LOGIN'Nike Ocampo, nice name.'
Napangiti si Olivia habang ini-imagine niya ang mukha ni Nike. Thanks to her best friends. Nagkaroon na rin ng pangalan ang taong hindi mawala-wala sa isip niya. She could not believed love at first sight exists until such time came and wallop her.
She do believe in love of course, but at first sight? Ewan. It's like you're in love in the idea of love but you don't really feel that exact feeling. But her doubt vanished when she saw the guy, the moment her eyes met his, the moment her eyes laid on him and she didn't knew it was already love until the scenario of a guy leaving consumed her. She felt pain, terrible pain all of a sudden. Ang sakit na hindi pa niya naranasan sa tanang buhay niya. Subalit alam niya ang tawag sa sakit na iyon dahil iyon ang nababasa niya sa mga nobela at mga palabas na napapanood niya. She was brokenhearted and will always be, kung hindi pa niya makikitang muli ang lalaking iyon.
"Hindi ko alam na ganoon pala kahaba ang pangalan niya ano?"
Naputol ang pagmuni-muni ni Olivia ng marinig niya ang hagikhikan ng dalawang anghel sa buhay niya.
Funny!
"Mga gaga talaga kayo! Pero gusto ko talagang magpasalamat sa inyo," madrama niyang pahayag sa dalawa.
"Ang OA mo talaga! Tawagan na natin, nang sa gayon eh lumigaya ka ng hitad ka!" binuntutan pa ni Megan nang malakas na tawa. Sanay na siya dito at natawa na rin sa tinawag nito sa kanya.
Kinuha niya ang cellphone sa bag at kahit kinakabahan, nagawa pa rin niyang e dial ang number na binigay ni Macon. Pero naduduwag siyang pindutin ang call button. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya.
"Uy, ano na? Tawagan mo na," udyok sa kanya ni Megan.
"Kinakabahan ako. Anong sasabihin ko?" sabi niya.
"Sabihin mo, Hello si Nike ba 'to? Ako yung nakatitigan mo noong summer. Remember?" sabay na natawa si Megan at Macon.
"Nakakainis naman eh! Ninenerbyos na nga nakuha niyo pa talaga akong biruin."
Hindi siya maka-ride sa biruan ng mga kaibigan niya. Ewan ba niya, palagay niya maraming daga ang naghahabulan sa dibdib niya.
My God!
Parang nakonsensya naman ang dalawa sa tinuran niya.
"Akin na nga, ako nalang ang tatawag," sabi ni Megan sabay kuha sa cp niya. Ni loudspeaker nito ang cp niya. Para siyang mahihimatay habang hinihintay na mag ring ang tinatawagan nila.
'The number you have dialed is out of coverage area. Please try again later.'
What?
Inulit ni Megan ang pag dial pero ganoon pa rin. Chineck ni Macon kung tama ang number na tinype ni Megan pero tama naman. They called the number again.
'The number is not in use. Pot. Pot. Pot.'
Nakanganga silang tatlo sa narinig.
"Masasapak ko talaga yung pinsan ko mamaya. Pero nakita ko mismo 'yong pagkopya niya eh," ani Macon na parang naaawa siyang tiningnan.
Hindi niya maintindihan kung matatawa o maiiyak. Disappointment can be seen all over her face. Akala niya makakausap na niya ang lalaki pero hindi naman pala.
Saglit silang natahimik pero siya na mismo ang bumasag niyon.
"Tss! Okay lang. Maybe this is not yet the right time for us to know each other," nakangiwi niyang saad.
Sino bang pinagloloko niya? She's hoping against hope, na sana makausap na niya ang lalaki as soon as possible.
'Nabuntis ka ba Olivia kaya gusto mo nang maka-usap nang ura-urada?' anang kontrabida niyang isip.
She must think positively. Hindi siya pwedeng panghinaan ng loob. She knew someday magku-krus ulit ang landas nilang dalawa. From the moment she knew the guy's name, palagi nang si Nike Ocampo ang laman ng diary niya. Bawat mahahalagang araw sa buhay niya, sinusulat niya sa diary. Ina-address niya kay Nike Ocampo. Hoping na balang araw ay mabasa ng binata ang diary niya.
