Share

Chapter 65

Author: RGA.Write
last update Last Updated: 2025-10-17 23:03:43

Sa loob pa lang ng sasakyan, ramdam ko na agad ang tensyon sa pagitan naming dalawa. Tahimik si Terrence, pero ‘yung kamay niya. Nakakaloka! Hindi siya mapakali. Paulit-ulit niyang hinahagod ang braso ko, tapos bababa sa bewang, minsan pa ay dumadampi sa hita ko. Para bang hindi siya mapalagay hangga’t hindi niya ako nahahawakan.

“Terrence, nandyan lang si Mang Oscar,” pabulong kong sabi habang pilit kong pinipigilan ang sarili kong mapaigik. Napatingin ako sa rear mirror, nandon pa nga si Mang Oscar, seryosong nagmamaneho, pero paano kung marinig niya kami?

“Hindi naman niya tayo papansinin, baby…” sagot ni Terrence, mababa ang boses, parang may pinipigil na halakhak. Pero ramdam ko sa tono niya na hindi na siya nagbibiro.

“Still, can’t you wait na makarating tayo sa condo?” tanong ko habang marahan kong inaalis ang kamay niya. Ang hirap, kasi bawat dampi niya ay parang kuryenteng dumadaloy sa balat ko.

“I can’t wait,” mahina niyang sagot, halos pabulong sa tenga ko. Mainit ang hinin
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Che Mai Mai
bitiiiiiinnnnnnnn
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 75

    Ilang araw pa ang lumipas at hindi pa kami muling nagkausap ni Terrence tungkol sa hiniling ko. Hindi ko na rin siya kinulit, kahit gustong-gusto ko sanang magtanong. Pero alam ko at ramdam ko na hindi niya iyon kakalimutan. I trust him, lalo na at sinabi na rin niyang pati ang mga magulang niya ang nag-push para bilisan ang lahat. He loves them too much to disappoint them, and I know he won’t disappoint me either.Araw ng Martes ng kasunod na linggo, pumasok si Warren sa office. Seryoso ang mukha niya, mas seryoso pa kaysa sa usual niyang “work mode.” May bitbit siyang makapal na folder, at paglapag niya roon sa mesa, para bang may mabigat na pumintig sa dibdib ko.“Here’s what we’ve got so far,” sabi ni Warren.Kinuha iyon ni Terrence, binuklat, at agad kong napansin ang pagtaas ng kilay niya, kasunod ay ang malalim na kunot ng noo. Sinusundan ko ang bawat galaw niya, kahit ang paghinga niyang parang mas mabagal.“Sa tingin mo may iba pa tayong pwedeng malaman?” tanong ni Terrence, h

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 74

    “Please, Terrence…” sabi ko, halos pabulong pero may halong pakiusap sa boses. Nakatayo ako sa harap ng office table niya, hawak-hawak pa ang gilid ng mesa na parang ‘yon na lang ang kakapitan ko.Kakasabi ko lang na gusto kong alamin ang totoo tungkol sa nangyari noon—pero heto siya, nakatingin lang sa akin. Tahimik. Walang reaksyon.“I already told you,” sa wakas ay sabi niya, mababa ang boses pero buo, “na papatunayan ko sayo na walang kinalaman ang pamilya ko sa nangyari sa pamilya mo. Ano pa ba ang gusto mong gawin ko?”“Pero… iba ‘yon,” sagot ko, pilit kong pinatatag ang boses ko kahit nanginginig na. “Iba ‘yong patunayan mo lang, kaysa ‘yong talagang mahuli kung sino ang may kasalanan.”“Silly,” mahina pero may ngiti sa labi niyang sagot, sabay tayo at lakad palapit sa akin, which is kabilang side na ng mesa. “When I said I’ll prove you wrong about my family, natural kasama na doon ‘yung paghuli sa totoong may kagagawan.”Napahinto ako. Hindi ako agad nakapagsalita.“Really?” ta

