LOGINThe next day, Chloe just finished her work at the law firm she works at when she decided to inform Belle about her wedding.
“Bey, it’s me Chloe. Kumusta ka? How are things between you and Bryan?”
Halos maalimpungatan pa si Belle dahil kakagaling lang niya sa pahinga.
“We already talked it over. So, our wedding will go ahead as planned.” Pumikit si Belle bago magpatuloy. “Don’t tell me you changed your mind again.”
“I’m sorry, Bey. May case trial ako niyan. And also may business trip din ang company next month. I wouldn’t be able to be your bridesmaid,” pagsisinungaling ni Chloe.
Belle hummed in conclusion. “Both you and Rigo wouldn’t come. Did you plan this together?”
“Hindi rin siya pupunta?” Nagulat si Chloe sa narinig. “He wouldn’t dare. Nandoon si Sierra and magta-trantrums ‘yon kapag hindi sila magkasama.”
“He said he couldn’t come because he has something to deal with.”
Baka ayaw niya rin akong makita.
Matapos ang mahabang panahon, matatauhan na rin si Rigo na kalimutan kung ano man ang mayroon sila dati. It was something Chloe expected, but her heart felt heavy weight.
Napaisip si Chloe na sobrang imposible na magkakaroon pa sila ng koneksyon ni Rigo. Ang tadhana na mismo ang gumagawa ng paraan para hindi na sila magkita pang muli.
Lumipas ang mga araw, laging iniiwasan Chloe ang mga imbitasyon nina Bryan at Belle na dinner. Whenever a colleague or friend asks her to go somewhere and have fun, lagi niyang tinatanong kung sino ang mga kasama. At kapag nababanggit ang mga tao na may koneksyon kay Rigo, she would politely decline.
Not until half a month later…
Leandro, director of civil law in Pinnacle Solutions, entered her office with a document in his hand.
“Atty. Gomez, there’s a case that needs your expertise.”
Leandro handed her the document as she scanned it casually. “Trademark infringement case? No, I can’t do this. Hindi ito ang forte ko. I’ve been in charge of public interest cases. Itong commercial cases are handled by you.”
“Pero gusto nila na ikaw ang humawak ng kaso,” Leandro insisted. In-adjust ni Leandro ang rim ng kanyang glasses. “Alam mo na ang laki ng commission nito? It’s actually 30%. Bakit hindi natin tatanggapin?”
“Pero—”
“I believe in your capabilities, Atty. Gomez.”
“I’ll give it a try.” Hindi na makareklamo si Chloe. “So, when should I meet the client?”
Tiningnan na muna ni Leandro ang relos niya. “Now. In their home address.”
“Bahay nila?”
Kahit naguguluhan, pinuntahan pa rin ni Chloe ang nasabing home address. It is located in Creekside Estate, one of the most expensive villas in Manila ever built. Isa itong upscale residential area sa Maynila, at mga respetadong personalidad sa kani-kanilang larangan ang nakatira doon. Tahimik at eksklusibo ang komunidad, ngunit ilang minutong biyahe lamang ito mula sa Aerospace Institute.
Maingat ang security roon at kailangan mag-register, i-check ang appointment, at kailangan ng pass bago makapasok. Chloe finally got inside and stood at the door, ringing the doorbell.
Nang mabuksan na ang pinto, nagulat siya sa sumalubong sa kanya. It was Sierra. Nakasuot siya ng silk night gown, her long hair draped over her shoulders.
“Pasok ka. No need to close the door na.”
Simula pa lamang kanina, agad na siyang kinutuban dahil minsan hindi pa siya pinapunta ng kliyente niya sa bahay nito. Kaya pala. This is personally orchestrated by Sierra herself. Since nandoon naman din siya, gusto na lang niya malaman kung ano ba talaga ang balak ni Sierra sa kan’ya.
Napunta ang mata niya sa pares ng black slippers sa harap ng shoe cabinet, kung saan matching pair ito sa suot ni Sierra.
“That one belongs to Rigo. Just get a new pair sa closet.”
Live in ba sila?
The thought made her heart sting. Pinakalma niya ang sarili at kumuha ng pares ng tsinelas gaya ng sabi ni Sierra sa kanya.
“Miss Arroyo, uhm—”
Nang magsalita siya para magsimula ng conversation, agad siyang hinarang ni Sierra. “No need for introductions or idle chatters. Maupo ka.”
Sierra leaned lazily against the sofa, her fair thighs crossed. Her one hand supporting her head, habang nakasadsad ang buhok niya sa sofa. Puno ng paghamak ang kanyang mga mata. Hindi na niya itinago ang kanyang balak.
