Mag-log inThe next day, Chloe just finished her work at the law firm she works at when she decided to inform Belle about her wedding.
“Bey, it’s me Chloe. Kumusta ka? How are things between you and Bryan?”
Halos maalimpungatan pa si Belle dahil kakagaling lang niya sa pahinga.
“We already talked it over. So, our wedding will go ahead as planned.” Pumikit si Belle bago magpatuloy. “Don’t tell me you changed your mind again.”
“I’m sorry, Bey. May case trial ako niyan. And also may business trip din ang company next month. I wouldn’t be able to be your bridesmaid,” pagsisinungaling ni Chloe.
Belle hummed in conclusion. “Both you and Rigo wouldn’t come. Did you plan this together?”
“Hindi rin siya pupunta?” Nagulat si Chloe sa narinig. “He wouldn’t dare. Nandoon si Sierra and magta-trantrums ‘yon kapag hindi sila magkasama.”
“He said he couldn’t come because he has something to deal with.”
Baka ayaw niya rin akong makita.
Matapos ang mahabang panahon, matatauhan na rin si Rigo na kalimutan kung ano man ang mayroon sila dati. It was something Chloe expected, but her heart felt heavy weight.
Napaisip si Chloe na sobrang imposible na magkakaroon pa sila ng koneksyon ni Rigo. Ang tadhana na mismo ang gumagawa ng paraan para hindi na sila magkita pang muli.
Lumipas ang mga araw, laging iniiwasan Chloe ang mga imbitasyon nina Bryan at Belle na dinner. Whenever a colleague or friend asks her to go somewhere and have fun, lagi niyang tinatanong kung sino ang mga kasama. At kapag nababanggit ang mga tao na may koneksyon kay Rigo, she would politely decline.
Not until half a month later…
Leandro, director of civil law in Pinnacle Solutions, entered her office with a document in his hand.
“Atty. Gomez, there’s a case that needs your expertise.”
Leandro handed her the document as she scanned it casually. “Trademark infringement case? No, I can’t do this. Hindi ito ang forte ko. I’ve been in charge of public interest cases. Itong commercial cases are handled by you.”
“Pero gusto nila na ikaw ang humawak ng kaso,” Leandro insisted. In-adjust ni Leandro ang rim ng kanyang glasses. “Alam mo na ang laki ng commission nito? It’s actually 30%. Bakit hindi natin tatanggapin?”
“Pero—”
“I believe in your capabilities, Atty. Gomez.”
“I’ll give it a try.” Hindi na makareklamo si Chloe. “So, when should I meet the client?”
Tiningnan na muna ni Leandro ang relos niya. “Now. In their home address.”
“Bahay nila?”
Kahit naguguluhan, pinuntahan pa rin ni Chloe ang nasabing home address. It is located in Creekside Estate, one of the most expensive villas in Manila ever built. Isa itong upscale residential area sa Maynila, at mga respetadong personalidad sa kani-kanilang larangan ang nakatira doon. Tahimik at eksklusibo ang komunidad, ngunit ilang minutong biyahe lamang ito mula sa Aerospace Institute.
Maingat ang security roon at kailangan mag-register, i-check ang appointment, at kailangan ng pass bago makapasok. Chloe finally got inside and stood at the door, ringing the doorbell.
Nang mabuksan na ang pinto, nagulat siya sa sumalubong sa kanya. It was Sierra. Nakasuot siya ng silk night gown, her long hair draped over her shoulders.
“Pasok ka. No need to close the door na.”
Simula pa lamang kanina, agad na siyang kinutuban dahil minsan hindi pa siya pinapunta ng kliyente niya sa bahay nito. Kaya pala. This is personally orchestrated by Sierra herself. Since nandoon naman din siya, gusto na lang niya malaman kung ano ba talaga ang balak ni Sierra sa kan’ya.
Napunta ang mata niya sa pares ng black slippers sa harap ng shoe cabinet, kung saan matching pair ito sa suot ni Sierra.
“That one belongs to Rigo. Just get a new pair sa closet.”
Live in ba sila?
The thought made her heart sting. Pinakalma niya ang sarili at kumuha ng pares ng tsinelas gaya ng sabi ni Sierra sa kanya.
“Miss Arroyo, uhm—”
Nang magsalita siya para magsimula ng conversation, agad siyang hinarang ni Sierra. “No need for introductions or idle chatters. Maupo ka.”
Sierra leaned lazily against the sofa, her fair thighs crossed. Her one hand supporting her head, habang nakasadsad ang buhok niya sa sofa. Puno ng paghamak ang kanyang mga mata. Hindi na niya itinago ang kanyang balak.
Napansin ni Chloe ang tatlong tasa ng kape sa coffee table. Ang dalawa roon ay couple mugs. She scoffed at Sierra’s blatant scheme.
Parang bata.
“Huwag mong gamitin ang mug ni Rigo.” Kinuha ni Sierra ang isa pang cup, humigop nang may ngiti sa labi, saka tiningnan si Chloe na may panunuya.
“Miss Arroyo, please stop this scheme of yours. The case is fake. Ano ba ang gusto mong mangyari?”
