CHAPTER 2

'A Wife Without a Voice Part 2'

THIRD PERSON POINT OF VIEW

"Someone important to you?" Hindi makapaniwalang tanong ni Emma sa kanyang asawang si Ryan.

"Yes. And she'll be staying here tonight."

Parang biglang nawala ang ingay sa paligid ni Emma dahil sa kanyang narinig.

"What?" Gulat at hindi makapaniwala niyang tanong kay Ryan.

"You heard me." Ryan retorted.

Napailing siya at napatingin sa babaeng nakatayo sa tabi ni Ryan.

"Ryan, what are you talking about? Why would she stay here?"

"Because I want her to."

"Then book her a hotel room. We have plenty of hotels in this city!" Medyo tumaas pa ang boses niya nang sabihin niya iyon sa lalaki.

Napakunot ang noo ng lalaki sa sinabi niyang iyon at galit na binalingan siya nang tingin.

"Don't start, Emma. I'm tired, and I don't want another argument tonight." Banta ni Ryan kay Emma.

"An argument? You're bringing another woman into our home, Ryan! What do you expect me to do? Welcome her with open arms?"

Napangiti nang bahagya si Vanessa at marahang humawak sa braso ni Ryan. "Ryan, it's okay. I don't want to cause trouble between the two of you. I can just leave."

"No, Vanessa. You're not going anywhere." Sagot naman ni Ryan kay Vanessa at pagkatapos ay hinarap siya nito.

"Show her to the guest room." Utos pa ni Ryan. Napatitig lamang si Emma sa kanyang asawa.

"Ryan, this is our house." Ulit niya sa kanyang asawa. Nagbabakasakali na baka sa pagkakataon na ito ay maintindihan ni Ryan ang ibig niyang iparating.

"And I'm the husband here. I don't need your permission to invite someone into my own home."

"Our home," mariing pagwawasto ni Emma. "Not just yours."

"Then stop making a big deal out of everything!" Sabog na sigaw ni Ryan sa kanya.

Hindi na nakapagsalita si Emma. Sa halip ay pinanood na lamang niya ang kanyang asawa habang umaakyat kasama ang babaeng iyon. Akala niya ay sa guest room ito patutulugin. Ngunit makalipas ang ilang minuto ay napansin niyang hindi sa guest room nagtungo ang dalawa. Sa halip, nakita niyang binuksan ni Ryan ang p***o ng kanilang master bedroom.

Ang kanilang silid.

Ang lugar kung saan sila natutulog gabi-gabi. Ang lugar na puno ng alaala ng kanilang pagsasama.

"Ryan!" Sigaw niya at mabilis siyang umakyat sa hagdan.

"What are you doing?" Tanong niya kay Ryan. Lumingon sa kanya ang lalaki habang inilalapag ang bag ni Vanessa sa tabi ng kama.

"Can't you see? I'm letting Vanessa stay here."

"In our bedroom?"

"Yes. What's wrong with that?"

Hindi makapaniwalang napatingin si Emma kay Ryan.

"Are you seriously asking me what's wrong with that? She's another woman, Ryan! And this is our matrimonial bedroom!"

Vanessa lowered her gaze, ngunit hindi nito maitago ang bahagyang ngiti sa labi.

"Ryan, perhaps I should just sleep in the guest room. I don't want Emma to misunderstand."

"It's fine. You can sleep here." Mabilis na sagot ni Ryan kay Vanessa. Pagkatapos ay tumingin ito kay Emma.

"If you have a problem with it, you can sleep in the guest room instead."

Nanlaki ang mga mata ni Emma sa kanyang narinig. For a moment, she couldn't believe what she had just heard.

"You want me to leave my own bedroom?" Hindi makapaniwalang tanong niya kay Ryan.

"Don't make me repeat myself."

"Ryan, I'm your wife!"

"And I'm your husband! You should learn how to respect my decisions!"

Napahawak si Emma sa gilid ng p***o.

"Is this what you call respect? Bringing your mistress into our home and giving her my place?"

