CHAPTER 3

OLIVIA'S POV

"Marriage?"

Napatayo sa kinauupuang sofa si Mommy nang marinig ang sinabi ko.

Hindi makapaniwala ang mga mata niyang nakatitig sa akin, habang si Daddy ay nanatiling tahimik sa sofa, nakayuko at magkahawak ang mga kamay.

"Anak..." nanginginig ang boses ni Mommy. "Sigurado ka bang iyon ang sinabi ni Helios?"

Tumango ako.

"He offered to pay all our debts." Napabuntong-hininga ako bago nagpatuloy. "But in exchange. He wants me to marry him."

Muling bumalot ang katahimikan sa buong sala. Hindi na ito ang marangyang tahanang kinalakihan ko. Tatlong araw pa lang ang nakakalipas, puno pa ito ng mga kasambahay, business partners, at mga bisitang halos araw-araw ay pumapasok sa aming bahay.

Ngayon, kami na lang ang natitira. Unti-unti nang kinukuha ng bangko ang lahat ng pag-aari namin.

Napapikit si Mama habang tahimik na umiiyak.

"Hindi kita hahayaang isakripisyo ang buhay mo, Via. Hindi ba nakatakda na ang flight mo papuntang Paris para sa modeling career mo?"

"Mommy..."

"Enough." Biglang nagsalita si Daddy.

Pagod ang mukha niya, mas lalong pumuti ang kanyang buhok sa loob lamang ng ilang araw. Tila sampung taon ang idinagdag ng problema sa kanyang edad.

"Kasalanan ko ito." sabi niya.

"Dad, please..."

"Hindi." Umiling siya. "Hindi ko dapat hinayaang umabot tayo sa ganito."

Mahina niyang hinawakan ang kamay ko.

"Via, hija... Hindi kita pipilitin. If you don't want this marriage and you still want to pursue your dream of becoming a model, then go on. We'll find another way.”

Napalunok ako. Another way? Meron pa ba?

Kanina lamang, halos lumuhod na si Daddy sa harap ng mga bangko. Lahat sila, tinanggihan ang pakiusap niya. Wala nang gustong tumulong sa Fajardo Capital Group. Lahat ay takot na madamay.

"Daddy..." Mahina kong pinisil ang kamay niya. "You taught me that family always comes first."

Napatingin siya sa akin.

"If this marriage can save you. If it can save Mom... then maybe it's worth taking the risk."

"Olivia!" Agad na tumutol si Mommy. "Hindi negosyo ang kasal."

"I know." mababang saad ko.

Pilit akong ngumiti, kahit ramdam kong gusto ko nang umiyak.

"But Helios isn't forcing me. He gave me a choice."

At iyon ang paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko. Hindi niya ako tinakot. Hindi niya ako minadali. Hindi niya ako pinilit. He simply made an offer. Isang offer na maaaring magligtas sa pamilya ko.

"Olivia..." Mahina ang boses ni Daddy. "May gusto ka ba talaga kay Helios?"

Napayuko ako. Wala nang saysay ang pagsisinungaling.

"Yes. I've liked him for a long time."

Simula pa noong college. Tahimik ko lang siyang hinahangaan, mula sa malayo lihim ko siyang tinitingnan. Hindi niya alam dahil hindi ko naman pinahalata iyon kahit kanino. At malamang hindi na niya malalaman.

Napabuntong-hininga si Mommy.

"But he doesn't love you."

Masakit marinig pero totoo.

"I know."

Huminga ako nang malalim.

"He's honest about it. He never promised me love. He promised respect."

At sa panahon ngayon, pakiramdam ko, sapat na iyon.

--

Kinabukasan, maaga akong nagising. Halos hindi ako nakatulog buong gabi. Paulit-ulit kong binasa ang marriage agreement. Simple at malinaw ang mga nakasulat, walang nakatagong kondisyon, walang maliit na letra. Parang isa lang talaga itong kasunduan sa pagitan ng dalawang taong may kanya-kanyang responsibilidad.

Alas-diyes ng umaga. Muli akong bumalik sa Nexora Technologies. Pagpasok ko sa executive floor, agad akong sinalubong ng secretary ni Helios.

"Miss Fajardo, Mr. De Dios is expecting you." anito.

Bakit pakiramdam ko, sigurado siyang babalik ako?

Marahan akong kumatok.

"Come in."

Pagpasok ko, nadatnan ko siyang abala sa isang video conference kasama ang ilang foreign executives. Fluent siyang nagsasalita ng English habang kalmadong inilalahad ang business proposal. He is confident, decisive and powerful.

Ngayon ko lang muling naalala kung bakit siya hinahangaan ng buong industriya.

Napansin niya ang pagpasok ko. Bahagya siyang tumango.

"Give me five minutes."

Iyon lang pero sapat na para maramdaman kong hindi niya ako tinatratong parang istorbo. Eksaktong limang minuto ang lumipas. Tinapos niya ang meeting at isinara ang laptop.

Tumayo siya.

"So..." Mahinahon ang boses niya. "Have you made your decision?"

Huminga ako nang malalim saka ako tumingin diretso sa kanyang mga mata at sa pagkakataong iyon, tinuluyan ko nang isugal ang puso ko.

"I'll marry you, Helios." matatag kong sabi.

Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya nagpakita ng excitement pero sa unang pagkakataon parang may kakaibang kislap na dumaan sa malamig niyang mga mata.

Iniabot niya ang kamay niya sa akin.

"Then welcome to the De Dios family."

Nanginginig kong inabot ang kamay niya. The moment our hands touched. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko. May isang desisyon akong ginawa na tuluyan nang magbabago sa buong buhay ko.