LOGINCHAPTER 23
The Secret Behind My ScandalQuinn's POV"May alam ka ba tungkol sa kaso ko?"Iyon ang tanong na ilang araw ko nang gustong itanong.At ngayon...Sa wakas, nasa harapan ko na si Damien.Ang lalaking palaging kalmado.Ang lalaking parang walang kayang sirain ang composure.Pero sa pagkakataong ito...Tahimik siya.Masyadong tahimik.At doon ako mas lalong kinabahan."CHAPTER 24The Person I Thought I KnewQuinn's POVMay mga pagkakataon pala na mas nakakatakot malaman ang katotohanan kaysa manatili sa kasinungalingan.Dahil kapag wala kang alam...May dahilan ka pang kumapit sa kung ano ang gusto mong paniwalaan.Pero kapag unti-unti nang bumubukas ang mga mata mo...Hindi mo na alam kung saan ka lulugar.At iyon ang nararamdaman ko ngayon.Magulo.Pagod.At higit sa lahat...Nalilito.---"Quinn."Muling tawag ni Calvin.Hindi ako agad sumagot.Nakatayo lang ako sa harap ng maliit naming kusina habang nakatitig sa kawali.Hindi ko naman talaga nakikita ang niluluto ko.Ang nasa isip ko lang ay ang sinabi ni Damien."Hindi ka gumamit ng droga.""May nag-set up sa'yo.""May taong gustong sirain ka."Paulit-ulit iyon sa isip ko.At ang
CHAPTER 23The Secret Behind My ScandalQuinn's POV"May alam ka ba tungkol sa kaso ko?"Iyon ang tanong na ilang araw ko nang gustong itanong.At ngayon...Sa wakas, nasa harapan ko na si Damien.Ang lalaking palaging kalmado.Ang lalaking parang walang kayang sirain ang composure.Pero sa pagkakataong ito...Tahimik siya.Masyadong tahimik.At doon ako mas lalong kinabahan."Dahil sa katahimikan mo..."Mahina akong nagsalita."Parang may alam ka."Hindi siya agad sumagot.Nakatingin lang siya sa dagat.Parang mas madali pang kausapin ang mga alon kaysa sa akin.Nakakainis."Dami."Tinawag ko siya sa palayaw na hindi ko naman karaniwang ginagamit.Agad siyang napatingin.Siguro dahil bihira kong tawagin siya nang ganoon."Ano?""Sabihin mo sa akin."Lu
CHAPTER 22 The Truth Behind His Silence Quinn's POV Hindi ko alam kung bakit mas mahirap pala kapag walang nagsasalita. Mas madali sana kung galit si Calvin. Mas madali kung sisigawan niya ako. Mas madali kung sabihin niyang ayaw niya na. Dahil kahit masakit... Alam ko kung ano ang kailangan kong harapin. Pero ang katahimikan niya? Iyon ang mas nakakatakot. Dahil sa bawat segundo na tahimik siya, mas lalo kong iniisip kung ano ang tumatakbo sa isip niya. At ang pinakamasakit? Alam kong may dahilan. --- "Calvin..." Mahina kong tawag habang nakaupo kami sa labas ng bahay. Lumubog na ang araw. Ang dating paborito naming oras para magkwentuhan ay naging oras ng pananahimik. Nakatingin lang siya sa dagat.
CHAPTER 21 The Jealousy I Never Expected Quinn's POV Hindi ko alam kung bakit parang may kakaibang bigat sa hangin kinabukasan. Pagmulat ko ng mata ko, ang unang napansin ko ay ang katahimikan. Hindi yung tahimik na nakasanayan ko rito. Kundi yung klase ng katahimikan na parang may hindi sinasabi ang isang tao. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama at napatingin sa gilid. Wala si Calvin. Usually, kapag gising ako, siya ang unang nakikita ko. Minsan nagkakape. Minsan naghahanda ng gamit niya. Minsan naman nakaupo lang habang naghihintay na magising ako. Pero ngayon... Wala siya. Napakunot ang noo ko. "Calvin?" Mahina kong tawag. Walang sumagot. Agad akong tumayo at lumabas ng kwarto. Nak
CHAPTER 90The Secret Father of AmaraQuinn's POV"Siya ang tunay na ama ni Amara."---Hindi ko alam kung ilang segundo akong nanatiling nakatitig kay Elena.---Parang hindi gumagana ang isip ko.---Parang ayaw tanggapin ng puso ko ang narinig ko.------"Ulitin mo."Mahina kong sabi.------Nanginginig ang boses ko.------"Sino ang ama ni Amara?"------Tahimik ang lahat.------Walang gustong magsalita.------Hanggang sa si Elena mismo ang sumagot.------"Ang ama niya..."------Huminto siya.------"Si Rafael Monteverde."------Nanigas ako.------Rafael.------
CHAPTER 20 The Side of Damien I Never Knew Quinn's POV Hindi ko alam kung bakit. Pero nitong mga nakaraang araw... Parang may nagbago. Hindi sa paligid. Hindi sa lugar. Kundi sa paraan kung paano ko tinitingnan ang mga bagay. Dati, ang buhay na ito ay parang parusa para sa akin. Ang maliit na bahay. Ang simpleng pagkain. Ang kawalan ng luho. Ang paggawa ng mga bagay na dati ay hindi ko iniisip. Pero ngayon... Unti-unti ko nang nakikita ang halaga nito. Hindi man ito perpekto. Hindi man ito komportable gaya ng dating buhay ko. Pero may kakaiba itong kapayapaan. At siguro... Dahil na rin sa mga taong kasama ko. --- "Quinn." Napalingon ako.
Chapter 1The Disgrace"MISS QUINN MONTEVERDE, YOU ARE IN BIG TROUBLE!"Halos mabasag ang eardrum ko sa lakas ng sigaw ni Daddy habang pababa ako ng hagdanan ng mansion namin.Napairap ako."Good morning din po, Daddy."Nakaupo siya sa mahabang dining table habang nakakalat sa harapan niya ang iba'
"No, no!" Sabi ko kasabay ng mabibigat na paghinga. I hold his arms dahil tinalikuran niya ako at nag aayos ng mga gamit niya "You can't do that!" Hindi dapat talaga. I run, iniwan ko lahat para sumama sa kaniya tapos ganito? "I can" Sabi niya at hinawi ang pagkakahawak ko sa kaniya. Paano niya n
Chapter 3No One Can Separate UsQuinn's POV"Grounded."Tatlong linggo na.Tatlong buong linggo na akong nakakulong sa loob ng mansion namin.No parties.No travels.No shopping sprees.No meeting with friends.
Chapter 2Future Fiancé"No fvcking way."Halos umalingawngaw ang boses ko sa buong conference room.Hindi ko alam kung sino ang mas gusto kong sakalin sa mga oras na iyon.Ang daddy ko.O ang lalaking nakatayo sa harapan ko na parang walang pakialam sa nangyayari.Nakasuot siya ng mamahaling itim