Napansin ni Chloe ang tatlong tasa ng kape sa coffee table. Ang dalawa roon ay couple mugs. She scoffed at Sierra’s blatant scheme.
Parang bata.
“Huwag mong gamitin ang mug ni Rigo.” Kinuha ni Sierra ang isa pang cup, humigop nang may ngiti sa labi, saka tiningnan si Chloe na may panunuya.
“Miss Arroyo, please stop this scheme of yours. The case is fake. Ano ba ang gusto mong mangyari?”
Hindi na makapagpigil pa si Chloe sa kabastusan ni Sierra. Ang babaw nito bilang isang babae. Agad binalik ni Sierra ang tasa, saka tumigil sa pagpapanggap.
Ngumisi siya at saka tiningnan si Chloe nang masama. “Ano ang pakiramdam ng na-karma, Chloe? After leaving Rigo, hindi ka pa rin nakahanap ng ipapalit sa kan’ya. A once talented and academic achiever becomes a public lawyer in a small firm now. Walang koneksyon at namumulubi. Nagsisisi ka na ba kaya ka bumalik?”
Tiningnan lamang siya ni Chloe na parang walang narinig.
“Back then, alam mo na bang Rigo just took a pity of you kaya ka niya nagustuhan. But you cheated on him. You deserve where you are right now. Mula nang nawala ka, masaya na si Rigo kasama ako. Masaya na kami. You shouldn’t have returned.”
Ngumiti lamang si Chloe sa kan’ya. “Sierra, ang babaw pa rin pala talaga ng utak mo. Hanggang ngayon ba naman? No character development, girl?”
“What do you mean?” Her face darkened at Chloe’s remarks.
“Sa mga mata mo, puro lalake, mayayaman, titulo. You’re like a working ant which always shows off the biggest ball of dung it carries. Pero sa nakikita ko ngayon, ang lala ng insecurity mo sa akin. Sigurado ka bang masaya ka kasama si Rigo?”
Chloe heaved a deep sigh.
“My worth doesn’t need to be proven by depending on a man. Ano naman ang mali sa pagiging abogado? Kada kaso na nahawakan ko, it restores fairness and justice. And you, beside clinging into a past I’ve longed abandoned and Rigo? What else do you have?”
“Kung hindi ako aalis ngayon, I might not be able to leave her tonight. Titila rin ito mamaya.”Lumingon si Rigo sa labas. “Sa tingin mo titila pa ‘yan? Ang tigas ng ulo mo.”“Could you drive me home, then?” she asked shamelessly. Kahit anong gawin niya, hindi rin naman siya mananalo. Hindi siya pwedeng magtagal.“And then?”“Uhm… what then?”“Kung ihahatid kita ngayon, and then streets were flooded, do you think I can go back home?”Agad na realize ni Chloe na napakaselfish ng suggestion niya. “I’m sorry. Hindi ko naisip ‘yon.”Lalong lumakas ang ulan at hindi na nagpatinag pa. He took a deep breath, as his Adam's apple bobbed. “Let’s go upstairs. Change your clothes first.”“No need, thank you,” agad niyang sagot. The thought of being with him made her uncomfortable so she declined politely. Mas pipiliin pa niyang mangatog sa ginaw at hayaang matuyo ang damit kaysa makasama si Rigo sa iisang silid. “Bakit ka ba nagmamatigas?” iritableng tanong ni Rigo. “Natatakot ka bang kainin ul
Namumutla ang mukha ni Sierra nang sampalin siya ng katotohanan ni Chloe. She clenched her fist, and glared fiercely at Chloe. Planado ni Sierra na papuntahin si Chloe para ipahiya, ngunit parang napaso siya sa sarili niyang mantika.Just then, footsteps came from the outside. Agad na tinakbo ni Sierra ‘yon, habang ibinalik ni Chloe ang mga documents sa loob ng briefcase niya. Hindi naman nakasara ang pinto na parang sinasadya.“Rigo, you’re off to work na? Gumawa ako ng soup and saved it for you.” Narinig ni Chloe ang boses ni Rigo mula sa labas. “No need.”“It would be a waste if I throw it away. It took me a while to make that soup. Come in,” aya nito na parang wala lang.Wala ng nagawa si Chloe. Lagi siyang nagtatago, nagbabakasakali na magkikita sila ni Rigo, pero ginagawan talaga ng paraan ni Sierra na magkita sila. Tumayo siya para umalis. Napatingin siya sa basura ng food take out sa trash bin. Samantala, hinila naman ni Sierra si Rigo sa loob, at wala na itong nagawa. The m
