INICIAR SESIÓN
'A Wife Without a Voice Part 1'
THIRD PERSON POINT OF VIEW Tahimik na nakaupo si Emma Watson sa sofa habang hawak ang ilang dokumentong nakalatag sa ibabaw ng coffee table. Kanina pa niya pinag-aaralan ang mga ito, ngunit hindi niya maiwasang mapangiti sa tuwing nakikita ang pangalan ng kompanyang minsan niyang pinangarap na pamunuan. Ang Watson Corporation. Ang negosyong itinayo ng kanyang ama at nakatakdang mamanahin niya balang araw. Bago niya nakilala si Ryan, ang lalaking kanyang asawa ay isa siyang babaeng maraming pangarap. Lumaki siya sa marangyang buhay at nakasanayang dumalo sa iba't ibang business meetings kasama ang kanyang ama. Ngunit nang umibig siya kay Ryan, unti-unti niyang tinalikuran ang lahat ng iyon. Ipinangako kasi niya sa lalaking iyon na magiging mabuting asawa siya. At ngayon, matapos ang ilang taon ng pagiging isang ordinaryong housewife, naramdaman niyang panahon na upang balikan niya ang dati niyang buhay. Hindi naman niya kailangang iwan ang kanyang responsibilidad bilang asawa at may bahay. Gusto lamang niyang magkaroon muli ng sariling pagkakakitaan at pagkakataong gamitin ang kanyang kakayahan. Kaya naman nang araw na iyon ay tinawagan niya ang dati niyang kaibigan at dating kasamahan sa negosyo upang magtanong tungkol sa posibilidad na makabalik siya sa kanilang kumpanya. Ngunit hindi niya inaasahan na magiging malaking problema pala iyon. "Emma!" Malakas na sigaw ni Ryan sa pangalan niya. Napapitlag siya nang marinig ang malakas na pagtawag ng kanyang asawa. Paglingon niya ay nakita niya si Ryan na bagong dating mula sa opisina. Nakakunot ang noo nito habang hawak ang isang dokumentong tila hindi nagustuhan ang nabasa. "What is this?" Ipinakita nito sa kanya ang dokumentong may pangalan ng Watson Corporation. Bahagyang ngumiti si Emma nang makita ang mga papeles na iyon. "Oh, that? I'm planning to return to work. I already spoke with someone from the company, and they said there's a position available for me." Nakangiting sagot niya sa kanyang asawa na tila ba isang napakalaking magandang balita ang dala niya. "You're planning to what?" Napakunot ang noo ni Ryan. "I said I'm planning to return to work." Ulit ni Emma habang nakapaskil parin ang ngiti sa kanyang mga labi. "You must be joking." Ryan snap at her. Nawala ang ngiti sa labi ni Emma. Hindi niya inaasahan na iyon ang unang magiging reaksyon ni Ryan sa kanya. "Why would I joke about something like this?" Lito na niyang tanong sa kanyang asawa. "I thought we already discussed this. I told you that you don't need to work. Your responsibility is here, at home." Napabuntong-hininga si Emma. "Ryan, I've been staying at home for years. I think it's time for me to do something for myself. Besides, I have experience in business management. I can actually contribute something to the company. At tsaka wala pa naman tayong anak sa ngayon na kinakailangan kong alagaan." "Contribute something?" Mapait na natawa si Ryan. "And what exactly do you think you can contribute? You haven't worked in years, Emma. The business world isn't a place where you can simply walk in and expect everyone to welcome you. At tsaka kahit na wala pa tayong anak na kailangan mong alagaan nandiyan parin sina Daddy at Mommy na nangangailangan nang pagsisilbi mo! Lalo na ako na mismong asawa mo!" Masakit man para sa kanya ang mga salitang iyon, pinilit pa rin niyang manatiling kalmado. "I know I haven't been working for a while, but that doesn't mean I've forgotten everything I learned. At tungkol naman dito sa bahay, may mga maids naman tayong mauutusan Ryan." "No! And then perhaps you should start remembering your responsibilities as a wife!" Napatingin si Emma sa kanyang asawa na si Ryan. Para kasing ipinapalabas nito na wala na siyang ibang nagawang mabuti sa pamamahay na ito bilang asawa. "What's wrong with wanting to work again? Am I not allowed to have my own dreams?" "Dreams?" ulit ni Ryan na tila hindi makapaniwala. "You're already married. You should stop acting like you're still a spoiled heiress who can do whatever she wants." Natahimik si Emma. Hindi niya alam kung bakit tila napakadaling maliitin ni