Chapter 5

Ready na si Cecilia para sa hapunan nila ni Marcus. Suot niya ang isang pale pink na A-line dress na may square neckline na nagpapamukha sa kanyang matanda, malayong-malayo sa dapat bata niyang itsura. Hanggang binti ang haba nito kaya hindi man lang naipakita ang pigura niya. Pinaresan niya ito ng nude pointed shoes, habang ang buhok niya ay nakapusod tulad ng lagi niyang ayos. Manipis at elegante ang makeup niya, pero ang mapupula at makakapal niyang labi ay natabunan lang ng pale pink lipstick na lagi niyang ginagamit.

Naalala niya ang sexy dress na suot niya kagabi, kung gaano ka-sexy ang katawan niya roon, at ang lace lingerie na halos nawasak ng sexy semental na 'yon. Walang-wala iyon sa suot niya ngayon. Nakagat niya ang ibabang labi, inaalala ang malalakas na pagbayo ng lalaking 'yon. Walang romance, walang lambing, isang nakakapasong sex lang na matagal na niyang pinapangarap.

Natigil ang mga malalaswa niyang naiisip nang may kumatok sa p***o. Huminga siya nang malalim at pumasok ulit sa karakter niya bilang perfect wife. Kinuha niya ang maliit na bag na bumagay sa boring niyang outfit at naglakad papunta sa p***o. Pagkabukas niya, nakatayo roon ang mayordoma na agad nag-bow.

"Pinadala po ni Sir Marcus ang driver para sunduin kayo," sabi nito.

Tumango si Cecilia. Ganyan talaga si Marcus, hindi siya nito sinusundo. Nagkikita na lang sila sa venue para magpanggap na the perfect married couple.

Lumabas siya ng kwarto at bumaba ng hagdan direcho sa labas kung saan naghihintay ang driver ng asawa niya. Nang makita niya ito mula sa malayo, pinasadahan niya ito ng tingin mula ulo hanggang paa. Gwapo ito, maganda ang katawan, pwede siguro itong maging next niya. Umiling siya para iwaksi ang naisip.

"Hindi, Cecilia, walang malapit na kakilala," bulong niya sa sarili, tuluyang inaalis ang driver sa listahan ng mga susunod niyang semental.

"Ma'am," nag-bow ang driver na may brown na buhok at dark eyes, suot ang isang eleganteng black suit, bago nito pinagbuksan siya ng p***o sa likod ng sasakyan.

Pumasok siya nang may elegance. Pagpasok niya, naiwan ang amoy ni Marcus sa loob, isang mamahaling cologne na hindi niya pwedeng itanggi, amoy lalaking-lalaki. Amoy ng isang semental, pero isang semental na ayaw siyang galawin. Pero wala na siyang pakialam, hindi na ngayon. Siya na mismo ang maghahanap ng mga lalakeng magpapaligaya sa kanya.

"Tuwing weekends," ngiti niya.

Oo, 'yon ang mga araw na hindi umuuwi si Marcus sa bahay, maliban ngayon, pero dahil kilala niya ito, emergency lang 'to para kay Marcus. Saktong oportunidad 'yon para humanap siya ng kabit na pwede niyang makasama buong weekend. Ngayon, kailangan na lang niyang humanap ng lugar, 'yung lugar na hindi siya mabubuking, dahil kailangan pa rin niyang umakto bilang asawa sa papel ni Marcus Del Rosario. Sobrang nalunod siya sa pag-iisip na hindi man lang niya namalayang nakarating na pala sila, parang napakaikli lang ng byahe.

"Ma'am, naghihintay na po si Sir Marcus sa lobby," sabi ng driver nang pagbuksan siya ulit ng p***o.

Napabuntong-hininga si Cecilia at bumaba taglay ang poise na inaasahan sa asawa ni Marcus Del Rosario. Tiningnan niya ang restaurant, isa ito sa pinakamagara sa siyudad. Inaasahan na niya 'yon, hindi naman kasi pupunta ang sikat niyang asawa sa kung saan-saan lang. Naglakad siya papasok para salubungin ito, nakangiti, isang peke na ngiti na kailangan niyang ipakita sa lahat. Ganun dapat, ang Mrs. Del Rosario ay dapat laging masaya at blooming.

"Marcus," bati niya gamit ang malambing na boses, pinipigilan ang gigil na sugurin ito at sampalin dahil sa pambababae nito.

