LOGINTATTOO SKULL TWO_06
วันต่อมา
ร่างบางลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการเมื่อยล้าไปทั่วทั้งตัวเธอค่อยๆ ปรับสายตาให้ชินกับเเสงที่สาดส่องเข้ามาในห้องก่อนจะพยุงร่างของตัวเองขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงด้วยความยากรำบาก..
เธอถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย..ร่างบางมองนาฬิกาที่หัวเตียงก็พบว่ามันจะเก้าโมงเช้าเเล้วเเต่เเปลกที่ป้าหม่อนยังไม่มาปลุกเธอทั้งๆ ที่วันนี้เธอมีเรียนตอนเที่ยง
เเต่เรื่องนั้นชั่งมันเถอะ..
ร่างบางก้าวขาลงจากเตียงเพราะจะเดินเข้าไปอาบน้ำเพื่อไปเรียนตอนเที่ยงเเต่พอเธอหย่อนเท้าลงไปเท่านั้นเเหละ!!
" อ๊ะ! ทำไมเจ็บเเบบนี้ "เธอเบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะนั่งลงบนเตียงอีกครั้งเเล้วมองไปรอบๆ ห้องของตัวเองเพื่อหาสิ่งผิดปกติหรือเธอจะคิดมากไปเองนะ
" คงไม่มีอะไรมั้ง "เธอพึมพำออกมาเเล้วพยายามพยุงร่างของตัวเองให้ก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ
" อ้าว คุณหนูนี่ป้าว่าจะขึ้นไปตามพอดีเลยค่ะ^^ "ทันทีที่เดินลงมาถึงชั้นล่างเสียงเเม่บ้านอย่างป้าหม่อนก็เอ่ยทักเธอด้วยใบหน้ายิ้มๆ เธอเลยส่งยิ้มบางๆ กลับไปให้คนที่เปรียบเหมือนเเม่ของเธออีกคน
" ค่ะ วันนี้มีอะไรทานบ้างคะ ไหมหิวเเล้ว^^ "
" มีค่ะ ทานเป็นข้าวต้มเเล้วกันเนอะ^^ "
" ได้ค่ะ งั้นไหมรอที่ห้องอาหารนะคะ^^ "พูดจบเธอก็ขอเเยกตัวไปรอที่ห้องอาหารเพื่อรอทานพอทานเสร็จเธอก็ขับรถไปที่มหาวิทยาลัยทันที
ระหว่างทางฉันก็กดโทรหาเพียงขวัญไปด้วยเเต่ผลก็เหมือนเดิมยัยนั่นปิดเครื่องไปเเล้วฉันเลยกดโทรหาไอ้เเท็คเเทนดูเหมือนตอนนี้มันจะเป็นคนเดียวที่ฉันสนิทด้วย ไม่ใช่ว่าหยิ่งเเต่เพื่อนเยอะเกินก็ไม่ดีเเบบที่ชอบนินทาลับหลังฉันไม่เอาด้วยหรอก
ตื้ดดด...
(ว่าไง) รอสายไม่นานหมอนั่นก็กดรับสายของฉัน
" มึงอยู่ไหน กูจะถึงมอเเล้ว "ฉันถามมันออกไปด้วยน้ำเสียงปกติถ้าหักลบความกวนประสาทไปได้หมอนนี่ก็ถือว่าเป็นเพื่อนที่ดีเลยละเเต่มันติดอยู่อย่างเดียวคือมันกวนทีน
(อยู่ที่เดิมเเหละ รีบๆ นะมึงกูไม่รีบเเต่เพื่อนรออยู่) เห็นไหมฉันบอกเเล้วว่ามันกวนทีน ฉันกรอกสายตาไปมาก่อนจะกดวางสายมันไปเเล้วหันมาตั้งใจขับรถต่อ
มหาวิทยาลัยKTคณะเเพทย์..
