Chapter 6: You hurt me (SPG)

CHAPTER 6

 

NATASHIA’S POV

 

HINDI KO alam kung nasaan ako. Nang idinilat ko ang aking mga mata ay nasa isang black themed kuwarto ako. Tiningnan ko ang aking sarili.

“Shit, bakit ako n*******d?” taka kung tanong sa sarili. Inilibot ko ang aking mga mata at talagang wala akong ibang kasama dito.

           Bigla ko ring naalala ang nangyari sa amin ni Father jacc sa yacht. Sasapuin ko na sana ang aking noo ay hindi maigalaw ang aking kamay.

           “No! Bakit ako nakagapos?” giit ko sa sarili.

           Nagpupumiglas ako pero wala akong magawa. Hindi ko naman kasi kayang buwagin ang handcuff na ito.

           “Nakakainis!” singhal ko.

           Panay ang baling ko sa aking paligid. Nang makita ko ang aking damit na nakapatong sa lamesa ay agad akong tumayo. Pero nang itatayo ko sana ang aking mga paa ay hind ko rin maigalaw ang aking mga paa. Nakagapos din ang mga ito.

           “Buwisit!” sigaw kong malakas. “Bakit mo ba ako ginagapos, Jacc?!” sigaw ko ulit.

           Nang nagpupumiglas pa ako ay bigla ring sumakit ang aking pagkababae. Inaalala ko na lamang ang nangyari sa ‘min.

           “The fuck!” sigaw ko pang naiinis na talaga.

           Ilang sandali pa ang lumipas ay bumukas ang pintuan. Bumungad sa akin ang bulto ni Father Jacc. Nakangiti siya na para bang maganda ang bungad ng araw nito.  

           “Gising ka na pala. Tatlong ka ring natutulog. You are exhausted from our sex,” imporma nito sa kaswal na boses.

           “Uncuff me!” utos ko sa kaniya.

           Tinitigan niya ako na parang binabasa ang aking iniisip. Noon ko lang din napansin na may hawak pala siyang wine. Sumimsim muna siya at muling tumingin sa akin.

           “Tatanggalin ko lang ‘yan kung marunong kang sumunod sa ‘kin,” giit nito.

           Ano bang kailangan niya? Nandito na nga ako, di ba? Hindi naman na ako tatakbo dahil wala naman na akong matatakbuhan pa. Gago lang ang lalaking ito!

           “Tanggalin mo na kasi ito. Hindi naman kasi ako tatakbo. Hindi ako tatakas!” sigaw ko sa kaniya.

           Lumapit siya sa lamesa na may wine at isang wine glass. Nagsalin siya doon. Nang matapos ay lumapit siya sa ‘kin. Ngumiti siya ng nakakaloko.

           “You will obey me,” may diin ang kaniyang pagkakasabi.

           Napigilan akong tumango. “I will.”

           Ngunit nagulat ako nang bigla niya akong binuhusan ng wine. Hindi agad ako naka-react dahil sa sobrang gulat.

           “At saka ko lang iyan tatanggalin kong papasiyahin mo ako,” mapang-akit nitong banggit.

           “Anong klaseng pari ka ba?!” singhal ko sa kaniya nang makabawi na.

           He bites his lower lips. Nakakaakit ang ginawa niya sa totoo lang.

           “You guess, my little angel,” mahinang sabi niya. Dahil nakaupo ako sa papaan ng kama ay tinulak niya ako para makahiga ako sa kama.

           “Stop calling me little angel. It is so cringe,” sigaw kong galit.

           Tinawanan lamang niya ako. “Why? Iyon din naman ang tawagin natin dati.”

           Natigilan ako. Mayro’n ba talaga kaming nakaraan noon? That’s really impossible. Tiyak akong gino-good time ako nito dahil binili niya ako. Hindi ako maniniwala sa kaniya. Pero itutuloy ko pa rin ang plano ko na makaalis agad dito sa madaling panahon.

           “Iyon naman ang tawagan natin noon,” sabi pa ulit ni Father Jacc.

           Gayunpaman, nagtataka ako. Gusto ko rin naman agad na malaman kung nagsasabi ba siya ng totoo sa akin. Kung may katotohanan ba talaga sa lahat nang iyon. Kung bakit niya ako binili. Kung bakit parang may alam siya.

           “Walang tayo noon,” giit ko.

           Tinawanan niya ulit ako. Dumagan siya sa akin. Ang hawak niyang wine glass ay inubos niya ang laman. Pero hindi niya inilagay sa tabi ang wine glass.

           “I will make you remember everything, Natashia. Hinding-hindi ka magsisisi,” malumanay niyang sabi.

           Bigla niyang ipinadulag ang wine glass sa aking dibdib. Inikot-ikot niya ang wine glass sa dibdib ko habang nakadagan pa rin siya sa akin.

           “Why you do this?” malumanay ang aking pagtatanong. I am like wants to surrender.

           “Malalaman mo rin iyon sa tamang panahon,” sagot ni Father Jacc sa malamig na boses. Hininto niya ang paglalaro sa aking dibdib. “you are my bride, little angel. You are my run away bride. You are my arrange marriage woman. And I love you.”

           Nanlaki ang mga mata ko nang sabihin niya iyon sa akin. M-Mahal niya ako? Nasabi na niya sa akin na bride niya ako. Ang lahat nang ito ay ang hirap paniwalaan.

           “Niloloko mo lang ako,” giit ko.

           Tumitig siya sa akin ng ilang segundo. Tumaas sa ere ang kaniyang kaliwang kamay at mabilis akong sinampal.

           “Fuck you!” sigaw ko sa kaniya dahil sobrang sakit ng pisngi ko.

           “Hindi kita niloloko, Natashia,” may diin niyang sabi.

           Kahit pagbanggit ng pangalan ko ay tila may kahulugan.

           “Then why? Wala akong alam. Anong kasalanan ko para maransanan ko ang lahat nang ito?!” tanong kong punong-puno na.

           Pero bumaba ang kaniyang paningin sa aking dibdib. Iniiwasan niya talaga ang tanong ko. Hindi niya ako sasagutin kahit na anong gagawin kong pagtatanong. Muli na naman niyang pinasadahan ang aking dibdib ng wine glass

           “You will promise me to surrender everything, Natashia. You lied to me,” sabi niyang malamig ang boses.

           Para bang may dinamdaman siya ng sobra.

           “You hurt me a lot,” saad pa niya.

           Umalis siya sa pagkadagan sa aking katawan pero hindi ko ikinatuwa ang sumunod dahil naghubad siya ng mga damit. Natira lamang ang kaniyang rosaryo.