LOGINKinabukasan, maagang kumilos si Amie. Hawak niya ang laptop at ang listahang ginawa niya mula sa internet, alam niya na hindi pwedeng maging halata ang kmga hakbang niya.Kung direktang yayayain ni Amie si Ezekiel na i-date si Bella, tiyak na maghihinala ang binata o magmamatigas ito."Una, dalhin sila sa isang sweet at romantikong lugar nang hindi halata," paalala niya sa sarili.Nakaisip siya ng paraan. Alam niyang may lumang view deck sa tuktok ng burol sa labas ng farm, ang lugar kung saan madalas mag-date sina Ezekiel at Bella noong hindi pa nasisira ang lahat.Lumaki ang mga ang mata niya nang makitang lumabas mula sa opisina ni Ezekiel. "B-boss 'Kiel!" tawag niya.May linya ang noo nito nang bumaling.Mabilis siyang tumakbo at humarang sa daan nito. Hinagd siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa habang may hawak na clip board. Pinilit ni Ezekiel na gawing seryoso at abala ang mukha at tumikwas ang isang kilay."Boss Kiel," hinihingal na salubong ni Amie, pilit na pinatatag a
"Busog na ko," tumayo mula sa silya si Ezekiel.Sa gilid naman ay napatingin si Amie dito. Si Bella naman ay tumingala. "Sure ka?"Sinulyapan ng dating nobya ang plato. "Hindi mo naman nagalaw-"Kinipkip nito ang clipboard. "May trabaho pa ko," seryoso itong tumalikod.Nang makalabas ng greenhouse si Ezekiel. Ibinaba na rin ni Bella ang tinidor at dahan-dahang tumayo.Mabilis na kumilos si Amie at lumapit. "Ako na ang magliligpit," aniya at sinimulamg ilagay ang mga baso at plato sa lalagyan.Ramdam niyang pinapanood siya ni Bella na nakahalukipkip, para bang amo na pinanood ang kasambahay."Huwag mong kakalimutan ang pangako mo, Amie," malamig at may diing wika nito habang bahagyang itinataas ang baba. "Gawin mo ang dapat mong gawin para maayos ang sa amin ni Kiel. Katulad ng sinabi mo."Marahan niyang itinaas ang mukha at determinadong tumango. "Huwag kang mag-alala, Bella. Gagawin ko ang ibinigay kong pangako."Hindi man lang siya biniyayaan ng pasasalamat. Si Bella ay tumalikod
"Magandang umaga," may ngiting bati ni Amie sa nakasalubong na tauhan ng farm habang nakatayo sa labas ng greenhouse, hawak-hawak ang timba ng mga binhi para sa araw na iyon. Aksidente siyang napatingala. Nawala ang ngiti niya nang mapatingala sa mataas na balkonahe ng baha. Doon, sa magandang mesa sa itaas. Tanaw na tanaw niya sina Ezekiel at Bella na sabay na nag-aalmusal. Seryosong nag-uusap ang dalawa, habang si Bella ay madalas na tumatawa at humihipo pa sa braso ng binata. Isang masakit na kirot ang pumiga sa dibdib ni Amie. Pilit siyang huminga nang malalim.Hanggang lumipad ang tingin sa kanya ni Ezekiel. Mabilis siyang humakbang at pumasok sa loob ng greenhouse para simulan ang trabaho. Sa balkonahe, ang mga mata pala ni Ezekiel ay nakasunod na nakatingin sa kanya. Habang abala si Bella sa paghiwa ng mansanas napansin nito na lutang ang isip ng binata at nakatutok sa malayo. Isang sarkastikong ngiti ang sumilip sa labi ni Bella. Ibinaling nito ang tingin kung saan nakati
Hindi makatulog si Amie buhat sa nararamdaman. Ramdam pa rin niya ang panginginig, kaba at hiya kahit sumapit na ang dilim. Nagpasya siyang lumabas para magpahangin.Sa pagbukas niya ng pinto, napatigil siya. Isang pamilyar na anino ang nakatayo sa madilim na sulok ng maliit na beranda, nakahalukipkip,, at malamig na nakatingin sa kanya.Si Bella."Be-lla.""I bet hindi ka rin makatulog," anito at ngumiti nang maliit.Wala siyang maisagot."Hindi ka talaga dadapuan ng antok," mahinahon ngunit may halong lamig na dagdag nito.Napaatras siya, nanlamig ang mga daliri sa takot. "B-Bella.""Mag-usap tayo," utos nito na hindi na naghintay ng sagot niya. Tumalikod ito at nagsimulang maglakad pababa ng hagdan patungo sa malawak na flower farm.Wala nang nagawa si Amie kundi sundan ito nang nanginginig ang mga tuhod. Nang makarating sila sa gitna ng namumulaklak na mga halaman, huminto si Bella at dahan-dahang lumingon."Alam mo ba kung bakit kita sinundan dito?" tanong ni Bella, matulis ang
"Amie! Sandali lang, hintayin mo ako!" tawag ni Sedie habang nagmamadaling humahabol kay Amie habang naglalakad sila patungo sa greenhouse kinaumagahan.Napangiti siya at sandaling huminto.Nang maabutan siya ni Sedie, habol ang hininga nitong inayos ang suot na sumbrero. "Grabe, ang aga mo namang pumasok ngayon. Sira na naman ba ang tulog mo?""Hindi naman, Sedie. Medyo maaga lang talaga akong nagising," sagot niya habang maaliwalas ang mukha.May hawak siyang maliit na timba at mga gamit para sa taniman. "Bakit parang abalang-abala ang ilang kasambahay sa bahay nila Tito Gary? Pati si Kristoff ay nakita kong tumutulong sa pag-aayos ng mga sasakyan."Tumango si Sedie habang naglalakad sila papasok sa bakanteng lupa malapit sa Greenhouse 2. "Iyon na nga ang nakapagtataka, e. Sabi ng mga kasamahan natin, may darating daw na napakaespesyal na bisita kaya abalang-abala ang buong mansyon mula pa kaninang madaling-araw. Si Kristoff nga raw, magda-drive papuntang airport."Kumunot ang noo
Hawak ni Ezekiel ang clipboard nang lumabas mula sa opisina. Diretso siya sa mga tauhan na nakapila sa ilalim ng araw.Huminto siya sa gitnang harapan ng mga ito. "Magandang umaga," pormal niyang bati at tiningan ang lahat. "Maaga tayong matatapos ngayong araw. Kapag tapos na ang pagdidilig, pagbubungkal, at lahat ng trabaho niyo. Pwede na kayong bumalik na kayo sa mga tinutuluyan ninyo para makapahinga," malamig ngunit kalmadong utos niya.Natigilan sina Kristoff, Sedie, at ang iba pang mga tauhan. Nagkatinginan ang mga ito na may pagtataka dahil hindi pa sumasapit ang alas-singko ng hapon, at karaniwan ay binibigyan pa sila ng overtime ng mahigpit na amo.Si Amie, na kasalukuyang nakatayo sa harapan, ay napatigil din. Napatingin siya kay Ezekiel nang may pagtataka."O-Okay po, Boss Kiel," nagtatakang sagot ni Kristoff habang inilalapag ang pala. "Maaga kaming magliligpit."Hindi na sumagot si Ezekiel. Tumalikod ito at naglakad papunta sa opisina habang ang mga tauhan ay sunud-sunod







