Chapter 4

HINDI makapaniwala si Theon habang nakatingin sa nakasarang pinto. Ni hindi siya nakagalaw mula sa kanyang kinatatayuan sa labis na gulat. Tyaka lang siya gumalaw nang muling bumukas ang pinto at pumasok si Bran.

Malalamig ang mga mata niyang tumingin dito. “Kailan ka pa nakialam sa buhay ko Bran? Hindi lang isa ang ginawa mong pakikialam ngayon kundi dalawa.” walang ekspresyon niyang sabi rito.

Napakamot lang naman ito sa ulo. “Pasensya na po kayo sir, naawa lang po ako sa kaniya dahil nasa labas siya kanina at umiiyak. Alam niyo naman na malambot ang puso ko sa mga taong kagaya niya.”

Napabuntong hininga na lang siya at muling bumalik sa kanyang upuan. Kumuha siya ng tissue at pinunasan ang kanyang kamay ng pauulit-ulit. Hindi niya akalain na hahawakan siya ng babaeng iyon at higit sa lahat ay hindi niya akalain na hinayaan niya na hawakan siya nito kahit pa sabihin na ilang segundo lamang iyon.

“Gusto kong alamin mo ang lahat tungkol sa babaeng iyon.” utos niya rito.

Nang hindi ito sumagot at nilingon niya ito. Nakatitig lang ito sa kaniya. “What?” inis na tanong niya rito.

Mabilis itong umiling. “Ngayon ko lang kasi ulit kayo nakitang naging interesado sa isang babae.” sabi nito dahilan para uminit ang ulo niya ng wala sa oras.

“E kung bulukin ko na lang kaya ang kapatid niya sa kulungan? What do you think?”

Agad na nagbago ang mukha nito. “Sorry sir, huwag naman po and I will do as you say.” sabi nito at mabilis na tumalikod na.

Naiwan siyang mag-isa doon at napahilot sa kanyang sentido. Hindi niya alam kung anong pumasok sa isip niya para kuhanin ito bilang personal maid niya. Unang-una ay hindi naman niya sana iyon kailangan dahil may naglilinis naman regular sa condo niya, kaya lang kasi ay ito naman ang nag-insist na kahit maging tagalinis na lang ito ng sapatos niya kung iyon ang bagay rito pero pag-iisipan niya muna kung saan niya ba ito ilalagay o ano. 

Isang mahabang buntong hininga ang pinakawalan niya bago tuluyang inumpisahan ang mga trabaho niya.

~~~~~

“Saan ka nakakuha ng pera ate?” tanong ng kapatid ni Arya sa kaniya. Natigilan siya sandali dahil sa tanong nito ngunit sa huli ay ngumiti na lamang siya.

“Kailangan mo pa ba iyong itang Jiro? Ang mahalaga ay nakalabas ka na.” sagot niya at muling niyakap ito. 

Nang pakawalan niya ito at tumayo siya at kinuha ang cellphone niya na ichinarge niya kanina. “Pero ate, paano na tayo ngayon? Sira ang motor at kailangan pa nating ipagawa. Kung wala iyon ay hindi ako makakapasok.” sabi nito sa kaniya dahilan para humigpit ang hawak niya sa kanyang cellphone. Mabuti na lang at nakatalikod siya rito kaya hindi nito nakita ang kanyang ekspresyon.

Huminga siya ng malalim at pagkatapos ay isang pilit na ngiti ang sumilay sa kanyang labi bago humarap sa kapatid. “Huwag mong alalahanin ang bagay na iyon okay? Akong bahala, gagawan natin iyon ng paraan.” sabi niya rito at ginulo ang buhol ng kanyang kapatid. “Lalabas muna ako, dito ka lang ha?” bilin niya rito, kaagad naman itong tumango sa kaniya.

Paglabas niya ng bahay na tinutuluyan nila ay halos mag-init ang sulok ng kanyang mga mata. Wala siyang alam kung saan siya kukuha ng pera ngayon. Kahit na sabihin pa na pumayag na ang lalaking iyon na maging personal maid siya nito ay hindi niya naman alam kung babayaran siya nito dahil may pagkakautang siya rito kaya kahit papano ay kailangan niya pa ring gumawa ng paraan.

Huminga siya ng malalim para kalmahin ang sarili niya. Kailangan niyang maging matatag para sa kapatid niya dahil siya lang ang inaasahan nito ngayon. Wala siyang oras para maging mahina kaya kailangan niyang maging matatag. Kailangan niyang humanap ng pagkakakitaan niya ngayon.

Hanggang sa napadpad siya sa isang club kung saan itinuro na siya noon ng kaibigan niya dahil palagi daw tumatanggap ang mga ito ng pumapasok. Pagpasok pa lang niya ay kaagad na siyang sinalubong ng isang babae. Sinuyod siya nito ng tingin pataas at pababa. “Ooh, bagong recruit.” sabi nito at umikot-ikot pa sa kaniya.

“Maganda ang hubog ng katawan mo, pasok ka na. Kailan mo balak mag-umpisa? Pwede ka na mamaya.” sabi nito at tinalikuran siya.

Nagulat siya sa sinabi nito. Ni hindi man lang siya nagsalita pero tanggap na siya kaagad? “Teka lang ho, hindi ko pa po sinabi sa inyo na mag-aapply ako pero tanggap na ako?” naguguluhan niyang tanong dito.

Tumango naman ito kaagad. “Oo naman hija, alam mo hindi mo na kailangan pang sabihin dahil pagpasok mo pa lang ay alam ko na kaagad. Isa pa, kulang kami ngayon kaya tamang-tama ang dating mo.” ngumiti ito sa kaniya.

“Kulang po kayo ng waitress?” tanong niya rito.

Nattigil ito at napataas ang kilay. “Waitress?”

Tumango siya. “Iyon po ang inapplayan ko hindi ba?”

Natawa ito. “Hija, mali ka yata ng pinasukan. Hindi waitress ang hinahanap namin dito.”

“Ano pong ibig niyong sabihin?” napalunok siya.

“Isa itong club nakikita mo naman siguro hindi ba?” muli siyang tumango. “Hindi lang basta waitress ang kailangan namin dito, kundi alam mo na.” sabi nito dahilan para mapalunok siya.

Alam na niya kaagad kung ano ang ibig sabihin nito pero…

“Malaki ang kita dito hija, kapag nakatyamba ka pa ng mayamang customer at malaki magbigay ng tip, tiba tiba ka talaga.” muliing sabi nito dahilan para mapaisip siya.

Handa pa siyang ibaba ang dangal niya sa ngalan ng pera?

…