Summer 2009
Napabalikwas siya nang marinig ang malalakas na katok sa pintuan niya. Hindi niya namalayang nakatulog na pala siya sa pagbabasa ng diary niya.
"Olivia, mghanda ka na. Darating na ang mga bisita natin maya-maya lang."
Ang Mama pala niya. Hindi na siya nag-abalang sumagot dahil masama pa rin ang loob niya. Agad siyang nag-isip ng ibang paraan para hindi makaharap ang taong ibig ipakasal sa kanya ng Papa niya.
Ini-off niya ang phone niya pagkatapos lagukin ang isang baso ng tequila. Hindi pa rin siya makapaniwala kung paano siya nakarating sa bahay nina Megan. Para siyang magnanakaw sa bilis at liksi ng mga kilos makalabas lang sa bahay nila. At kung hindi pa niya ini off ang cp, malamang sumabog na 'yon sa kakatawag ng mga magulang niya.
"I really feel sorry for you friend. Hindi ako makapaniwala na inilagak ka sa arranged marriage ni Tito," napailing na lang siya sa tinuran ni Megan. Gusto niyang umiyak ulit pero dahil siguro sa kakaiyak niya kanina, wala na siyang mailabas ngayon.
"Gagawa ako ng paraan para hindi niya ako maipakasal sa taong iyon," nagngangalit niyang sabi.
"Pero alam mo, parang excited ako friend eh. Malay mo guwapo at type mo naman pala ang pinili ni Tito para sa iyo."
"Kahit na friend, alam na alam mo naman hindi ba na may nagmamay ari na nito?" Tinuro pa niya dibdib sabay inom ng tequila. Hindi na niya malasahan ang ininom dahil sa pait na pinagdadaanan niya.
"Ang OA naman nito. Akala mo naman katapusan na ng mundo."
"O eh, bakit? Hindi ba? Ikaw kaya dito sa kalagayan ko?"
"Ay naku! Huwag ka munang magdrama diyan. Ang mabuti pa, samahan na kita sa inyo baka kalahi ni Adonis iyang mapapangasawa mo. Magsisisi ka sa bandang huli, Olivia."
"Megan, you all knew the reason kung bakit ako nagkakaganito." Tiningnan niya nang deretso ang kaibigan.
"It's been 5 years, friend. Hindi mo pa nakikita ang lalaking sinasabi mo. How sure are you na pag mag krus ulit ang landas niyo, eh makilala ka pa niya?" bigla siyang natahimik sa sinabi ni Megan.
"Maybe, it's time for you to move on. Forget about him. Baka pag magkita nga kayo, hindi ka na niya maalala or worst baka he's already married."
Agad siyang nanghina sa tinuran ng kaibigan. Bakit hindi niya naisip iyon? There's a big possibility na baka nga may asawa na si Nike Ocampo.
'Dear God, sana naman wala pa. Parang awa mo na,' pipi niyang dasal.
Pero ang isiping, hindi na siya maalala nito ay sobrang sakit sa dibdib. Sunod sunod na lagok ang ginawa niya para kahit papano'y maibsan ang sakit na nararamdaman niya. Mas lalong nagpatibay ang kagustuhan niyang hindi makasal sa kahit na sino. Hahanapin muna niya ang Nike Ocampo na iyon, sa lalong madaling panahon. Nararamdaman niya na hindi rin siya makalimutan nito gaya ng hindi niya pagkalimot dito.
