Mag-log inCamila has the face and body that every man would die for just to have her. But not the life, nagmula sya sa mahirap na pamilya at tumayong breadwinner ng kanilang pamilya. Nabubuhay naman nya ang kanyang pamilya ngunit isang pangyayari ang magpapabago sa buhay nya. She sold her body and joined an auction kung saan maraming mga milyonaryo at bilyonaryo ang kasama. Ang inakala nyang matandang nakabili sa kanya ay isa palang gwapong binata! Elijah, a young billionaire joined the auction as one of the buyers and there he met the lady in red that will change his whole life.
view moreكان جناح كبار الشخصيات مغمورًا بضوء خافت، ناعم ومنتشر، وكأن كل زاوية فيه صُممت لتُبقي الأشياء في غموض لا يُفضح. كل شيء كان مبطّنًا بالصمت. فخامة متحفظة لكنها خانقة. الستائر مسدلة، تفصل العالم الخارجي، وفي تلك الفقاعة المعلقة فوق المدينة، كانت "شانتيل" ممددة، معصماها متشابكان على بطنها، وعيناها مغطاتان بعصابة من الحرير الأسود.
لم تعد تذكر كم مضى عليها وهي تنتظر. ربما خمس دقائق. ربما ثلاثون.
كانت تلك الليلة الثانية عشرة.
ما زال أمامها ثمانٍ وثمانون ليلة قبل أن ينتهي كل هذا. قبل أن تصبح حرة.
انفتح الباب دون صوت. لم تره يدخل، لكنها شعرت بوجوده فورًا. ذاك العطر الخشبي الجاف، الرزين لكن الثائر. رائحته. تلك التي ستميزها بين آلاف غيرها، لأنها ترسخت في أعماق حلقها، في خاصرتها، في نبضها. هو. لا ينطق بكلمة. لا ينطق أبدًا.
شعرت "شانتيل" بثقل الفراش ينخسف إلى جانبها، وتغيّر التوتر في الهواء، وكأن كل جزيء في الغرفة ينحني تحت سلطة ذاك الرجل الصامت الذي لم تره قط. دفؤه يقترب، بطيئًا، مضبوطًا. عرفت تلك الحرارة فورًا، تلك التي كانت تخشاها بقدر ما كانت تنتظرها.
لم يكن يسألها إن كانت مستعدة. لم تكن حاجة. العقد كان واضحًا. كانت تعرف كل بنوده.
انزلقت أصابعه على وركها، ببطء، بدقة مربكة، وحيثما لمست، تركت خلفها قشعريرة تتمدد تحت جلدها، كموجة عصبية لا تُضبط. تتبّع محيط حوضها ببطء متعمّد، مستكشفًا كل منحنى. لم تكن ترى شيئًا، لكنها كانت تشعر بكل شيء. احتكاك بنطاله الخفيّ بفخذها العاري. خشونة أطراف أصابعه الجافة، التي تتناقض مع نعومة منحنياتها.
ازداد ضغط كفّه، هبط نحو أسفل بطنها، ثم توقف قبل بلوغ الحميم مباشرة، كأنما يريد إبقاءها في انتظار محموم. انتظار صار يكاد يؤلم.
لم يكن لها الحق في لمسه. كانت تلك القاعدة. لكن أصابعها كانت تتقلص رغمًا عنها، تنغرس في الملاءات. كانت تشتهي أن ترد له كل لمسة. أن تلهث أنفاسه. أن ترسّخه فيها. لكن لم يكن لها الحق. كفّها ينغرس في فخذها، في حلقها، في ذاك الفراغ الذي لا يُحتمل بين ساقيها. هناك حيث لم يبلغ بعد. هناك حيث كانت تشتهيه الآن.
انحنى أكثر، صدره يكاد يلامس ثدييها، وفمه ينحدر ببطء، دهاءً. حين لمس باطن فخذها، كتمت أنينًا، أجشّ، فجّ جدًا ليُتظاهر به. ارتعش وركها في نفضة لا تُضبط.
توقف. كأنه يريدها أن تفهم أنه من يقرر الإيقاع. أنها مجرد أرض تُفتح. لم يكن يبحث عن إمتاعها. كان يستكشفها. يشقّها. يمتلكها.
وذلك المساء... لم يكن لطيفًا، ولم يكن عنيفًا. كان دقيقًا. ببطء شبه قاس. بصبر حيواني. وكأنه يريد تشريحها بيديه العاريتين.
انزلقت أصابعه بين فخذيها المنفرجين.
ارتفع حوضها رغمًا عنها. يبحث. ينادي. يطالب بما تأخر.
