KABANATA III

NAPATITIG siya kay Olivia at hindi niya alam kung anong isasagot. Blanko ang kanyang isipan ng gabing iyon. Napapitlag siya nang marinig niya ang pagsigaw ni Olivia.

“Isa!” singhal ni Olivia nang mabasa sa reaksiyon ni Isabelle ang sagot sa tanong nito.

“I-I forgot! I mean, how could I remember to tell him to wear a condom in the middle of my orgasm?” nandidilat ang mga matang sagot ni Isabelle.

“Paano kung mabuntis ka?!”

But that’s not Isabelle’s concern! P-paano kung magka-STD siya? Or worse, magka-HIV siya? Is that man clean? Mabilis niyang nilipat ang tingin sa bunsong kapatid.

“Is he clean?” she asked hysterically.

“What?”

“Is he clean, Sab?” pag-uulit niya. “Do you have his recent medical record?”

“Really, Isa? Mas concern ka pa sa medical records ng lalaking iyon kaysa sa kung mabuntis ka niya?” Olivia butted in.

“Of course, Via! I’m much concerned of my health! Paano kung may STD or HIV ang

lalaking iyon!” Napatayo na siya at nagpalakad-lakad sa silid niya. “It’s not a problem if I knocked out. The problem is if I got a virus, tapos mabubuntis pa. Kawawa naman kami ng baby ko.” She stopped in front of her half-sisters, and looked at them with worried eyes.

Nawala ang pangungunot sa noo ni Olivia nang makuha ang ibig sabihin ni Isabelle.

Nabahiran na rin ng pag-aalala ang mga mata nito. Tumayo siya at inangat ang mga kamay sa harapan para awatin si Isabelle sa paghihisterya.

“Okay, I get you now. But for the mean time, we need to be calm.” Hinarap ni Olivia si Sabrina. “What, Sab? Is that guy clean or what?” pangungulit na rin nito sa bunso nila.

Napairap si Sabrina, ngumuso bago sumagot, “I guess? Maybe? I’m not sure anymore! Bakit kasi hindi mo pinagamit ng condom?” iritadong baling nito kay Isabelle.

“Why did you set me up in the first place?”

Mabilis na umawat sa dalawa si Olivia. “Hey, hey, wait up. Hold your ass, ladies. We cannot solve this if you two will fight.” Huminga siya nang malalim. “Okay, you can have

your check-up tomorrow to make sure you have not gotten any virus,” she suggested.

“Why not now?” Isabelle wants to make sure now. Hindi niya puwedeng ipagpabukas pa ang kalusugan niya. But what if mag-positive siya sa kahit anong virus na nakukuha sa unprotective sex?

“You can’t. Kaya nga kami nandito. We canceled our appointments that we have this day.”

Nangunot ang noo ni Isabelle, “Bakit?”

“Dad said we have a family dinner with the Villanueva. Your husband-to-be set a meeting tonight,” sagot ni Olivia.

“Bakit? Magbabago na ba isip niya?” Bahagyang nabuhayan ng loob si Isabelle sa naisip. Kung hindi na matutuloy ang kasal, wala na siyang iisiping problema, maliban sa

kalusugan niya at sa posibilidad ng pagbubuntis niya.

Tumango si Sabrina na mas nagpaaliwalas sa mukha ni Isabelle. “I heard that Franco wants to reschedule your wedding. Gusto niyang mas maaga sa naka-set nang

schedule ng kasal ninyo,” si Sabrina na ang sumagot, na nagpaawang sa bibig ni

Isabelle.

“D-dad…” kabadong tawag ni Isabelle sa ama nang magkalakas ng loob na pasukin ito sa library nito na madalas nitong tambayan kapag wala ito sa opisina.

Nag-angat ng ulo si Arnulfo Osorio mula sa binabasang newspaper. “Yes, sweety?”

“Can I have a minute with you?”

Inilapag ng ginoo ang newspaper sa mesa, inilahad ang kanang kamay sa kaliwang visitor’s chair sa harapan. “About what, hija? Do you need something?”

Umiling si Isabelle matapos maupo. Humugot siya ng hangin saka tiningnan ang ama. “I want to cancel my wedding, dad,” buong tapang niyang sabi rito.

Ang ama naman ni Isabelle ang bumuntonghininga at parang pagod na pagod na sa mga pagtanggi niya.

“Isabelle, you cannot can—”

“I had a night with a stranger, dad, and there’s a possibility that I will get pregnant,” pagpuputol na kaagad niya sa pagsasalita ng ama.

Hindi kaagad nakasagot ang ama ni Isabelle, ngunit nang maproseso nito ang sinabi ng dalaga, napatayo ang ginoo kasabay ng paghampas nito ng dalawang palad sa ibabaw

ng mesa na nagpaigtad sa dalaga.

“What did you do? You know that you are going to marry Franco, Isabelle, pero gumawa ka pa ng kalokohan!””

