تسجيل الدخولChapter 3
SA labas ng 3D Coffee Shop, isang itim na Rolls-Royce ang nakaparada sa harap nito.
Sabay na napalingon ang drayber at assistant sa passenger seat, isang marangal na lalaki ang nakapikit roon.
Ang lalaki ay may maitim na buhok, makapal na kilay, at maputla at malamig na kutis. May matangos na ilong na mas lalong nagbigay sa kaniya ng angking kaguwapuhan, at ang kanyang mga labi ay natural na matingkad na pula at manipis. Sa totoo lang, guwapo pa siya sa mga male lead sa Kdrama at Cdrama.
Habang nakapikit ay napanaginipan na naman ni Brielle Sebastian ang kaakit-akit at mamasa-masang gabing iyon.
Mga hitang ala labanos sa puti, hindi malinaw na paghingal, mabilis na paghinga, putol-putol na mga ungol na lumalabas mula sa kanyang mapupulang labi.
Aksidente ang gabing iyon, ngunit nagdala ito kay Brielle ng isang alaala na kailaman ay hindi niya malilimutan.
It was his first time. Tungkol sa seks hindi siya inosente pero concervative si Brielle. Kapag nakipagrelasyon lalong-lalo na ang makipagtalik sa isang babae, aako na siya ng responsibilidad para dito.
Nang gabing iyon, nakiisa siya sa anumang gawain na dapat ay sa magkarelasyon lang nagaganap.
Ginugol nila ang gabi na magkasama, lumalagablab sa init at nagkaisa.
Plano sana niyang makipag-usap nang maayos sa babae tungkol sa kasal kinabukasan, ngunit nang magising siya, wala na roon ang babae.
Nakita na lamang niya sa mesang kulay pula, ang isang barya.
“Piso?”
Inis siyang napatawa. Iyon ba ang halaga ng serbisyo niya? Sa panahon ngayon wala ng halaga ang piso. Isang malaking insulto iyon sa kaniya bilang lalaki.
Gusto niya itong hanapin at tanungin nang personal.Sa kasamaang palad, hindi niya ito mahanap.
Wala ding record ang CCTV ng hotel mula sa araw na iyon dahil nasira umano.
Hinanap ni Brielle ang babaeng iyon sa loob ng isang buong taon, ngunit hindi pa rin niya ito nataatagpuan.
Isang buntong-hininga ang kumawala sa kanyang manipis at mapupulang labi, at ang kanyang mahaba at tuwid na mga pilikmata ay gumuhit ng isang kaaya-ayang anino sa hangin habang iminumulat ang kanyang mga mata.
Ang assistant, na alam agad ang sitwasyon, ay alertong binuksan ang pinto ng kotse, at naglakad papunta sa likuran, saka binuksan ang pinto ng kotse, saka inilagay ang palad sa bandang itaas bilang alalay sa ulo ng amo bago ito lumabas sa kotse.
Narito siya ngayon sa harap ng Coffee Shop upang makita ang babaeng pilit ibinlind date ng lola niya.
ILANG sandali pa pagpasok ng lalaki sa naturang coffee shop ay may dumaang babae sa tapat ng Rolls-Royce.
Nakasuot ito ng isang simple pero eleganteng red dress, ang balat niya'y tela nagrereflect sa sinag ng araw na tumatama rito, at ang kanyang makapal, mahaba, at kulot na buhok ay nagniningning. Ang kanyang kaakit-akit na mukha ay nakamamangha, walang kahirap-hirap na nakahigit sa lahat ng mga artista at modelo sa magazine at telebisyon.
“Wow, tingnan mo! May magandang babae roon, grabe para s'yang si Kristine Hermosa, ala goddess ang dating niya. Tipong kaya niyang pabagsakin ang isang kaharian sa isang kisapmata lang.”
Sa loob ng Rolls-Royce, itinuro ng drayber si Janella at ipinakita ito sa kasama na nasa tabi
Tumingala ang assistant, nanlalaki rin ang mga mata sa pagkamangha sa nakamamanghang kagandahan ng babaeng itinuro ng kasama.
“Ang ganda nga!”
Sa tindig pa lang ng babae, halatang may mataas itong katayuan sa lipunan gaya ng kay Brielle. Marami na silang nakitang socialites, at mga maharlikang babae, at nakakita na ng lahat ng uri ng magagandang babae, ngunit wala ni isa sa kanila ang kasingganda ng babaeng nasa harapan nila.
Kakaiba ang ganda ng babae, may mapang-akit na mga mata at kaakit-akit na pang-akit. Ang kanyang pulang palda ay sumasabay sa ihip ng hangin, at siya ay parang isang apoy na handang lumiyab at tumupok sa mga taong mangmaliit sa kaniya.
Tulad ng nakabibighaning adarna na may magandang boses kapag ito’y umawit.
“Pero uy, ang ganda niya ah, malabong hindi siya magustuhan ni boss sakaling siya ang makakablind date niya.”
Habang nakatingin sa babaeng nasa labas, sumagot ang assistant, “Ayaw ni boss ng ganiyang uri ng babae. Mas gusto niya ang mga babaeng inosente at mahinhin. Isa pa, ang pula ang pinakaayaw ni boss.”
