CHAPTER 4

OLIVIA'S POV

Pagkatapos kong sabihin na magpapakasal ako sa kanya. Tahimik lang na inilapit ni Helios ang marriage agreement.

"You can read it one last time. If there's anything you want to change, tell my lawyer."

Napatingin ako sa makapal na dokumento.

"Wala ka bang... ibang kondisyon?" tanong ko.

"No." maikling sagot niya.

"Wala kang ipagbabawal? Wala kang gustong baguhin sa buhay ko?" muling tanong ko.

Diretso siyang tumingin sa akin.

"As long as you respect my privacy... I won't interfere with yours." Simple at diretsong sabi niya.

Parang ganoon lang talaga kasimple ang lahat para sa kanya. Kinuha ko ang fountain pen na nasa mesa. Huminga nang malalim at pinirmahan ang pangalan ko.

Olivia Fajardo.

Tahimik niyang pinanood ang bawat galaw ko.

Nang matapos ako, saka lang niya kinuha ang kontrata.

"Congratulations."

Iyon lang. Wala na siyang sinabi pa pero hindi ko alam kung bakit hindi ako nasaktan. Sa halip, pakiramdam ko iyon na ang pinaka-malapit na pagpapakita ng emosyon mula kay Helios.

Biglang tumunog ang intercom.

"Sir. Your eleven o'clock meeting has arrived."

"I'll be there."

Tumayo siya at isinara ang folder.

"Via."

Napatingin ako at bahagyang natigilan.

Via, first time niyang tawagin ako sa palayaw ko.

Hindi Miss Fajardo, hindi Olivia.

"Via. I'll have my driver take you home. Your father shouldn't worry anymore. The money has already been transferred."

"What?"

Nanlaki ang mga mata ko.

"But... hindi pa tayo kasal. I already gave you my word."

Tumango siya na parang wala lang ang milyon-milyong perang kakalipat lang sa account ng pamilya namin. Parang ordinaryong transaksyon lang.

"Thank you..." Mahina kong sabi.

Hindi siya sumagot. Tumalikod lang siya at may kinausap sa cellphone.

Hindi nagtagal ay lumabas na ako ng opisina niya, hindi na ako nakapagpaalam dahil abala siya sa pakikipag usap.

Habang hinihintay ko ang elevator, napansin kong naiwan ko ang bag kong dala sa opisina niya.

Mabilis akong bumalik, malapit na ako sa opisina nang mapansin kong bahagyang nakabukas ang p***o.

Bago ako kumatok, may narinig akong pamilyar na boses.

"Sir."

Nakita ko ang executive assistant ni Helios.

"The media has already learned about the Fajardo bankruptcy."

"So?"

"Should we release a statement distancing Nexora Technologies from them?"

Tahimik ang buong silid. Mahigpit kong nahawakan ang laylayan ng blusa ko. Unti-unti akong kinabahan, natatakot ako sa magiging sagot ni Helios.

Makalipas ang ilang segundo. Narinig ko ang malamig na boses ng binata.

"No. Starting today, the Fajardos are under my protection."

Nahigit ko ang paghinga ko.

"If anyone attacks them. They're attacking me."

Parang may kung anong init ang humaplos sa puso ko. Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Handang protektahan ni Helios ang kumpanya nila.

"Understood, sir."

"And one more thing. Cancel every article that's trying to humiliate Miss Fajardo. I don't want her name dragged through the mud."

"Yes, sir."

Napaatras ako. Hindi ko inaasahan iyon. Lahat ng akala kong nararamdaman niya. Mali pala? Kung wala siyang pakialam... Bakit niya ako pinoprotektahan?

Mabilis akong tumalikod bago pa niya ako makita. Sasabihin ko na lang sa driver na naiwan ko ang bag ko.

Hindi ko namalayan ang ngiting pumagkit sa labi ko habang naglalakad ako.

Siguro may mabuti rin talaga siyang puso. Siguro hindi lang siya marunong magpakita ng nararamdaman.

Ngayon ay nawala ang pagdadalawang isip ko, tuluyan na akong nakahinga ng maluwag. Hindi rin masamang pumayag ako sa kasunduan namin.

Baka naman may pag asa ang relasyon namin pagdating ng panahon.

Samantala...

Sa loob ng executive office, hindi gumagalaw si Helios. Nakatitig lang siya sa bahagyang nakabukas na p***o.

Nang masiguro niyang wala na si Olivia. Dahan-dahan siyang naupo. Lumapit ang kanang kamay niyang si Aaron.

"Sir... Everything is going according to your plan."

Tahimik na tumango si Helios.

"She signed the agreement." sabi nito.

"Yes."

"She completely trusts you now."

Mabagal na umangat ang sulok ng labi ni Helios.

Hindi iyon ngiti, isa iyong malamig at mapanganib na ngisi.

"Good." Mahina ang boses niya. "That's exactly what I wanted."