“I-I just had fun before putting myself into misery—”

“You can have fun without putting yourself in a mess! Ano na lang ang sasabihin ni Franco? Na pakawala kang babae? Na hindi kita napalaki nang tama?!”

“That’s why I don’t want this wedding anymore, Dad!”

“Bullsh*t, Isabelle! Napakatigas ng ulo mo! We cannot stop your wedding now. Mr. Villanueva decided to reschedule your wedding earlier than the original date.”

Hindi nakaimik si Isabelle. Napayuko na lang siya at natitigan ang mga daliring pinagkukutkot ang isa’t isa. Nagpalakad-lakad si Arnulfo sa harapan ng anak, saka nakapamaywang na tumigil.

“Then I guess, it’s better to do your wedding earlier. And make sure something will happen between you and Franco. Para hindi siya magduda kung mabuntis ka man,” anang ama ni Isabelle matapos makaisip ng solusyon.

Mabilis na nag-angat si Isabelle ng ulo at nandidilat ang mga matang tiningnan ang ama.”Dad! Gusto mong ipaako ko kay Mr. Villanueva ang magiging anak ko sa iba?

Nababaliw na po ba kayo?”

“That’s the only way, hija. Kailangang matuloy ang kasal mo. Alam mong sa kasal ninyo ni Franco nakasalalay ang buhay nating lahat. If we will mess up with him, where do you think we were going?”

Nag-igting ang bagang ni Isabelle. Seeing her dad in his final decision, hindi na niya alam kung paano pa itong kokontrahin.

AS night came, hindi na natigil sa pabalik-balik na paglalakad sa loob ng silid si Isabelle. She was done fixing herself. Kinatok na rin siya ni Sabrina para sabihing pinapalabas na siya ng ama sa sala dahil parating na ang mga bisita.

Hindi niya alam kung sino-sino ang darating, pero sigurado ang appearance ng fiancè niya at ng ama nito.

Kahit ayaw niyang paghandaan ang pagkikita nila ng lalaking mapapangasawa. Wala na siyang nagawa nang ibigay sa kaniya ng madrasta ang damit na susuotin niya. She was wearing a chic olive green bodycon backless midi dress. Backless na nga, alpas pa ang ibabaw ng dibdib niya. May slit pa iyon sa magkabilang hita na nagpapahantad sa balakang niya sa bawat paghakbang na ginagawa niya.

Pinaresan niya ang bestida ng black ankle strap heels. Nakalugay lang ang buhok niyang hanggang ibaba ng balikat, and she only applied a light makeup and nude pink lipstick. Her only accessories is her simple white gold bracelet na regalo ng ama niya noong nag-eighteen siya.

Another knocked on the door, and she sighed deeply as if her last minute in this world was about to end. Nilapitan niya ang pinto para buksan iyon.

“What took you so long? Iritado na si Papa sa baba!” angil ni Sabrina nang mapagbuksan niya.

Tumalikod na kaagad ito na agad niyang sinundan. “Are they here?” Isabelle asked, ignoring her sister sudden grumpiness.

“Kapapasok lang ng sasakyan nila sa village gate.”

Hindi na umimik si Isabelle habang pababa sila ng hagdan. Magkahawak ang kamay niya sa harapan. Panay ang himas niya sa palad dahil namamawis iyon. Panay rin ang tahimik na pagbuntonghininga niya. And when she was at the foot of the stairs, and raised her head, nagbabantang tingin ng ama ang agad na bumati sa kaniya.

Nakarinig sila ng busina mula sa labas kaya agad na tumalima ang madrasta nila para lapitan ang pinto. They don’t have maids to do the welcoming as they have to cut their expenses.

Itinuro ng ama niya ang tabi nito kaya mabilis siyang lumapit dito. Olivia stands beside her, while Sabrina was on their father’s right side.

Sunod-sunod ang naging paglunok ni Isabella nang isa-isang pumasok ang apat na lalaki. Don Marco Villanueva has five sons, at lahat puro binata. Si Franco ang nakatatanda, pero ang alam nila, anak iyon sa labas, and he is in his thirties.

Unang pumasok ang lalaking naka-black americana. Halata ang edad nito dahil sa lumilitaw nang putting buhok at sa kulubot ng balat sa dulo ng mga mata nito. Mabilis na

lumapit ang daddy nila para salubungin si Don Marco.

“Balae, mabuti naman at ligtas kayong nakarating,” bati ni Arnulfo habang kinakamayan ang padre de familia ng mga Villanueva.

Hindi naman naalis ang tingin ni Isabelle sa huling lalaking pumasok. Kung gaano kapormal ang apat nitong kasama, ito naman naka-smart casual lang. Burgundy trousers with a black leather belt was perfectly fitted on his lower body, a burgundy blazer with white undershirt that was hugging his torso, and a black leather loafers.

Wala itong ibang alahas maliban sa chronomaster original stainless wristwatch nanagpalunok sa laway niya dahil alam niyang hindi biro ang halaga.

