Se connecterNasa maingay at mataong cafeteria sa Manila si Alyssa. Apat na taon na ang lumipas may kumpiyansa na sya sa sarili at hindi na katuad noon, ngunit hindi pa rin lubusang nakalaya mula sa nakaraan. Kasama niya ang kanyang anak na si Ethan isang batang lalaki na may apat na taong gulang.Habang naghahanap siya ng isang mesa, dumapo ang kanyang paningin sa isang pamilyar na mukha ni Aiden. Ang lalaking minsan niyang minahal, ang ama ng kanyang anak, ang kanyang puso ay nagsimulang kumabog sa kanyang dibdib.Hindi alam ni Aiden ang kanilang presensya, abala sa pag-inom ng kanyang kape. Nakasuot siya ng isang puti na suit, na nagpapahiwatig ng kanyang posisyon bilang isang CEO.Hindi alam ni Alyssa kung paano kikilos, kung dapat ba siyang lumapit o manatili sa kanyang kinatatayuan.Si Ethan, na walang malay sa tensyon na namamagitan sa kanyang mga magulang, ay masayang pinatugtog ang kanyang mga daliri sa mesa, ang kanyang mga mata ay nakatuon kay Aiden na may isang mausisang pagtingin. Tu
Madilim pa pero mabilis na tinapos ni Alyssa ang pag-iimpake at isinulat ang kanyang huling gustong sabihin kay Aiden. Ito ang sandali na pinili niyang umalis… para sa kaligtasan ng kanyang anak at para sa kanyang peace of mind.Nakasuot si Alyssa ng simple at maitim na damit, ang kanyang buhok ay nakatali sa isang masikip na bun. Dahan - dahan siyang kumikilos nang palihim tulad ng isang taong ilang linggo nang nagplano ng mga oras na 'yon. Namamaga pa ang mga mata at may pasa dahil sa hindi mabilang na mga gabing walang tulog habang tahimik na umiiyak.Maingat niyang inilagay ang huling set ng mga damit ni baby Ethan na maliliit, kulay pastel na mga damit na nilagay sa bag. Yakap niya ang anak na mahigpit, na parang kaya niyang protektahan mula sa mundo gamit ang lakas ng kanyang yakap. Ang maliit na katawan nito ay mainit at sobrang malambot.Langhap niya ang kanyang amoy, isang pinaghalong baby powder at may halong lavender perfume. Nanginginig ang mga kamay niya habang naglalagay
Isang matinding katahimikan ang bumalot kay Alyssa naglalakad ito sa pinakamataas na palapag, ang kanyang mga yabag ay natatakpan ng makapal na karpet. Mahigpit niyang hinawakan ang isang brown envelope, kumpidensyal na dokumento na iniwan ni Aiden sa bahay, mga dokumentong inutos na dapat kunin ng kanyang assistant.Hindi siya sigurado kung bakit niya ito ginagawa, marahil ay umaasa siyang makapag-usap sa pagitan nila ni Aiden para makapag ayos sila. O marahil, umaasa parin siya na mayroon pa rin siyang halaga sa mga mata nito. Ang kanilang nawasak na relasyon ay maaaring mailigtas kahit papaano. Bumukas nang mahina ang pinto ng elevator, at lumabas siya sa may reception area ng opisina ni Aiden.Huminga nang malalim para pakalmahin ang kanyang kaba, inabot ni Alyssa ang doorknob, dahan-dahang pinihit ito nang tahimik. Itinulak niya ang pinto, umaasang makikita si Aiden na abala sa mga papeles o sa isang business call, napakunot ang noo nito sa nakita.Sa loob ng maluwang na opisina
Pagkatapos ng panganganak at ilang araw na pahinga sa hospital ay napag desisyon na ni Aiden na dumiretso sila sa guest house.Dala ni Alyssa ang kanyang bagong silang na anak na si Ethan na nakahiga sa isang baby carrier, habang nahihirapang hawakan ang isang maliit at lumang maleta. "Dito ka muna sa guest room," wika ni Aiden ang kanyang boses ay naririnig na nag e echo sa malawak na espasyo ng bahay. Itinuro niya ang isang silid sa ground floor. Ang kanyang mga galaw ay parang nahihiya. "Mas madali para sa'yo at hindi mo na kailangang umakyat."Tumango lang si Alyssa, iniiwasan ang kanyang tingin. Hindi niya magawang tumingin nang diretso sa kanya, para harapin ang masalimuot na emosyon na nararamdaman niya. Maraming tanong ang humihingi ng kasagutan, mga tanong na ilang buwan na niyang pinipigilan, mga tanong na nagbibigay sa kanya ng kahinaan na pilit niyang itinatago. Bakit ngayon, pagkatapos ng lahat ng matagal na panahon, bigla na lang siyang sumulpot at gustong bumawi? Bak