Inalis ni Marcus ang tingin sa phone niya, nanliit ang mga mata, at mabilis na pinasadahan ng tingin ang asawa niya. Ang boring at manang nitong manamit, pero well, ganyan dapat magdala ng damit ang Mrs. Del Rosario. Isa pa, parang wala naman itong ibubuga. Binulsa niya ang phone at lumapit dito, pasimpleng sumulyap sa paligid dahil nakatingin na ang ibang tao sa kanila.

"You look beautiful, my dear wife," sabi nito, sinusubukang palambingin ang husky nitong boses. Pero peke na lambing 'yon, at agad iyon na-detect ni Cecilia.

"Yeah, right," sagot niya, may bahagyang irap sa tono ng boses niya.

Napataas ng kilay si Marcus sa naging sagot niya. Madalas kasi ay nagpapasalamat ito at nagbabalik ng papuri. Kahit hindi naman talaga siya seryosong may pakialam doon, yumuko ito at hinalikan siya sa pisngi, halos hindi lumapat ang mga labi.

Nakaramdam ng pandidiri si Cecilia nang maramdaman ang maruruming labi nito sa pisngi niya. Ang lalaking 'to ay nakikipagkama sa kahit sinong babaeng magustuhan nito. Bumalik sa isip niya ang mga pictures na natanggap niya, at pakiramdam niya sasabog na siya sa galit.

"Let's go, naghihintay na ang investor at ang asawa niya," sabi nito sabay lahad ng braso para umangkla siya.

Napabuntong-hininga si Cecilia at sumunod. Kailangan niyang magpigil dahil ilang oras lang naman siyang magtitiis sa presensya ng gagong cheater na 'to.

Nakarating silang dalawa sa isang mesa kung saan may dalawang middle-aged na tao, isang lalaking naka-tailored suit at isang magandang ginang na naka-turquoise suit.

"Sorry for the delay," pormal at magalang na sabi ni Marcus.

Nag-angat ng tingin ang dalawa. Tumayo ang lalaki at nakipagkamay kay Marcus.

"Good to see you, Mr. Del Rosario," sabi ng lalaking ubanin na ang buhok.

"The pleasure is mine, Mr. Valderama," sagot ni Marcus, at napansin nitong nakatingin ang lalaki kay Cecilia. "This is my wife, Mrs. Cecilia Del Rosario," ipinakilala niya ito.

"Anton Valderama," sabi ng lalaki, sabay lahad ng kamay sa kanya.

Ngumiti si Cecilia at magalang na nakipagkamay.

"Nice to meet you po," sagot niya nang may ngiti.

"Ito naman ang asawa ko, si Elena Valderama," proud na pagpapakilala ni Anton sa asawa nito.

Tumango ang babae. Halatang kulay ang blonde nitong buhok, pero grabe, maganda pa rin ito para sa edad niya.

"Oh my, ang babata niyo pa. Ilang taon na kayong kasal?" tanong ni Elena, nakatingin kay Marcus.

Nanliit ang mga mata ni Marcus. Hindi man lang niya maalala kung ilang taon na siyang nakatali kay Cecilia. Nag-aalangan siya kung dalawa o tatlong taon na ba, pero kailangan niyang makasigurado sa isasagot niya. Hindi naman lihim ang kasal nila, alam nga ng buong mundo kung kailan ang kasal nila. Lahat ng tao alam, bukod sa kanya.

"Four years," mabilis na sagot ni Cecilia na may pekeng ngiti. Nakalimutan pa ng gagong 'to kung gaano na sila katagal kasal.

"Wow, that's wonderful! Nasa honeymoon stage pa rin kayo," kinikilig na sabi ni Elena.

Pinigilan ni Cecilia ang sarili na hindi humalakhak nang malakas sa harap ng mag-asawa.

"Of course," sagot ni Marcus na may fake na pride.

"Have a seat. Hindi na mabo-bore ang dear Elena ko kasi may kasama na siyang magandang asawa mo," sabi ni Anton.

Inalalayan ni Marcus si Cecilia na makaupo. Sa harap ng lahat, kailangan niyang maging attentive, kailangan niyang maging the perfect husband.

Umupo si Cecilia sa tabi ni Elena na hindi matanggal ang ngiti. At least, hindi rin siya mabo-bore at hindi lang siya basta tatahimik sa isang tabi gaya ng laging nangyayari sa mga gatherings na kasama niya si Marcus.

Normal na lumipas ang dinner, nag-uusap tungkol business sina Marcus at Anton, habang kinakausap naman siya ni Elena tungkol sa kasal at kung gaano kasaya 'pag nahanap mo ang the right person. Siyempre, kailangan niyang magpanggap na si Marcus ang right person at masayang-masaya siya sa apat na taon nilang pagsasama.