ฉันลงจากรถเเล้วเดินมาที่ที่พวกฉันใช้นั่งประจำพอเดินมาถึงโต๊ะหน้าคณะก็เห็นไอ้เเท็คนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆ มันมีเเก้วน้ำวางอยู่เเต่ดูจากเเก้วน้ำที่พร่องลงไปเกือบหมดเเปลว่ามันรอฉันนานพอสมควร
" กว่าจะมานะมึง ไม่รอให้เข้าเรียนก่อนเลยละ "พอฉันนั่งปุ๊บมันก็กระเเนะกระเเหนฉันทันทีนี่ปากมันเก่งกว่าผู้หญิงบางคนอีกนะถ้ามันไม่ชอบยัยเพียงขวัญฉันคงนึกว่ามันเป็นตุ๊ดไปเเล้วเเต่มันขัดตรงที่มันเป็นเสือนี่เเหละ
" ได้เหรอ งั้นกูกลับละรอขึ้นเรียนเเล้วจะมาไหม "ฉันลุกขึ้นยืนเเล้วทำท่าจะเดินหนีมันจริงๆ มันเลยรีบเรียกฉันไว้ซะก่อน
" เห้ย!! กูล้อเล่นมึงนั่งลงเลยๆ "มันดูฉันให้นั่งลงฉันเลยส่ายหัวให้มันเเล้วก็นั่งลงส่วนมันก็นั่งเล่นโทรศัพท์ต่อ เออดีเหมือนกูมีตัวตนมากไอ้เพื่อนเวร
" มึงกูว่าไปรอบนห้องป่ะกูร้อนอะ "นั่งไปสักพักฉันก็ถามมันเพราะอากาศตอนเที่ยงนี่ไม่ธรรมดาเลยนะสำหรับประเทศไทยเหงื่อนี่จะไหลเป็นน้ำอยู่เเล้ว
" เออ ไปดิกูก็เริ่มร้อนละ "คือมึงควรจะร้อนนานเเล้วป่ะสภาพมันตอนนี้คือเหงื่อท่วมตัวนับถือใจมันจริงๆ
" มึง.. ติดต่อยยัยขวัญได้ไหมว่ะ กูโทรไปเเล้วมันปิดเครื่องอ่ะ "ระหว่างที่พวกเรากำลังเดินไปที่ห้องเรียนฉันก็หันไปถามไอ้เเท็คเเต่มันกลับส่ายหัวส่งกลับมา
" ไม่ว่ะ สรุปมันเรื่องจริงเหรอว่ะกูไม่อยากจะเชื่อเลยเฮียมึงกูดูรักมันดีนี่หว่า "มันหันมาถามฉันด้วยน้ำเสียงสงสัยอย่าว่าเเต่มันเลยฉันก็สงสัยเหมือนกัน
เรื่องมันมีอยู่ว่ายัยเพียงขวัญเพื่อฉันไปเจอเฮียสายเหยี่ยวกำลังมีอะไรกับคนอื่นที่ฉันรู้เพราะถามจากพี่รอนด์ลูกน้องคนสนิทของเฮียสายเหยี่ยวนั่นเเหละค่ะ
เเล้วพอมีเรื่องมันก็หายหน้าไปเลยฉันรู้อีกทีก็ตอนที่ไอ้เเท็คมันบอกนั่นเเหละนึกเเล้วก็เฟลชะมัดมันเป็นเพื่อนที่สนิทกับฉันด้วยสิส่วนอีกคนอยู่ต่างประเทศ
" มันโกรธฉันเเน่ๆ เลย เห้อ "ฉันเดินคอตกเดินเข้าห้องเรียน
" มันเเยกเเยะออกน่า มึงไม่รู้เรื่องด้วยนี่หว่ามันคงอยากหนีเฮียมึงนั่นเเหละ ปล่อยมันไปก่อนเเล้วกัน "ฉันพยักหน้าให้มันเเล้วหยิบโทรศัพท์มาเล่น
" เออ มึงเเล้วเมื่อวานมีคนมาถามหามึงด้วยนะเเต่กูบอกว่ามึงกลับไปเเล้ว "ฉันเงยหน้ามองไอ้เเท็คด้วยความสงสัยมีคนมาหาฉันเหรอใครละ?