Marahas na napalingon sa kanya si Ryan at tsaka galit na itinuro siya nito. "Watch your mouth, Emma!"

"Then tell me what I'm supposed to call her!"

"Enough!"Malakas na isinara ni Ryan ang wardrobe matapos kunin ang ilang gamit.

"You're embarrassing yourself. Vanessa is my guest, and I won't allow you to insult her." Puno nang galit na turo pa ni Ryan kay Emma.

Agad na naramdaman ni Emma ang pamumuo ng luha sa kanyang mga mata. Hindi dahil sa babae. Kundi dahil sa katotohanang ang lalaking pinili niyang mahalin at pagkatiwalaan ay wala man lamang pakialam sa nararamdaman niya.

"Fine." Iyon lamang ang nasabi niya bago tuluyang tumalikod.

Hindi na siya nakipagtalo.

Hindi na siya nagtanong.

Dahan-dahan siyang nagtungo sa guest room at isinara ang p***o.

Nang gabing iyon, mag-isang nakaupo si Emma sa gilid ng kama. Habang naririnig niya ang mahinang pag-uusap nina Ryan at Vanessa mula sa kabilang silid. Hindi na niya kailangang malaman kung ano ang pinag-uusapan ng dalawa. Sapat nang malaman niyang wala na siyang lugar sa sarili niyang tahanan.

Napatingin siya sa singsing na suot sa kanyang daliri. Minsan, naniwala siyang ang singsing na iyon ang simbolo ng pagmamahalan at pangakong habang-buhay nilang iingatan ang isa't isa. Ngunit ngayon, isa na lamang iyong paalala ng mga pangakong hindi kailanman tinupad ng kanyang asawa.

Kinuha niya ang kanyang cellphone at binuksan ang lumang larawan nila ng kanyang ama. Matagal niya iyong tinitigan bago marahang bumulong.

"Dad... I'm sorry." Iyak niya habang hinahaplos ang larawan ng kanyang ama.

Isang pang luha ang tuluyang pumatak sa kanyang pisngi.

"I'm sorry for leaving everything behind just because I thought I had found the man I wanted to spend my life with."

Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nanatiling nakatitig sa larawan. Ngunit nang tuluyan siyang humiga, isang bagay ang malinaw sa kanyang isipan. At iyon ang katotohanan na hindi siya isinilang upang maging alipin ng pangarap ng ibang tao.

She was Emma Watson. The only daughter of the man who built the Watson Empire. At sa kabila ng lahat ng kanyang isinakripisyo, hindi niya dapat hinayaang mawala ang sarili niya. Hindi pa niya alam kung paano babaguhin ang lahat.

Ngunit sa gabing iyon, sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, nagsimula siyang mangarap ulit para sa sarili.

Samantala, sa master bedroom, nakaupo si Ryan sa tabi ni Vanessa habang magkasamang umiinom ng wine ang dalawa.

"Are you sure your wife won't cause us any more trouble?" tanong ni Vanessa kay Ryan. Nakasuot ito nang isang itim na sexy nighty dress.

Napangisi si Ryan.

"Don't worry about her. Emma knows better than to go against me."

"And what if she decides to return to work?"

"She won't. I already made myself clear."

Ngumiti si Vanessa at sumandal sa balikat ng lalaki.

"Good. Because I don't want to keep hiding our relationship anymore."

Hinawakan ni Ryan ang kamay nito. "Just be patient. Everything will fall into place soon."

Hindi nila alam na sa kabilang silid ay unti-unti nang namumulat si Emma sa katotohanang matagal na niyang ipinagkakaila. At hindi rin nila alam na ang babaeng palagi nilang minamaliit ay may sariling pangalan, sariling pangarap, at isang pamilyang may kapangyarihang hindi nila kayang tapatan.

Dahil ang Emma Watson na dating sunud-sunuran ay hindi mananatiling ganoon habambuhay.

~THE HEIRESS' SECOND CHANCE: REVENGE OF THE ABANDONED WIFE~