أبقى فمه يصعد، ببطء يورط الروح، حتى شفتيها. لكنه لم يلمسهما. بقي هناك، قريبًا، يلهث، صامتًا.
ثم، دخل فيها. لا دفعة واحدة. لا بصيحة. بل ببطء مفترس.
– آه... آه... يا إلهي... نعم...
تقوّست، تلهث، شفتاها منفرجتان على أنين مكتوم، أصابعها تنغرس بقوة في الملاءات. عاجزة عن كبح النار التي تصاعدت. ذاك الصعود الغليظ، المحرق، الذي لا يُضبط. الذي يعقد حلقها. يفرغها من كل شيء. إلا منه.
كان بالكاد يتحرك. بقدر ما يكفيها لتحس. بقدر ما يجعلها تشتهي المزيد.
كانت تريد التوسّل إليه، لكن الكلمة بقيت عالقة في حلقها. لا مكان للكلمات هنا. فقط أنفاس، وقشعريرة، وأمواج.
مع كل حركة، كانت تشعر بأفكارها تنهار، واحدة تلو الأخرى. ذهاب وإياب محسوب على حافة الاحتمال.
– مممم... آه... كمل... لا تتوقف...
غاصت. لم تعد سوى جسد. لحم مهدى. نفس مكسور. نشوة محبوسة.
وفي ذاك السواد الذي ترتديه على عينيها، في ذاك الظلام الرطب، نسيت كل شيء. اسمها. حكايتها. العقد. الأرقام.
لم يبق إلا هو. هو، الغريب. هو، الذي لن تراه أبدًا. هو، الذي لن تعرف وجهه أبدًا. ولا حتى صوته. لكنه، في كل مرة، يوسم فيها أثرًا أعمق. لا يُمحى.
حين انتهى، بقيت هناك. تلهث. عارية. مرتجفة. فارغة. مهزومة. بطنها ما زال معقودًا بتشنجات متبقية. فرجها يخفق لغيابه. ساقاها مفتوحتان.
بقيت ممددة، العصابة لا تزال على عينيها. سمعت صوت الماء يجري في الحمّام.
الرجل في الحمّام أنهى غسله وارتداء ملابسه الأنيقة.
الرجل، بعد أن ارتدى ثيابه، اقترب من الباب. تسارع قلبها. لأول مرة، تجرأت وكسرت الصمت.
حشرجة حلقها بهدوء، ثم بصوت متلعثم قليلًا، كسرت أخيرًا الصمت الذي لفهما طويلًا.
– سيدي، هل يمكنني الحصول على ثمانية آلاف يورو إضافية هذا الشهر؟
كانت هذه أول مرة تتجرأ فيها على الكلام. حتى الآن، كانت علاقتهما مقتصرة على تبادلات صامتة، لعبة قاسية حيث لم يلتقِ النظرة بنظيره.
لا رد. ولا كلمة.
اتجه الرجل نحو الباب، هيئته الصلبة في ظلال الصباح. أغلق الباب خلفه بقوة، صوت جاف أرعش "شانتيل". عادت الغرفة إلى صمتها الخانق فورًا.
حالما سمعت الباب يغلق خلفه، أطلقت "شانتيل" زفير ارتياح وخلعت عصابة العينين بسرعة. مرارة خيبة عقدت حلقها. لم يجبها.
كانت بحاجة ماسة لهذا المال.
في الليلة السابقة، اتصل بها الطبيب. صوته الجهير المثقَل بالقلق، أخبرها أن حالة جدتها تدهورت. سرطان الكلى الذي تعاني منه، رغم كل العلاجات المدفوعة التي كلّفت أكثر من مليون يورو، ظهرت عليه أعراض جديدة مقلقة.
لذا، اليوم، تجرأت وطلبت. حاولت فقط.
لكن صمت الرجل جمّد قلبها.
نهضت ببطء وتوجهت إلى الحمّام. دون تفكير، ملأت حوض الاستحمام بماء حار، آملة أن تُسكت الحرارة لبرهة الثقل على صدرها.
لم تكن سعيدة بما تفعله. قط، عندما كانت طفلة، لم تتصور أنها ستبيع جسدها، ولا أن تستبدل كرامتها بمال. لكن الحياة، القاسية التي لا ترحم، علّمتها أن الأحلام تتلاشى أحيانًا تحت وطأة الواقع.
منذ أن كانت في الخامسة، منذ ماتت أمها بمرض خاطف، انقلب كل شيء. والدها، الذي تزوج سريعًا، أقصاها إلى دور الظل، غريبة بين أهله.