Hindi na makapagpigil pa si Chloe sa kabastusan ni Sierra. Ang babaw nito bilang isang babae. Agad binalik ni Sierra ang tasa, saka tumigil sa pagpapanggap.
Ngumisi siya at saka tiningnan si Chloe nang masama. “Ano ang pakiramdam ng na-karma, Chloe? After leaving Rigo, hindi ka pa rin nakahanap ng ipapalit sa kan’ya. A once talented and academic achiever becomes a public lawyer in a small firm now. Walang koneksyon at namumulubi. Nagsisisi ka na ba kaya ka bumalik?”
Tiningnan lamang siya ni Chloe na parang walang narinig.
“Back then, alam mo na bang Rigo just took a pity of you kaya ka niya nagustuhan. But you cheated on him. You deserve where you are right now. Mula nang nawala ka, masaya na si Rigo kasama ako. Masaya na kami. You shouldn’t have returned.”
Ngumiti lamang si Chloe sa kan’ya. “Sierra, ang babaw pa rin pala talaga ng utak mo. Hanggang ngayon ba naman? No character development, girl?”
“What do you mean?” Her face darkened at Chloe’s remarks.
“Sa mga mata mo, puro lalake, mayayaman, titulo. You’re like a working ant which always shows off the biggest ball of dung it carries. Pero sa nakikita ko ngayon, ang lala ng insecurity mo sa akin. Sigurado ka bang masaya ka kasama si Rigo?”
Chloe heaved a deep sigh.
“My worth doesn’t need to be proven by depending on a man. Ano naman ang mali sa pagiging abogado? Kada kaso na nahawakan ko, it restores fairness and justice. And you, beside clinging into a past I’ve longed abandoned and Rigo? What else do you have?”
The city was congested with traffic as it was rush hour. Sobrang bagal ng daloy ng mga sasakyan na tila ayaw ng gumalaw. Nakaupo sina Chloe at Rigo na magkatabi habang minu-minuto minamanduhan ni Rigo ang driver na pakibilisan. After several minutes along the traffic highway, unti-unti ng lumuluwag ang kalsada. Naalala ni Chloe ang sinabi ni Carlo kanina kaya minabuti niyang magbrowse sa kanyang phone tungkol sa animal welfare. Dumating sila ng ospital makalipas ng sampung minuto. Agad na tinanggal ni Chloe ang kanyang seatbelt, at bumaba ng taxi. Pero hindi siya hinayaan ni Rigo at dali-dali itong pumunta sa direksyon niya saka siya binuhat. “No need. Kaya ko naman na maglakad.” Ngunit wala na siyang nagawa dahil mabilis ang kamay ni Rigo. Her body stiffened at the touch of his. He was warm, but firm. “Don’t move around.” His voice was serious as he strode into the emergency room. Agad siyang nilagay sa hospital bed at lumapit ang mga nurses sa kan’ya. “Nakagat siya ng aso kan
Bahagyang ngumiti si Rigo sa sinabi ng ina. Matagal na rin silang hindi magkausap nang ganito. “Mom, kumusta po sina Lolo at si Dad? Ayos lang ba sila?” Agad naman sumagot si Caroline. “Ayos naman sila. Ang lolo mo kung saan-saan naglalakbay sa buong bansa kasama ang dati niyang kasamahan sa hukbo. Mukhang walang balak tumigil kakagala. While your Dad, as usual, sobrang workaholic pa rin.” Nagbiro pa ito nang bahagya. “Minsan nga pakiramdam ko, nakakalimutan niyang may asawa pa siya sa sobrang busy.”Napangiti si Rigo sa narinig. “Alam mo ba, ‘nak, sobrang busy niyong lahat. Maging kayo ni Venice. Ipinadala na naman siya bilang war correspondent. Ako nalang mag-isa rito sa bahay.”“I’m sorry, Mom.”“Kung talagang mahal mo ako, umuwi ka na rito. Mag-asawa ka na at bigyan mo na agad ako ng apo. Kapag may apo na ako, may aabangan na ako araw-araw, and I don’t wanna meddle with your affairs anymore.“Hindi na ako umaasa sa kapatid mo. Parang iba ang gusto, eh. Sana mag-asawa ka na, ‘n
Hindi tumigil si Sierra sa pang-iinsulto at nagsisigaw pa sa loob ng apartment. Halos nagkumpulan na ang mga tao sa labas dahil sa lakas ng boses ni Sierra. Samantala, Chloe is always one step ahead of her. Pinakita niya ang kan’yang phone kay Sierra.“Recording in progress…” basa ni Sierra. She was shocked. “Did you just record me? This is illegal.”Nanatiling kalmado si Chloe at hindi nagpatinag. “What you did just now falls under the Article 353-359 of the Revised Penal Code. It’s oral defamation, if you understand it literally. Maraming tao sa labas ang nakarinig ng mga sinasabi mo. So, my recording is still admissible in court to compare from the statements of the people outside.“Anong gusto mong kaso: is it trespassing or slander? I can give you right away.”Sierra swallowed hard. Alam niyang dehado siya ngayon. “Chloe, you’ve got guts. You just wait…” Namutla ang pisngi ni Sierra habang tinuro-turo niya si Chloe. “Your mother will know what happened here, especially Rigo’s m
Bago matulog, nag-shower muna si Chloe at inasikaso ang sarili. She dried her hair with the towel as she stood by the window. Tanaw niya ang bahay ng mga Ocampo sa hindi kalayuan, ngunit ito’y madilim, tila walang tao. Nagsimulang tumunog ang kanyang sikmura. Kailangan na niyang kumain, kung hindi ay sasakit na naman ang tiyan niya. Just then, a knock on the door stopped her from thinking.“Chloe, tulog ka na?”Her heart tightened. “Hindi pa. Bakit?”“Nagluto ako ng snacks. Baka gusto mong kumain.” Kahit kakainin naman niya kung ano ang inihain, nagtanong pa rin siya. “Anong snack naman ‘yan?”“I have pancit canton with egg, then congee with egg also.”Those were her favorite foods so far. Napapansin ni Chloe na sa tuwing nag-aaya si Rigo ng snack, laging mga paborito niya ang nakahain. “Hindi naman siguro gano’n. Ah, forget it, Chloe,” bulong niya sa sarili. Nagsuot muna ng jacket si Chloe bago lumabas ng kwarto. There was no Rigo in her sight, even in the kitchen or living room.
