Chapter 1

Chapter 1

The Disgrace

"MISS QUINN MONTEVERDE, YOU ARE IN BIG TROUBLE!"

Halos mabasag ang eardrum ko sa lakas ng sigaw ni Daddy habang pababa ako ng hagdanan ng mansion namin.

Napairap ako.

"Good morning din po, Daddy."

Nakaupo siya sa mahabang dining table habang nakakalat sa harapan niya ang iba't ibang pahayagan at tablet. Hindi ko na kailangang tingnan pa para malaman kung ano ang laman noon.

The scandal.

Again.

Napabuntong-hininga ako.

"Don't 'good morning' me!" Mabilis siyang tumayo. Halatang galit na galit dahil namumula na ang mukha niya. "Do you even know what you've done?!"

I pulled out a chair and casually sat down.

"Ano na naman ba?"

Napahawak siya sa noo niya na parang sasabog na anumang oras.

"Ano na naman ba?" ulit niya.

Pagkatapos ay isa-isang itinapon sa harapan ko ang mga pahayagan.

Napangiwi ako nang makita ang front page.

HEIRESS OF MONTEVERDE GROUP INVOLVED IN DRUG CASE INVESTIGATION

BILLIONAIRE'S DAUGHTER SPOTTED IN RAIDED BAR

Napataas ang kilay ko.

Seriously?

Hanggang ngayon?

"Daddy, ilang beses ko nang sinabi na wala akong alam diyan."

"WALA KANG ALAM?!"

Halos manginig ang buong dining room.

Napailing ako.

"Totoo naman."

Hinila ko ang isang pahayagan at binasa.

May mga litrato kami ng mga kaibigan ko sa isang bar noong nakaraang linggo.

Apparently, isa pala iyon sa mga lugar na iniimbestigahan ngayon ng mga pulis dahil may ilegal na droga umanong ipinapasok doon.

At dahil nandoon ako...

Nadamay ako.

Simple.

"Quinn, the police are already questioning several people involved."

"Then let them."

Tumayo ako at kumuha ng orange juice.

"Wala naman akong ginawa."

"THAT ISN'T THE POINT!"

Napabuntong-hininga ako.

Ganito lagi.

Every single time.

Kapag may issue...

Ako agad.

"Daddy, hindi ko kasalanan kung may drugs pala roon."

"Bakit ka kasi naroon?!"

"Because I was having fun?"

Nanlaki ang mga mata niya.

Para bang gusto niya akong kaladkarin palabas ng bahay.

"Fun? FUN?!"

"Yes?"

"You're twenty-eight years old, Quinn!"

"So?"

"Act like one!"

Napatawa ako nang mahina.

"Twenty-eight pa lang ako, Daddy. Hindi seventy."

Lalong sumama ang tingin niya.

Sa gilid ng mata ko ay nakita kong mabilis na yumuko ang mga katulong.

Halatang ayaw nilang madamay.

Wise choice.

Tahimik na naglakad si Daddy palapit sa akin.

At sa unang pagkakataon ngayong umaga...

Nakaramdam ako ng kaunting kaba.

Hindi dahil natatakot ako sa kaniya.

Kundi dahil alam kong may balak siyang hindi ko magugustuhan.

"Get dressed."

Napakunot ang noo ko.

"What?"

"You're coming with me."

"Saan?"

"Company."

Agad akong napasimangot.

"No."

"That wasn't a request."

"Daddy."

"Quinn."

Nagkatitigan kami.

Matagal.

Parehong matigas ang ulo.

Parehong ayaw magpatalo.

Sa huli, ako rin ang unang umiwas.

Nakakainis.

"Fine."

Makalipas ang isang oras...

Nasa loob na ako ng itim na limousine habang nakatingin sa labas ng bintana.

Napakalaki ng siyudad.

Napakaraming lugar na gusto ko pang puntahan.

Paris.

Greece.

Italy.

Switzerland.

Japan.

I wanted to see everything.

I wanted freedom.

Ayokong matali sa kahit ano.

Lalo na sa—

"You're getting married."

Muntik akong mabulunan sa iniinom kong tubig.

"Ano?!"

Hindi man lang siya tumingin sa akin.

Parang nag-uusap lang kami tungkol sa panahon.

