All Chapters of Spare Love : Chapter 1 - Chapter 10

Spare Love Chapter 2 Beautiful Heart Third POV "Dra… Dra… pakitingnan naman po ako.” Napalingon si Dianne sa pasyenteng tumawag sa kanya. One-day duty siya ngayon para makatulong sa mga kapwa niya doktor, kahit pagod pa siya sa sunod-sunod na schedule nitong mga nakaraang araw. Lumapit siya sa matanda at isinabit ang stethoscope sa tenga. “Mukhang okay ka naman po, Tay. Wala naman po akong naririnig na mali,” nakangiti niyang sabi. Napakunot ang noo ng matanda. “Malamang po, Dra. Hindi naman po ulo ko ang masakit—’yung tiyan ko po.” Napangiwi si Dianne nang mapansing nasa ulo ng pasyente niya nakadikit ang stethoscope. “Ay, sorry po, Tay! Higa po pala kayo para mas mapakinggan natin,” bahagya siyang napatawa sa sarili bago agad naging seryoso. Maingat niyang inilapat ang stethoscope sa tiyan ng matanda. Sandali siyang tumahimik, nakatuon ang pansin sa tunog. Sinundan niya iyon ng maingat na pagdiin sa ilang bahagi ng abdomen. “Aray…” daing ng matanda nang madiinan niya an

Little Sister“Why don’t you try me? Kaya ko naman nang makipag-s*x.”Halos mabuga ni Jerome ang iniinom niyang kape sa sinabi ko. Napalingon pa ang ilang taong nasa paligid namin dahil sa lakas ng boses ko. Ako naman, patay-malisya lang at patuloy na kumakain ng chocolate cake ko.Why? That’s our life. Walang pakialamanan.“Fuck. Shut up, brat!” iritang sabi ni Jerome habang pinupunasan ang natalsik na kape sa mesa.“Alam mo namang I can’t do that to you. We can’t, okay?”Nakasimangot akong sumubo ng cake habang pinagmamasdan siya. Bakit ba kasi kailangan pa niyang tawagan ang ibang model para makipag–one-night stand? Parang wala man lang akong karapatan magreklamo.“Okay, in five minutes nandito na siya,” dagdag pa niya habang tumitingin sa relo. “Kaya ubusin mo na ’yan para makaalis ka na. Or we should leave first? Tapos mag-taxi ka na lang.”" Comfort room lang ako." Pagpapaalam niya.Inirapan ko siya pero hindi na ako sumagot.Napalingon ako sa counter ng café nang may pamilyar n

Spare Love Dianne POV SPG Alert Inalis niya ako mula sa pagkakadikit ko sa pader habang patuloy pa rin niyang hinahalikan ang aking leeg. Parang unti-unting nawawala ang lakas ko sa bawat dampi ng labi niya. Maya-maya ay binuhat niya ako at dinala papunta sa kwarto. Pagdating namin sa kama ay marahan niya akong ibinaba roon. Ako na mismo ang naghubad ng suot niyang t-shirt. Saglit siyang napatitig sa akin bago niya rin hinubad ang suot kong damit kasama ang panloob ko. “Wow…” bulong niya habang nakatitig sa akin. Agad akong nahiya at tinakpan ang dibdib ko, ngunit mabilis niyang inalis ang kamay ko. “Wala nang atrasan,” mahina niyang sabi. “You’re mine.” Napasinghap ako nang maramdaman ko ang mga kamay niya sa aking katawan. Hindi ko mapigilan ang mahinang ungol na lumabas sa aking labi habang dahan-dahan niyang hinahalikan ang aking balat. Pakiramdam ko ay nalulunod ako sa kakaibang sensasyon na iyon—bago, nakakakaba, pero may halong sarap. Maya-maya ay naramdaman ko

Spare Love Dianne POV Sabi ni Jerome one week lang siyang mawawala. Pero two weeks nang mahigit, wala pa rin siya. Text ako nang text sa kaniya, wala man lang reply. Kapag tumatawag naman ako, hindi niya man lang din sinasagot. Sobrang busy lang ang peg! Gusto ko pa naman siyang makita bago kami pumunta ng probinsya dito sa Italy. Doon kasi kami naka-assign nila Zandro na mag-volunteer. Ayoko sanang sumama sa kanila para mahintay ko na lang dito si Jerome sa Rome, kaso mapilit ang mga gaga. Nag-duty muna ako dito sa hospital malapit sa unit ni Jerome dahil naboboring na ako! Wala pa naman ang bebe ko sa tabi ko. Umuuwi muna ako sa condo ni Jerome para naman ma-feel kong kunyari asawa niya ako, at siya ay isang OFW na kailangang magtrabaho para sa aming mga anak. Kinabukasan, eto na naman ako sa dating gawi—call on duty. Namimiss ko nang maging pasyente ang mga Pilipino. Kapag talaga naging akin na siya, iuuwi ko siya sa unit ko at itatali ko siya sa kama. Habang naglalakad ak

Spare Love Dianne POV Nakarating na rin kami sa Reggio Calabria. Mabilis lang naman ang byahe, pero nakakapagod pa rin, lalo na’t agad akong nakaramdam ng homesick. “Buongiorno!” Masayang bati ng dalawa sa sumalubong sa amin—mga lalaki. “Buona giornata a voi.” [Good day to you.] Balik na bati namin sa kanila. Siniko ako ni Van, na para bang sinasabi na tumango na lang ako. Naiilang kasi ako dito, sa isa sa kanila—para kasing tanga kung titig lang ako. “ Molte grazie ai volontari messi a diventare un medico qui nella nostra zona. .” [Maraming salamat sa mga boluntaryo na inilagay para maging doktor sa aming lugar.] Sabi sa amin ng isa sa kanila, na nakatingin pa rin sa akin. Naiilang na naman ako dahil hindi pa rin siya titigil sa pagtitig. Nandito na kami sa opisina ng director ng ospital. Hay, nakakainis dahil sa akin pa talaga tumabi ang lalaking ito. Nakakatakot naman! Gwapo siya talaga. Kung titignan mo, kahawig siya ni Kuya Vince, pero parang engot lang. “Uy girl, ikaw na!