" ใครว่ะ ผู้หญิงหรือผู้ชาย "ฉันถามมันออกไปเพราะปกติไม่ค่อยมีคนมาถามหาฉันนี่
" ผู้ชาย เเต่กูไม่คุ้นหน้าว่ะหน้าลูกครึ่งหน่อยๆ มันบอกเป็นเพื่อนมึงอ่ะ "หน้าลูกครึ่งงั้นเหรอผู้ชายด้วยฉันไปรู้จักตอนไหนว่ะเริ่มงงกับตัวเองเเล้ว
" ผู้ชายเหรอเเล้วเขาบอกมึงว่าไงบ้างอ่ะ "ฉันถามมันต่อมันเลยทำท่านึก
" เเปปนะ อ้อ เขาบอกว่าฝากบอกมึงด้วยว่าเเล้วเจอกัน "พอมันพูดจบฉันนี่ขมวดคิ้วหนักกว่าเดิมอีกเเล้วนึกไปนึกมาฉันก็นึกถึงใครคนนึง
" ผู้ชาย หน้าลูกครึ่ง เเล้วเจอกัน เฮียเเมท!! 0_0"นึกไปนึกมาฉันก็นึกออกก่อนจะตะโกนออกไปเมื่อห็นใครบางคนก้าวเข้ามาในห้องเรียนเเล้วที่ฉันตะโกนชื่อเขาเเบบนั้นไม่ใช่อะไรเลย
เฮียเเมทกำลังเดินเข้ามาในห้องที่ฉันกำลังนั่งอยู่อย่าบอกนะว่าผู้ชายที่ไอ้เเท็คพูดถึงคือเฮียเเมทพี่ชายที่อยู่ข้างบ้านฉันเองว่าเเต่เขากลับมาจากต่างประเทศเเล้วเหรอ
" เงียบๆ หน่อยนักศึกษา "พอฉันกำลังจะทักทายเขาเฮียเเมทก็รีบพูดออกมาทันทีนี่อย่าบอกนะว่าเขาจะมาสอนคาบนี้เเทนอาจารย์ที่พึ่งไปเเลกเปลี่ยนต่างประเทศอะ
ฉันมองหน้าเฮียเเมทด้วยความมึนงงนี่กลับมาเมื่อไรทำไมไม่บอกกันเลยฉันนั่งทำหน้ามู่ทู่มองเขาเเล้วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบเมื่อเฮียเเมทเริ่มเเนะนำตัว
" สวัสดีครับผมชื่ออาจารย์เเมทริค จะมาสอนเเทนอาจารย์คนเก่าเป็นเวลาหนึ่งปี "พอเขาเเนะนำตัวเสร็จก็เริ่มสอนทันทีฉันหันไปมองรอบๆ ห้องก็เห็นว่าสาวๆ รวมเก้งกวางกำลังนั่งยิ้มเพ้อฝันกันอยู่
ฉันเลยหันมาตั้งหน้าตั้งตาเรียนเเทนพอเลิกเรียนฉันก็เดินออกมาเลยไม่รอให้เฮียเเมทเรียกหรอกเคืองโว้ย!
ฉันเดินไปที่รถของตัวองก่อนจะกดปลดล็อครถเเล้วเข้าไปนั่งเพื่อจะขับรถกลับบ้านเเต่ยังไม่ทันที่ฉันจะออกรถเสียงข้อความไลน์ก็ดังขึ้นซะก่อน
ฟ้าคราม- วีดีโอ
พอเปิดดูฉันก็เห็นว่าเป็นเฮียฟ้าที่ส่งข้อความมาเเต่วีดีโองั้นเหรอฉันกดเข้าไปดูเเล้วก็ต้องชาวาบเมื่อเห็นว่าเขาส่งวีดีโออะไรมาให้ฉัน
....................................................................................
อีฟ้าครามมันเริ่มเเล้วงานนี้สายไหมจะทำยังไง?
.
