Se connecterSa loob ng sasakyan, paulit-ulit na sumisilip si Caloy sa mukha ni Shiena gamit ang rearview mirror.“Ma’am, ayos lang po ba kayo?”Ipinikit ni Shiena ang kanyang mga mata at umiling.“Ayos lang ako!”Talagang delikado ang nangyari kanina!Malinaw na napagdesisyunan na niyang aalagaan nang mabuti ang sarili niya.Kapag may masamang nangyari sa kanya, magdudulot lang iyon ng sakit sa mga taong nagmamahal sa kanya at saya naman sa kanyang mga kaaway. Hindi siya ganoon katanga!Mula ngayon, uunahin ko ang sarili ko!Kumuha si Shiena ng isang bote ng tubig mula sa sasakyan upang pakalmahin ang sarili, saka uminom ng ilang gamot kasama nito.Hindi puwedeng madaliin ang problema sa sikmura ko ngayon, kaya kailangan kong pagtuunan muna ng pansin ang ibang bagay.Paano kung patuloy na magmatigas si William at tumangging makipaghiwalay?Narinig ko na kapag dalawang taon nang hiwalay ang ma
Mukhang iyon nga talaga ang ipinangalan niya sa anak nila!Maingat na nakinig ang bata sa sinabi ni William at agad itinuro ang mga salita sa picture book.Sumandal si Vanessa kay William. “Kumain tayo sa labas ngayon! Ang tagal nang nakakulong ng bata sa ospital, siguradong sasaya siya kapag nakapaglakad-lakad!”Sandaling nag-atubili si William bago nagsalita. “Tingnan muna natin ang oras. May aasikasuhin pa tayo mamaya.”Bahagyang kumunot ang noo ni Vanessa nang makita ang pag-aalinlangan niya. “Minsan ka na nga lang gumugol ng buong araw kasama siya. Naiingayan ka ba sa bata? Hindi mo ba gusto ang mga bata?”“Paanong hindi!” agad na umiling si William at binuhat ang bata. “Mahal na mahal ko ang mga bata! Lalo na’t napaka sensitibo ni Harry!”Napatawa niya ang bata at humagikgik ito. Napakacute ng mapula at malaman nitong mukha.Hindi namalayang kinurot ni William ang pisngi nito.Hindi na kinaya ni Shien
Halos agad na tumulo ang mga luha ni Shiena. “Dr. Lunch, alam n’yo ba kung ano ang pakiramdam ng batang ito para sa akin ngayon? Para itong bombang nakatabi sa akin na puwedeng sumabog anumang oras. Natatakot ako… gusto ko lang siyang alisin sa lalong madaling panahon!”Napansin ni Dr. Lunch na sobrang kakaiba ng emosyon niya kaya agad itong tumayo at lumapit, mas lalo pang naging mahinahon ang boses nito.“Huwag kang mag-alala, magiging maayos ka rin! Dahil din ito sa mabuti mong pag-aalaga sa katawan mo nitong mga nakaraang taon, at maaga pa ang pagbubuntis mo. Walang anumang panganib sa loob ng unang dalawang buwan. Magrereseta ako ng gamot para sa’yo mamaya. Inumin mo ito sa tamang oras, magpahinga ka nang mabuti, at subukang maging positibo ang pakiramdam mo!”“Nangangako ako sa’yo, magiging maayos ang lahat. Kapag gumaling ka na, may pagkakataon ka pa ring maging ina, okay?”Natural na pabago-bago ang emosyon ng mga buntis, kaya naging
Nakahinga nang maluwag si Shiens nang makitang hindi na ito nagtanong pa.Commercial district ang lugar na iyon kaya madali ang transportasyon.Sumakay siya ng elevator pataas, lumabas sa ibang pinto, sumakay ng subway, at nagtungo sa high-speed rail station.Mga isa’t kalahating oras ang biyahe papunta sa lugar ni Dr. Lunch.Pagkikita nilang muli ni Dr. Lunch, kaunting batian lang ang nangyari bago agad siyang dinala para sa checkup.May mga routine blood test, pagsusuri para sa infectious diseases sa genital area, electrocardiogram, at iba pa.Dahil delikado rin naman talaga ang induced labor. Makakatulong ang mga preoperative examination para makagawa ang mga doktor ng mas ligtas na plano sa operasyon at mabawasan ang panganib ng komplikasyon.Sa buong proseso, parang wala nang kaluluwa si Shiena at tahimik lang na sumusunod.Sampung araw na mula nang malaman niyang buntis siya, at pinipilit niyang panat
Biglang natawa si Shiena, pero puno ng pait at pagkamuhi sa sarili ang tawang iyon.Bigla niyang naalala ang usapan nina Madam Karen at William na narinig niya noon sa ospital, kung saan pinag-usapan nila na maghanap agad ng kabit ang apo niya at magkaanak sa lalong madaling panahon.Mukhang isinapuso nga ni William ang payo na iyon.Tumayo si Shiena sa harap ng salamin at tiningnan nang mabuti ang sarili.Sinabi ng doktor na nag-inject sa kaniya ng Botox na magiging epektibo iyon sa loob ng isang linggo.At totoo nga, nang hipuin niyang mabuti ang mukha niya, napansin niyang halos nawala na ang makakapal na masseter muscles sa magkabilang gilid, at bumalik na ulit ang dati niyang hugis-itlog na mukha.Ang tanging kahawig na lang niya kay Vanessa ay ang pares ng matutulis niyang pangil.Nakakadiri! Habang mas tinitingnan niya, lalo niya iyong kinamumuhian!Pero habang nakatingin siya, biglang may napansin s
Noong bagong kasal pa sila, sa tuwing nag-aaway sila ni William, binabasag niya ang kahit anong mahawakan niya sa paligid. Para talaga siyang baliw noon.Pero ngayon, ayaw na niyang magmukhang ganoon kaawa-awa. Gusto niya lang sanang umiyak nang maayos pero hindi niya magawa.Parang mabigat na tubig ang pakiramdam na bumabalot sa kanya, tinatakpan ang lahat ng emosyon at pati ang mga luha niya. Sobrang sikip ng dibdib niya na parang hindi mailabas, ang gusto lang niya ay makatakas sa lahat, pumunta sa lugar na kahit paano ay makahinga siya nang maayos.Kaya dali-dali siyang naghilamos at kinuha ang bag niya para bumalik sa Club, pero may ilang text messages siyang natanggap sa phone niya.Hello! Nasa bahay ka ba?Pasensya na talaga kung naabala ko ang mama mo sa ospital noong nakaraan; hindi man lang ako nagkaroon ng pagkakataong humingi ng tawad. Pero totoo ang sinabi ko noon.Kahapon, nakipagkita ako kay William para







