bawat hakbang ay may halong pananabik at kontrol.

“I'm back..hmmm asan na nga ba Tayo?,” mahinang sabi niya, halos bulong lang na napapahawak sa batok habang nag isang kamay ay nakapamulsa.

Kita niya ang takot sa mga mata ng dalaga — kahit alam niyang hindi ito nakakakita.

Hindi niya kailangang marinig ang salita o makita ang tingin; sapat na ang bawat kilos, bawat paghinga ni Anya.

Bahagyang nanginig ang mga kamay nito habang hinahaplos niya ang mahaba nitong buhok.

Napansin din niya kung paano Ito Mahinhin na napapapiksi tuwing hinahaplos Ito.

“Scared?” mahina niyang bulong, halos dumampi sa tenga ni Anya ang hininga niya.

“You can’t even see me, Maybe that’s a good thing—so you won’t be too afraid of what’s standing this close.”

Napalunok si Anya,

Ang bawat galaw niya ay maingat, parang natatakot siyang kahit anong pagkilos ay makakapukaw pa lalo sa lalaki.

Ngunit may isang tanong na gusto niyang  itanong dito—isang bagay na nanatili sa isip niya mula pa noong iniwan siya nito kanina.

“’D-di ba sabi mo… tutulungan mo akong makakita, kung sakaling pumayag ako?” inosenteng tanong ni Anya, halos may bahid ng pag-asa sa boses niya.

Sandaling tumitig si Javier.

At naramdaman ni Anya ang mahinang pagtawa nito, madilim at nakakaakit, na parang nahihirapan siyang itago ang kasiyahan sa loob.

Ngumiti si Javier—‘yung ngiti na parang mabait, pero may nakatagong lihim sa likod.

“Oo,” sagot niya, sabay bahagyang tango.

Ngunit para kay Javier, isa lang itong patibong.

Tuso si Javier sa lahat ng bagay. Marunong siyang gumamit ng salita, Kung paano paiikutin ang babaeng nasa harapan niya, kung tutuusin, kaya niyang makuha Ito kahit hindi na kailangan ng kasunduan pa. Pero mas nakakaaliw para sa kanya na paglaruan pati ang damdamin nito nang dahan-dahan.

Mas masarap kapag kusa kang lumalapit sa bitag, naisip niya, habang pinagmamasdan si Anya na tila walang kamalay-malay sa panganib na nasa harapan niya.

Lumapit Siya ng bahagya, pinapansin ang bawat panginginig ng katawan ni Anya.

"Gusto mo bang makakita.. ?” mahina niyang bulong, halong pang-aakit at pananakot.

“Ako Lang ang tanging makakatulong Sayo, para makakita.. kapalit Ng katawan mo... Ibig sabihin pareho natin kailangan ang isa't isa, Tama ba.”

Pinagmasdan niya ang bawat galaw ng dalaga—ang panginginig ng mga kamay, ang mabilis na tibok ng dibdib, kahit ang mahihinang buntong-hininga nito.

Ramdam na Ramdam ang takot nito… at masarap itong titigan para sa kanya.

“Kung gusto mo talagang ‘makakita,’” patuloy niya, dahan-dahan na lumalapit, “kailangan mong sundin ako… sundin ako nang walang tanong. Sa tuwing lalapit ako sayo ibibigay mo ang gusto ko… at ayuko ng umiiyak, kapalit niyan ay ang paningin mo.”

Huminto siya sandali, sinadya niyang patagalin ang tensyon. Alam niyang ramdam ni Anya ang bawat salita niya, at nakikita niya sa reaksyon nito kung gaano ito natatakot o naaakit sa offer niya..

Marahan tumango ang babae—pumapayag sa sinabi ni Javier.

Ngumiti si Javier, mabagal at mapanganib, at unti-unti nang sinimulan ang pagbubukas ng mga unang piraso ng botones ng polo niya.

“P-pero… paano ako makasisiguro na tutupad ka?” mahina, nanginginig ang boses ng dalaga, halata ang kaba at pag-aalinlangan.

Ngumisi si Javier..

“kailangan mo lang magsunod.”

Nakikita niya ang pag-aalangan sa babae—halos maramdaman niya ang kaba sa bawat galaw nito.

Ngunit sa huli, marahan itong napatango, parang tumatanggap sa mga patakaran ng laro ni Javier.

“Kung ganun…” mabagal niyang bulong, may halong pang-aakit at panghihikayat.

“Humiga ka.” utos niya dito

Kinilabutan si Anya sa biglaang utos, hindi inaasahan ang ganitong diretsong pananalita.

Ngunit kahit na nagulat, ramdam niya ang kapangyarihan ni Javier sa bawat kilos—

“Ngayon na ba agad?” mahina at kinakabahang sabi ni Anya.

Napapayuko siya, ramdam ang tensyon sa paligid, at halatang natatakot sa bawat galaw ni Javier.

Naramdaman nya ang lalaki na umupo sa tabi niya.

Ang init ng kanyang katawan at ang bigat ng presensya nito ay parang humahaplos sa bawat parte ng kanyang balat, at nagdudulot ng kakaibang takot na hindi niya maintindihan.

“Ngayon na,” mahina ngunit matinding bulong ni Javier, halos dumampi sa tenga ni Anya.

“Di ba puwede… bukas na lang?” kabadong sagot ni Anya, ramdam ang kaba sa bawat salita.

Nakaramdam na ng inis si Javier.

“Nasimulan na natin kanina… kaya ngayon na.”

Per—

“Kanina pa nananakit ang puso ko sa’yo…” halatang galit, bahagyang inis ang boses ni Javier.

Napakunot ang noo ni Anya, halata sa inosenteng mga mata at bawat galaw na hindi niya maintindihan ang sinabi ni Javier.

“Bakit masakit? Baka may nakain ka lang na—”

“FUCK!” mura ni Javier, at mabilis siyang tumayo, ang tensyon at galit ay ramdam sa buong silid.

Napasulyap siya sa dalaga—halatang naguguluhan.

Bakas sa mukha nito ang takot sa biglaang pagmumura niya kanina.

Ngunit maya-maya lang, napangiti siya..

Birhen nga pala ito… at bulag… walang alam sa makamundong bagay..

Lumapit siya, dahan-dahang hinawakan ang magandang mukha nito..

“Isang linggo… o kaya dalawang linggo?” naisatinig niya ang tanong, mabagal at puno ng banta.

“Huh!?” natigilan ang dalaga, halatang hindi maintindihan ang ibig sabihin.

Ngunit hindi niya sinagot ang babae.

Sa isip niya, naglalaro siya: ilang araw niya itong pahihirapan, ilang araw bago niya tuluyang “patayin” Ito at ipatapon sa Mga tauhan.

Hmmm… siguro dalawang linggo lang… magsasawa na agad ako dito, bulong niya sa sarili, habang ramdam ang kontrol at kasiyahan sa bawat reaksyon ni Anya.