CHAPTER 3

"M-MAMITA, hindi ko po kaya ang magsuot ng ganito," wika ni Kiarah Mendoza sa matandang babae na kanilang floor manager.

Pilit niyang hinahatak ang laylayan ng hapit na kulay pulang bistida na maikli ang tabas. Hindi rin siya komportable sa mababang uka sa bandang dibdib nito. Halos lumitaw na kasi ang kalahati ng dibdib niya dahil doon.

Inirapan siya ng tinawag niyang Mamu at saka masamang-mukhang pinasadahan siya ng tingin. "Alam mo, Kiarah, ke bago-bago mo pa lang, napakarami mo nang reklamo! Sayang ang ganda mo, hija, kung magsusuot ka ng parang damit pa 'ata ng lola mo!" mataray nitong sabi habang panay ang paypay sa sarili.

Napayuko naman si Kiarah dahil sa matinding hiya. Kasalukuyan silang nasa dressing room kasama ang mga katrabaho niya na pawang nag-aayos din.

"Gusto mo ng trabaho, 'di ba?" Tumango naman si Kiarah. "Pwes, magtiis ka! Sundin mo ang lahat ng ipinagagawa ko sa 'yo! 'Wag kang boba! Kung ayaw mong ibartolina ulit!" sigaw nito na mukhang naubusan na ng pasensya sa kaniya.

Napapahiyang napatango na lamang si Kiarah. "O-opo, M-Mamita," utal niyang turan habang pinipigilan ang luhang nagbabadyang pumatak sa kaniyang mga mata. 'Nay, ayaw ko na po dito. Gusto ko na pong umuwi...'

"Sige na! Mag-ayos ka na at mayamaya ay ipapakilala na namin kayong mga baguhan sa mga parokyano!" sigaw pa nito. Ninenerbiyos namang tumango si Kiarah sa babae. "Angelica, ikaw na'ng bahala sa mga 'yan. Aasikasuhin ko lang ang mga VIPs natin," bilin pa nito sa isa nilang kasamahan. Ito ang pinagkakatiwalaan ng may edad na babae.

"Yes, Mamita!"

Lumabas na ang floor manager pagkuwan, samantalang nilapitan naman ni Angelica si Kiarah at inalo. "Masanay ka na, Kiarah. Ganyan talaga si Mamita, pero mabait naman 'yan basta't 'wag lang matigas ang ulo mo. Mag-ayos ka na bago pa kayo tawagin," anitong ngumiti pa sa kaniya.

Hindi naman nabawasan ang kaba at takot ni Kiarah sa sinabi nito, pero wala siyang nagawa kundi tumango na lamang. "Salamat, Angelica," saad niyang pilit ang ngiti saka itinuon ang pansin sa malaking salamin na nasa harapan niya.

Naroon din sa harap niya ang mga gamit sa pagme-makeup na kahit paano ay pinag-aralan niyang gamitin. Umupo siya sa upuang plastik at pinagmasdan ang imahe sa salamin. Walang kabuhay-buhay ang kaniyang bilugang mga mata. Maging ang labi niya, kahit anong pilit niyang pangitiin, ay hindi kababakasan ng tunay na saya.

Lihim na lamang siyang napailing at saka dinampot ang brush pati na rin ang compact powder. Idinuldol niya ang brush sa pulbos at ipinahid iyon sa kaniyang pisngi. Subalit habang tinitingnan niya ang repleksyon sa salamin, tila ba nakikita rin niya ang mga kaganapan kung paano siya napasok sa trabahong iyon... bilang isang bayarang babae.

---

"GOOD evening, gentlemen! Allow me to present the exquisite women of Velvet Mirage!"

Isa-isang sinipat ni Ren Akihara ang bawat babaeng lumalabas sa entablado habang nakaupo siya sa isang mesa at umiinom ng brandy. Ang Velvet Mirage ang misyon niya ng gabing iyon. Ayon sa surveillance team, ay may magaganap na bidding ng mga babae ngayong gabi. Kaya naman agad siyang nag-disguise bilang isang Japanese businessman na naroon para maglibang at kumuha ng babae.

Mayamaya pa ay nagsimula nang ipakilala ang bawat babae na nasa entablado. Ayon sa babaeng nagsasalita, ang bawat kababaihan ay may katapat na presyo. Ang customer na kukuha sa mga ito ay kailangang mag-deposito bago mai-table, o kaya naman ay magbayad nang buo kung ilalabas-depende sa magiging usapan ng babae at ng customer. Subalit ang ipinagtataka ni Ren, wala pang bidding na nagaganap sa mga babaeng iyon.

'Kung gano'n, iba pa ang babaeng ibini-bid nila!' hinuha niya habang nanonood.

