ログインChapter 3
SA labas ng 3D Coffee Shop, isang itim na Rolls-Royce ang nakaparada sa harap nito.
Sabay na napalingon ang drayber at assistant sa passenger seat, isang marangal na lalaki ang nakapikit roon.
Ang lalaki ay may maitim na buhok, makapal na kilay, at maputla at malamig na kutis. May matangos na ilong na mas lalong nagbigay sa kaniya ng angking kaguwapuhan, at ang kanyang mga labi ay natural na matingkad na pula at manipis. Sa totoo lang, guwapo pa siya sa mga male lead sa Kdrama at Cdrama.
Habang nakapikit ay napanaginipan na naman ni Brielle Sebastian ang kaakit-akit at mamasa-masang gabing iyon.
Mga hitang ala labanos sa puti, hindi malinaw na paghingal, mabilis na paghinga, putol-putol na mga ungol na lumalabas mula sa kanyang mapupulang labi.
Aksidente ang gabing iyon, ngunit nagdala ito kay Brielle ng isang alaala na kailaman ay hindi niya malilimutan.
It was his first time. Tungkol sa seks hindi siya inosente pero concervative si Brielle. Kapag nakipagrelasyon lalong-lalo na ang makipagtalik sa isang babae, aako na siya ng responsibilidad para dito.
Nang gabing iyon, nakiisa siya sa anumang gawain na dapat ay sa magkarelasyon lang nagaganap.
Ginugol nila ang gabi na magkasama, lumalagablab sa init at nagkaisa.
Plano sana niyang makipag-usap nang maayos sa babae tungkol sa kasal kinabukasan, ngunit nang magising siya, wala na roon ang babae.
Nakita na lamang niya sa mesang kulay pula, ang isang barya.
“Piso?”
Inis siyang napatawa. Iyon ba ang halaga ng serbisyo niya? Sa panahon ngayon wala ng halaga ang piso. Isang malaking insulto iyon sa kaniya bilang lalaki.
Gusto niya itong hanapin at tanungin nang personal.Sa kasamaang palad, hindi niya ito mahanap.
Wala ding record ang CCTV ng hotel mula sa araw na iyon dahil nasira umano.
Hinanap ni Brielle ang babaeng iyon sa loob ng isang buong taon, ngunit hindi pa rin niya ito nataatagpuan.
Isang buntong-hininga ang kumawala sa kanyang manipis at mapupulang labi, at ang kanyang mahaba at tuwid na mga pilikmata ay gumuhit ng isang kaaya-ayang anino sa hangin habang iminumulat ang kanyang mga mata.
Ang assistant, na alam agad ang sitwasyon, ay alertong binuksan ang pinto ng kotse, at naglakad papunta sa likuran, saka binuksan ang pinto ng kotse, saka inilagay ang palad sa bandang itaas bilang alalay sa ulo ng amo bago ito lumabas sa kotse.
Narito siya ngayon sa harap ng Coffee Shop upang makita ang babaeng pilit ibinlind date ng lola niya.
ILANG sandali pa pagpasok ng lalaki sa naturang coffee shop ay may dumaang babae sa tapat ng Rolls-Royce.
Nakasuot ito ng isang simple pero eleganteng red dress, ang balat niya'y tela nagrereflect sa sinag ng araw na tumatama rito, at ang kanyang makapal, mahaba, at kulot na buhok ay nagniningning. Ang kanyang kaakit-akit na mukha ay nakamamangha, walang kahirap-hirap na nakahigit sa lahat ng mga artista at modelo sa magazine at telebisyon.
“Wow, tingnan mo! May magandang babae roon, grabe para s'yang si Kristine Hermosa, ala goddess ang dating niya. Tipong kaya niyang pabagsakin ang isang kaharian sa isang kisapmata lang.”
Sa loob ng Rolls-Royce, itinuro ng drayber si Janella at ipinakita ito sa kasama na nasa tabi
Tumingala ang assistant, nanlalaki rin ang mga mata sa pagkamangha sa nakamamanghang kagandahan ng babaeng itinuro ng kasama.
“Ang ganda nga!”
Sa tindig pa lang ng babae, halatang may mataas itong katayuan sa lipunan gaya ng kay Brielle. Marami na silang nakitang socialites, at mga maharlikang babae, at nakakita na ng lahat ng uri ng magagandang babae, ngunit wala ni isa sa kanila ang kasingganda ng babaeng nasa harapan nila.
Kakaiba ang ganda ng babae, may mapang-akit na mga mata at kaakit-akit na pang-akit. Ang kanyang pulang palda ay sumasabay sa ihip ng hangin, at siya ay parang isang apoy na handang lumiyab at tumupok sa mga taong mangmaliit sa kaniya.
Tulad ng nakabibighaning adarna na may magandang boses kapag ito’y umawit.
“Pero uy, ang ganda niya ah, malabong hindi siya magustuhan ni boss sakaling siya ang makakablind date niya.”
Habang nakatingin sa babaeng nasa labas, sumagot ang assistant, “Ayaw ni boss ng ganiyang uri ng babae. Mas gusto niya ang mga babaeng inosente at mahinhin. Isa pa, ang pula ang pinakaayaw ni boss.”