Paggising niya kinabukasan ay wala na sa bahay ang asawa niya. Maaga raw umalis ang sabi ni Melay. Lunch time ng pumunta sila sa restaurant na sinabi ni Nike. Maliwanag at masigla ang lugar, may mga pamilyang kumakain. Sa isang mesa sa gilid, nakaupo na si Olivia at si Vaughn. Makikita ang pananabik sa mukha ni Vaughn habang inaayos ang kubyertos. Dumating si Nike, nakangiti at may dalang maliit na kahon ng pasalubong. "Papa Nike!" Tumakbo si Vaughn papunta kay Nike at agad yumakap. Halata ang kasabikan at saya ng bata. Si Olivia naman ay napangiti nang bahagya, bagaman may tensyon sa kanyang mga mata. "Anak! Ang laki-laki mo na. Na-miss kita sobra." Umupo silang tatlo sa mesa. Nasimula silang magkwentuhan, tumatawa si Vaughn sa mga biro ni Nike. "Hindi ko naisama ang Tita mo dahil nagkaroon ng emergency sa hospital. Baka sa susunod na lang." Napatango siya dito. Saglit na nakalimutan ni Olivia ang bigat ng sitwasyon. Ala una na nang matapos silang kumain at magkwentuhan. Na
Patuloy siya nitong hinahalikan. Mas lalong humihigpit ang ang pagkapinid nito sa mga kamay niya sa ulohan. Nagpatuloy rin siya sa pagpupumiglas. When he suddenly heard a ripping sound. Pinunit nito ang suot niyang pantulog."L-let me go!" aniya nang pakawalan nito ang mga labi niya. Ngunit napasinghap siya nang bigla nitong ikinulong sa mamamasang bibig ang isang nipple niya. Kasabay nang pag-arko ng likod niya. The sensation is too much to bear. Kahit na ba may karahasan ang paghalik nito sa katawan niya.Tila bingi ang lalaki na patuloy pa rin siyang hinahalikan sa kahit saang parte ng kanyang katawan. Hanggang sa mapagod siya sa pagpupumiglas. Hindi yata at naramdaman ni Johann ang pagpapaubaya niya. Sandali itong tumigil at tumingin sa kanya.Kahit madilim ang paligid ay naaninag niya ang mga mata nitong nakatitig sa kanya. Ngunit hindi pa rin nito binibitawan ang dalawa niyang kamay na nakakulong sa isa nitong kamay."Stay still. Kahit magpumiglas ka ay itutuloy ko pa rin ang ba
It's six in the evening. Napasarap ang kwentuhan nilang magkaibigan. Nagyaya ang dalawang magdisco pero tinanggihan niya. Bibigyan na rin n'ya ng dahilan si Johann na baka tama ang iniisip nito sa kanya kung sakali. Tinawagan niya kanina si Yaya Melay kung naka-uwi na ang mga ito sa mansyon ng mga Estevez. Three o'clock daw ng hapon ang labas ng anak sa school. Kaya naman pagkatapos kausapin ang anak ay sinulit na niya ang araw sa presensya ng dalawang kaibigan.Pagkatapos nila sa cafe ay umuwi sila sa bahay ni Macon. Doon ay nagluto sila ng makakain at nanood ng mga movies. Kagaya ng mga ginagawa nila noong mga teenagers pa lang sila. Hindi na niya inalintana ang mga bodyguards ni Johann na lihim na sumusunod sa kanya. She knew na nasa labas ang mga ito at naghihintay sa paglabas niya.Nakalimutan niya pansamantala ang hinanakit sa lalaki. Nawili siya sa mga movies na pinanuod nila. Na-miss rin niya ang mga kaibigan kaya naman hindi na niya namalayan ang oras."I think I need to go,"
The pain is excruciating. Ganito rin ang naramdaman niya noong makita ito sa restaurant at bookstore. Ngunit mas malala pa yata ngayon dahil sa nabasa niyang caption nito. Bakit pa ba ito pumayag na magpakasal sila gayong may nobya na naman pala ito?Sana hindi na lang ito pumayag. Pero hindi nga ba at kapakanan lang ng anak nila ang iniisip nito? Na mabigyan ng kompletong pamilya si Vaughn? Wala naman kasing pinangako na kung ano si Johann sa kanya. Kaya wala siyang karapatan na masaktan ng ganito.She could see that he's now happy with his girlfriend. Wala na ang Johann na naghahabol sa kanya noon. Ang Johann na nagmamahal at nababaliw sa kanya. Iyong Johann na ginawa ang lahat makuha lang ang atensyon niya. He was right. He moved on. At wala na siyang karapatan dito maliban sa maging ina ng anak nila at manatili sa tabi ng mga ito. Pero papaano naman ang buhay niya? Kung ito ay pwedeng mag-girlfriend, ibig sabihin ba ay pwede rin siyang mag-boyfriend?She thinks, no. Ewan niya per
