004

Isang nakakasilaw na sinag ng araw ang tumagos sa sheer curtains ng bintana, diretso sa mukha ko.

God, my head.

I groaned, sabay baon ng mukha ko sa unan. Sobrang lambot ng sheets, possessing that distinct, high-thread-count texture na sa mga five-star luxury hotels mo lang talaga mararamdaman. Habang dahan-dahang nagigising ang diwa ko, biglang nag-flash sa isip ko ang mga nangyari kagabi.

The bar. The scotch. Ang lalaking sobrang gwapo na may killer smirk. And then... everything else.

My eyes snapped open. Mabilis akong napaupo habang hinihila ang comforter para takpan ang dibdib ko. Dahil sa paggalaw ng kumot, doon ko napansin ang katabi ko.

He was lying on his stomach right beside me, mahimbing na natutulog. Ang puting kumot ay nakababa hanggang sa bewang niya, exposing a broad, perfectly toned back and shoulders na pwede nang pang-high fashion model. Even in his sleep, he looked effortlessly attractive and chaotic.

Oh my god, Francesca. What did you do?

Panic flared in my chest, pero agad kong pinilit ang sarili ko na huminga nang malalim. Control, Francesca. Keep it professional. I'm a grown woman, an independent designer. It was just a one-night stand. Isang sandali ng kahinaan para takasan ang magulo kong buhay. No big deal. Kahit pa... kahit pa first time ko lang.

I checked the watch on the nightstand. It was already 9:00 AM. Kailangan ko nang makauwi bago pa mapansin ni Dad na hindi ako natulog sa kwarto ko.

Habang maingat akong bumabangon para pulutin ang mga damit kong nagkalat sa sahig, ay bigla na lang gumalaw ang natutulog na laalki sa tabi ko... He turned over, rubbing his eyes bago tumingin sa akin. Isang tamad at sobrang nakakatunaw na ngiti ang dahan-dahang sumilay sa labi niya.

"Morning, beautiful," malalim ang boses niya, medyo raspy pa dahil kagagising lang, which was unfairly attractive. He propped his head up with one hand, pinapanood ako habang may mapaglarong kislap sa mga mata niya. "You're up early."

"I have a tight schedule today," sagot ko. I kept my voice cool, detached, and thoroughly business-like habang isinasara ko ang zipper ng dress ko. I refused to let him see even a hint of my internal panic.

"Ouch. No 'good morning' or even a kiss?" pangaasar niya, sabay kindat sa akin. He looked so comfortable, na parang sanay na sanay na siya sa ganitong eksena.

Tinitigan ko siya, analyzing his behavior. Ang effortless na karisma, the total lack of awkwardness, kung paano siya kumilos—lahat iyon, iisa lang ang ibig sabihin. He does this for a living. Idagdag mo pa kung paano niya ako nilapitan sa exclusive VIP lounge kagabi. Nag-connect na ang lahat sa isip ko. He must be a high-end companion. Isang call boy para sa mga elite clients.

Well, actually, mas madali ang buhay kung ganoon. Isang clean, transactional relationship meant no strings attached. Walang komplikasyon. Lalo na at ikakasal na ako.

"You were great last night," nakangisi kong sabi, habang sinusukbit ang bag ko sa balikat ko. Binuksan ko ito at kinuha ang isang makapal at malinis na envelope na puno ng cash. Emergency money na lagi kong baon sa bag.

I walked over to the edge of the bed and dropped the envelope right onto his lap.

He stared at the cash, at ang ngiti niya ay agad na nawala. He blinked twice, tinignan niyaang envelope at tumingin sakin, like he's schock how big the money is. 

"What is this?"

"Your professional f*e," I stated, offering him a polite, corporate smile. "Consider it a generous bonus for your excellent service. Don't worry, hindi ko naman hihingiin ang contact number mo. Let's keep this completely confidential." ngiti ko sakaniya, while crossing my arms.

"A... what?"

"Thank you for your time. Have a great day,"  Without waiting for him to recover from his shock, tumalikod na ako, at lumabas ng hotel room. I felt a strange sense of empowerment. For once, ako ang may kontrol sa sitwasyon.