The next day, Chloe just finished her work at the law firm she works at when she decided to inform Belle about her wedding.“Bey, it’s me Chloe. Kumusta ka? How are things between you and Bryan?” Halos maalimpungatan pa si Belle dahil kakagaling lang niya sa pahinga. “We already talked it over. So, our wedding will go ahead as planned.” Pumikit si Belle bago magpatuloy. “Don’t tell me you changed your mind again.”“I’m sorry, Bey. May case trial ako niyan. And also may business trip din ang company next month. I wouldn’t be able to be your bridesmaid,” pagsisinungaling ni Chloe. Belle hummed in conclusion. “Both you and Rigo wouldn’t come. Did you plan this together?” “Hindi rin siya pupunta?” Nagulat si Chloe sa narinig. “He wouldn’t dare. Nandoon si Sierra and magta-trantrums ‘yon kapag hindi sila magkasama.”“He said he couldn’t come because he has something to deal with.”Baka ayaw niya rin akong makita.Matapos ang mahabang panahon, matatauhan na rin si Rigo na kalimutan kung
“Hindi ko alam na pupunta ka dito.” Agad na nagpaliwanag si Chloe at humakbang paatras. “Hindi ko inakala na susunduin mo si Bryan.”Dumilim ang mukha ni Rigo at umalis papunta sa trash can. He stubbed out his cigarette, and threw it in. Napansin niyang hindi umalis si Chloe.“Not leaving?”Agad na pumasok si Chloe sa elevator at pumuwesto sa pinakadulo. Ang nakikita lamang niya ang likod ni Rigo. His broad shoulders and robust muscular build. Dati, lagi niya itong niyayakap sa likod habang nagluluto. Para sa kan’ya, napakasarap ng pakiramdam na ‘yon. “Paano ako makakapagluto nito?” Hawak ni Rigo ang sandok, habang hindi pa rin siya binibitawan ni Chloe. “I miss you, honey. Magluto ka lang diyan. Hindi ako sagabal, promise,” she pouted.“Hindi tayo matapos-tapos nito. I could feel your chest, and it’s f*cking hard to resist now.”Tinawanan lamang siya ni Chloe kaya minabuti niyang patayin ang kalan. Binuhat niya si Chloe sa island counter at pinaupo roon. Dahil sa summer dress na s
Dumating si Chloe sa hospital kagaya ng napag-usapan. Binayaran niya lahat ng expenses at umalis agad ng ospital. Subalit, bigla siyang hinila ni Carlo at hindi pinalagpas ang pagkakataon. “Napag-isipan mo na ba ang alok ko noong isang araw?” “You’re sick!” Binawi ni Chloe ang kamay niya at tinitigan siya nang masama.Nagdilim ang mukha ni Carlo dahil sa galit. He gritted his teeth. “Chloe, once you marry me, kakalimutan ko na lahat ng utang ng pamilya mo sa pamilya ko. Kaya ko rin kumuha ng loan as your mother’s request. Tapos makakalaya na ang Papa mo.”Hindi na siya pinansin ni Chloe. Naiirita siya kapag kausap niya ito. Iniwan niya ito, pero naabutan na naman siya at hinila na naman ang braso niya. “Sumang-ayon na ang Mama mo. Ano ba ang gusto mo—?”“Then marry her!” sigaw ni Chloe. Carlo’s lips twitched with anger. Sinunggaban niya si Chloe mula sa likod at hinila ang buhok. “Dapat magpasalamat ka pa at nagkakagusto ako sa ‘yo. My patience is wearing thin, Chloe.”She glared
Naiwan si Chloe sa stairwell na humahagulgol. Parang dinurog ang kan’yang puso sa mga salitang binitawan ni Rigo kanina. The pain was so intense that she hardly breathed.Only she knows. Sa dami ng pinagdaanan niya noong naghiwalay sila, wala lang ang mga sakit na dadanasin niya ngayon sa kamay nina Rigo at Sierra. Sa mundo niya, kailanman hindi nawala si Rigo. Pinunasan niya ang kanyang pisngi dahil sa luha na patuloy na dumadaloy. Nakayuko siya at nakatitig lamang sa sahig. Kinuha niya ang phone at nag-send ng message kay Belle.“Bey, mauuna na ako. Sobrang pagod na ako,” pagsisinungaling niya. Kung magtatagal pa siya, hindi niya alam kung aabot pa siya ng umaga na hindi sumuko kay Rigo. “Babe, well done. Nakita ko ang nangyari kanina. Masaya ako sa naging desisyon mo. Hindi tayo pumapatol sa may girlfriend na.”Malalim na ang gabi nang natapos ang party. Konti na lamang ang mga sasakyan sa kalsada. Sumilaw ang malamlam na ilaw sa mukha ni Rigo at kitang-kita ang sugat sa labi ni