Bilang may karanasan na at may asawa, napangiwi ang drayber, “Hindi porke hindi mo type ang isang babae, hindi mo na siya matitipuhan. Kung talagang makakakilala ka ng isang taong gusto mo, wala kang pakialam kung bungi, pilay o p**e siya, magkakagusto at magkakagusto ka rin kahit hindi sila ang tipo mo.”
Kumibit-balikat ang kasama, “Okay, Ano taya? Pusta ako na ang ka-blind date ni boss ngayon ay parang mga chives sa bukid tuwing taglamig—parang bulaklak na namumukadkad pa lang.”
“Hindi ako sigurado pero malakas ang kutob ko na magtatagumpay na si boss sa blind date n'yang ito. Pero mas okay sana kung ang babaeng iyan ang katagpo niya.”
Matagal nang naninilbihan ang assistant kay Brielle, kaya naniniwala siyang kilala niya nang husto ang amo kaya't lubos siyang kumpiyansa sa pustahan nilang ito.
“Sige. Pustahan na lang tayo. Kung sino ang matatalo dapat magbabayad ng sampong libong peso. So ano, pupusta ka ba?”
Taas at may kumpyansang tumango ang drayber. “Game.”
Ngumisi si Janella, parang batang may bagong kalokohan na naiisip. Bahagya niyang itinulak palabas ang dibdib niya, may halong arte at panunukso sa galaw. “Sige… ako na ang mag-aalaga,” sabi niya, halos pabulong, pero malinaw ang intensyon. Maluwag ang suot niyang damit—isang simpleng tela na hindi naman talaga sinasadyang ipakita ang hubog ng katawan niya. Pero sa paraan ng pagtayo niya ngayon, tuwid at may konting diin sa postura, kusang umayon ang tela sa kanya. Umigting ito sa harap, lumapat sa natural na kurba, at sa isang iglap—naging mas kapansin-pansin ang dating ng kanyang katawan. Napahinto si Brielle. Hindi niya napigilang umabot. Pero bago pa man niya tuluyang mahawakan— Umatras si Janella, mabilis at mapaglaro. “Hindi pwede,” sabi niya, may halong tawa sa dulo. “Hindi kita papayagang makalapit.” Natigilan sa ere ang kamay ni Brielle. Parang may hangin na biglang dumaan sa pagitan nila—hindi malamig, pero sapat para gawing awkward ang sandali. Dahan-dahan niy
“Tumayo ka bilis—! May tao!” tili ng babae na halatang kinabahan. Ngunit tila hindi natinag ang lalaki. Sa halip, lalo pa nitong idiniin ang babae sa puno, sabay bulong na may halong kabaliwan— “Eh ano kung may nakakakita? Mas exciting nga ‘yon.” Saglit itong sumulyap sa direksyon nina Janella at Brielle—at sa kung anong baluktot na kaisipan, lalo pa nitong tinodo ang ginagawa. Napadiin si Janella sa dibdib ni Brielle. Kung magtataas lang siya ng tingin— Makikita niya ang eksenang wala nang preno. Mas lalo pang lumakas ang loob niya dahil sa alak. Unti-unti niyang iniangat ang ulo— Ngunit agad siyang napigilan. Mariing idiniin ni Brielle ang palad sa ibabaw ng ulo niya, parang mahigpit na piring na ayaw siyang pahintulutang makakita. Ngayon na alam na ng kabilang panig na may ibang tao sa paligid— Wala na silang pakialam. Humigpit ang yakap ni Brielle kay Janella, saka marahang hinila palayo. “Alis na tayo.” Paalis na sana sila sa kakahuyan, patungo sa labas
Napasandal nang muli si Janella sa magaspang na puno, habang mula sa likuran ay marahang idiniin siya ni Brielle. Ang payat at balingkinitang katawan niya ay tila naipit sa pagitan ng matigas na puno at ng mainit na katawan sa kanyang likod. Sumasakit ang mga palad niya sa pagkakadikit sa balat ng kahoy, lalo na sa bawat bahagyang galaw. Ramdam din niya ang bigat na nakasandal sa kanya—hindi man ganap na mabigat, pero sapat para hindi siya makagalaw nang maayos. Kanina pa siya inaakit ni Brielle sa paraang hindi niya maipaliwanag—hindi marahas, kundi mabagal… halos sinasadya ang bawat sandali. At iyon ang lalong nagpalala sa nararamdaman niya. Parang may nagliliyab na alon sa loob niya—paakyat, pababa, paulit-ulit—ngunit hindi niya mahanapan ng pahinga. Dahil sa alak, tila lumulutang ang kanyang isip. Hindi niya matukoy kung ano ba talaga ang gusto niyang mangyari—o kung bakit ganoon na lang ang init ng kanyang pakiramdam “Brielle… umalis na tayo…” Ngunit bago pa sila