جدتها، رغم قلة حيلتها، احتضنتها، ربّتها وعلمتها بحب قاسٍ لكن صادق.
كبرت "شانتيل" بين هذين العالمين، لا تعرف دفء بيت أبيها إلا قليلًا، مفضّلةً تجنّب نظرات والده الباردة وزوجة أبيها.
ثم، قبل عام، ضرب المرض مجددًا: سرطان الكلى لجدتها.
تحدث الأطباء عن مليون يورو، مبلغ مستحيل تحقيقه وحدها.
ذهبت تتوسل إلى والدها، تأمل بادرة، معونة.
لكنه طردها، دون نظرة.
"ليست أمي، لماذا أنفق من أجله؟" بصق بازدراء.
بعد رفض والدها القاسي، وجدت "شانتيل" نفسها في مواجهة الحائط. لم يبق لها خيار، ولا سند. لذا، محطمة لكن مصمّمة، اتخذت قرارًا لم تكن لتتخيل أبدًا أنها ستتخذه: ذهبت إلى نادٍ خاص، حيث تُتاجر بالأجساد والصمت.
لم تكن قد دخلت بعد وكانت ساقاها ترتجفان. لكنها لم تعد تملك رفاهية التردد. جدتها كانت تموت.
وهناك، وقعت على عرض... هائل. غير متوقع. صادم.
عقد بمليون يورو، مقابل مئة ليلة مع رجل. مئة ليلة من الحميمية، والخضوع... مع غريب. لن تعرف اسمه أبدًا، ولا وجهه، ولا هويته الحقيقية. عقد صيغ في الغموض، وُقّع في السر.
تفصيل واحد فقط لا شك فيه: ذلك الرجل كان ثريًا بشكل هائل. لأنه ما من فقير كان ليستطيع، ولا ليريد، دفع مثل هذا المبلغ لشراء ليالٍ من الظلام.
وقّعت. دون طرح أسئلة. دون حتى قراءة البند مرتين. كانت خائفة جدًا من سحب العرض إن ترددت.
الشرط الأساسي في العقد كان صارمًا: يجب ألا ترى الرجل أبدًا. في كل ليلة من المئة ليلة، ستُؤخَذ إلى جناح رئاسي. ستضع عصابة على عينيها، ولن يكون لها سوى دور واحد: الطاعة. الخضوع. أن تكون هناك من أجله، وألا تسأل أي سؤال.
الرجل كان سيدها. لمئة يوم.
اليوم، كانت في اللقاء الثاني عشر. ورغم أنها تعلّمت كيف تُسيطر على خوفها، لم تألفه تمامًا أبدًا.
لكنها صامدة. لأنه مع كل دفعة، كانت تدّخر بغيرة. كل قرش. تعدّ، وتدوّن. من أجل جدتها، من أجل تلك التي ضحت بكل شيء من أجلها.
"Camila! Pumasok ka sa loob! What the heck are you doing?!" Galit na sigaw ni Saphira nang pilit kong binuksan ang pinto ng sasakyan at laking tuwa ko nang magtagumpay akong mabuksan iyon. Agad kong nakita ang maraming grupo ng mga armadong lalaki na tinututukan ng baril nila Saphira at ng mga kasama naming mga armado rin.Ano? Magbabarilan sila rito? "Saphira-""Get in" Napa angat ang tingin ko nang marinig ko ang baritong boses ni Zeus na nasa gilid ko na at hindi katulad ng iba ay hindi nakatutok sa kahit kanino ang baril o katana nya.Parang panatag sya na hindi sya babarilin ng mga ito. "Ayoko, hindi ako papasok dyan kung hindi ko malalaman ang kung ano mang tinatago nyo." Mariing saad ko at sinubukang maglakad para lagpasan sya ngunit hinawakan nya ang braso ko para pigilan ako."Ano ba! I am not a kid para itago nyo sa kotse na yan habang kayo ay nakikipagpatayan na para lang protektahan ako! Hindi ako uupo lang at manonood sa kung anong mga pwedeng mangyari, Zeus!" Matapang
Nagulat si Camila sa biglaang pag preno na ginawa ni Phoenix sa sasakyan."Bakit?" Tanong nya dito. Lumingon sa kanya si Phoenix mula sa rear view mirror ng sasakyan at tila kinakabahan. "May nangyayari na naman ba? Bumalik na kaya tayo?" Saad ni Camila, Madilim na sa daan at tanging mga ilaw na lamang ang nagbibigay liwanag sa daan na tinatahak nila sa tulay. At hindi din nya matanaw ang harap ng dinadaan nila dahil sa taas ng mga upuan sa harap at madilim na din kaya hindi na nya inabala ang sarili na tignan pa ang dinadaanan nila. Kung bakit kasi gabi pa nila napiling umalis."Saphira, mukhang may problema tayo." Ani ni Phoenix. Kumunot ang noo ni Camila dahil parang may hindi magandang mangyayari base sa mga reaksyom nila. "Tangina" Rinig nyang mura ni Gale sa tabi nya. Habang si Saphira ay nag aalalang tinignan si Camila bago pasimpleng kinuha ang baril nya.Nakita ni Saphira ang ginawang pag baba ng isang babae mul sa sasakyang nasa unahan nila. Alam din nyang naka baba na an
