THREE- THE UNUSUAL WEDDING

Tahimik na naman muli ang silid ko tanging panaka- nakang pagbuntong- hininga ko lamang ang aking naririnig. Humiga na ako sa kama at sinikap na makatulog ngunit hindi talaga ako dalawin ng antok. Kahit pa nagpabaling- baling na ako ng posisyon sa pagtulog hindi pa rin ako inaantok.

Sa nahuli ay napabangon at napasipat ako sa telepono ko na nakapatong sa bedside table. Kanina pa ay may gusto akong gawin kaya lamang ay nagdadalawang-isip ako kung dapat pa ba. Pero hindi talaga ako mapalagay, may nakikita pa akong munting pag-asang matatakasan ko itong sinasadlakan ko ngayon.

Dali- dali kong kinuha ang aking telepono at tinipa ang numero ng aking kapatid. It is now or never, ito na ang huling pagkakataon ko upang mapilit si Bianca na umuwi na at siya na ang magpakasal kay Mr. Carlson dahil siya naman talaga ang tunay na fiancee nito na ayon na rin sa napirmahang dokumentong napagkasunduan.

Lagda ni Heleana ang naroroon. So, ibig sabihin lang nun ay alam ni Mr.Carlson na si Heleana ang pakakasalan nito. Hindi ko alam kung hanggang sa pangalan lang ba ang pagkikilala ni Mr.Carlson sa kapatid ko o higit pa roon.

Natatakot ako na mabuking ako sa aking pagpapaganggap bilang si Bianca. Sa tanang buhay ko ay hindi pa ako nagsisinungaling o nag-iinarte. What you see in me is what you get.

Kahit hindi ako palakaibigan. Ni minsan wala ako naging kaaway o nakatampuhan. Marunong kasi akong ilagay ang aking sarili sa tama at sanay akong magpakumbaba para wala na lang gulo. Hindi kasi ako pabida- bida at madalas nonchalant lang ako. Mas iwas hustle at mas panatag ang buhay.

Ayaw na ayaw ko ang komplikasyon sa buhay o alalahanin pa. Nasanay akong nasa comfort zone lang palagi kaya’t naliligalig talaga akong isipin na paasukin at susuongin ko ng mag-isa ang napakakomplikadong sitwasyon na pag-aasawa lalo pa at magpapanggap ako ng ibang katauhan.

I hurriedly dialed Heleana’s number on my phone hoping she would answer my call. Nabuhayan ako ng tumunog ang kanyang telepono. Pero ilang ring na ng kanyang telepono ay hindi pa rin nito sinasagot hanggang na call ended na lang.

Hindi pa rin ako nawalan ng pag-asa at tinawagan ko muli si Heleana. Makailang ring pa rin at nagcall ended na lang ay hindi pa rin sumasagot si Heleana. Until my last call, she answered it but hindi ako marinig ang boses ni Heleana bagkus loud background music na sa hula ko ay nanggagaling sa loob ng bar.

“Hello… He… he—-llo Hel—-!,”as I usually call her by her nickname.

But the other line was deaf to hear me out. Wala akong ibang naririnig kung hindi ang malakas at lumalagubog na tugtugin. Hindi pa man ako nakakapasok ng isang bar pero nakikinita ko na ang sarili ko na hindi matatagalan ang ganoong lugar. I am sure I am gonna pass out with that smoky, congested, noisy and dark place.

“Alam kong nakikinig ka sa akin. Lena…please umuwi ka na at ikaw na ang sumipot sa kasal mo bukas… maawa ka sa akin bunso…alam mo naman na hindi ako sanay umarte at makiharap sa tao… hindi ko talaga kayang magpakasal kay Mr.Carlson…please sana umuwi ka na, maawa ka naman kina mommy at daddy,” mahabang paliwanag ko sa kanya ngunit wala talaga akong narinig na sagot maya- maya ay biglang pinatay nito ang linya kaya napamaang na lang ako sa kawalan.

Ilang sandali lang ay biglang tumunog ang text message tone ng aking telepono. Agad kong binuksan at binasa ang mensahe. Sigurado akong kay Bianca nagmula

ito pero nanlumo ako sa nilalaman ng kanyang text message.

“Han…I am sorry but I will not marry that ugly dying man, I will not go home for that shitty forced wedding at isa pa I am with my boyfriend, I am enjoying my life with him and I will not let any one ruin my happiness I have now, not even that wedding. Ikaw na lang ang magpakasal sa kanya dahil wala ka namang kasintahan and no one ever love you like I do. Sorry but not sorry, but babawi ako sa iyo ate… just please give this once and lifetime chance with me… to be with my man. Good luck and bye!,” ayon pa sa pinadalang mensahe sa akin ni Heleana.

Gumuho agad ang maliit na pag-asang makakatakas pa sa kasalan bukas. Who am I not to understand Bianca who might be deeply in love with her boyfriend. Hindi ko siya mahuhusgahan kung bakit mas pinili niya ang kasintahan kaysa sa amin dahil kahit kailan hindi pa ako sumugal sa pag-ibig.

Susugal ako sa kasalan bukas dahil sa isang kasunduhan. An agreement devoid of love. Hindi ko namalayan kung paano at kailan ako nakatulog basta’t naggising na lang ako sa tapik sa aking balikat ni Yaya Lulu.