“Welcome to our home, Franco,” bati ni Arnulfo sa lalaking umagaw sa atensiyon ni Isabelle. Kinamayan ito ng ginoo at bahagyang niyakap dahilan para matakpan nito ang binata. Iyon nga lang, masiyadong matangkad ang lalaki kaysa sa ama ng dalaga kaya kitang-kita pa rin ni Isabelle ang binata.

“Thank you, Tito,” tugon nito pero ang tingin ay naroon kay Isabelle.

Ang lawak ng hapagkainan nila. They were seating in a twelve-seater long table inside their huge dining room. Pero pakiramdam ni Isabelle nasu-suffocate siya sa presensiya ng mapapangasawa niya.

Kilala ang pangalan nito sa business circle, pero wala itong mga larawang magpapakita ng kabuuan nito, kaya masasabi niyang wala masiyadong nakakakilala rito. Maliban na lamang sa mga taong nakakadaupang palad ng binata.

Masarap ang mga pagkaing nakahain sa mesa na ipina-cater pa. Pero kung makapagbida ang stepmom ni Isabelle na sila ang nagluto, para namang mauuto nito ang mga Villanueva. Wala nga sa kanilang tatlo ang marunong magluto ng itlog, itong ganitong mga putahe pa kaya?

Hindi agad pinag-usapan ang tunay na sadya ng mga bisita. They were just talking and praising the food or the achievement of each and everyone on the table.

“Isa, kindly assist your fiancè!” utos ni Rina kay Isabelle.

Natigilan naman si Isabelle. Nagpasalit-salit ang tingin niya sa hapag, sa madrasta, at sa binatang nakaupo kaharap niya.

“I’m good, Tita Rina. Don’t worry about me.” Bagama’t walang ngiti sa mga labi, malambing naman ang dating ng boses ni Franco. At sa halip na si Isabelle ang gumawa ng pinapagawa ng madrasta. Siya ang inasikaso ng binata.

“You are not eating well, Belle.” Nilagyan ni Franco ng cordon bleu at spaghetti puttanesca ang plato ni Isabelle na walang ibang laman kundi ang sinandok na vegetable salad.

“T-thanks…” Isabelle’s voice stuttered.

“You’re welcome.” Ipinagpatuloy ni Franco ang pagkain nang hindi inaalis ang tingin sa dalaga. Nawawala lang ang atensiyon ng binata kapag kailangan nitong sumagot sa ama.

“After this, can we talk first?” tanong ni Franco.

Hindi agad sumagot si Isabelle sa pag-aakalang hindi siya ang kausap nito dahil nakayuko siya at sa pagkain nakatuon ang tingin niya.

“Isabelle, Franco is asking you,” untag ni Arnulfo sa anak.

Mabilis ma nag-angat ng tingin si Isabelle sa ama at nagtatanong ang mga matang nilingon ang binata. “Ha?”

“If we can talk after this. I want to talk to you before we proceed on our wedding plan.”

Tumango na lang si Isabelle bilang tugon. Hindi na niya pinatagal pa ang pagkain.

Mabilis niyang inubos ang nasa plato nang makitang tapos na ang binata. She stood up and excuse herself. Mabilis namang sumunod si Franco at bumuntot sa kaniya.

“I want to cancel our wedding,” walang babalang saad ni Isabelle paglabas sa veranda.

“Look. We both know you knew what my father wanted from you. I don’t know why did

you agree with them, Mr. Villanueva. If you want to get married because you are at your marrying age now, you can choose another girl.”

“May I know your reason, Belle? Aside from that, you don’t like me? You agreed with this before, why the sudden change of mind?”

Napapikit si Isabelle at naramdaman na lang niya ang paninindig ng mga balahibo hindi dahil sa lamig ng gabi, kundi dahil naramdaman niya ang mainit na hininga ng binata sa batok niya. At ramdam din niya ang presensiya nito sa likuran niya.

Humugot siya ng malalim na hininga. Humakbang ng isa saka tumalikod para harapin ito.

“I’m not good at lying, Mr. Villanueva. My dad wants to hide this from you, but I’m afraid you will know it in time. I- I had a night with a stranger last night. In my bridal shower.

And that guy did not use any protection. I might get pregnant soon, and worst, I might be positive in any virus,” tuloy-tuloy at walang gatol na sagot ni Isabelle habang titig na titig sa mga matang parang pamilyar sa kaniya.

Titig na titig lang din sa kaniya ang binata. Hinahanapan niya ng reaksiyon ang mukha nito, at ng emosyon ang mga mata nito, ngunit relax na relax lang na nakatitig sa kaniya ang binata.

Kapagdaka’y…

“I don’t care. If you will get pregnant, then I will be the father then. And if you will have a

virus, I will seek the most expert doctor for your medication,” sagot ni Franco na nagpaawang sa bibig ni Isabelle.