KABANATA IV

“ARE you crazy? Napasinghap siya at hindi alam kung matutuwa o maiinis sa sinabi ng binata. ‘Look, Mr. Villanueva, you deserve to marry another woman, not me. Aren’t you ashamed? Magpapakasal ka sa isang tulad ko na, magdadala ng kahihiyan sa pamilya mo?” Giit ni Isabelle.

“It doesn’t matter. Ikaw ang gusto ko and besides your father and I agreed that we are getting married soon, seryosong saad ni Franco at ang mga mata nito ay hindi naalis sa pagkatitig sa kanya.

“No, walang kasalan na magaganap! Mr. Villanueva, think twice before marrying me.

Please don’t get involved in my issue. I can handle it. I’ve decided to cancel our wedding and my decision is final.” Madiin ang bawat salitang sinabi niya, pinagmasdan

niya si Franco at hinihintay kung ano ang magiging reaksyon nito sa kanyang mga sinabi.

Nakaramdam siya ng inis dahil hindi niya ito nakitaan ng pangamba. Nakatitig lamang si Franco sa kanya, blanko at walang reaksyon ang makikita sa mukha ng binata.

“Are you sure about that? Think carefully, Isabelle. Have you forgotten how important this marriage is?”

Humakbang ito palapit sa kanya na halos kadangkal na lang ang layo nila sa isa’t- isa.

Tamang- tama upang matitigan niya ng mabuti ang mukha ng binata. Gano’n na lang ang lakas ng kabog ng dibdib niya nang makita niya ng malapitan ang mukha ni Franco. Pakiramdam niya ay nakadaupang palad niya na ang binata.

His scents Is familiar running in her nostril. Her eyes softened with a familiar tenderness as she met her gaze. Her eyes lingered on his face, taking in every detail. Mariin saying pumikit at pilit na iniwaksi sa isipan ang lalaking naka- one night – stand niya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit nakikita niya ang lalake na nakasuot ng maskara sa katauhan ni Franco.

“Belle, I think this marriage is important to you right?”

Idinako nito ang tingin sa living room kung saan nag-uusap ang pamilya Villanueva at ng kanyang mga magulang.

“Look at them… They look happy knowing that you and I will get married soon.”

Nakuha niya naman agad kung ano ang gustong sabihin ni Franco. Yes, their marriage

is a contract at ito lamang ang paraan upang maisalba ang pamilya sa mga pinagkakautangan at muling ibangon at ibalik ang mga nawala sa kanila.

“Kahit anong sabihin mo, buo na ang desisyon ko hindi ako magpapakasal sa’yo at alam kung makakagawa ako ng ibang paraan maiahon lang ang pamilya ko sa kahirapan, pagmamatigas niya.

Nanunuya na tumawa si Franco at hinagod siya ng tingin. “Everything in this world has

a price, Belle. You can’t even pay the cost of damages to my family if you refuse to marry me.”

Nakaramdam siya ng panlilit sa mga sinabi ni Franco. Tama si Franco, kahit kumayod siya bente kuwatro oras araw- araw ay hindi niya mababayaran ang halagang nawala.

Alam niyang hindi ito papayag na mapahiya ang pamilya Villanueva sa harap ng maraming tao. Gano’n pa man ay buo na ang kanyang desisyon----- walang mangyayaring kasalan.

“I can pay you, give me time. Babayaran ko lahat ang danyos huwag na natin ituloy ang

kasal.” Ang kanyang mga mata ay nagsusumamo na sana’y pakinggan siya ni Franco.

“I’m sorry, but if you refuse, I will call the bank to handle this.” Nilibot ni Franco ang

buong mansyon na, tila sinusuri ang bawat halaga ng mga kagamitan.

Franco paid all the cost of the mansion in the bank from the smallest to the biggest amount.

Sa madaling salita, sa kanya na ang buong mansion ng mga Osorio. Ang bawat kagamitan mula sa maliit hanggang sa pinakamalaki ay pag- aari niya, kahit paghinga ng pamilya Osorio ay may katumbas na halaga.

If Isabelle refuses to marry him, he can cancel the contract and leave Isabelle and her family without any support.

“You said, you will pay all the cost, Isabelle?”

Tumango lamang siya na, kinakabahan hindi niya alam kung ano ang nasa utak ni Franco. Kung ano ang mga bagay na kayang gawin nito, dahil sa makapangyarihan at

mayaman ang kanilang pamilya.

“Ano…. Anong gagawin mo?” Nauutal na tanong niya sa binata.

Nagkibit lamang ito ng balikat at tinitigan siya. “I cancel my contract as you’ve said, but this mansion will be mine. Bibigyan ko kayo ng isang araw para makalipat ng titirhan

ninyo.”

Seryoso ang mukha ni Franco na tinitigan si Isabelle. Lahat ng salitang kanyang binibitawan ay ginagawa niya, walang sino pa man ang makakabali nito. Even his father

couldn't dictate him, no one can command him of what he would do in this world. Kinuha niya ang telepono at i- dinial ang numero ng secretary.

Nakaramdam siya ng kaba at takot sa gagawing hakbang ni Franco. Pinagmasdan niya ang kanyang mommy at daddy na masayang nakikipag- usap sa mga magulang ni

Franco at sina Olivia at Sabrina na nag- eenjoy sa pakikipag- kuwentuhan sa mga kapatid ni Franco. Iniisip niya kung ano ang mangyayari sa kanila kapag tinuloy ni

Franco na palayasin sila sa mansion. Ang malala ay pwede siyang sisihin ng pamilya niya, siya ang magiging dahilan na malugmok sila sa kahirapan at siya rin ang tanging

paraan upang maisalba ang pamilya sa pagkalugmok, ayaw niyang masisi at higit sa lahat baka itakwil siya ng kanyang Daddy at ayaw niyang mangyari iyon.