Bilang may karanasan na at may asawa, napangiwi ang drayber, “Hindi porke hindi mo type ang isang babae, hindi mo na siya matitipuhan. Kung talagang makakakilala ka ng isang taong gusto mo, wala kang pakialam kung bungi, pilay o p**e siya, magkakagusto at magkakagusto ka rin kahit hindi sila ang tipo mo.”
Kumibit-balikat ang kasama, “Okay, Ano taya? Pusta ako na ang ka-blind date ni boss ngayon ay parang mga chives sa bukid tuwing taglamig—parang bulaklak na namumukadkad pa lang.”
“Hindi ako sigurado pero malakas ang kutob ko na magtatagumpay na si boss sa blind date n'yang ito. Pero mas okay sana kung ang babaeng iyan ang katagpo niya.”
Matagal nang naninilbihan ang assistant kay Brielle, kaya naniniwala siyang kilala niya nang husto ang amo kaya't lubos siyang kumpiyansa sa pustahan nilang ito.
“Sige. Pustahan na lang tayo. Kung sino ang matatalo dapat magbabayad ng sampong libong peso. So ano, pupusta ka ba?”
Taas at may kumpyansang tumango ang drayber. “Game.”
STUDY ROOM.MATAPOS saluhin ang inihagais ni Brielle na susi ng Bugatti LA Voiture Noire ay napangiti si Arthur. Alam niyang nagbunga ang tinuro niya kung paano humalik at paano laruin ang babae pagdating kama. At natitiyak siyang satisfied ang dalawa sa naging laro sa nagdaang gabi. Isang mapang-asar na titig ang ibinaling ni Arthur Kay Brielle bago nagsalita. “Kumusta ang labanan n'yo? Satisfied ka ba?” Kumunot naman ang noo ni Brielle habang matalim na nakatitig sa lalaki. “Shut up! Nakuha mo naman na ang gusto mo di ba? Umalis ka na.” “Grabe ka naman, kung makataboy ka parang galising aso ako sa lagay na ‘to.” “Mas pipiliin ko pang manatili ang galising aso kaysa sa ‘yo. May tyansa pang gumaling iyon, pero Ikaw wala ka nang pag-asang gumaling.” Nakahawak si Arthur sa kaniyang dibdib at umaktong nataamn ng pana. “Agh! Ang sakit, ah. Pero tama ka, hindi na ako gagaling kasi nga, magaling na magaling na ako.” “Tsk.” Naunang lumabas si Brielle sa study room. Sumunod naman s
GOOD MORNING, Mr. Sebastian,Gusto ko pong ipaalam sa inyo na alas-nuebe na ng umaga pero hinfdi pa rin dumadating sui Miss Caballero. Wala naman po syang notice na-a-absent siya today. Nag-aalala lang po ako baka kasi may sakit siya. Pero dapat kasi nagpapaalam para hindi siya magkaroon ng bad records na pwede makaapekto sa trabaho niya.”Napaigting ng kaniyang panga si Brielle habang binabasa ang isang email na nanggaling sa general manager ng departamentong pinagtatrabahuan ng asawa. Hindi niya nagustuhan ang naging dating ng mensahe kaya naman agad siyang nag-type. [“Miss Camille, ano nga ulit ‘yong negosyo ng pamilya mo?”]Sa kabilang banda, nagtataka naman si Camille sa naging reply ng amo dahil tila lihis naman ito sa senend niyang mensahe. Gayunpaman ay nakangiti at nanginginig ang kaniyang kamay habang nag-ta-type ng isasagot dito. [“Ahm, pamilya ko po ay isa sa mga meat distributor sa aming lugar.” ][“Oh, ganon ba. Akala ko kasi nagbebenta sila ng mga lutong ulam, may n
KINABUKASAN, maaga pa lang ay nagising na si Brielle.Hindi siya agad gumalaw. Hindi dahil pagod siya—kundi dahil ayaw niyang bitawan ang babaeng mahimbing na natutulog sa kaniyang bisig.Tahimik niyang pinagmamasdan ang maamong mukha nito. Nakahiga ito sa gilid niya, bahagyang nakasiksik ang mukha sa kaniyang dibdib na parang doon na mismo kumportable. Magulo ang buhok nito, bahagyang nakatabing sa pisngi, at kahit halata ang pagod sa mukha… hindi pa rin nawala ang ganda nito sa kaniyang paningin.Sa katunayan, mas lalo pa nga itong gumaganda kahit na mahimbing itong natutulog.Napangiti siya nang bahagya.Bigla niyang naalala ang nangyari kagabi.Kung paano hindi na namalayan ni Janella ang sarili dahil sa sobrang pagod. Kung paano niya ito dahan-dahang nilinisan, pinunasan ang katawan, at pinalitan ng damit habang tulog ito. Wala man lang itong kahit anong reklamo o paggalaw.Para itong bata na napagod sa kalalaro maghapon. Parang walang kalaban-laban.At hindi niya alam kung bak