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 73

    “It’s weekend, anong ginagawa n’yo dito?” tanong ni Terrence habang pinapanood ang mga magulang niyang umupo sa sofa. Si Audrey naman, mula pa kanina, hindi makatingin nang diretso sa akin. Para bang may gustong sabihin pero pinipigilan.“Masama bang dalawin namin kayo?” sagot ng kanyang ina, halatang nagtatampo pero may halong lambing. Elegant pa rin kahit tila nagdadabog. Ang ama naman ni Terrence ay simpleng nagkibit-balikat, parang sinasabing ‘Don’t look at me , hinila lang ako rito.’“Hindi naman,” sagot ni Terrence na may ngiti sa labi, “pero alam n’yo namang bagong kasal lang kami. Baka gusto niyo naman kaming bigyan ng konting privacy. Ayaw nyo ba ng apo?”“Terrence!” bulalas ko, sabay takip ng palad sa mukha. Ramdam kong uminit ang pisngi ko. Narinig ko na lang ang tawa ng kanyang mga magulang. ‘Yung halakhak na tipong pinagtatawanan ako pero may halong kilig at asar.“Wala kayong dapat alalahanin,” sabi ng ginang na ngayon ay may pilyang ngiti, “hindi naman namin kayo aabalah

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 72

    “Okay lang ba na abutin tayo ng… mga tatlong oras sa paliligo?” tanong ni Terrence na may kasama pang pagkindat.Napakurap ako, hindi agad makapaniwala sa narinig ko. Pero kasabay ng gulat, may kung anong excitement na kumislot sa dibdib ko na parang boltahe ng kuryente na gumapang sa balat ko.“Excuse me?” sagot ko, pilit na nagpipigil ng ngiti. “Conserve water and energy kaya ang dahilan ng sabay ligong ‘to, baby. Anong three hours na pinagsasabi mo?” Pinatamis ko ang tono, sabay marahang pagkiling ng ulo, alam kong weakness niya ‘tong part ng leeg ko.“Damn, baby,” bulong niya, halos paos. “Mukhang hindi lang three hours ‘to. You have no idea how much you're killing me right now.”Bago pa ako makasagot, hinila niya ako papalapit. Nasa loob na kami ng bathroom, nakatayo sa harap ng lavatory, at sa salamin, nakita ko kung gaano ka-intense ang tingin niya. Para bang bawat hinga niya ay humahalo sa akin.Nagtagpo ang mga mata namin sa repleksyon. Walang nagsasalita, pero ang lahat ng em

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 71

    Sunday. Tahimik ang buong hospital, maliban sa mahinang ugong ng aircon at langitngit ng mga gulong ng nurse cart sa hallway. Nasa tabi ako ng kama ni Mommy, hawak ang kamay niyang malamig pero buhay pa rin sa init ng pag-asa ko.At siyempre, si Terrence na hindi pumayag na hindi sumama. Nakahawak siya sa balikat ko kanina habang naglalakad kami papasok, parang bodyguard na ayaw akong bitiwan kahit isang segundo.“Paano kung magising si Mommy tapos wala ako sa tabi?” reklamo niya kanina nang subukan kong pigilan siya. “Baka isipin niya na pinapabayaan ko ang kanyang precious daughter.”Napailing na lang ako noon, sabay ngiti. Wala naman daw siyang gagawin maghapon, kaya ayun, heto kami, magkasama sa hospital room.Hinaplos ko ang buhok ng aking ina. “Mom, I’m fine. Tapos, lalo pa akong gumanda kaya dapat ay gumising ka na para makita mo na ako, okay?”Sumingit si Terrence, nakasandal pa sa gilid ng kama. “Tsaka ang gwapo ko rin po, kaya bilis-bilisan niyo na ang paggising para makita n

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 70

    “So, you get what I mean now, Kuya?” Rinig ko agad ang boses ni Audrey paglapit ko sa mesa. Malamig. Precise. Parang bawat salita ay may halong pang-uuyam.Hindi agad sumagot si Terrence. Nanatili lang siyang nakatingin sa kapatid, ‘yung tipong tahimik pero mabigat. Alam kong ‘yung katahimikang ‘yon, mas delikado kaysa sa pagsigaw.Si Jamaica naman, kunwari mahiyain. Nakayuko, pero kita ko ‘yung pa-simple niyang sulyap kay Terrence. Wow, subtlety is dead.“Maiintindihan ko naman kung gamitin na niya ang katawan niya to have money,” biglang sambit ni Jamaica. Medyo may bahid ng awa sa tono, pero halatang may halo ring pangmamata. “Alam kong nasa hospital ang Mommy niya at hanggang ngayon ay wala pa ring malay. She needed the money. Hindi ko lang in-expect na sa sobrang taas ng pride niya noon, doon pa rin siya babagsak.”What the hell did she just say?Ramdam kong biglang uminit ang tenga ko. Naikuyom ko ang kamao ko, at kahit gustong-gusto ko nang lumapit, pinigilan ko ang sarili ko.

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status