Alyssa’s POV Hindi ko akalaing may mas sasakit pa pala kay sa araw ng kasal ko pero nagkamali ako. Dahil ang sumunod na araw ang nagmulat sa akin na ang pagiging Mrs. Monteverde ay hindi pala parang panaginip kundi isang bangungot. Pagkababa ko ng sasakyan ay agad kong napatitig sa napakalaking gate na unti-unting bumukas. Sa likod noo'n ay lumitaw ang isang malaking bahay na parang pag-aari ng mga taong napakalayo sa mundo ko. Malawak na hardin at may tatalong palapag ang bahay. May fountain sa gitna at may mga itim na sasakyan sa garahe. Napahigpit ang hawak ko sa bag ko. Ito na ba ang magiging tirahan ko? Napalingon ako kay Aiden na nasa driver’s seat. Tahimik lang siya buong biyahe ni hindi niya ako tinanong kung okay lang ba ako. Well, bakit pa ako umaasa? Ang alam lang naman niya manakit. Nang huminto ang sasakyan ay agad siyang bumaba. Umikot siya sa kabilang side at binuksan ang pinto ko. Hindi ko alam kung gentleman lang ba siya dahil may mga kasambahay na nakakakita o d
Alyssa’s POV Ilang araw na ang lumipas mula nang pumirma ako sa marriage contract, ngunit hanggang ngayon ay parang hindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang lahat. Magpapakasal ako kay Aiden. At hindi dahil sa mahal namin ang isa’t isa. Hindi dahil sa gusto naming bumuo ng pamilya. Kundi dahil isa lamang itong kasunduan. Isang negosyo para sa kanya. Isang pirma kapalit ng seguridad ng anak ko. Nakatulala lang ako sa repleksyon ko sa salamin habang inaayos ng isang makeup artist ang buhok ko. Hindi ko nga alam kung bakit kailangan pang mag-ayos gayong civil wedding lang naman ito. Pero ayon kay Aiden, kailangan pa rin daw magmukhang presentable dahil legal ang mga documents na pipirmahan. Kailangan pumirma dahil kung walang pirma hindi niya naman talaga matawag na kasal. Humugot ako ng mabigat na buntong-hininga. Suot ko ang simpleng puting dress na pinadala niya kaninang umaga. Hindi ito engrande pero sapat na para ipaalala sa akin na bride ako ngayon. Bride ang salitang dapat sana
"Anak! Aalis na kami ng kapatid mo," wika ni Mama at naramdaman ko na lang na may humalik sa aking noo kaya napadilat ang mata ko."Ma, sasama a--" "Anak, huwag ng matigas ang ulo. Sasamahan ka naman ng asawa mo rito.""A-asawa!" gulat na tanong ko."Huwag maarte anak hindi ka maganda." pabirong sabi n
Ganon ba siya ka gwapo sa paningin ni Mama. Ayos ha! Sa oras na malaman niya na siya talaga ang ama ng pinagbubuntis ko, baka hindi na siya pumunta sa bahay. Nasa higaan pa rin ako habang ang isipan ko ay na sa kung saan. Ano kayang buhay ang magkaroon kami ni baby kung sinabi ko agad ito sa kanya.N
Humagalpak siya ng tawa habang ako ay nagulat at kinakabahan. "Ano ba kasing ginagawa mo riyan." Inis kong sabi habang inihampas ko sa braso niya ang folder. "Gusto lang kitang asarin. Hindi mo 'ko hinintay kumain." Hindi ko naman mapigilan matawa dahil ang cute niya kapag nakanguso. Lumabas si Aide
Alyssa's POVTuwang tuwa pa rin ako habang kumakain ng mga prutas halos makalat na rin tingnan ang sahig. Ang sarap talaga, Kanino kaya galing ang mga 'to. Nagulat ako ng biglang bumukas ang pinto. Nagmadali akong linisin ang aking table habang puno ng prutas ang bibig. Bumungad sa akin ang magandang