Bago pa mapunta sa kung saan ang lahat, mabilis na binuhat ni Brielle si Janella, na para bang bagong kasal silang dalawa. Tila papel lang ang kinakarga ng lalaki palabas sa kusina at dumeretso paakyat sa ikalawang palapag. Wala na siyang pakialam sa paligid. Ang tanging nais niya ay madala sa silid nilang mag-asawa si Janella. “Are you ready?” pagkasabi ay agad na inihiga ni Brielle ang asawa sa malapad at malabot nilang kama. Bahagyang tumayo si Brielle. Niluwagan ang suot na necktie, binuksan ang tatlong butones ng suot niyang white polo bago pasalampak na dumagan sa ibabaw ng asawa. . Napaatras si Janella. “Huy! Ano ka ba…! Para ka namang uhaw na uhaw sa lagay na ‘yan.” “Well, you're right,”sabay hawak sa kaniyang ibabang labi. “Uhaw na uhaw nga ako—sayo.” Dahan-dahan namang hinubad ni Brielle ang suot at pinadausdos ito sa makinis at maputing balat ni Janella. Muli niyang hinaplos ang pisngi nito gamit ang palad, saka isinuksok sa likod ng tainga ang buhok na nakadikit sa m
“Okay!” sagot ni Arthur sa kabilang linya. “Una,” seryoso niyang paliwanag, “halikan mo muna ang upper lip niya. Dahan-dahan lang sa umpisa… tapos dagdagan mo ng diin, parang ayaw mo na siyang pakawalan.” “Pangalawa, kapag pumasok ang dila niya, huwag kang passive. Laruin mo—konting tease. Kapag sumabay siya, umatras ka ng kaunti. Kapag hinabol ka niya, saka mo ulit hulihin.” “Pangatlo, may part sa loob ng bibig na mas sensitive—doon ka mag-focus paminsan-minsan para mas maramdaman niya.” “Pang-apat, huwag kalimutan ang timing ng paghinga… malaking bagay ‘yon sa atmosphere.” “Panglima,” dagdag pa niya, “huwag kang parang nakikipag-agawan ng pagkain. Hindi ‘to laban.” Tahimik na nakikinig si Brielle habang sinusulat lahat sa notebook niya—walang mintis. Para siyang nag-aaral ng business strategy. Sa isip niya, isa-isa niyang iniimagine ang bawat galaw. “Hindi sapat na makinig ka lang,” sabi ni Arthur. “Kailangan mo rin ‘tong i-practice.” “May simple method ako para
Bahagyang kumunot ang noo ni Brielle, malamig ang aura at tila kasing-kinis ng marmol ang kanyang mukha sa ilalim ng ilaw. Habang pinagmamasdan siya, napansin ni Janella na seryoso ito—walang halong biro o pahiwatig sa mga sinasabi. Napatingin siya sa mapula at manipis nitong labi. Subalit kalaunan'y napailing din. Pareho pa silang naka-formal attire mula sa event, kaya kailangan muna nilang magpalit ng komportableng damit sa taas. Nauna nang naglakad si Brielle papunta sa hagdan, pero napansin niyang hindi pa rin gumagalaw si Janella. “Hindi ka sasama? Balak mo bang tumayo diyan buong gabi at maging estatwa?” tanong niya. Sumagot si Janella nang walang kabakas-bakas na seryoso. “Hindi ah. Nagco-cosplay lang ako bilang isa sa mga character sa ML.” Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Brielle. “Gusto mo ba ng award bilang best cosplayer?" Umusad si Janella at ngumiti. “Hindi na. Heto na nga, susunod na po." Umakyat siya sa hagdan. Napansin ni Brielle ang suot nitong matataas
Nagtaka naman si Janella, minsan na niya iyong pinatanggal sa derma. Dahil nangati at ayon sa dermatologist safe naman daw iyon, pero pinatanggal pa rin niya. Kaya akala niya'y hindi na mahahalata iyon. “Ang talas naman ng mga mata mo.” Naisambit na lamang niya. Ngumisi si Brielle. “Salamat. P
SAMANTALA kanina pa naibaba ni Brielle ang telepono, pero hindi pa rin maalis sa utak niya ang naging tanong ng kapatid. Lumaki siya sa isang tahanang punô ng sigawan at walang katapusang away ng kaniyang ama at ina-inahan. Halos gabi-gabi, wala sa bahay ang kaniyang ama, habang ang kaniyang ina-
Malinaw na napansin din ni Brielle ang mga pinggan na nakalagay sa kaniyang harapan. Hindi siya tanga upang hindi mapansin ang pagkaiba—walang ganoong putahe sa iba. At alam niya kung para saan ang soup na iyon. Para tuloy s'yang may malalang problema sa bato at lubhang nangangailangan ng tonics
ALAS singko na ng hapon, at sa wakas ay natapos nang ma-review at permahan ni Brielle ang lahat ng mga nakatambak sa kaniyang lamesa. Tumayo siya sa upuan at kinuha ang itim na suit jacket mula sa coat rack at kaswal itong sinuot bago nagpasyang lumabas. Nang buksan niya ang pinto, nagulat siya







