CHAPTER 5

'The Night Where Everything Ended'

THIRD PERSON POINT OF VIEW

Tahimik na nakatayo si Emma sa may sala habang hawak ang kanyang cellphone. Katatapos lamang niyang kausapin ang kanyang ama nang bigla niyang maramdaman ang presensiya ng isang tao sa kanyang likuran.

"Who were you talking to?"

Napapitlag siya nang marinig ang malamig na boses ni Ryan. Agad niyang ibinaba ang cellphone na kanyang hawak at humarap sa kanyang asawa.

"Oh, you're here." Tila ba nagulat niyang tanong kay Ryan.

"Don't change the subject, Emma. I asked you a question. Who were you talking to?" Nakakunot at naghihinalang tanong sa kanya ni Ryan.

Sa uri nang tingin na ibinibigay ni Ryan sa kanya ay bahagyang nag-alinlangan ang dalaga. Hindi niya maaaring sabihin ang totoo. Hindi pa niya gustong malaman ni Ryan na nakikipag-ugnayan na siya sa kanyang pamilya.

"My old friend, Sophia. We were just catching up." Palusot niya gamit ang natural niyang boses.

"Sophia?"

"Yes. She's an old friend from college."

Tinitigan siya ni Ryan na para bang sinusubukang basahin ang kanyang iniisip.

"Why were you talking to her so secretly?"

Napangiti nang bahagya si Emma sa muling tanong na iyon ni Ryan.

"Since when do I need your permission to talk to my friends?" Balik tanong niya rito.

Agad na kumunot ang noo ni Ryan sa inastang iyon ni Emma sa kanya.

"Don't be sarcastic with me." Tila nauubusan na nang pasensyang anas ni Ryan habang mas lumalapit pa nang husto kay Emma.

"I'm not. I just don't understand why you're making such a big deal out of a simple phone call."

Ilang sandali siyang tinitigan ni Ryan bago tuluyang umiwas ng tingin.

"Fine. Just make sure you're not doing anything that could embarrass me."

Walang naging tugon si Emma sa litanyang iyon ni Ryan. Sa isip niya, mas mabuting manahimik na lamang siya kaysa makipagtalo sa isang lalaking hindi naman marunong makinig.

Kinabukasan, nagulat si Emma nang makita si Ryan na masayang nakikipag-usap kay Vanessa sa kanilang living room. Nasa sofa ang dalawa. Magkatabi silang nakaupo habang hawak ni Vanessa ang braso ng lalaki.

"Good morning," bati ni Emma.

"Good morning, darling!" masiglang sagot ni Vanessa.

Hindi siya pinansin ni Ryan. Sa halip, mas lalong inilapit nito ang sarili kay Vanessa.

"Come here, Vanessa. I want you to see something."

Ipinakita nito ang isang maliit na kahon na naglalaman ng mamahaling kuwintas.

"Oh, Ryan! It's beautiful!"

"Do you like it?"

"Of course! Thank you, darling!"

Hinalikan ni Vanessa ang pisngi ni Ryan. Hindi sinasadyang napatingin si Emma sa kanila. At halos sakto ang naging pagtingin niyang iyon para mahuli ang ginagawang panghahalik ni Vanessa sa mismong asawa niyang si Ryan.

"Is there something you need, Emma?" tanong ni Ryan nang mapansin na nakatingin si Emma sa kanilang dalawa ni Vanessa.

Umiling siya.

"Nothing. I was just passing by." Kiming anas niya habang nagtitimpi sa unti-unting galit na umuusbong sa mismong dibdib niya.

"Good. Then perhaps you can prepare some breakfast for us."

Napatingin si Emma sa asawa.

"Can't you ask the housekeeper to do that?"

"I want you to prepare it."

"Why?"

"Because you're my wife. Is that so difficult to understand?"

Bago pa makasagot si Emma, nagsalita si Vanessa.

"Don't worry, Ryan. I can help Emma in the kitchen."

Agad na umiling ang lalaki.

"No, sweetheart. You don't have to do anything. Just stay here with me."

Napangiti si Vanessa habang hinahaplos ang braso nito. Napalunok si Emma. Hindi niya alam kung sinasadya ba ng kanyang asawa na ipakita sa kanya ang kanilang lambingan, ngunit malinaw na malinaw pa sa sikat ng araw ang nais nitong iparamdam sa kanya.

Wala itong pakialam kung nasasaktan siya sa mga ginagawa nito ngayon. At taagang ang kapal nang mukha nitong umasta nang ganito sa mismong loob ng bahay nila.

Pagsapit ng tanghali, nagpasya si Emma na kunin ang ilan sa kanyang mga gamit sa kanilang master bedroom. Nang buksan niya ang p***o, natagpuan niya roon sina Ryan at Vanessa.

Nakahiga ang babae sa kanilang kama habang nakaupo naman si Ryan sa tabi nito.

"Emma? What are you doing here?" tanong ng lalaki sa kanya na para bang ibang tao siya na pumasok sa mismong silid na iyon.

Napatingin siya sa kanilang paligid.

"I need to get some of my things." Sagot niya.

"Can't you see we're resting?"

"Ryan, this is my bedroom too."

Napangiti si Vanessa.

"Oh, Emma. I'm sorry. I didn't know you needed something from here. You can take al of your things."

Hindi siya pinansin ni Emma at dumiretso na sa wardrobe. Ngunit bago pa niya makuha ang kanyang bag, muling nagsalita si Ryan mula sa kama.

"By the way, Emma, Vanessa will be staying here for a few more days."

Napatigil siya. Napakuyom sa kanyang kamao.

"What?"

"You heard me. She has some personal matters to attend to, and I want her to stay here."

"Why does she have to stay in our mansion?"

Ryan stood up.

"Because I said so!"

"Then where am I supposed to stay? Am I going to keep sleeping in the guest room from now on?"

"If that's what you want, then go ahead."

Napatawa si Emma, ngunit walang saya sa kanyang tinig. Tila ito isang sarkasmo para sa lalaki.

"You're unbelievable." Hindi makapaniwala pa niyang anas sabay sara nang malakas sa wardrobe.

"What's that supposed to mean?"

"Wala ka na ba talagang natitirang respeto para sa akin bilang asawa mo?!" Galit na sigaw ni Emma kay Ryan.

Natahimik si Ryan sandali. Habang si Vanessa naman ay napatigil sa pagkulikot ng cellphone nito. Ngunit sa halip na humingi ng tawad, hinawakan lamang nito ang kamay ni Vanessa.

"You're making things difficult for everyone. Learn to accept the situation."

Doon tuluyang napagtanto ni Emma na wala nang saysay ang pakikipag-usap sa kanyang asawa. Kinuha niya ang kanyang bag at lumabas ng silid.

Pagsapit ng hapon, tahimik na nakaupo si Emma sa veranda habang nakatingin sa malawak na hardin ng mansion. Naalala niya ang mga panahong masaya pa silang nagsasama ni Ryan. Noon, palagi nitong sinasabi na siya lamang ang babaeng mamahalin nito.

Na hindi siya nito sasaktan.

Na iingatan siya nito habambuhay.

Ngunit nasaan na ang mga pangakong iyon?

Bakit tila napakadaling kalimutan ni Ryan ang lahat?

~THE HEIRESS' SECOND CHANCE: REVENGE OF THE ABANDONED WIFE~