Ryan ang kanyang mga pangarap. "Ryan, I'm not asking for your money. I just want to work." "Enough!" Ibinagsak ni Ryan ang dokumento sa ibabaw ng mesa. "I don't want to hear another word about this. You're not going back to that company. Do you understand?" Mariing bigkas ni Ryan sa kanya habang nakatitig nang husto sa kanya. "Ryan—" "I said no!" Agad na putol nito sa mga sasabihin pa niya sana. Tumalikod ang lalaki at tuluyang umakyat sa ikalawang palapag. Naiwan si Emma sa sala habang nakatitig sa dokumentong nakakalat sa harapan niya. Muli niyang kinuha iyon at marahang inayos. Sa unang pagkakataon, nagsimula siyang magtanong sa sarili kung hanggang kailan niya kailangang isantabi ang sariling kaligayahan para lamang mapanatili ang kapayapaan sa kanilang pagsasama. Pagsapit ng gabi, naghanda si Emma ng hapunan. Maayos niyang inayos ang dining table at siniguradong kumpleto ang mga pagkaing paborito ng kanyang asawa. Umaasa siyang kahit papaano ay lumamig na ang ulo ni Ryan at maaari silang mag-usap muli nang maayos tungkol sa pagbabalik niya sa kompanya. Ngunit halos alas-nuwebe na ng gabi ay wala pa rin ang lalaki. Nang marinig niya ang tunog ng paparating na sasakyan, agad siyang tumayo at nagtungo sa may pintuan. "You're home, Ryan." Masiglang salubong niya sa kanyang asawa. Ngunit bago pa man makasagot ang kanyang asawa, napansin niya ang isang babaeng nakatayo sa tabi nito. Nakapulupot ang kamay nito sa mismong braso ni Ryan at hindi lang iyon dahil sa may dala-dala rin itong bagahe sa isa pa nitong kamay. Isang magandang babae na nakasuot ng mamahaling fitted dress. Mahaba ang buhok nito at may ngiting tila pamilyar na pamilyar sa lalaking katabi niya. Bahagyang napakunot ang noo ni Emma. "Who's she?" Sa halip na sagutin siya, basta na lamang pumasok si Ryan sa loob ng bahay. "Emma, prepare another plate. She's having dinner with us." Utos ni Ryan sa kanya. Napatingin siya sa babae. "Good evening," magalang nitong bati. "I'm sorry for coming here unannounced." Ngunit bago pa makasagot si Emma, nagsalita na ulit si Ryan. "She's Vanessa. Someone important to me." Parang balewala lang na pakilala ni Ryan sa babaeng kasama nito. Napatingin siya sa kanyang asawa. "Someone important to you?" "Yes. And she'll be staying here tonight." ~THE HEIRESS' SECOND CHANCE: REVENGE OF THE ABANDONED WIFE~'TREATEN'THIRD PERSON POINT OF VIEWSamantala, sa mansion ng mga Watson, nakaupo si Emma sa kanyang silid habang pinag-aaralan ang iilang mga dokumentong ipinadala ng kanilang finance department. Nang biglang na lamang nagvibrate ang kanyang cellphone. At nang tingnan niya iyon ay nakita niya ang isang mensahe mula sa kanyang kaibigan.From My Friend:Emma, nakita ko si Ryan kanina. Kasama niya iyong babaeng si Vanessa sa isang restaurant. Mukhang seryoso ang pinag-uusapan nila.Matagal na tinitigan ni Emma ang mensahe.Vanessa.Pamilyar sa kanya ang pangalang iyon. Sa dati niyang buhay ay ito ang babaeng naging dahilan ng maraming problema sa kanilang pagsasama. Bahagyang napangiti si Emma at muling ibinaba sa mesa ang kanyang cellphone."So, you're already looking for someone to comfort you, Ryan? Kung ganon matagal mo na pala talaga akong ginagago, Ryan." Bulong niya sa kanyang sarili.Hindi siya nasaktan gaya ng inaasahan niya. Sahalip, lalo lamang siyang naging determinado na pa
'The Man Who's Only Using Her'THIRD PERSON POINT OF VIEW"Vanessa, are you free tonight?" Unang bungad ni Ryan sa babae matapos nitong sagutin ang kanyang tawag."Why? May kailangan ka ba?" Malanding sagot ni Vanessa mula sa kabilang linya. "I need someone to talk to. Let's meet.""Sure. Same place?" Agad na sagot ni Vanessa gamit ang excited nitong boses na para bang matagal na nila itong ginagawa sa likuran ni Emma."Yes."Pagkababa ng tawag ay napahawak si Ryan sa kanyang noo. Kung ayaw siyang kausapin ni Emma, marami pa naman siyang ibang taong maaaring lapitan. Pagsapit ng gabi, nagtungo si Ryan sa isang mamahaling restaurant kung saan naghihintay na sa kanya si Vanessa. Nakasuot ito ng eleganteng itim na damit at maayos ang pagkakaayos ng buhok nito."Ryan!" Masiglang tawag ni Vanessa kay Ryan nang mamataan siya nito. Ngumiti ang babae nang makita siyang papalapit na sa mismong mesa nito."Hi, Vanessa." Umupo si Ryan sa tapat nito at agad na umorder ng inumin."What's wrong? Y