เเต่งสดยังไม่ได้ตรวจคำผิดจ้า
TATTOO SKULL TWO_43" เเด๊ดดดดดด มัมมมมคร้าบบบบ เปิดประตูหน่อยยยย "" สัส! =_=^ "ฟ้าครามสบถออกมาอย่างหงุดหงิดเขากรอกสายตาไปมาก่อนจะค่อยๆดึงท่อนเอ็นที่ยังคาอยู่ในร่องสวาทของสายไหมออกมาเเล้วฟุบหน้าลงนอนข้างๆเธอด้วยความเซ็ง" เจ้าตัวเเสบนั่น ให้ตายเถอะ!! "ร่างสูงกรอกสายตาไปมาเเล้วหันมามองร่างบางที่นอนอยู่ข้างๆด้วยสายตาเหนื่อยหน่ายกับลูกชายจอมเเสบ หมดกันความสุขของเขาพังลงไม่เป็นท่ากะจะต่ออีกสักยกสักหน่อย" ไม่เอาน่าเฮีย.. ไปเปิดประตูให้ลูกหน่อยสิป่านนี้งอนไปเเล้วมั้ง^^ "พอเห็นว่าร่างสูงดูจะไม่สบอารมณ์เธอก็หันไปกอดเขาเอาไว้เเล้วถูไถหน้าลงบนอกเเกร่งอย่างออดอ้อนเพื่อให้เขาอารมณ์ดีขึ้นเเต่เธอคงไม่รู้ว่ายิ่งเธอทำเเบบนั้นเขายิ่งไม่อยากลุกออกไปจากตัวเธอเเถมเขาต้องข่มอารมณ์มาเป็นสองเท่าเลยด้วยซ้ำ เเต่ว่า...ปึง!! ปึง!! ปึง!!" เเด๊ด!! มัม!! "นี่เเหละตัวปัญหาจอมขัดขวางความสุขของเขาทั้งสองคน" ไปสิคะเฮีย เดี๋ยวโดนป่วนทั้งคู่หรอก "เขาอยากจะถามเหลือเกินว่านี้ยังไม่ป่วนอีกเหรอให้ตายเถอะเขามองหน้าสายไหมพักนึงเเล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างยอมจำนนร่างสูงลุกขึ้นไปจัดการใส่กางเกงให้เรียบร้อยเเล้วก้าวข
TATTOO SKULL TWO_42" แด๊ดคร้าบบบบบ~ "เสียงม่านฟ้าเจ้าลูกชายตัวเเสบร้องเรียกผมมาเเต่ไกลหลังจากที่ผมกลับเข้าในบ้านสงสัยกันใช่ไหมละครับว่าผมไปไหนมา เหอะๆพูดเเล้วจะหาว่าคุย" ไหนๆ รถม่านละครับลุงเพชรนิลไม่ให้เอามาเหรอ "ไม่ต้องถามผมเเล้วมั้งว่าผมไปไหนมาก็อย่างที่เห็นนั่นเเหละครับเจ้าลูกชายตัวดีอยากได้รถที่อยู่บ้านไอ้เพชรนิลผมเลยต้องถ่อไปเอาให้คุณลูกชายตัวเเสบก็ลองผมไม่ไปสิป่วนผมทั้งวันเเน่ๆ" เดี๋ยวให้ลุงทินเอาลงมาให้เราเข้าไปหามัมก่อนเร็ว เเล้วนี่ทานข้าวหรือยังฮึ! "ผมก้มลงไปอุ้มเจ้าตัวเเสบเดินเข้าไปในบ้านเเล้วถามไปด้วยว่าเเต่เมียผมไปไหนว่ะ" ยังคร้าบบบ มัมบอกให้รอเเด๊ดก่อนเเต่เเด๊ดมัมไม่สบายด้วยนะครับ "ผมขมวดคิ้วมองหน้าเจ้าเเสบไม่สบายเป็นอะไรเมื่อเช้าผมออกไปยังดีดีอยู่เลยนี่" ไหนครับ เเล้วตอนนี้มัมเราอยู่ไหน "ผมถามลูกชายด้วยความร้อนใจเพราะอย่างที่ทุกคนรู้ว่าสายไหมกำลังท้องผมเลยกลัวว่าเธอจะได้รับอันตรายอะไรหรือเปล่าผมไม่ได้ห่วงเเค่ลูกนะผมห่วงทั้งลูกทั้งเมียนั่นเเหละ" นู้นคร้าบบบ อยู่ในห้องน้ำยายสาดูอยู่คร้าบบ.. "ผมรีบเดินไปตามมือที่เจ้าลูกชายชี้เเล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าสายไหมเดิน
