MasukKinabukasan, ganoon pa rin ang routine ko pagka bangon, maligo, magbihis at kakain. Pagbaba ko sa sala nakita ko ang naka lapag na dalandan sa lamesa. Bigla tuloy nag liwanag ang aking mata dahil ang daming prutas sa lamesa. Inilagay ko ito sa supot at ipinasok sa loob ng bag. Napansin kong nakatitig sa akin si mama.
"Umamin ka ngang bata ka. Naglilihi ka ba?" hindi ko naman maiwasan maubo dahil sa tanong ni mama.Mabilis kong isinukbit ang aking bag sa balikat at humalik sa pisngi ni mama. Dahil ilang araw na rin ako nakaramdam na masama ang aking pakiramdam ay pumunta ako sa malapit na clinic."Over fatigue ka lang iha," sabi ng doktor.Dumiretso na rin ako sa malapit na botika para bumili ako ng tatlong pregnancy test. Nang makabili ay naglakad na ako patungo sa building. Nakaramdam na naman ako ng hilo kaya bigla akong napasapo sa ulo.Pinilit kong sumakay sa elevator kahit hilong hilo na ako. Nang bumukas ito ay humangos ako patungo sa opisina. Mag alas syete pa lang ng umaga kaya pwede pa ako magpahinga.Pumasok na ako sa opisina ni Sir at inayos ang mga papeles na nasa lamesa. Nang matapos ay bumalik agad ako sa aking pwesto. Naalala ko na may dala akong dalandan kaya kinuha ko ito sa aking bag at nilabas.Sarap na sarap akong kinain ito. Sinawsaw ko sa toyo na may sili. Ang sarap talaga buti na lang ay bumili nito si mama."Hello ate, ang aga niyan baka sumakit ang tiyan mo," bungad sakin ni Ann.Nang matapos na ito mag lampaso ay lumabas agad siya. Mga ilang minuto na rin ang nakalipas ay bumukas ulit ang pinto."What kind of smell is this! You're eating inside the office!" galit na wika ni Aiden.Hindi ko pinansin ang sinabi niya kaya patuloy pa rin ako sa aking kinakain. Narinig kong tumunog ang telepono kaya sinagot ko agad."Give me my tea now." Binaba na agad ni Aiden ang telepono. Mabilis naman ako nagpunta ng pantry para ipag timpla siya ng tea."Sir eto na po yung tea mo." Pagkalapag ko nito sa lamesa ay napaupo agad ko sa bench ng maramdaman na umiikot ang aking paningin. Ilang minuto pa ay tumayo na rin ako. Nakita ko ang mukha nito na nakakatakot ang tingin."Sir, may meeting po kayo ng two pm kay Mr Candelaria at pupunta rin dito ang daddy nyo ng four pm.""Okay," sambit niya.Nang makalabas na ako sa opisina niya ay nakita ko ang gwapong mukha ni David na hawak ang dalandan ko at tinatanggalan ito ng balat."Hoy! akin yan!" asik ko sa kanya at inagaw ang dalandan na hawak niya."Nagdala ako ng breakfast natin." Sabay turo ni David sa plastik."You're here again. Are you flirting my secretary Mr David?" galit na tanong ni Aiden sungit."Kaibigan ko siya, Gusto ko siyang kasabay kumain may problema ba? Bestfriend siya ni Kian." Nakita kong nasamid siya ng marinig ang sinabi ni David."Sana ay wala siyang matandaan," bulong ko sa sarili.Nakita ko ang mga mata niyang nakatitig sa'kin. Nang makita kong inilabas ni David sa supot ang burger ay lumawak ang aking ngiti."Ang sarap ng cheese." Nakita kong nanlaki ang mata ni David dahil lahat ng burger ay tinanggalan ko ng cheese."Weird," sambit ni Aiden. Habang nakatingin pa rin sa'min. Nakita ko na kinuha niya ang isang pirasong burger. Napatitig ako sa cheese kaya nalungkot ang aking mukha."Gusto mo ba?" alok niya sakin."Yung cheese lang po," sagot ko sa kanya.Inabot niya naman sa akin ang cheese kaya lumawak ulit ang aking ngiti sa aking labi."Alyssa grabi ka, cheese lang kinain mo. Sampung burger ang binili ko. Ang siyam cheese lang ang kinain mo. Ano gagawin natin sa natirang tinapay? Ang dami nito!" sabi niya sa'kin habang kamot ang ulo."Lagyan mo ulit ng cheese para makain ko," sabi ko sa kanya na nakangiti. Nakita ko naman na tumayo si Aiden at pumasok na sa opisina niya."It's already nine, balik muna ako sa work. Sabay tayo mamaya mag lunch." Nag okay lang ako sa kanya. Inumpisahan