LOGIN“Akin ka lang, Vespera. Kahit stepsister kita sa papel, kahit bawal tayo sa dugo at mata ng mundo—hindi na kita pakakawalan ulit.” Ako si Vespera Luxienne Salazar, 29 anyos na nagtago limang taon sa Italy kasama ang kambal kong anak—sina Azrael at Nyxienne—mula sa lalaking sumira at sumakop sa puso ko: si Draven Kairos Valtieri. Siya ang ruthless na mafia heir ng Valtieri empire—guwapong mapanganib, puno ng tattoos, at may obsession na hindi na matitinag. Simula nang mag-merge ang pamilya namin dahil sa arranged marriage ng mga magulang, bawal na pag-ibig ang naging simula namin: isang gabing puno ng galit, pagnanasa, at kasalanan na nag-iwan sa akin ng kambal. Nang malaman kong may kinalaman ang ex niya sa aksidenteng muntik nang pumatay sa akin at sa mga anak ko, umalis ako. Ngayon, bumalik ako dahil sa sakit ng ina ko—handa na sanang harapin ang nakaraan, pero hindi ang muling pag-alab ng obsession niya. Habang nagmamakaawa siya at pinoprotektahan kami, lumalabas ang mga lihim: ako pala ang lost heiress ng ancient Moretti bloodline, at ang kambal ang may dalang kapangyarihan na gustong agawin ng mga kaaway. Sino ang tunay na traidor? Makakalaya ba kami sa bawal na pag-ibig na ito, o mas lalo lang kaming mabibitag sa dilim?
View MoreAng putok ng baril ay parang kidlat na sumabog sa katahimikan ng gabi, at sa isang saglit, parang tumigil ang mundo sa loob ng mansion.Biglang tumayo si Draven, hinila ako papasok mula sa balcony. Mabilis niyang isinara ang glass door at kinandado ito. Kinuha niya ang baril sa drawer ng side table—isang Glock na itim, puno na ng bala, parang laging handa para sa ganitong sandali."Lock the main door," utos niya, mababa pero matigas ang boses. "Huwag kang lalabas. Protektahan mo ang mga bata.""Draven, ano 'yan?!" tanong ko, nanginginig ang buong katawan habang hinila ko ang nightgown straps pabalik. "Attack ba 'to ulit?""Oo," sagot niya, tumingin sa labas ng bintana. "May mga intruders sa gate. Lima o anim. Armed."Biglang may sunod-sunod na putok sa baba—machine guns. Narinig ko ang sigawan ng mga bodyguards."Flank left!""Two down!""Cover the east wing!"Parang digmaan na naman. Ang puso ko ay parang sasabog sa dibdib ko. Hindi ko alam kung paano magre-react. Limang taon akong n
Ang gabi ay tahimik, pero sa loob ng dibdib ko ay parang may apoy na hindi mapatay. Nakaupo ako sa gilid ng kama, nakatingin sa kambal na natutulog nang mahimbing—si Azrael na may hawak pa rin ang toy car niya kahit sa panaginip, si Nyxienne na naka-curl sa stuffed bear na parang hindi niya gustong bitawan. Ang kwarto ay maliwanag pa rin sa ilaw ng buwan na tumatagos sa balcony, pero ang dilim sa isip ko ay mas malalim kaysa sa gabi.Pagkatapos ng revelation kanina—ang Moretti bloodline, ang lost heiress, ang special gifts ng kambal—hindi na ako makatulog. Ang bawat tanong ay parang kutsilyo na humihila sa dibdib ko: Paano kung totoo ang sinabi ng caller? Paano kung ang kambal ko ay may kapangyarihan na hindi ko alam? Paano kung ang panganib ay hindi lang mula sa labas... kundi mula rin sa loob ng bahay na 'to?Biglang may katok sa pinto—mahina, pero determinado, parang alam niyang nandito ako at hindi ako makakatakas."Vespera..."Ang boses niya. Si Draven.Hindi ako gumalaw agad.
Limang taon akong nagtago, pero ngayon, narito na ako sa mismong lugar na pinagtakpan ko ng limot—sa loob ng Salazar-Valtieri mansion, sa kwarto na dating akin, pero ngayon ay parang hindi na. Ang kambal ay natutulog nang mahimbing sa maliit nilang kama, magkayakap, parang alam nilang may nangyayari sa labas na hindi dapat nilang marinig. Ako naman? Nakaupo sa gilid ng kama ko, hawak ang cellphone, pero hindi ko binubuksan. Hindi ko kaya. Hindi ko kaya ang mga text na dumadating mula sa kanya.Draven.Pagkatapos ng pagkikita namin sa garden kanina, hindi na ako nakapagsalita. Umalis ako nang walang salita, tumakbo pabalik sa kwarto, at isinara ang pinto. Pero nararamdaman ko pa rin siya—sa bawat sulok ng mansion, sa bawat hangin na dumadaan sa bintana, sa bawat tibok ng puso ko na parang sumasabay sa kanya.Biglang may katok sa pinto—malakas, urgent."Vespera... buksan mo."Ang boses niya. Mababa, paos, pero puno ng emosyon na hindi ko maipaliwanag.Hindi ako gumalaw. Hawak ko lang an
Limang taon akong nagtago sa Italy, pero ngayon, narito na ako—nakaupo sa loob ng itim na van na naghihintay sa airport, hawak nang mahigpit ang mga kamay ng kambal ko. Si Azrael sa kaliwa, si Nyxienne sa kanan. Ang mga bata, excited na excited, nakatingin sa labas ng bintana habang papalapit kami sa Tagaytay. Ang tanawin ng bundok, ang hangin na may halong amoy ng pine at dagat, lahat 'yon parang pamilyar pa rin. Pero sa loob ko, parang may bato na hindi ko maalis. Ang bawat kurbada ng daan, ang bawat puno na dumadaan, parang nagbabalik ng mga alaala na matagal ko nang sinubukang limutin."Mommy, bakit ang tahimik mo?" tanong ni Nyxienne, nakatingin sa akin sa rearview mirror. Ang maliit niyang mukha, puno ng curiosity, kamukha ko talaga kapag ngumingiti.Ngumiti ako nang pilit. "Excited lang ako makita si Lola, baby. Miss na miss ko siya."Pero hindi 'yon ang totoong dahilan. Ang totoong dahilan ay siya. Nandun siya. Hinihintay niya ako.Habang nasa daan, naalala ko ang huling






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews