LOGINLindsay POV "Okay ka lang?" agad na tanong ni James, ang kaniyang boses ay puno ng panginginig at matinding pag-aalala habang hinahawakan ang magkabila kong braso. Pilit niyang sinisilip ang aking mga mata, sinusubukang basahin kung anong nangyari sa loob ng saradong silid na iyon. Tumango ako nang dahan-dahan, bagamat ramdam ko ang panlalambot ng aking mga tuhod at ang pait na nananatili sa aking sistema. "James... gusto ko muna umuwi sa apartment ko," mahina kong sabi, hindi tumitingin nang diretso sa kaniyang mga mata. "Gusto ko muna mapag-isa. Please." Nakita ko ang pag-aalangan at lungkot sa mukha ni James. Alam kong gusto niya akong samahan, gusto niya akong alagaan, ngunit naramdaman niya rin ang bigat at ang pader na itinayo ko sa pagitan naming dalawa sa sandaling ito. Kailangan ko ng espasyo para huminga, para hugasan ang dumi ng nakaraang ilang oras, at para pag-isipan ang lahat. "Sige," tumango siya, ang kaniyang boses ay mababa at sumusuko sa aking kagustuhan. "
James POVNapatitig ako kay Lindsay. Ang kaniyang mga mata, bagamat pagod at puno ng latay ng trauma, ay may determinasyon na hindi ko inaasahan. Sa lahat ng ginawa ko sa kaniya—sa paggamit ko sa kaniya para turuan ng leksyon ang anak ko—hindi ko akalaing dito pa rin magtatapos ang lahat. Na magagawa niya pa rin akong mahalin sa kabila ng dumi ng mundong ipinalamon ko sa kaniya."Gusto mong kausapin si Jake?" tanong ko, ang boses ko ay puno ng pag-aalangan. "Lindsay, nakita mo kung anong kaya niyang gawin. Wala na siya sa tamang pag-iisip. Desperado siya. Ang pag-leak ng video na 'yon ay gawa ng isang taong handang sumama sa paglubog ng barko, basta makaganti lang.""Kailangan, James," mahina ngunit madiin niyang sagot. "Kung hindi natin ito tatapusin ngayon, habambuhay tayong hahabulin ng galit ng anak mo. At habambuhay mo ring pasan ang guilt na ikaw ang lumikha sa kaniya."Huminga ako nang malalim. Tama siya. Ako ang nagpalaki kay Jake na may paniniwalang ang kapangyarihan at p
Lindsay POVNapatigil ako. Ang mga salita ni James ay tila isang malamig na buhos ng tubig na nagpatahimik sa akin. Tiningnan ko ang kaniyang mga mata, naghahanap ng anomang bakas ng kasinungalingan, ngunit ang nakita ko lang ay ang matagal nang nakabaon na pait at sugat ng isang lalaking tinalikuran."Kaya ba ganyan si Jake sa mga babae?" mahina kong tanong, unt-unting nagdurugtong ang mga piraso ng puzzle sa isip ko. "Kaya ba galit siya sa mundo? Dahil akala niya lahat ng babae, katulad ng nanay niya?""Hindi ko siya ginawang ganiyan, Lindsay," seryosong sagot ni James, humakbang siya pabalik sa gilid ng kama ko. "Ibinigay ko sa kaniya ang lahat ng karangyaan para hindi niya maramdaman na kulang siya. Pero ang hindi ko alam... ang sugat na iniwan ng nanay niya, naging lason na pala sa utak niya. At ngayon, ikaw ang ginagawa niyang sandata para saktan ako, dahil alam niyang ikaw ang kahinaan ko.""Kahinaan?" Isang mapait na tawa ang kumawala sa labi ko. "Huwag mo akong patawanin,
Lindsay POV Halos hindi ko na maasinta ang aking nilalakaran habang tinatahak ko ang pribadong hallway ng top floor. Doon, sa tapat ng VIP elevator, nasalubong ko si James. Bitbit niya ang kaniyang mga natitirang gamit, pinaliligiran ng dalawang security escort. Noong una, malamig ang tingin niya sa akin—punong-puno ng poot at sama ng loob dahil sa pagtalikod ko sa kaniya sa board room. Ngunit nang tuluyan akong makalapit, biglang napako ang kaniyang paningin sa aking mukha. Nagbago ang ekspresyon niya nang mapansin ang magang-maga kong mga mata, ang mga napunit na butones ng aking blouse, at ang gulu-gulo kong ayos. For the first time... nakita ko sa mga mata ng isang James Green ang tunay na pag-aalala. "Lindsay... anong nangyari sa'yo?" bakas ang gulat sa kaniyang boses, at agad niyang binitawan ang hawak niyang briefcase. "Ano ang ginawa sa'yo ni Jake?!" Lumapit siya sa akin at natatarantang hinawakan ang aking dalawang balikat. Ang kaniyang hawak ay hindi tulad ng
Lindsay POV Nanginginig ang buong katawan ko, ang aking palad ay nagbabaga pa rin sa tindi ng pagkakasampal ko sa kaniya. Habang nakatitig sa akin si Jake, dahan-dahang gumuhit ang isang nakatatakot at malamig na ngiti sa kaniyang mga labi. "Matapang ka na ngayon, Lindsay?" pabalang niyang tanong, ang boses ay sobrang baba na dinala ako nito sa gilid ng matinding takot. "Nung si Dad ang gumagawa sa'yo nito, sumasampal ka rin ba? O lumuluhod ka lang at nagmamakaawa para sa higit pa?" Bago ko pa magawang sumagot, marahas niyang hinawakan ang aking panga at itiningala ang aking mukha. Sa kabilang kamay niya, hinatak niya pataas ang aking isang binti at walang pasubaling isinaksak ang kaniyang sarili sa loob ko sa isang mabilis at puwersahang tulak. "Ahhh!" Isang matalim na iyak ang kumawala sa aking lalamunan. Napakapit ako sa kaniyang mga balikat habang ang kaniyang katigasan ay pumasok nang malalim. Masakit, tuyo, at walang kaunting lambing. Nagsimula siyang bumomba nang
Lindsay POV "Jake... sumama ako sa'yo dahil may kasalanan din akong nagawa sa'yo. At dahil sa nagawa ko sa'yo..." panimula ko, hindi ko na kayang iangat ang aking tingin. "Actually, nangyari lang naman 'yun dahil sa sobrang kalasingan ko... dahil masama ang loob ko sa'yo. Nakita ko kayo ni Vanessa na naghahalikan, at may nakita pa akong silk nighties doon sa condo mo." Huminto ako, lumunok ng laway bago ko binitawan ang pinakamabigat na katotohanan. "At ang totoo... na-hook na ako. Nasarapan ako sa ginagawa namin," nakayuko kong sabi, ramdam ang nag-aalab na init at hiya sa aking pisngi habang inaamin ko sa kaniya ang aking dumi. Akala ko ay makakakita ako ng galit o panunumbat sa mukha niya. Ngunit sa halip, narinig ko ang mabibigat na hakbang ng kaniyang mga sapatos patungo sa kinaroroonan ko. Lumapit sa akin si Jake, masyadong malapit na tila ba gusto niyang maramdaman ang kuryente ng takot sa balat ko. "Mas masarap ako kay Dad, Lindsay. Mas bata," pabulong ngunit mariin



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