ko na rin ang mag trabaho, sinimulan kong replayan ang mga email pagkatapos ay inilista ko ang mga meeting na pupuntahan ni Sir Aiden. Nagsimula na rin ako mag encode sa excel. Itinago ko ang aking dalandan at pa simpleng dumudukot sa supot.Paminsan minsan ay may tumatawag sa telepono pero agad ko naman itong nasasagot. Napahawak ako sa aking tiyan at iniisip kong ano ang nakalimutan ko kanina. Kinalkal ko ang aking bag at nakita ko ang test kit. Naramdaman ko na naiihi ako kaya humangos ako sa cr. Umihi na ako at itinapat ang test kit. Nanlaki ang aking mata ng makita ang dalawang kulay pula na guhit.Sa huling pagkakataon ay umulit ako at nakita pa rin ang dalawang linya. Tatlong test kit na ang ginamit ko. Nanlumo ang mga mata ko ng maisipan na ako ay nagdadalang tao. Pumatak na lang ang tubig sa aking mata ng hindi ko namamalayan. Pinunasan ko ito ngunit ayaw pa rin huminto.Pagkalabas ko ay napansin kong nakasandal sa pader si Sir Aiden. Nakatungo lang akong naglakad at bumalik na sa aking pwesto. Nagpunas nang tubig sa aking pisngi. Hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang takot na malaman ito ni mama at ni Aiden.Paano kung nalaman niya na buntis ako, kaya niya ba akong panindigan? Baka kunin niya ang aking anak. Paano kong utusan niya akong ipatanggal ito? Hindi maari hawak ko ang aking tiyan habang ang isa ay pasimpleng nagpupunas sa aking pisngi. Hindi ako payag na ilalayo niya ang baby ko.Nakita ko naman na dumaan si Sir sa table ko at umupo sa bench. Mabuti na lang ay nakatungo ako para hindi niya mapansin ang aking mata na patuloy sa pag luha."Are you okay?" narinig kong tanong ni Sir kaya mabilis kong kinuha ang panyo at pinahid sa aking mukha. Nakita ko ang mukha ni Sir na mukhang nag aalala."Are you crying? Gusto mo ba ng cheese? I can buy if you want?" tanong sa'kin ni Aiden."O-okay lang ako." Pambihira pag siya ang kausap ko palagi na lang ako nauutal."I'm here and I bought some food. Let's eat," wika ni David habang papasok sa loob. Nakita ko na inilapag niya ang kare kare. Napahawak ako sa aking tiyan at tumakbong pumunta sa cr. Halos mapa upo na ako sa sahig dahil sa naramdaman kong namimilipit sa aking tiyan. Ilang minuto pa bago ako tumayo. Nakita ko ang dalawang gwapong mukha na nakatayo sa aking likuran."Are you okay?" sabay nilang tanong sa akin."Ang baho kasi ng dala mong kare kare David, panis na yata." Inalalayan at pinaupo niya ako sa bench. Pumunta siya sa table at tinakpan ang kare kare at inilabas ito para madala sa pantry. Nakita ko naman si Sir Aiden na malalim ang iniisip."Let's eat," ngiting wika ni David."B-bakit dalawa lang ang paper plate? Inaasar mo ba ko?" galit na sabi ni Aiden."Hahaha sorry akala ko hindi ka sasabay sa'min. Hati na lang kami ni Alyssa.""No!" asik ni Sir Aiden." Magsama na lang tayo sa plato. Okay, subuan mo na lang ako." Nanlaki ang mata ko ng marinig ang sinabi ni Sir. Nakita kong tinaasan niya ako ng kilay. Naghihintay na subuan ko siya."Open your mouth baby," saad ko sa kanya. Nakita ko na napangiti siya sa sinabi ko. Samantalang si David ay tuwang tuwa habang sarap na sarap sa kanyang kinakain. Kami ay nagtitiis lang sa isang plato at isang kutsara.Nang matapos na kami mag lunch ay umalis na rin si David samantalang si Aiden ay nasa tapat pa rin ng table ko at nakatitig lang sa'kin."May dapat ka bang sabihin?" Hindi ko pinansin ang tanong niya. Narinig ko naman na tumunog ang telepono kaya sinagot ko agad 'yon."Yes Sir Ramon, sinabi ko na sa anak nyo.""Sir cancel and meeting mo today with Mr Candelaria," tumango lang si Aiden sa akin pagkatapos kung sabihin iyon."You look tired. Sumabay ka na sa akin ihahatid na kita sa inyo." Hindi na ako nagsalita kaya sumunod na lang ako sa kanya. Habang naglalakad si Aiden ay naka sunod lang ako sa kanya. Nakita