LOGINHabang nakatingin sa ibong tuwang-tuwa, walang kahit kaunting galit na makikita sa mukha ni Oliver. Sa halip, bahagyang umangat ang sulok ng labi niya habang nagpakawala siya ng isang ngiting mahirap basahin.
“Dahil gustong-gusto ito ni Grandpa, padadalhan pa kita ng isa para sa ika-walumpu mong kaarawan makalipas ang dalawang araw.”Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Don Gregorio pero bago pa siya makapagsalita, tumalikod na si Oliver at naglakad palabas.“PumuntaAgad na nagmukhang kawawa si Yanna at naunang magreklamo "Mr. Oliver napalinis kona po sa dry-clean ang mga damit ninyo. Pumarito ako para ibigay ito sa inyo, pero nilait niya ako…"Lumapit si Oliver kay Nancy, tumingin sa kanya, tsaka iniharap ang malamig niyang tingin kay Yanna "Bakit mo siya ginagago?"Nanginig si Yanna at ibinuka ang bibig para magpaliwanag.Inilahad ni Oliver ang kanyang kamay "Akin na ang bag."Dahil walang magawa, ibinigay ni Yanna ang paper bag, tsaka tumagilid at sinadyang humilig sa mga bisig nito na tila nanghihina.Bahagyang gumalaw si Oliver at mahinahong umiwas sa kanya.Natisod siya at napahiya nang mabagsak sa lupa, kung saan lumagpak ang mga tuhod niya sa tapat mismo ng mga paa ni Nancy."Patawad… bigla lang akong nahilo," mabilis niyang paliwanag, nang hindi pinapansin ang nakakahiyang kinalalagyan niya.Tumingin sa kanya si Oliver mula sa itaas, walang anumang emosyon sa mukha.Pinanood ni Nancy ang gawa-gawang palabas na ito nang may malamig na tin
Sa timog-kanlurang sulok ng silid ay may isang malaking aparador na puno ng iba't ibang damit at mga gamit ng lalaki.Dahil bukas ito papunta sa silid, wala anumang humaharang sa kanyang paningin. Paglingon pa lang ni Nancy, agad niyang nakita ang isang napakaakit na tanawin.Nakatayo ang lalaki sa harap ng malaking salamin habang nakatalikod sa kanya. Ang matangkad at tuwid nitong katawan ay may malamig at mailap na aura na tila nagsasabing, "Lumayo ka."Itinaas nito ang kamay at mabilis na inangat ang laylayan ng kanyang pambahay na damit, pagkatapos ay maayos na hinubad iyon.Nalantad sa hangin ang kanyang hubad na pang-itaas na katawan.Malapad at matikas ang kanyang mga balikat, malinaw ang hugis ng kanyang likod, at ang makitid niyang baywang ay pababa sa kanyang tiyan. Kita ang hubog ng kanyang mga kalamnan, at wala kahit kaunting sobrang taba sa kanyang katawan.Nang basta na lamang niyang ihagis sa tabi ang hinubad na damit, bahagyang gumalaw ang mga kalamnan sa kanyang likod
Ang katotohanang hindi niya sinabing pangit ang lasa ay sapat nang patunay na pumasa ang mangkok ng sabaw sa kanyang pamantayan.“May dalawa pa akong nilutong ulam. Gusto mo bang tikman din?” tanong ni Nancy. Pero bago pa ito makasagot, dinala na niya agad ang mga ulam sa harap nito.“Sanay kang kumain sa mga mamahaling restaurant, kaya dalawang simpleng lutong-bahay ang inihanda ko para sa iyo—magaan sa tiyan at madaling kainin.”Kinuha ni Oliver ang kanyang kutsara, sumubo ng isang ulam, tahimik na ngumunguya, saka kumuha naman ng isa pang ulam.Lalong lumaki ang ngiti ni Nancy. “Gusto mo pa ba ng kanin?”Itinaas ni Oliver ang kanyang tingin at tumingin sa kanya. “Umupo ka. Sabay tayong kumain.”Nagulat si Nancy sa pagyaya nito, kaya lalo siyang napangiti. “Sige.”Nagsandok siya ng dalawang mangkok ng kanin at inilagay ang mga ito sa counter. Pagkatapos ay hinubad niya ang kanyang apron, umikot sa kitchen island, hinila ang upuang katabi ni Oliver, at umupo upang sabay silang maghap
