FOUR- UNUSUAL WEDDING DAY

“Hija, gising na, naku… mahuhuli ka na sa kasal mo… napasarap yata ang tulog mo akala ko ay nakaligo ka na. Bumangon ka na riyan, hinanda ko na ang mainit mong pampaligo. Nasa baba na at nag-aalmusal pa ang mga beauticians mo. Mamaya lang at aakyat na iyon dito,” yakag sa akin ni Yaya Lulu papunta sa banyo.

“Nay, anong oras na ba? Si mommy at daddy nasaan na po?,” sabi ko pa habang palakad papasok ng banyo.

“Aba’y alas siyete y medya na ng umaga… isang oras na lang at kasal muna, sige na hija dalian muna!,” napukaw ang ulirat ko sa sabi ng aking tagapag-alaga, napasarap pala ang tulog ko balak ko pa sanang magswimming sa pool ng maaga pero mukhang malabo ng mangyari kaya’t mabilis na akong nagshower at hinayaan na si Yaya Lulu na mag-ayos ng mga kakailanganin ko.

Paglabas ko ng banyo na nakasuot lang ng puting roba ay siya ring pagpasok ng mga mag-aayos sa akin. Nakangiti silang lahat sa akin na tila ba’y nakakita sila ng isang angel mula sa langit.

"Such a goddess beauty... pak na pak... check na check ka talaga Madam Drey... saan ka ba nanggaling na planeta ganda? bakit ngayon lang kita nakita?.. sus bagay na bagay kang modelo pero sayang take home ka na ni Mr Carlson. Big no no na talaga...haist!!!," tili ng baklava ring kasama ni tita Drey.

Napangiti na lang din ako sa kanila. Hindi na rin nagtagal ang palitan nila ng komento tungkol sa akin. Inakay na nila ako sa dala nila ng vanity seat patalikod sa salamin. Ayon pa sa kanila bawal daw muna makita ang finish look kaya't sumang-ayon na lang ako sa kanila at hinayaan na sila sa kanilang beauty magic touch na mula rin sa kanilang bansag.

Tatlo sila kaya't siguradong mapabibilis ang pag-aayos sa akin. May nagmake-up sa mukha, ang isa naman sa buhok ko at si tita Drey ang nagpasuot ng aking trahe de boda. Hindi umabot ng isang oras ay tapos na sila sa pag- aayos sa akin. Ayon pa nga sa kanila puwede nga hindi na ako lagyan ng kolorote sa aking mukhang dahil mas bagay daw sa akin ang natural lang na look dahil mas lumulutang daw ang tunay kong kagandahan.

Timing naman ng matapos sila ay siyang pagpasok muli sa aking silid ni Yaya Lulu na may dalang breakfast ko. Inabot ko lang ang banana smoothie na ginawa niya at iyon na lang ang aking inubos na inumin. Hindi naman ako gutom kaya lang kailangan ko ng sapat na lakas upang magampanan ko ng maayos ang aking pag-aarte bilang substitute bride.

"Nasaan po sila daddy at mommy, nay?," tanong ko kay Yaya Lulu na napansin ko ring nakaposturang-ayos din.

"Nauna na simbahan hija...wow, napaganda mo talaga Bern...!!," hangang turan ni Yaya Lulu.

"Salamat Yaya…mga titas puwede ko na bang makita ang mukha ko," tanong ko sa tatlong nag-ayos sa akin.

Inuwestra na ako patayo at paharap sa vanity mirror. Napaawang ang labi ko sa napakagandang babaeng nasa harapan ko, She looks divine in her white gown. Her face speaks of simplicity and perfection. Kahit ako ay napahanga talaga sa aking make-up transformation.

"Thanks my beauty fairies!! Ako ba talaga ito, hindi ako makapaniwala..heheheh," nasisiyahan king turan.

"Your most welcome ganda... siya.. siya.. halika na at mahuhuli ka na sa kasal mo... bawal paghintayin ang groom..hehehe," inakay na ako ng tatlo pababa ng mansion dahil naghihintay na daw ang bridal car sa baba.

Sa isip- isip ko ano ba naman itong si Mr.Carlson, may lahing insik? Ang daming pagpipilian na oras para sa aming kasal bakit naman napakaaga? Wala ba itong karomantiko- romantiko. Kadalasan kasi sa mga kinakasal mas pinipili ang dapit hapon ikasal kasi daw ang romantic ng ambience just like sunset wedding.

Pero hindi pala kami typical na couple. We were strangers and about to engage in a force wedding. Hindi pala para sa amin ang ganoong kasal. Sa bagay baka mas pinili ni Mr.Carlson ang maagang oras kasi nga may sakit ito.

“The best of luck, ganda… cross your fingers, kaya mo iyan… aja!!,” pampalakas loob na sabi sa akin ni tita Drey bago pa pinatakbo ng driver ng magarang bridal white car na sa hula ko ay pag-aari rin ni Mr.Carlson.

This wedding seems so ununsual. Kakaiba sa lahat ni wala man lang abay o hindi ko alam ang miyembro ng entourage. Wala ring wedding invitation. This is my own wedding but I feel so estranged about it. Samu’t saring emosyong naghalo- halo na sa aking puso at isipan. Sa huli, isa lang ang dahilan ko upang panindigan na lang ng pagbabalat-kayo ay dahil sa walang katumbas na pagmamahal ko para sa aking pamilya.