“Sandali, humugot siya ng lakas ng loob upang harapin si Franco. Babawiin niya na ang sinabi niya kay Franco lulunukin niya ang pride niya para lang maisalba ang pamilya sa kahirapan.

“Magpapakasal na ako sa’yo.”Naluluhang saad niya.

“Okay, Ini- off nito ang mobile phone at isinilid sa bulsa. Then, let’s talk about the wedding.”

Napasinghap na lang si Isabelle at pinagmasdan ang binata patungo ng living room upang makisalo sa usapan ng pamilya. Lulugo- lugo siyang sumunod sa binata at umupo sa tabi ng kanyang mommy. Napansin naman ng madrasta ang mukha niyang halos hindi na maipinta. Pa-simple

siyang hinawakan nito sa braso at binulungan.

“Look at you, Isabelle, hindi ka ba nahihiya sa pamilya ng mapapangasawa mo? Ayusin mo ang sarili mo.” Pabulong na saad ni Rina, ang tumatayong ina niya simula nang mapunta siya sa poder ng kanyang ama.

Binalewala niya ang sinabi ng madrasta, dahil sa mga oras na ito ay gusto niyang magwala. Gustong niyang isigaw na may karapatan siyang tumanggi, ngunit hindi niya

magawa dahil walang pakialam ang kanyang Daddy sa nararamdaman niya.

Everyone is buzzing about the wedding, discussing everything from the reception to the food and the dresses she will wear. All the details have been carefully arranged.

Next month will be the big day for them. Villanueva decided to have them marry earlier than the date they had planned.

Hinayaan niyang ang mommy Rina niya ang makipag- usap sa mga Villanueva dahil wala siyang gana at hindi siya interesado sa kanyang kasal. Tinapunan niya rin ng tingin sina Olivia at Sabrina na excited na namimili ng gowns na isusuot. Si Olivia atSabrina kasi ang maid of honors at ang mga kapatid naman ni Franco ang magiging bestman.

Malalim na ang gabi nang matapos ang ginawang pagpa- plano ng kasal nila ni Franco.

Nagpaalam na rin ang Pamilya Villanueva sa kanila. Napilitan siyang ihatid ang mga ito sa labas dahil na rin sa pamimilit ng kanyang Daddy at Mommy Rina.

Pag- alis ng pamilya Villanueva ay agad siyang pumasok sa loob. Sa living room ay naghihintay si Olivia at Sabrina sa kanya. Malawak ang mga ngiti ng mga ito at agad siyang sinalubong.

“Sis, tawag ni Olivia sa kanya.

Hindi niya na sana ito papansin dahil gusto niya ng umakyat sa kuwarto at magpahinga. Hinarang siya ni Olivia at hinila sa sofa at pilit na pinaupo.

“Aren’t you happy that you are going to marry the wealthiest man?” May himig na pagkainis ang tono ng boses ni Olivia.

Hindi siya umimik at nakatitig lamang sa mukha ng kapatid.

“Hay tama na nga kayong dalawa, singit ni Sabrina. Umupo ito sa gitna nila hawak-hawak ang magazine and sample gowns na pagpipilian.

“Look at this Belle, ano ang maganda? Sa palagay mo ba bagay sa akin ito? At saka ano nga pala ang motif ng kasal ninyo?” Tuloy- tuloy na saad ni Sabrina.

Pinagmasdan niya lamang ang mga gowns sa magazine at ibang samples ngunit blanko ito sa paningin niya. Bawat ituro ni Sabrina ay tumatanggo lang siya at sumasang-ayon sa kapatid. Napansin naman siya ni Olivia na wala ang isip sa kanilang pinag- uusapan.

“Hey, Isabelle are you with us? Pinitik- pitik nito ang daliri upang makuha ang kanyang atensyon.

Inis na tiningnan niya si Olivia at saka tumayo. “I’m tired. Gusto ko ng magpahinga.”

Tinungo niya ang hagdan upang umakyat sa sariling kuwarto.

Galit na tumayo si Olivia dahil pakiramdam niya ay nainsulto siya ni Isabelle.

“Ang yabang mo naman! Hindi ka na makausap ng maayos! Sigaw ni Olivia.

Napahinto siya sa paghakbang at nilingon ang kapatid.

“What? Anong pinag- sasabi mo?” Tumaas na rin ang boses niya at nakipagsigawan kay Olivia.

“If Villanueva didn’t choose you, you will not force to get marry with him. Ano pinagmumukha mo na utang namin sa’yo ang lahat ng ito huh!” Asik ni Olivia sa kanya.

“Sandali nga lang, ano ba ang pinag- sasabi mo? Gusto ko ng magpahinga kaya pwede ba! Bukas mo na sabihin ang lahat ng hinaing mo!” Padabog siyang umakyat ng hagdan at pabalibag na isinara ang pinto ng kuwarto.

Pabalibag siyang humiga sa kama at sinubsob ang mukha sa unan. Hindi niya na rin nagawang magpalit ng damit dahil sa pagod at sama ng loob na nararamdaman.

Kung siya lang ang masusunod ay hindi siya magpapakasal kay Franco Villanueva, pero iniisip niya ang kapakanan ng mga magulang at kapatid niya. Mabigat ang kanyang dibdib dahil sa maling pag- aakusa sa kanya ni Olivia.