Tumingin si Oliver sa kanya habang marahang hinawakan ang kanyang baba gamit ang kanyang mga daliri. Hindi maganda ang tono ng kanyang boses habang sinasabi, “Nagpapanggap ka bang napakaunawa para lang mapakain mo sa akin ang niluto mo?”Hindi natinag si Nancy kahit diretsahan siyang tinanong. Tiningnan niya ang madilim at seryosong mga mata nito at buong kumpiyansang nag-anyaya, “Bibigyan mo ba ako ng karangalang tanggapin ang paanyaya ko, Mr. Mendoza?”Hindi man lang naantig si Oliver. Isa lang naman siyang spoiled na dalagang walang alam sa gawaing bahay—paano magiging masarap ang anumang lulutuin niya?Pero nang makita niyang seryoso talaga ito, hindi na rin siya nag-abalang paalisin pa siya.“May isang oras ka,” walang emosyon niyang sinabi. “Aalis ako pagkalipas ng isang oras, at kailangan wala ka na rin dito pagdating noon.”Ngumiti si Nancy. “Sapat na ang oras na iyon.”“Huwag mong sirain ang kusina ko.”Pagkasabi noon, binitiwan niya siya at tumalikod upang umalis.Nanatili s
Parang may nakita siyang bagay na sobrang nakakadiri, kaya nagsalubong ang kanyang mga kilay at ipinikit ang kanyang mga mata.Pakiramdam ni Nancy ay talo na talaga siya.“Kung ganoon, ano pa ba ang dapat kong gawin?” sabi niya habang kinakagat ang kanyang labi dahil sa pagkainis. “Dinadala ko ang anak mo sa sinapupunan ko, kasal na rin tayo—ano pa ba ang maibibigay ko sa iyo?”May pangungutyang humalakhak si Oliver. “Sinabi ko na sa iyo noon—ano bang pakinabang ng pagpapakasal ko sa iyo?”Natigilan si Nancy. Malapit na sana siyang sumagot nang pabalang nang biglang may pumasok na ideya sa kanyang isip.“Sino ang nagsabing wala itong pakinabang? Ngayon, ipapakita ko sa iyo kung ano talaga ang kaya kong gawin.”Sinulyapan siya ni Oliver sa gilid ng kanyang mga mata at walang interes na nagsabi, “Ano naman ang ipapakita mo sa akin?”Sadyang hindi agad sumagot si Nancy. Marahan niyang hinaplos ang hita nito habang lumalapit sa kanya. “Pumunta muna tayo sa bahay mo.”Nagsalubong ang kilay
Biglang tuming Oliver sa kanya. Kahit kalmado at walang emosyon ang kanyang tingin, parang walang anumang nararamdaman, bigla pa ring kinabahan si Aiko at naputol ang sasabihin niya.May mali ba siyang nasabi? Bakit ganoon ang tingin sa kanya ni Oliver?Bago pa makatingin nang mabuti si Aiko, ibinaling na ni Oliver ang kanyang tingin. Ibinaba niya ang mga mata at tumingin kay Nancy, saka walang emosyon na nagsabi, “Umalis na tayo.”Ibinalik ni Nancy ang kanyang cellphone sa bag at tumingala. Hindi siya tumingin kay Oliver kundi kay Aiko, habang lumitaw ang pamilyar na ngiti sa kanyang mukha. “Kung ganoon, mauna na kayo. Tatawagan na lang kita bago ang susunod mong check-up.”Pagkasabi noon, kumindat si Aiko sa kanya.Sasagot na sana si Nancy nang bigla siyang makaramdam ng malamig na hangin. Nagulat siyang tumingala at nakita ang kalmado at walang ekspresyong tingin ni Oliver. Hindi niya alam kung bakit, pero bigla siyang kinilabutan at napalunok. “Oli..., ikaw...”Bago pa matapos mag