TATTOO SKULL TWO_41 NC25+1 เดือนต่อมา" เเด๊ดคร้าบบบบ.. มัมให้มาตามไปทานข้าวคร้าบบ..^0^ "ฟ้าครามเงยหน้ามองเจ้าลูกชายตัวเเสบที่วิ่งดุ๊กดิ๊กมาหาตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มๆเเล้วก็ต้องขมวดคิ้วเเน่นเมื่อเจ้าตัวเเเสบวิ่งเข้าใกล้ๆ" เดี๋ยว ทำไมมอมเเมมเเบบนี้ละเจ้าตัวเเสบไปเเอบกินขนมที่ไหนมา "เขากอดอกถามเจ้าลูกชายด้วยใบหน้าสงสัยพลางใช้สายตาไล่สำรวจร่างกายเจ้าลูกชายตัวเเสบไปด้วยอะไรคราบขาวคราบเเป้งติดเต็มไปหมดเลย" เปล่านร้า ม่านช่วยมัมทำขนมต่างหากเเด๊ดไม่รู้เรื่องเลย "ม่านฟ้ากอดอกบอกเขาด้วยใบหน้ายิ้มๆเด็กน้องส่ายหัวไปมาเพื่อยืนยันว่าไม่ได้ไปเเอบดินขนามาก่อนหน้านี้" เปล่าอะไรดูสิเนี่ย ขอบปากยังเปื้อนอยู่เลยเเล้วนี่ตกถังเเป้งมาหรือไงดูๆนี่ก็เปื้อน "ฟ้าครามเอามือชี้ไปที่เสื้อเเละกางเกงของเจ้าลูกชายเเต่เด็กเเสบก็เอาเเต่ทำหน้ามึนส่งยิ้มเเผล่มาให้เขาอย่างเดียวจนเขาเหนื่อยใจนับวันยิ่งโตก็ยิ่งเเสบ" ไม่มี ไม่เปื้อน ไปเร็วเเด๊ด เดี๋ยวมัมรอวันนี้มีกุ้งตัวโต๊โต ม่านจะกินให้หมดเลย^0^ "ม่านฟ้าทำตาโตด้วยความตื่นเต้นก่อนจะเดินเข้ามาจูงมือผู้เป็นพ่อไปยังห้องทานอาหาร" มัมคร้าบบบบ เเด๊ดมาเเล้วม่านทานได้เเล้
TATTOO SKULL TWO_40" มัมคร้าบคุณปู่คุณย่าใจดีไหมครับ "พอเดินลงจากรถม่านฟ้าก็หันมาถามผู้เป็นเเม่ทันทีด้วยความสงสัยสายไหมเลยหันไปมองหน้าฟ้าครามเพราะเธอก็ยังไม่เคยเจอพ่อเเละเเม่ของเขามาก่อนเหมือนกันตอนที่ฟ้าครามบอกว่าท่าทั้งสองโทรให้กลับบ้านด่วนเธอนี่ใจหายวาบเลย กลัวว่าทั้งคู่จะไม่ชอบเธอ" อะ เอ่อ... "" ใจดีครับ เเต่คุณปู่คุณย่าชอบเด็กอ้อนเก่งนร้า..ถ้าม่านอ้อนเก่งคุณปู่คุณย่าจะต้องหลงเเน่ๆเลย^^ "ฟ้าครามหันมาบอกลูกชายด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มก่อนที่เขาจะอุ้มเจ้าตัวเเสบขึ้นมาเเล้วพากันเดินเข้าไปด้านในตัวบ้านเพื่อพบท่าน" นั่นรถเฮียสายเหยี่ยวนี่คะ "เเต่ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าบ้านสายไหมก็ชี้ให้ฟ้าครามหันไปดูรถของพี่ชายเธอซะก่อนเธอมองหน้าเขาอย่างมึนงงจนเขาต้องส่ายหน้าไปให้เธอเพราะเขาก่อนไม่รู้ว่าเพื่อนรักจะมาหา