Akma pa sanang papalag si Janella ngunit mabilis s'yang kinabag at dahan-dahang hinaplos ng mga daliri ng lalaki sa kaniyang baywang, malamig ang unang dampi ngunit agad ding nag-iwan ng kakaibang sensasyon. Sa bawat galaw, may tila mumunting kuryenteng gumuguhit sa makinis at maputing balat ni Janella—mabilis, nakakagulat, at hindi maipaliwanag. Mataas na ang init ng gabi, ngunit mas lalo pang sumisikip at umiinit ang hangin sa paligid nila, na para bang may apoy na marahang lumalapit. Paminsan-minsan, may mga sasakyang rumaragasa sa kalapit na kalsada—malalakas ang busina, kumakaskas ang gulong sa semento. Sa itaas, walang tigil ang huni ng mga kuliglig sa mga sanga. Lahat ng iyon ay naghahalo-halo, bumubuo ng isang buhay na buhay na gabi. Ngunit sa likod ng makapal na puno sa gilid ng kakahuyan, tila naputol ang lahat ng ingay. Doon, sina Janella at Brielle—nakahiwalay sa mundo. Ang tanging naririnig ay ang magkasabay nilang paghinga. Punong-puno ng hindi maikakailang
Tila natuod si Janella sa kaniyang kinatatayuan. Pati ang mga tao sa paligid ay napapalingon sa lalaking nakatitig sa kaniya. Ngunit dahil nakasisilaw ang mga ilaw sa loob ng bar, hindi gaanong nakilala ng mga naroon ang lalaki. Dahan-dahan itong naglakad palapit sa kaniya, habang nananatili siyang tulala. Hanggang sa hindi niya namalayang nasa harapan na niya si Brielle. Kinabig siya nito palapit at hindi na niya nagawang manlaban pa. Itinaas ni Brielle ang kaniyang kaliwang kamay at sumenyas sa host na itigil ang palabas, na agad naman nitong sinunod. Isa-isang bumaba ang mga escort, at kasabay niyon ay biglang namatay ang lahat ng ilaw. Ang sumunod niyang naramdaman ay ang pag-angat niya sa ere. “Brielle, ano ba? Ibaba mo ako.” Subalit taliwas ang itinugon ng kaniyang katawan sa sinabi niya. Mabilis niyang ikinawit ang mga braso sa leeg ng lalaki at bahagyang sumandal sa dibdib nito. “Hindi ka talaga magaling magsinungaling.” Tahimik na bumaba si Brielle mula sa entablado
SAMANTALA, sa dance floor ng bar.Sumasayaw sa dilim ang makukulay na ilaw mula sa mga LED at disco lights. Naghahalo ang pula, asul, at lilang sinag, na nagbibigay sa buong lugar ng kakaibang buhay at karangyaan. Kasabay ng malakas na tugtog, tila nagiging ibang mundo ang bar—isang mundong puno ng saya, alak, at pansamantalang paglimot.Nakatayo si Janella sa gitna ng dance floor, marahang umiindayog kasabay ng musika. Ang mahaba niyang buhok ay sumasabay sa bawat galaw, habang ang maputi niyang balat at mapupulang labi ay lalo pang tumitingkad sa ilalim ng makukulay na ilaw. Ang kanyang mga matang tila laging may tinatagong biro ay sapat na para makahuli ng atensyon ng kahit sinong lalaki na naroon.Magaan ang kanyang paggalaw, tila alon na sumasabay sa hangin. Sa bawat pag-ikot nya, mas marami ang napapalingon. Hindi nakapagtatakang napapalibutan sila ng mga lalaki.Sa tabi niya ay si Lyca, na abalang nagsasayaw rin at paminsan-minsang nakikipagbiruan sa mga lumalapit. Samantalang
KINAUMAGAHAN, maaga pa lang ay naghanda na si Janella para sa unang araw niya sa Sebastian Group. Naantala ng isang araw ang kaniyang pagpasok dahil sa malakas na bagyo noong nakaraang gabi, ngunit sa ikagagaan ng lahat, maayos na ang panahon kinabukasan.Ngayon, handa na siyang pumasok. Suot niya
SA kalagitnaan ng gabi, nagising si Brielle. Tahimik ang buong silid maliban sa mahinang ugong ng air conditioner at marahang paghinga ng babaeng nasa kaniyang tabi. Marahan siyang napamulat at napatitig sa kisame. Hindi niya alam kung anong oras na, ngunit batid niyang malalim na ang gabi dahil
“HEY, nandyan ka pa ba?” wika ni Lyca na nagpabalik kay Janella sa reyalidad. “Huy, umayos ka nga! Ah basta, ninang ako ng anak mo kaya bilisan n'yo na dahil pupunta na ako sa mall at magsisimulang mamili ng mga gamit ng inaanak ko. Ako na ang bibili ng new born clothes nila at diapers.” Naikunot
MATAPOS maglinis ng katawan si Janella, agad siyang bumaba at nagtungo sa kusina. Naroon na ang kapatid—nakaupo, habang nakatutok sa selpon, abala sa kung anong binubutingting nito. Dati, hindi niya ito papapalampasin. Pero ngayon… wala siyang ganang manita. Nilagpasan niya ito, kumuha ng kap