Halata sa mga magulang ni Johann ang galak habang nagsasalo sila sa hapag. Kahit bagong kain pa lang ay pinilit pa rin sila ng mga ito na kumain ng meryenda. Nalaman niya na ipinasok na ni Johann si Vaughn sa isang private school without her consent. Hindi man lang siya nito tinanong kung okay lang ba sa kanya. Though alam niyang maganda ang eskwelahang papasukan ng anak nila, nakaramdam pa rin siya ng hinanakit sa lalaki. Pagkatapos nilang kumain ay isinama siya ng anak papunta sa magiging silid nito. Naasiwa siya dahil hindi naman siya inanyayahan ni Johann. Subalit mapilit ang anak niya kaya naman napilitan siyang sumama. Hindi na lamang niya pinahalata na masama ang loob niya kay Johann. Baka isipin nito na nag-iinarte na naman siya. Tuwang-tuwa ang anak niya nang makita nito ang sariling kwarto. Sino ba naman ang hindi matutuwa. Sobrang ganda ng silid nito. Wala siyang masabi lalo na at may mga naka-display na mga laruan sa isang side. Mga laruan na paborito ng anak niya. Halat
Agad siyang nahiga pagkatapos magpatuyo ng buhok. Domoble yata ang kaba niya dahil sa pag-iisip. Hindi na lang siya kinakabahan kundi nasasaktan rin.Mag-iisang oras na pero wala pa rin si Johann. Sino kaya si Celine? Ano ito sa buhay ni Johann? Girlfriend ba nito si Celine? Bakit ang lambing niya kay Celine?Napapikit siya nang mariin. Naiinis siya! Bakit ba ayaw siyang patahimikin ng isip niya? Hindi siya nagseselos. Pero kahit ilang beses niyang itanggi iyon, iyon at iyon pa rin ang nararamdaman niya.'Nababaliw na ako!'Babangon sana siya pero narinig niya ang mga yabag sa labas ng kwarto niya. Nakatalikod siya sa pintuan. Muli niyang ipinikit ang mga mata at nagkunwaring tulog na. Alam niyang si Johann ang nasa labas ng silid niya. Hindi pa niya ito kayang harapin lalo na at ganito ang nararamdaman niya. Parang pinipiga sa sakit ang puso niya sa isiping may girlfriend na ito. Narinig niya ang pagbukas at pagsara ng pintuan ng silid niya. Maging ang yabag ni Johann ay dinig na di
IBAYONG pakiramdam ang pinalalasap nito sa kanya. Hindi niya namamalayang ginagantihan niya ang bawat halik nito. Ginagaya niya ang bawat gawin nito sa mga labi niya. Sinapo niya ang batok nito at mas lalo itong hinapit papalapit sa kanya. Nawawala na siya sa katinuan sa sarap ng halik
KASABAY NG PANLALAMIG ng katawan niya ang pagtahip nang mabilis ng dibdib niya ng makita ang kapatid na tumingin muna sa kanilang dalawa ni Johann bago nagdere-deretsong pumasok dala ang mga binili nito."Grabe ang daming tao kaya medyo natagalan ako." anito na inila
Summer 2009Nadatnan niya ang mga magulang sa komedor na nag-aagahan kasama ang bunso niyang kapatid."Anak, mabuti naman at gising ka na." Salubong ng ina niya nang makita siya nito."Morning Ma, Morning Pa." Humalik siya sa pisngi ng mga
PROLOGUEApril 2004"Dalian mo na diyan! Mahuhuli na tayo, Olivia!" sigaw ng bestfriend niya na si Megan. Pupuntahan nila ang isa pa nilang kaibigan sa karatig bayan. Every summer they will visit their friend at tinataon nilang fiesta sila pupunta par