"You're getting married."

"Daddy, are you insane?"

"Watch your mouth."

"No, seriously!"

Halos mapatayo ako sa inuupuan ko.

"Marriage? Saan galing 'yan?!"

"Dahil wala ka nang disiplina."

Napatawa ako.

Hindi dahil nakakatawa.

Kundi dahil nakakagulat.

"You can't be serious."

"Oh, I am."

"NO."

"YES."

"NO."

"YES."

"NO!"

"YOU ARE!"

Napahawak ako sa ulo ko.

Goodness gracious.

Hindi ito nangyayari.

Hindi ito pwedeng mangyari.

"Daddy, ayokong magpakasal."

"Wala akong pakialam."

"May pakialam ako!"

"I don't care."

Napabuga ako ng hangin.

Unbelievable.

"May buhay ako."

"Exactly."

"I want to travel."

"You already did."

"I want more!"

"Enough."

Napapikit ako.

Ramdam kong nagsisimula nang sumakit ang ulo ko.

"Who even said I need a husband?"

"Ako."

"Not valid."

"Very valid."

Napairap ako.

"You're impossible."

"Look who's talking."

Tahimik kaming nagkatitigan.

Pagkatapos ay bumuntong-hininga siya.

Sa unang pagkakataon...

Nawala nang bahagya ang galit sa mukha niya.

Napalitan iyon ng pagod.

"Quinn."

Hindi ako sumagot.

"You don't understand."

"Tulungan mo akong maintindihan."

Tahimik siya sandali.

Pagkatapos ay tumingin sa bintana.

"You're the only daughter I have."

Napakurap ako.

Bihira siyang magsalita nang ganito.

"Every week may bagong issue."

Hindi ako sumagot.

"Every month may bagong scandal."

Napayuko ako.

"At bawat araw, natatakot akong baka dumating ang panahon na hindi na kita kayang protektahan."

Nanikip nang kaunti ang dibdib ko.

Pero mabilis ko rin iyong itinago.

"Daddy—"

"I'm serious."

Napakagat ako sa labi.

Tahimik na pumasok ang sasakyan sa basement parking ng Monteverde Group Headquarters.

Isa ito sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa.

At balang araw...

Ako ang magmamana nito.

Unfortunately.

Ayoko.

Hindi ko kailanman ginusto ang corporate world.

Ayokong mabilanggo sa opisina.

Ayokong mabuhay sa mga meeting.

Ayokong magmukhang robot habang tumatanda.

Gusto kong mabuhay.

Gusto kong makita ang mundo.

At higit sa lahat...

Ayokong magpakasal.

Lalo na sa isang lalaking hindi ko naman kilala.

Ngunit habang nakatingin ako sa napakataas na gusali sa harapan ko...

May kakaibang kutob akong bumalot sa akin.

Parang may mangyayaring babago sa lahat.

At sa pagkakataong ito...

Hindi ko iyon matatakasan.

"Come with me."

Sumunod ako kay Daddy palabas ng elevator.

Lahat ng empleyado ay agad yumuko habang dumadaan kami.

Nakakailang.

Nakakaboring.

At nakakainis.

Ngunit nang makarating kami sa executive floor...

Biglang huminto si Daddy sa harap ng conference room.

Napakunot ang noo ko.

Bakit may meeting?

At bakit parang may hinihintay sila?

Dahan-dahang bumukas ang pinto.

At sa mismong sandaling iyon...

Tumigil ang paghinga ko.

May isang lalaki sa loob.

Nakatayo sa harap ng malawak na bintana.

Matangkad.

Malawak ang balikat.

Nakasuot ng mamahaling itim na suit.

At nang marinig niya ang pagbukas ng pinto...

Dahan-dahan siyang lumingon.

Nagtagpo ang mga mata namin.

At sa hindi maipaliwanag na dahilan...

Parang may kung anong bumaliktad sa sikmura ko.

Ngumiti si Daddy.

Ngiting hindi ko nagustuhan.

"Perfect timing."

Tumingin siya sa akin.

Pagkatapos ay sa lalaki.

At sinabi ang mga salitang nagpahinto sa mundo ko.

"Quinn, meet your future fiancé."

To be continued...