Spare Love

Spare Love

Chapter 1

Author's POV

"Jerome! Jerome!”

Napalingon si Jerome at agad na napasimangot nang marinig ang boses na pilit niyang iniiwasan bago siya umalis. Hindi na siya dapat lilingon, pero huli na. Kaya imbes na magsalita, tinuloy-tuloy na lang niya ang paglalakad, kunwaring walang narinig.

“Sandali lang naman! Babe!”

Habol pa rin ni Dianne, halos tumatakbo na. Ang bilis nitong maglakad kaya napangiwi siya. Bigla siyang tumigil, yumuko, at hinubad ang isang sapatos.

Inasinta muna niya ang lalaki.

Huminga nang malalim.

At saka—

Whoosh!

Tumama iyon sa ulo ni Jerome.

“Yes!”

Napatalon siya sa tuwa. Sa wakas, nakuha rin niya ang atensyon nito.

“What the heck is your problem?! Brat girl!” Sigaw ni Jerome habang hinahaplos ang ulo. Galit na galit itong lumapit sa kaniya. “Bakit mo ’ko binato?!”

Ngunit bago pa siya makaiwas, bigla siyang niyakap ni Dianne.

At mas lalong nabigla siya nang walang kaabog-abog siyang halikan nito sa labi.

“Sabi na nga ba eh! Love mo ’ko!” Masayang sabi ng babae habang mahigpit siyang yakap.

“Kasi sabi ni Mommy, kapag mahal ka, babalikan ka! Eh binalikan mo ’ko, ibig sabihin love mo ’ko talaga!”

At tila hindi pa nakuntento, pinupog pa siya ng halik sa buong mukha.

“Hoy! Tumigil ka nga!” Pilit siyang umiwas pero hirap na hirap dahil nakakapit ito na parang koala.

“Ang kulit mo! Sinong may sabi na binalikan kita dahil mahal kita?!”

Huminto si Dianne at tumingala sa kaniya, may ngiting parang batang nakaisip ng kalokohan.

“Eh bakit ka bumalik?”

" Hindi ako bumalik! Napalingon lang ako! Binato mo ’ko ng sapatos mo! Ang sakit kaya!”

Galit na sigaw ni Jerome habang hinahaplos ang ulo niya.

Imbes na matakot, hinimas pa ni Dianne ang parteng tinamaan. Nakapout pa ang labi niya na parang inosenteng bata — na lalo lang ikinabwisit ng lalaki.

“Jerome…” malambing nitong sambit.

“I love you.”

Napamura si Jerome nang marinig iyon. Doon niya tuluyang naamoy ang alak sa hininga ng dalaga.

“Damn it.”

Bigla niya itong hinila palabas ng NAIA.

“What’s wrong with you, little damn girl?!”

Pagkalabas nila, dumiretso siya sa parking lot.

Inupo niya ang babae sa gilid ng poste at namewang siya habang pilit kinokontrol ang inis.

Buti na lang nandoon pa ang kotse niya at hindi pa kinukuha ng driver. Diretso kasi siya ng airport kanina pagkagaling sa babaeng ka-fling niya kagabi.

Mabilis niyang binuksan ang trunk at kumuha ng gallon na may lamang tubig.

Walang pasabi.

Binuhos niya iyon sa ulo ni Dianne.

“Ahhhh! Jerome!” Napasigaw ang babae. “Bakit mo ’ko binasa?!”

Basang-basa ito at hindi alam kung uunahin ang buhok o ang damit na punasan.

“Bakit ka kasi naglasing tapos pupunta ka dito?!” sigaw niya, gigil na gigil.

“Alam mo bang makukulong ka kapag naamoy ka nila? Nasa airport tayo, Dianne! Ano bang iniisip mo?!”

Ngumiti lang ang babae.

Unti-unti itong tumayo. Medyo pasuray-suray pa.

Lumapit siya kay Jerome at hinawakan ang mukha nito — dahilan para mapatigil ang lalaki.

“Uyyy…” nakangiting sabi niya.

“Nag-aalala siya sa ’kin.”

Sabay dutdot sa pisngi nito.