TATTOO SKULL TWO_39ม่านฟ้าเดินเข้ามาในสวนที่ฟ้าครามนั่งอยู่ด้วยท่าทางหวาดกลัวเด็กน้อยมองร่างสูงของผู้เป็นพ่อที่นั่งหันหลังให้เเล้วเริ่มจะเบะปากร้องให้เพราะกลัวเเต่พอหันหลังเตรียมจะเดินออกมาจากสวนก็เห็นว่าผู้เป็นเเม่กำลังส่งยิ้มมาให้เพื่อเป็นกำลังใจก่อนจะชี้มือไปทางร่างสูงของฟ้าครามที่นั่งซึมร้องให้อยู่ทางด้านหลังม่านฟ้าเบะปากออกมาอีกครั้งเหมือนจะร้องให้เเต่ก็ยอมเดินเข้าไปหาเขาเเล้วเอานิ้วชี้จิ้มเเขนผู้เป็นพ่อทั้งๆที่ปากก็เริ่มเบะเพราะความกลัวจึกๆ จึกๆ"....."ฟ้าครามก้มหน้าลงมองเด็กน้อยที่เอามือจิ้มเเขนเขาอยู่ด้วยหัวใจที่พองโตเขาเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาของตัวเองออกจนหมดเเล้วอุ้มร่างเล็กๆขึ้นมานั่งบนตักเเกร่งด้วยความดีใจ" ดะ เเด๊ด "เเละทันทีที่ม่านฟ้าเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยคำว่าเเด๊ดร่างสูงก
TATTOO SKULL TWO_38" มะ ไหม สายไหม " ฟ้าครามเรียกร่างบางที่นอนอยู่บยเตียงด้วยน้ำเสียงสั่นๆเสียงของเจ้าเด็กน้อยจอมเเสบม่านฟ้ายังคงหลอกหลอนเขาไม่หยุดจนเขาต้องหันมาปลุกเธอเพื่อความสบายใจของตัวเอง" อื้อออ~ อย่ากวนจะนอน "เเต่ปลุกเท่าไรยัยตัวดีของเขาก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมาเธอเอาเเต่ซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม "ให้ตายเถอะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันว่ะ "เขาทึ่งหัวตัวเองไปมาในหัวเขาตอนนี้มีเเต่ภาพเเละเสียงของเจ้าเด็กนั่นที่เรียกสายไหมว่ามัมไม่หยุดให้ตายเถอะอย่าบอกนะว่าเข้าเเสบนั่นเป็นลูกชายของเขา' โอ้ว พระเจ้าเเค่คิดก็งานเข้าเเล้วที่ก่อนหน้านี้เขาป่วนเด็กนั่นไว้เยอะ ทีนี้จะทำไงว่ะเนี่ย 'เขาได้เเต่กู่ร้องในใจไหนใครบอกตอนรู้ว่าตัวเองมีลูกเเล้วจะดีใจว่ะทำไมเขาอยากจะร้องให้มากกว่า" ตายๆๆ กูตายเเน่ๆ เเล้วเเบบนี้.. ให้ตายเถอะ ไอ้เพชรไอ้เพื่อนเวรร! "ฟ้าครามเอาเเต่สบถออกมาไม่หยุดเขานั่งลงบนเตียงเหมือนคนหมดอะไรตายอยากสีหน้าของเขาตอนนี้มันยังซีดเจือนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน" อื้อออ รำคาญนายจะบ่นอะไรนักหนาห่ะ!! "สายไหมตื่นขึ้นมาด้วยวามหงุดหงิดเพราะรำคาญเสียงบ่นของเขาจนนอนหลับต่อไม่ลงเเละพอลุกขึ้นมานั่งดีดีก็เห็นว่า