"Saphira? May nangyayari ba? Bakit parang biglaan naman yata 'tong pag alis natin?" Tanong ni Camila kay Saphira na kasasakay lang ng kotse. Nasa passenger seat sila at napagigitnaan sya nila Saphira at Gale, habang si Zeus naman ang nag d-drive at si Phoenix ang nasa tabi nito."Nothing, Elijah just want to make sure that you are safe." Sagot ni Saphira. Sa parteng ito ay hindi sya nagsinungaling dahil totoo na gusto ni Elijah na maging ligtas si Camila but not telling her the true reason is hunting her. She wanted to clear her mind before doing a step without him, knowing. Gusto nya nang sabihin ang totoo kay Camila dahil yun ang sa tingin nyang tama."G-Ganun ba?""Yeah, medyo matagal ang biyahe. You can sleep if you want.""Ah hindi na...." Saad ni Camila at pilit pinipigilan ang sarili na magtanong ng kung ano dahil pakiramdam nya ay mayroong itinatago ang organisasyon sa kanya. Kanina ay nagulat na lang sya nang sabihin ni Saphira na aalis sila, nagtanong sya kung bakit nguni
Naiwan akong hindi malaman ang mararamdaman dahil sa naging pag uusap namin ni Trix. Hindi ko talaga mahanap ang punto nya, bakit nya tinatanong ang mga bagay na iyon? May sama ba sya ng loob sa akin? May nagawa ba ako? Kung meron bakit ayaw nyang sabihin ng diretso para aware ako?!O baka ayaw nya lang talaga ako dito? Ayaw nya akong maging parte ng organisasyon? Ngunit sa pag kakaalala ko ay hindi naman nya pinaramdam sa akin noon na hindi nya ako gusto maging parte ng organisasyon, ngayon lang. Ngayon nya lang ako kinausap ng ganito.Bumuga ako ng hangin at iniligpit ang pinag inuman ko. Ayoko nang guluhin pa ang sarili ko. THIRD PERSONS POV"S-Sigurado ka ba sa gusto mong gawin, Elijah? Siguradong nagtataka na si Camila sa mga nangyayari at alam kong napapansin nya na may kakaiba sa atin. At mas lalo syang magtataka kung-""I know that, Saphira. Just do what i said and leave the rest with me." Saad ni Elijah. Sa mga sinabi nya ay mukhang buong buo na ang desisyon nya. But he knew
Puno nang kaba si Camila nang tumuntong si Elijah sa arena ngunit nagtaka ang lahat nang kausapin lang ni Elijah ang lalaking taga announce sa mga laban at bumaba na ngunit hindi natinag ang sigawan ng mga tao sa arena. "Ha? Anong nangyari?" Tanong ni Jesse na nagtataka rin."Uuwi na tayo, tell to Sa
Nang maka alis si Olivia ay hindi maalis sa isip ni Hades ang mga sinabi nito sa kanya.Napalunok sya biglang nakaramdam nang kakaiba. "Roic!" Tawag nya sa kanyang secretary.Agad syang dinaluhan ni Roic na kanina pa nasa likod ni Hades."Sir?" Huminga sya nang malalim at tumingin sa baba ng arena bago
THIRD PERSON'S POVWalang tigil ang pagbagsak ng luha ni Camila habang pinag mamasdan ang katawan ni Jamaica na inilagay sa stretcher ng mga lalaki."Jamaica!" Humahagulgol na sigaw ni Camila at pilit nagpupumiglas sa mga guard na humaharang sa kanila.Sa tabi nya ay si Jesse na kagaya nya ay humahagul
THIRD PERSON'S POVSugatan at parehong palaban ang dalawang nasa loob ng ring ngayon sina Gale at Hex. Parehong hindi nagpapatalo kahit pagod na pagod na kakasuntok at kakasugat sa isa't isa ay hindi nila iyon iniinda dahil sa kagustuhanh manalo."That's them, aren't they?" Tanong ni Yakate habang nak






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
RebyuMore