CHAPTER 5

OLIVIA'S POV

Hindi magtatagal at magiging Mrs. Olivia De Dios na ako. Kinakabahan ako pero malaki ang bahagi ko na masaya dahil sa wakas ang lalaking matagal ko ng lihim na iniibig ay magiging asawa ko na.

Bahagya akong napakislot nang bigla na lamang mag-vibrate ang cellphone ko sa ibabaw ng kama. Unknown Number iyon pero sinagot ko pa rin ang tawag.

"Hello?"

"Good morning, Miss Fajardo. This is Aaron Sison, Mr. De Dios' executive assistant." pagpapakilala ng caller.

Agad akong napaupo ng tuwid.

"O-Oh... good morning."

"Mr. De Dios would like to see you at ten this morning."

"Why?"

"Regarding your wedding preparations." sabi niya.

Nakagat ko ang ibabang labi. Pinigilan kong ilabas ang emosyon ko.

"W-Wedding?" kunwa'y sabi ko kahit expected ko na iyon.

"Yes, Miss Fajardo." Sandaling natahimik si Aaron bago nagpatuloy, "The wedding will be held next week."

Nanlaki ang mga mata ko.

"N-Next week? So sudden."

"Mr. De Dios prefers not to delay unnecessary matters."

Pagkababa ng tawag, tulala lang akong nakaupo.

Next week.

Ganito ba talaga kabilis para sa kanya ang lahat?

Eksaktong alas-diyes nang makarating ako sa Nexora Technologies. Hindi na ako pinaghintay ng receptionist.

"Good morning, Miss Fajardo."

Ngumiti ito sa akin.

"Mr. De Dios is expecting you."

Parang hindi pa rin ako sanay sa biglang pagbabago ng pakikitungo ng lahat sa akin. Pagpasok ko sa executive office, nadatnan kong nakaupo si Helios habang tahimik na nagbabasa ng ilang dokumento. Hindi man lang siya nag-angat ng tingin.

"Sit."

Tahimik akong naupo sa tapat niya. Isinara niya ang hawak na folder bago tumingin sa akin.

"Our wedding will be next Saturday." Diretso at walang paligoy-ligoy na sabi niya.

"G-Ganito kabilis?"

"Yes."

"But-"

“I already hired an event company.”

Natigilan ako.

“The reception venue, church, guest list, and even your wedding dress will all be handled by them. So you don’t have to worry about anything.”

Hindi ako kaagad nakasagot. Parang matagal na niyang pinaghandaan ang lahat ng ito.

"Is there a problem?" kunot noong tanong niya ng makitang wala akong reaksyon.

Mabilis akong umiling.

"Wala, medyo nagulat lang ako."

Tumango lang siya.

"As expected."

Pinindot niya ang intercom.

"Come in."

Bumukas ang p***o. Naunang pumasok ang isang lalaki kasunod nito ang isang eleganteng babae na nasa early forties.

"Miss Olivia," sabi ng lalaki. "I'm Aaron Sison, Mr. De Dios' executive assistant."

Ngumiti ako at nakipagkamay.

"And this is Atty. Celeste Villanueva." sabi pa niya.

"She's my legal counsel," dagdag ni Helios.

Magalang akong yumuko.

"Nice to meet you."

Lumapit si Atty. Celeste at iniabot ang isang itim na envelope.

"These are the documents regarding your name change after the wedding, as well as your properties under the De Dios family."

Nanlaki ang mga mata ko.

"P-Properties?"

Bago pa ako makapagtanong, may inilapag si Aaron sa harapan ko. Isang matte black card. May naka-emboss na pangalan ko.

OLIVIA DE DIOS

Napasinghap ako.

"What's this?"

"Your black card." kaswal na sagot ni Helios. "It's unlimited."

Parang tumigil ang mundo ko.

Unlimited?

Hindi ko man lang mahawakan ang card.

"Mr. De Dios..." mahina kong sabi. "I don't think I need this. I still have my own savings and besides..." Napababa ako ng tingin. "Hindi pa naman tayo kasal."

Tahimik siyang nakatingin sa akin.

"Wala akong karapatang gumastos ng pera mo."

Makalipas ang ilang segundo, saka siya nagsalita.

"It's not about the money."

Napatingin ako sa kanya.

"You're going to be Mrs. De Dios." His deep voice echoed inside the office. "People are watching."

Nanatili ang seryoso niyang ekspresyon.

"The woman standing beside me represents my family. I won't allow anyone to think I can't provide for my own wife."

Hindi ko alam kung ano ang isasagot. Parang hindi ito tungkol sa kayabangan, tungkol ito sa responsibilidad.

Tumayo siya.

"Aaron."

"Yes, sir."

"Take Miss Fajardo to the mansion."

Mansion?

"She'll need to familiarize herself with the place before the wedding."

Hindi nagtagal nasa tapat na ako ng napakalaking mansyon, mas malaki pa iyon sa tinitirhan ng pamilya ko. Tiningala ko ang napakalaking wrought-iron gate pagkuwa'y unti-unti itong bumukas. Sa likod nito, isang napakalawak na hacienda ang bumungad sa akin. Isang eleganteng mansion na tila hinango sa mga European films ang nakatayo sa gitna ng luntiang hardin. May fountain, Rose garden at driveway na halos hindi ko matanaw ang dulo.

"Oh my God..." bulong ko.

"Welcome to the De Dios Estate, Miss Fajardo," nakangiting sabi ni Aaron.

Pagpasok namin sa loob, mas lalo akong natigilan. Unang bungad pa lang ay nakita ko kaagad ang malaking crystal chandeliers na nakasabit, ang marble floors ay kumikintab, nakakalula ang matataas na kisame. Marami ring nakasabit na original paintings.

Everything looked elegant but strangely it didn't feel like a home. It felt lonely.

"Your room has already been prepared."

Napalingon ako.

"My room?"

"Yes."

"Mr. De Dios instructed the staff to renovate it according to your preferences."

"P-Preferences?"

Napakunot ang noo ko.

"H-How would he know my preferences?"

Ngumiti lamang si Aaron.

"I'm afraid I can't answer that, Miss Fajardo."

Lalo akong nagtaka.nPaano nalaman ni Helios ang mga bagay na kahit kami ni Mama ay hindi napag-uusapan?

Habang nakatingin ako sa engrandeng hagdanan ng mansion, hindi ko napigilang mapangiti.

Gagawin ko ang lahat para maging isang perpektong asawa para kay Helios. Kung hindi man niya ako mahal ngayon, umaasa akong darating ang araw na matututunan din niya akong tanggapin at marahil, balang araw ay mahalin.

Masayang nilibot ko ang buong mansion, habang abala ang isip ko sa lalaking ilang araw mula ngayon ay tatawagin ko nang asawa.

Napangiti ako nang mapatingin sa malalaking bintanang tanaw ang malawak na hardin.

"Helios..." bulong ko sa sarili.

"Thank you. I'll be the happiest bride in the world."

Sa unang pagkakataon matapos ang lahat ng pinagdaanan ng pamilya namin, nakaramdam ako ng excitement para sa kinabukasan.

Hindi ko alam na ang kasal na pinapangarap ko...

ang siya palang magiging simula ng pinakamapait na bahagi ng buhay ko.