Home / Romance / Spare Love / Chapter 66

Share

Chapter 66

Author: Rocel
last update publish date: 2026-05-08 02:02:07

Spare Love

Jerome POV

Pagdating ko sa warehouse masyadong madilim at wala akong masyadong makita. Halos wala akong maaninag kahit konting galaw—ang paligid ay punong-puno ng katahimikan na parang may tinatagong panganib sa bawat sulok. Ramdam ko agad ang bigat ng hangin, at tila may nagmamasid sa akin mula sa dilim.

" Ah!" Napahawak ako sa aking tiyan dahil may parang sumuntok sa akin. Bigla, mabilis, at walang kahit anong babala—parang hinintay lang ang mismong sandaling hindi ako handa.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Spare Love    Final Last (Chapter)

    Spare Love. Finale ( last chapter) Dianne POV Nakauwi na ako ng Maynila, mag-isa. Dahil pagkatapos naming magbakasyon sa Coron at pinagsaluhan ang pagmamahalan naming dalawa ni Jerome, bumalik siya ng Mindoro para ayusin muna ang mga dapat ayusin doon. Kapag naging maayos na, uuwi na siya sa amin para makita agad ang mga bata. Habang nasa duty ako at wala namang pasyente, binabasa ko ang mga cards na nakadikit sa mga bulaklak na binigay ni Jerome. Kasalanan ko rin kasi bakit hindi ko binasa ang mga ito noon pa! Kinikilig sana ako, hays… "Doktora, grabeng makangiti! Tinodo po ba ang pagdilig sa inyo ni Sir Jerome?" Napa-irap ako kay Jeff at tinuro ang bibig niyang itikom, at mabilis naman niyang ginawa yon. Saka sinenyasan siyang chumupi sa harapan ko. Umalis lang siyang nakangiti at aasar. Nag-ayos na ako at nagsuot ng kulay puti na dress, dito na ko nagpalit sa hospital kesa umuwi pa. Color coding daw ito—puti. May event kasi ang hospital sa isang simbahan, pasasalamat daw s

  • Spare Love    Finally Part 2

    Spare Love Final 2 Sobrang hirap umakyat ng bundok, masyadong madulas. Walang pwedeng umakay sa’min dahil ang mga kalalakihan ay may mga bitbit, pero may sasalubong daw sa’min taga-itaas para bumaba at magpapanik ng mga iba pa naming ibibigay. Umupo muna kami sa gilid para magpahinga. Nang dumating na ang mga kalalakihan sa itaas, at madami sila, kaya di na kami nahirapan lahat. Nabigla ako nang tumabi sa’kin si Jerome at inilahad ang kamay niya. "I don't need your help." Saka nilagpasan ko siya, pero nagkamali pala ako ng apak at nadulas ako. Pero ‘di sumayad ang katawan ko sa lupa dahil nasapo agad ako ni J-Jerome. "Love, okay ka lang?" nakangisi niyang pang-aasar sa’kin. Mabilis akong tumayo pero bigla ding nadulas at napakapit sa kaniya. Nabigla ako nang nakarga niya na ako. "Ibaba mo nga ako! Nakakahiya!" Parang wala siyang naririnig. "Ang mga kasamahan ko naglalakad tapos ako magpapabuhat?! Nakakahiya, Jerome, ano ba?!" Tumigil siya sandali at tumingin sa’kin, s

  • Spare Love    Final Part 1

    Spare Love After Five Years… Limang taon. Dalawang taon ko siyang hinawakan sa likod ng rehas at tatlong taon ko siyang hinintay… sa wala. Hanggang sa napagod na rin ako. Hindi dahil hindi ko na siya mahal— kundi dahil hindi ko na alam kung saan ako kakapit. Bigla na lang nag-iba si Jerome pagkatapos niyang masentensyahan. Hindi ko alam kung hanggang kailan dahil hindi naman niya sinabi. Basta na lang, sa tuwing papasyal kami sa kaniya, hindi siya nakikipag-usap o lumalabas para kami makita ng mga anak niya. Isang sulat lang ang sinabi niya sa’kin nang huli kong punta na pinaabot niya sa naka-tokang pulis doon. Na dapat na akong bumalik sa dati kong buhay at maghanap ng taong mamahalin ako... Leche talaga siya. Ayoko nang pagpilitan pa ang sarili ko, mahalaga na sa’kin ang dalawa kong anak. Nakatira kami ng mga bata sa mansion ni Mamita, dahil wala na siyang makakasama pa dito dahil wala na ang bestfriend niyang si Manang. Pumanaw na ito dahil sa sakit. Minsan, pumapas