“You misunderstood.” Chloe didn’t want Rigo to be upset so she told him the truth. “ I just ran into my mom in the company and had some little misunderstanding there. It’s really not a big deal.”Rigo was half-focused on her words, as his eyes wandered into her covered abdomen. “Is your abdomen hurt, too?” Chloe was speechless. She didn’t know he was so anxious about her situation.“Masakit lang tiyan ko. Siguro sa kinain ko kanina,” pagsisinungaling niya. Alam ni Rigo na nagsisinungaling lang si Chloe para pagtakpan ang ina. He let out a sigh of relief, but his worry remained undiminished. “Did she hit you?” Umiiling si Chloe. Pero alam ni Rigo kahit konting kirot niya. Kaya kinurot siya nito dahilan upang mapasinghap. “You’re not a good liar, you know? Huwag kang aalis diyan. Kukuha lang ako ng gamot.” Tumayo si Rigo at nagpunta sa bathroom kung saan nakalagay ang medicine kit niya. Binigyan niya si Chloe ng isang tablet saka isang basong tubig.“Kumain ka na ba?” tanong ni
Binalot ni Chloe ang pinagkainan niya saka itinapon sa malapit na basurahan. Hindi na niya tinapos pa ang pagkain dahil nawalan na siya ng gana. “Mom, don’t forget na I’m 27, hindi 17. Do you think your threats work? Hindi na ako bata para sa mga gan’yan.”Waynona was born and raised in the province, and had little education. Napaka-traditional niyang babae dahil sa nakasanayan niya. Outdated na ang pag-iisip niya, at hanggang ngayon may biases pa rin siya sa babae at lalaki. She believed that women have no future in the men’s world, and should be in the house taking care of the kids. “Don’t talk to me like that. Mommy mo pa rin ako. Your marriage is my decision, and will always be my top priority.” Waynona slammed her daughter’s shoulder na siyang ikinalingon ng ibang tao sa paligid.Nasanay na si Chloe sa ganitong pakikitungo kaya wala lang ito sa kan’ya. “Kung hindi ka uuwi ng bahay, babalikan kita rito at kakaladkarin kita pauwi. Ikakasal ka kay Carlo sa ayaw at sa gusto mo,” s
On their first day of sharing an apartment, hindi pa rin kumportable si Chloe na gumalaw. Dahil sa tuwing lalabas siya ng kwarto niya, lagi niyang naabutan si Rigo sa sala, sa kusina, at sa kung saan-saang sulok. Kaya minabuti niyang magkulong sa kwarto.Mula sa balcony niya, tanaw niya gamit ang b
Bryan and Belle went out from the unit holding their hands together. Agad niyakap ni Bryan ang asawa saka humingi nang tawad dito.“I’m sorry, wife.”Hindi mapigilan ni Belle na matawa. “I just feel sorry for Chloe. Kailangan ko pang makipag-divorce sa ‘yo para pumayag siya.”“Huh? Ano ang ibig mon
At the Hostelry Estate, Chloe used her weekend off to move out before the typhoon hits her place. Buong araw niyang inayos ang lahat. Saka lamang siya nagpahinga nang makita ang mga gamit niya na nasa ayos. She was half asleep when she heard a noise outside her room. Bilang isang babae na mag-isa
Natagpuan ni Chloe ang sarili na nakaupo na sa passenger seat ng kotse ni Rigo. Hindi siya nito tinantanan, at inagaw pa ang phone niya para hindi maka-book ng Grab. Ibinalik din naman ni Rigo ang phone matapos niya makasiguro na maihahatid niya si Chloe.Tahimik ang biyahe nila. Maya-maya pa, pans