"So, shall we close the deal?" tanong ni Marcus.

Tumawa si Anton at tiningnan ang asawa nito, hinawakan ang kamay nito at dinala sa mga labi para halikan.

"What do you think, honey?" tanong nito.

Ngumiti si Elena at hinaplos ang pisngi ng asawa niya. Pinapanood lang sila nina Marcus at Cecilia, parehong may mga pekeng ngiti, pero sa totoo lang, gustong-gusto na nilang umalis at magkanya-kanya na ng byahe.

"On one condition," panimula ni Elena. "Sa inauguration ng hotel, gusto kong nandoon si Cecilia."

Tumaas ang kilay ni Cecilia sa gulat. Wala siyang masyadong narinig sa business talk nila Marcus, kaya bumaling siya rito, hinihintay ang sagot nito.

"Of course, she will be there as my wife," sabi ni Marcus, tiningnan siya at nginitian ng peke na lambing.

"Exactly," maikling sagot ni Cecilia, ibinalik ang parehong ngiti. Pareho silang magaling umarte, niloloko ang buong mundo sa pagiging The Perfect Couple.

Matapos ang matagumpay na dinner, naglakad si Cecilia papunta sa sasakyan habang nasa tabi niya si Marcus. Umasa na lang niya na sasamahan siya nito hanggang sa kotse para ituloy ang pagpapanggap nila bilang the perfect couple.

"You did well tonight, Cecilia," sabi ni Marcus nang makarating sila sa sasakyan.

"I know." Lumingon siya at tiningnan ito. "Ngayon, kailangan na lang nating maghanap ng perfect excuse para hindi ako maka-attend sa inauguration na 'yon," komento niya.

Tumango si Marcus. Kahit na sinasamahan siya nito sa halos lahat ng important events, ang itatayong hotel ay hindi sa syudad, kundi sa isang isla, isang lugar kung saan wala siyang balak na isama ang asawa dahil plano niyang magpakasarap doon kasama ang kung sino mang kabit niya sa mga oras na to.

"May time pa naman para pag-isipan 'yan, ako nang bahala," sabi nito na may tipid na ngiti.

Inangat ni Marcus ang kamay niya papunta sa mukha ni Cecilia. Kailangan niya itong pasalamatan dahil magaling pa rin itong umarte bilang perfect wife. Kailangan niya itong panatilihing masaya, baka nga para bigyan ito ng false hope sa isang bagay na kailanman ay hindi mangyayari.

Alam na alam ni Cecilia ang gagawin nito, isang malambing pero peke na haplos sa pisngi, isang pekeng pasasalamat, at isang walang kwentang pangako. Ayaw na niya. Sawa na siya sa mga kasinungalingan nito. Lumayo siya agad at tinitigan ito sa mga mata. Nandoon pa rin ang ngiti sa mga labi niya, pero hindi na ito nagpapakita ng lambing o pag-asa, ngayon, isa na itong mapanghamong ngiti. Niloko siya nito sa loob ng apat na taon, pinaglaruan siya, at ngayon, gagawin din niya 'yon dito.

"Bye," sabi niya sabay talikod. Naglakad siya ng ilang hakbang, pinagbuksan siya ng p***o ng driver, at sumakay sa kotse nang hindi man lang lumilingon. Hindi na siya magpapakatanga, hindi sulit si Marcus Del Rosario.

Ngumiti si Marcus sa ginawang pag-reject sa kanya ni Cecilia. Oo, nagulat siya nang kaunti, nakaramdam din siya ng ginhawa na hindi na niya kailangang mag-feeling sweet rito, nakakapagod din kasi.

"Sir?" tanong ng driver niya.

"Iuwi mo na siya," utos niya. Hindi siya sasabay pauwi, may sarili siyang dala na sasakyan at alam na niya kung saan siya pupunta.

Tumango ang driver, sinara ang p***o sa likod at sumakay sa driver's seat. Hindi na nag-abala si Marcus na hintayin silang makaalis. Kinuha niya ang susi ng kanyang black luxury sports car at sumakay. Kailangan na niyang makarating agad sa lugar na 'yon, para makita ang babaeng 'yon at bayuhin ulit. Hindi niya ito makalimutan, buong araw, iyon lang ang nasa isip niya, ang babaeng binayaran niya para sa first time nito.

Nakapagdesisyon na siya. Ang babaeng 'yon na walang karanasan pero pinatunayang palaban sa kama, ang magiging bagong kabit niya, hanggang sa magsawa siya.