'Ang Lalaking Hindi Sanay Tanggihan'THIRD PERSON POINT OF VIEW"Of course, baby. I want to marry you as soon as possible. Hindi ba't iyon naman ang plano nating dalawa? Why the sudden change of plan?""Ryan, hindi naman kailangang madaliin ang lahat. Gusto ko munang matutunan ang mga responsibilidad ko bilang tagapagmana ng Watson Group."Saglit na natahimik si Ryan at napakuyom sa kanyang kamao."Is that really necessary? Your father already has people managing the company. At patina ako ay tutulong din pagdating sa kompanya niyo. Kapag ikinasal na tayo ay magiging katuwang ako ni Tito sa trabaho.""Exactly. And it's my family's company, Ryan. I think it's time na matuto rin akong mamahala rito. You have your own work to do and i don't want to bother you anymore."Hindi na nakapagsalita si Ryan."Anyway, I have to go. Talk to you later." Agad na pinatay ni Emma ang tawag.Nang mailapag ni Emma ang cellphone sa mesa ay bumalik ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha. Alam niyang ma
'Ang Simula ng Pagbangon'EMMA POINT OF VIEWMaaga akong nagising kinabukasan at ilang mga sandali muna akong nanatiling nakaupo sa gilid ng aking kama habang pinagmamasdan ko ang silid na matagal na ko nang hindi nakita.Bumalik ako sa dating panahon na hindi pa kami kasal ni Ryan. Panahong puno pa ng pangarap at pagmamahal ang puso ko para sa lalaking minsan kong inakalang makakasama ko sa habang buhay.Ngunit ngayon, iba na ang lahat.Hindi na ako ang dating Emma na bulag sa mga nangyayari sa paligid ko. Hindi na ako ang babaeng basta na lamang magtitiwala at magpapagamit sa taong mahal ko. Sa pagkakataong ito, sisiguraduhin kong hindi na mauulit ang lahat ng sakit na naranasan ko noon.Kinuha ko ang aking cellphone at agad na tinawagan ang aking sekretarya."Good morning, Miss Emma! May kailangan po ba kayo?" masiglang bati nito sa akin mula sa kabilang linya."Good morning, Sarah. Gusto kong ipagpaliban muna ang lahat ng paghahanda para sa kasal namin ni Ryan.""Ha? Paano po? Aka
'Postponed' EMMA POINT OF VIEW Bandang alas-diyes na nang umaga ng makatanggap ako ng mensahe galing kay Ryan. 'Good morning, sweetheart. Are you awake? I hope you're doing well. I'll pick you up this afternoon so we can meet the wedding planner.' From: My soon to be husband. Basa ko sa mensahe niya. Ito ang lalaking minsang minahal ko nang buong puso. Tinalikuran ko ang pamilya ko para sa kanya ngunit ano ang ibinigay at isinukli niya sa pagmamahal kong iyon? Sakit at puno nang kataksilan lang ang ibinigay niya sa akin. Hindi ko na hahayaan pa na mapunta ako sa ganoong klase nang sitwasyon. Ang masaya at excited na mukhang naramdaman ko kanina nang kausap ko si mommy ay unti-unting napalitan nang pagkasuklam dahil sa naging mensahe ni Ryan. Kung makapagtext siya sa akin ay para bang wala siyang ginagawang kababalaghan sa aking likuran. Hindi ko alam kung papano ako nakaligtas sa nakaraang buhay, ngunit malinaw sa akin ang isang bagay. At iyon ang katotohanan na hindi na ako a
'The Day I Was Reborn' EMMA POINT OF VIEW "Miss Emma! Miss Emma, wake up!" Isang pamilyar na boses ang marahang tumawag sa akin. Dahan-dahang kong iminulat ang aking mga mata at bahagya pa akong napangiwi dahil sa liwanag na tumatama sa aking mukha. Nasaan ako? Hindi ba't nasagasaan ako nang sasakyan habang umaalis sa bahay namin ni Ryan? Bakit tila napakapamilyar ng lugar na kinaroroonan ko ngayon? Ano bang nangyayari? Mabilis akong bumangon mula sa pagkakahiga at naglibot ng tingin sa paligid. Nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang malawak na silid, ang malalaking bintana, ang puting kurtina, at ang mamahaling chandelier sa kisame. Hindi ako maaaring magkamali! Ito ang aking dating silid sa aming Watson Mansion! "Miss Emma, ok lang po ba kayo?" Napalingon ako sa babaeng nakatayo sa tabi ng aking kama. Si Maria, ang matagal nang kasambahay ng aming pamilya. "Maria?" Puno nang pagtataka kong tawag sa pangalan niya. "Yes, Miss. May kailangan po ba kayo? Ok lang po ba k