Napailing si Jerome habang tumatawa ito na parang baliw sa tuwa. Naiinis siya. Sobra.

Pero hindi niya maikakaila — maganda ito. At sa kabila ng kalasingan, sobrang cute pa rin.

“Tumigil ka nga.”

“Bakit?”

“Hindi ka nakakatuwa.”

“Sinungaling.”

"Wala akong pakialam kung makulong ka! Kaso alam nilang kakilala kita. Imbes na maayos ang flight ko, baka maunsyami pa dahil sa ’yo.”

Unti-unting bumaba ang kamay ng babae mula sa pagkakahawak sa braso niya. Ngumuso ito, halatang nasaktan.

“Saan ka ba kasi pupunta?” malambing na tanong niya.

“Sama mo ’ko, please.”

Napatawa si Jerome, pero pilit lang iyon.

“Sa Australia.”

Lumaki ang mga mata ng babae.

“Ilang linggo ka na naman doon?” pa-cute nitong tanong habang basang-basa pa ang buhok.

Ginulo niya ang buhok nito.

“For good na ’ko doon. Nandoon ang mag-iina ko.”

Parang nabuhusan ulit ng malamig na tubig ang dalaga.

“H-hindi mo naman mga anak ’yon ah! Anak ’yon ni Kuya Lu—”

Mabilis niyang tinakpan ang bibig nito.

“Wag kang maingay.” Bumaba ang tono niya, pero mas nakakatakot.

“Ayokong ipaalam ’to sa kuya mo. Kapag nalaman nilang kasama ko si Janine at kung nasaan sila ng mga bata… never na kitang papansinin.”

Nangingilid ang mata ng babae pero tumango ito. Huminga nang malalim si Jerome. Buti na lang, madali pa rin niya itong mapasunod.

“Pwede ba ’kong sumama sa ’yo?” Bigla nitong kinuha ang bag niya.

“May passport naman ako. Ako na bibili ng ticket ko. Sige na, oh.”

“No. Hindi pwede.”

Ngumuso ulit ito, parang batang inagawan ng kendi..

“Bakit naman? Malaki na ’ko, noh! At saka… pwede na ’ko sa sex.”

Napanganga si Jerome.

“Ano bang pinagsasasabi mo?” Napailing siya, sabay napahawak sa noo.

Sakto namang dumating ang mga bodyguard niya. Kinawayan niya ang mga ito.

“Pakihatid siya sa bahay nila. Ito ang address.”

Maingat siyang kinuha ng mga lalaki.

“Bitawan niyo nga ako!” nagpupumiglas ang babae habang hinahawakan sa magkabilang braso.

Sumenyas si Jerome na bitawan muna ito nang mapansin niyang nahahawakan ang bewang ng dalaga. Lumapit siya. Hinawakan ang pisngi nito.

At hinalikan sa labi.

Alam niya ang kahinaan nito.

“Umuwi ka na, okay?” bulong niya.

“I’ll call you kapag nandoon na ’ko.”

Nanginginig ang labi ng babae.

“Promise?”

Tumango siya.

At sapat na ’yon para mapasunod niya ito.

Sumama na ito sa mga bodyguard, pero hindi maalis ang tingin sa kanya habang palayo.

“Sir, ayan yata ’yung kotse niya.”

Napahawak si Jerome sa ulo nang makita ang sasakyan. Warak ang bumper.

“Ipakuha n’yo na lang. Tapos dalhin niyo siya sa hospital, patingnan kung nasaktan siya. Sige na.

I’ll go ahead. Male-late na ’ko sa flight ko.”

Tumalikod siya.

Isang mahabang buntong-hininga ang pinakawalan niya habang papasok muli sa airport.

Ang kambal.

At si Janine.

Ang babaeng hindi niya dapat mahalin—

pero siya lang ang minahal niya nang ganito.

Napangiti siya nang bahagya.

Sa wakas, babalik na siya sa totoong buhay niya.

Hindi bilang si Jerome na takbuhan ng kung sinu-sino.

Kundi bilang ama.

At bilang lalaking handang ipaglaban ang babaeng lihim niyang minamahal.