  • Spare Love    Special Chapter

    Spare Love Dianne POV Palagi kaming nagbabantay ni Jerome sa anak namin, hindi na rin kami umuuwi ng bahay. "Jerome… Dianne…" mahina niyang tinawag. Nasa bukana siya ng pintuan ng ICU. "Maari ko ba kayong makausap?" Nagkatinginan kami ni Jerome at nakita ko sa mata niya na handa niyang respetuhin ang desisyon ko. Tumango ako, saka sabay kaming tatlong lumabas sa hallway. Tumingin kami sa kaniya. Sa unang pagkakataon—wala na ang yabang sa mukha niya. "Alam kong wala akong karapatang humingi ng tawad…" nanginginig ang boses niya. Tahimik lang kami, nakatitig, hindi alam kung anong sasabihin. "Pero… humihingi pa rin ako ng tawad." Napayuko siya. "Sa lahat ng ginawa ko… sa lahat ng kinuha ko sa inyo…" Napatingin muli sa akin si Jerome. Mahigpit akong hinawakan sa kamay niya, ramdam ko ang bigat ng nararamdaman niya—ang galit, ang takot, at ang pagod na sa sakit na idinulot ng pangyayari. Parehas kaming nararamdaman iyon. "Alam kong hindi sapat ang kahit anong salit

  • Spare Love    Chapter 68

    Dianne POV Biglang bumilis ang cardiac monitor ni Buchoy at nakikita kong nag seizure siya. Ang bawat beep ay parang sigaw ng takot sa dibdib ko. " Anton! Maawa kayo sa anak ko kailangan niya ng tulong ko! Ano ba?!" Umiiyak na ko, halos hindi ko makontrol ang sarili ko habang nakikita ng dalawang mata ko ang heart rate ng anak ko bumabagsak ng mabilis. Ang bawat patak ng pawis sa noo ko ay tanda ng desperasyon. " Anton!" Pagtawag ko na nagmamakaawa. Lumapit si Jerome. At inilapit sa dibdib niya ang baril na hawak ko. Parang huling sandata namin laban sa kamatayan. " Ako naman ang puno't dulo nito! Sige na iputok mo na Love! Iligtas mo ang anak natin! " Umiling ako, hindi ko kayang mawala siya. Hindi ko siya kayang masaktan, kahit sa laro lang. " Love sige na! Para maligtas mo na ang anak natin! Hayaan mong ako naman ang gumawa ng paraan para maligtas kayo ng anak natin! Dianne please patayin mo na ko! " Pumikit siya, ang nasa dibdib niya ay inilagay niya sa kaniyang noo. At sak

  • Spare Love    Chapter 67

    Spare Love " Ilabas mo na ang anak ko, Nasan na ang anak ko?" Nabigla kami kay Dianne na tulala na nagsasalita. Parang unti-unti nang nababasag ang kontrol niya sa sarili. Huminga siya ng malalim. Saka kinuha ang baril na nasa bewang ni Vanessa na katabi niya. Ang bilis ng pangyayari—walang nakapagreact agad. Nabigla kaming lahat baka kung anong gawin niya, saka niya tinutok sa kaibigan niyang si Anton. Napatigil ang lahat. Kahit ang hangin parang tumigil sa paggalaw. " Ilabas mo na ang ang anak ko, Anton. Bago ko pa makalimutan na matalik kitang kaibigan!" Biglang nabigla si Anton sa sinabi ni Dianne. Ngunit sa likod ng gulat na iyon, may kung anong kumislap sa mata niya. " Pinagsasabi mo baby girl, alam mong di ko magagawa yan sa inyo lalo na sayo." Kalma ang boses niya—masyadong kalma para sa isang inosenteng tao. Ngumisi si Dianne na basang basa ang kaibigan. Halo ang sakit at galit sa mukha niya. " Ilabas mo na ang anak ko!" Saka pinaputok ni Dianne ang baril pero sa gili

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status