'I'd like to kill those bastards!' nanggagalaiting usal niya sa isipan habang pinagmamasdan ang mga kalalakihang pumipili ng babae.

Kitang-kita ni Ren sa mukha ng mga ito ang pagtutol. Nakaramdam siya ng awa, at parang may nagtutulak sa kanya na iligtas ang mga ito. Ngunit hindi iyon ang tamang oras upang kumilos.

Ang plano niya'y magmasid muna at alamin ang illegal activities sa club-partikular ang prostitusyon. Kailangan niyang makakuha ng matibay na ebidensya.

Mayamaya pa'y nagpalakpakan ang mga customer nang ipakilala ang isang babae. Kunot-noong pinagmasdan ni Ren ang bagong dating. Hindi maikakailang bakas sa mukha nito ang takot habang panay ang hatak sa suot nitong maikling dress. Maganda ang babae-matangkad, may sexy ang katawan, at morena. Sa tingin niya ay nasa early twenties lamang ang edad nito.

"Oops! Calm down, Gentlemen! The beautiful woman in front of you is the Star of the Night!" anunsyo ng emcee. Naghiyawan ang mga kalalakihan.

Samantalang si Ren naman ay nakaramdam ng matinding galit habang pinagmamasdan ang inosenteng babae. Kitang-kita sa mukha nito ang takot.

'Shit! Siya pala ang ibi-bid! Fuck!'

"Okay, as usual, the Star of the Night is open for bidding! Starting price-fifty thousand!"

Nagsimula nang mag-bid ang mga naroon na para bang mga hayop na nag-aagwan sa iisang buto.

"Sixty thousand!"

"Seventy-five thousand!"

"One hundred thousand!"

"One hundred twenty!"

"These gentlemen seem very eager to have you, Star of the Night!" ani ng emcee. "One hundred twenty thousand! Going once? Going twice?"

Napakuyom ang kamao ni Ren. Hindi niya mapigilan ang galit, pero alam niyang hindi siya puwedeng kumilos nang basta-basta. Kaya gumawa siya ng desisyon. Kailangan niyang tulungan ang babaeng iyon kaya tumayo siya at nagpunta sa stage.

"I'll take her," aniya. "One hundred fifty thousand."

Napalingon ang lahat sa kaniya. Tumango naman ang host.

"Sold!"

Kaagad niyang hinila pababa ng stage ang babae na takot na takot pa rin at dinala niya ito sa mesa.

"Stay here," utos niya. Hinubad niya ang coat at isinuot sa babae. "Wear this."

Nag-angat naman ito ng paningin, may bakas ng takot sa mga mata.

"S-Slamat po, S-Sir..."

Tumango lang si Ren at nagpunta sa opisina para magbayad. Pagbalik niya, naabutan niyang mukhang basang sisiw ang babae.

"Hey, let's go. Sumama ka sa 'kin."

"S-Sir? Saan niyo po ako dadalhin?" Naalerto ang babae ng mga sandaling iyon nang marinig ang sinabi niya.

Pero nanatiling kalmado lang si Ren at huminga nang malalim. "Ano'ng pangalan mo?"

"K-Kiarah Mendoza po..."

"Okay, Kiarah. You have two choices," aniya na ikinamaang naman ng kaharap. "Ang una, sumama ka sa'kin para makaalis sa impyernong 'to. Pangalawa, iiwanan na lang kita at hahayaang pagpiyestahan ng mga hayop na 'yan."

Ngunit ni hindi man lang nagbago ang anyo ng babae. Mababakas pa rin sa maganda at inosenteng mukha nito ang matinding takot at pag-aalinlangan.

"Come on, it's your choice," pagpupumilit pa ni Ren. "But make sure na 'pag pinili mong magpaiwan dito, babayaran mo rin ang 150,000 na ibinayad ko para sa'yo. Dahil ang sabi ng boss mong Intsik, 'di raw 'yon refundable, okay?" paliwanag pa niya upang kumbinsihin ito.

Sinikap pa ni Ren na maging pormal sa harap ng dalaga para huwag itong makaramdam ng takot sa kanya. Isa pa, gusto rin niyang makuha ang tiwala nito at maging panatag ang loob para maisama niya ito nang maayos.

Ilang sandali pa munang tila nag-isip ang babae bago muling nagsalita. "S-sasama na lang po ako, S-sir," tugon nitong lihim niyang ikinangiti.

"Okay, let's go. Gusto ko na ring matulog. Inaantok na 'ko," saad ni Ren rito.

Tumango naman ito kaya't iginiya na niya ito palabas sa naturang club. Tahimik lang ito hanggang sa makarating sila sa parking area ng club. Matapos niyon ay sandali muna niyang binitiwan ang babae para umikot sa passenger's side para pagbuksan ito ng pinto, pero ganoon na lang ang gulat niya nang mabilis itong tumakbo palayo...