kong malagkit ang tingin sa akin ng ibang mga empleyado."Ang gwapo, anakan lang ako ni Sir okay lang," sabi ng isang employee."Ako kahit one night okay lang." Narinig kong nag apir sila saka humalakhak.Nang lumingon si Aiden ay bigla silang tumahimik. Bumilis ang hakbang nito kaya hingal na hingal akong sinundan siya. "Sir mag tricycle na lang ako." paalam ko sa kanya at pinaandar na ang kanyang sasakyan.Nasa maingay at mataong cafeteria sa Manila si Alyssa. Apat na taon na ang lumipas may kumpiyansa na sya sa sarili at hindi na katuad noon, ngunit hindi pa rin lubusang nakalaya mula sa nakaraan. Kasama niya ang kanyang anak na si Ethan isang batang lalaki na may apat na taong gulang.Habang naghahanap siya ng isang mesa, dumapo ang kanyang paningin sa isang pamilyar na mukha ni Aiden. Ang lalaking minsan niyang minahal, ang ama ng kanyang anak, ang kanyang puso ay nagsimulang kumabog sa kanyang dibdib.Hindi alam ni Aiden ang kanilang presensya, abala sa pag-inom ng kanyang kape. Nakasuot siya ng isang puti na suit, na nagpapahiwatig ng kanyang posisyon bilang isang CEO.Hindi alam ni Alyssa kung paano kikilos, kung dapat ba siyang lumapit o manatili sa kanyang kinatatayuan.Si Ethan, na walang malay sa tensyon na namamagitan sa kanyang mga magulang, ay masayang pinatugtog ang kanyang mga daliri sa mesa, ang kanyang mga mata ay nakatuon kay Aiden na may isang mausisang pagtingin. Tu
Madilim pa pero mabilis na tinapos ni Alyssa ang pag-iimpake at isinulat ang kanyang huling gustong sabihin kay Aiden. Ito ang sandali na pinili niyang umalis… para sa kaligtasan ng kanyang anak at para sa kanyang peace of mind.Nakasuot si Alyssa ng simple at maitim na damit, ang kanyang buhok ay nakatali sa isang masikip na bun. Dahan - dahan siyang kumikilos nang palihim tulad ng isang taong ilang linggo nang nagplano ng mga oras na 'yon. Namamaga pa ang mga mata at may pasa dahil sa hindi mabilang na mga gabing walang tulog habang tahimik na umiiyak.Maingat niyang inilagay ang huling set ng mga damit ni baby Ethan na maliliit, kulay pastel na mga damit na nilagay sa bag. Yakap niya ang anak na mahigpit, na parang kaya niyang protektahan mula sa mundo gamit ang lakas ng kanyang yakap. Ang maliit na katawan nito ay mainit at sobrang malambot.Langhap niya ang kanyang amoy, isang pinaghalong baby powder at may halong lavender perfume. Nanginginig ang mga kamay niya habang naglalagay
Isang matinding katahimikan ang bumalot kay Alyssa naglalakad ito sa pinakamataas na palapag, ang kanyang mga yabag ay natatakpan ng makapal na karpet. Mahigpit niyang hinawakan ang isang brown envelope, kumpidensyal na dokumento na iniwan ni Aiden sa bahay, mga dokumentong inutos na dapat kunin ng kanyang assistant.Hindi siya sigurado kung bakit niya ito ginagawa, marahil ay umaasa siyang makapag-usap sa pagitan nila ni Aiden para makapag ayos sila. O marahil, umaasa parin siya na mayroon pa rin siyang halaga sa mga mata nito. Ang kanilang nawasak na relasyon ay maaaring mailigtas kahit papaano. Bumukas nang mahina ang pinto ng elevator, at lumabas siya sa may reception area ng opisina ni Aiden.Huminga nang malalim para pakalmahin ang kanyang kaba, inabot ni Alyssa ang doorknob, dahan-dahang pinihit ito nang tahimik. Itinulak niya ang pinto, umaasang makikita si Aiden na abala sa mga papeles o sa isang business call, napakunot ang noo nito sa nakita.Sa loob ng maluwang na opisina
Pagkatapos ng panganganak at ilang araw na pahinga sa hospital ay napag desisyon na ni Aiden na dumiretso sila sa guest house.Dala ni Alyssa ang kanyang bagong silang na anak na si Ethan na nakahiga sa isang baby carrier, habang nahihirapang hawakan ang isang maliit at lumang maleta. "Dito ka muna sa guest room," wika ni Aiden ang kanyang boses ay naririnig na nag e echo sa malawak na espasyo ng bahay. Itinuro niya ang isang silid sa ground floor. Ang kanyang mga galaw ay parang nahihiya. "Mas madali para sa'yo at hindi mo na kailangang umakyat."Tumango lang si Alyssa, iniiwasan ang kanyang tingin. Hindi niya magawang tumingin nang diretso sa kanya, para harapin ang masalimuot na emosyon na nararamdaman niya. Maraming tanong ang humihingi ng kasagutan, mga tanong na ilang buwan na niyang pinipigilan, mga tanong na nagbibigay sa kanya ng kahinaan na pilit niyang itinatago. Bakit ngayon, pagkatapos ng lahat ng matagal na panahon, bigla na lang siyang sumulpot at gustong bumawi? Bak
Alyssa’s POV Hindi ko akalaing may mas sasakit pa pala kay sa araw ng kasal ko pero nagkamali ako. Dahil ang sumunod na araw ang nagmulat sa akin na ang pagiging Mrs. Monteverde ay hindi pala parang panaginip kundi isang bangungot. Pagkababa ko ng sasakyan ay agad kong napatitig sa napakalaking gate na unti-unting bumukas. Sa likod noo'n ay lumitaw ang isang malaking bahay na parang pag-aari ng mga taong napakalayo sa mundo ko. Malawak na hardin at may tatalong palapag ang bahay. May fountain sa gitna at may mga itim na sasakyan sa garahe. Napahigpit ang hawak ko sa bag ko. Ito na ba ang magiging tirahan ko? Napalingon ako kay Aiden na nasa driver’s seat. Tahimik lang siya buong biyahe ni hindi niya ako tinanong kung okay lang ba ako. Well, bakit pa ako umaasa? Ang alam lang naman niya manakit. Nang huminto ang sasakyan ay agad siyang bumaba. Umikot siya sa kabilang side at binuksan ang pinto ko. Hindi ko alam kung gentleman lang ba siya dahil may mga kasambahay na nakakakita o d
Alyssa’s POV Ilang araw na ang lumipas mula nang pumirma ako sa marriage contract, ngunit hanggang ngayon ay parang hindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang lahat. Magpapakasal ako kay Aiden. At hindi dahil sa mahal namin ang isa’t isa. Hindi dahil sa gusto naming bumuo ng pamilya. Kundi dahil isa lamang itong kasunduan. Isang negosyo para sa kanya. Isang pirma kapalit ng seguridad ng anak ko. Nakatulala lang ako sa repleksyon ko sa salamin habang inaayos ng isang makeup artist ang buhok ko. Hindi ko nga alam kung bakit kailangan pang mag-ayos gayong civil wedding lang naman ito. Pero ayon kay Aiden, kailangan pa rin daw magmukhang presentable dahil legal ang mga documents na pipirmahan. Kailangan pumirma dahil kung walang pirma hindi niya naman talaga matawag na kasal. Humugot ako ng mabigat na buntong-hininga. Suot ko ang simpleng puting dress na pinadala niya kaninang umaga. Hindi ito engrande pero sapat na para ipaalala sa akin na bride ako ngayon. Bride ang salitang dapat sana
"Ms Fajardo." sabi nito kay Alyssa at napahawak naman ito sa kanyang dibdib. "Come to my office," mahinang sabi ni Aiden.Tinitigan lang ito ni Alyssa sabay pinaikotan niya ito ng kanyang mata. Para malaman nitong nagtatampo siya. "I'm serious! Now!" Napatayo agad si Alyssa dahil sa tono ng boses
Aiden’s POV Sinabihan ko na ang mga staff ko na huwag basta na lang papasok sa loob ng opisina ko. Nagulat nalang ako ng may biglang sumilip sa may pintuan.Allysa... "Anak ng tokwa, Anong ginagawa niya rito?” nagtatakang tanong sa isipan ko. Mabuti na lang at hindi ko naituloy ihagis ang bote.
Ganon ba siya ka gwapo sa paningin ni Mama. Ayos ha! Sa oras na malaman niya na siya talaga ang ama ng pinagbubuntis ko, baka hindi na siya pumunta sa bahay. Nasa higaan pa rin ako habang ang isipan ko ay na sa kung saan. Ano kayang buhay ang magkaroon kami ni baby kung sinabi ko agad ito sa kanya.N
Humagalpak siya ng tawa habang ako ay nagulat at kinakabahan. "Ano ba kasing ginagawa mo riyan." Inis kong sabi habang inihampas ko sa braso niya ang folder. "Gusto lang kitang asarin. Hindi mo 'ko hinintay kumain." Hindi ko naman mapigilan matawa dahil ang cute niya kapag nakanguso. Lumabas si Aide







