LOGIN
NAPANGISI si Ren Akihara nang marinig ang halinghing ni Chloe, kaya naman mas lalo niyang ginalingan ang pagsisip sa pagkababae nito. Nakahawak pa siya sa magkabilang hita ng babae habang walang tigil sa pagpapaulan ng laway sa korona ng dalaga.
"Damn! You're makin' me crazy, baby... Ugh! Damn it..." usal ni Chloe, tila nawawala na sa katinuan dahil sa sobrang pagkaliyong nararamdaman. Lalo pang humigpit ang pagkakasabunot ng babae sa buhok niya na sinabayan pa ng pagliyad ng katawan. "Please, don't stop, baby. I'm..." Hindi na natuloy ni Chloe ang sasabihin dahil nanginig na ang katawan nito-senyales na naabot na nito ang rurok. Ngunit ipinagpatuloy lang ni Ren ang pagsipsip sa masaganang nektar na nagmumula sa magandang bulaklak nito. Nalasahan niyang manamis-namis iyon at walang kasing sarap. Nang wala nang natira roon ay tumayo siya at umibabaw sa babae. Napangiti pa siya nang makitang hingal na hingal ito at tila hinang-hina. Dumapa siya sa ibabaw nito at saka itinukod ang mga kamay sa magkabilang gilid, saka pinagpantay ang kanilang mga mukha. "I will enter, baby. Are you ready?" pilyong bulong niya sa babae. Sinadya pa niyang gawing husky ang boses. Mabilis namang tumango ang babae, pagkatapos ay hinalikan siya sa labi. Pinagsaluhan muna nila ang mainit na halik habang ang kanilang mga kamay ay walang tigil sa paghaplos sa mga maseselang parte ng kanilang mga katawan. Napaungol pa si Ren nang maramdaman ang kamay ni Chloe na marahas na humahaplos sa kanyang pagkalalaki. "I love you, Ren. Please, enter me..." pagsusumamo ni Chloe sa lalaki nang mahinto ang kanilang mainit na halik. Bakas ang makamundong pagnanasa sa mukha nito sa mga sandaling iyon. Para itong lasing sa pagkaliyong nararamdaman dahil namumungay ang mga mata ng dalaga. Ngumisi si Ren sa dalaga at saka ipinuwesto ang sarili sa ibabaw nito. At lalo pang sumiklab ang pagnanasang nararamdaman niya dahil sa kaakit-akit na tanawin na natutunghayan niya. Chloe is gorgeous as hell. Ang mga dibdib nitong may katamtamang laki ngunit tayong-tayo; ang perpektong kurba ng baywang; ang maputi at makinis nitong katawan ay lalong nakadaragdag sa nakababaliw na sensasyon na lumulukob kay Ren nang mga oras na 'yon. Kaya naman lalong naging matikas ang kanyang pagkalalaki, dahilan para gustuhin na niyang angkinin ang mapang-akit na bulaklak na nakalatag sa kanyang harapan. Hinalikan muna ni Ren nang mabilis sa labi ang dalaga bago ipinuwesto ang sarili sa ibabaw nito. Hinawakan rin niya ang magkabilang hita ng dalaga at inalalayan para bahagya pa iyong bumuka. Ilang saglit pa, ay marahan na niyang iginaya ang pagkalalaki sa nakaaakit na bulaklak sa kanyang harapan. At nang sila'y maging isa, sabay silang nagsayaw sa isang saliw ng musika na sila lang ang nakakaalam. --- "KUMUSTA, kups? Mukhang pagod na pagod ka, ha?" Napangisi si Ren sa tanong na iyon ng best friend niyang si Kael Navarro. Kasalukuyan silang nasa Orion Strategic Services o OSS kung saan siya nagtatrabaho bilang isang undercover agent. Agad siyang dumiretso roon pagkatapos nilang magsiping ni Chloe. Nakatanggap kasi siya ng text mula sa kaibigan na may emergency meeting na ipinatawag si Mr. Alejandro Vargas, ang "big boss" at may-ari ng ahensya. Alas-sais pa lang iyon ng gabi, at kung tutuusin ay hindi na iyon sakop ng oras ng kanilang trabaho. Hanggang alas-singko lang kasi ang kanilang working hours. Pero kapag may tinatapos silang assignments o kaya naman ay may emergency meeting, inaabot sila roon ng dis-oras o kaya naman ay umaga. Depende na lamang iyon sa uri ng assignments na tinatapos. May tatlong taon na ring nagtatrabaho si Ren sa Orion Strategic Services o OSS bilang isang undercover agent at isa sa mga pinakamagaling na sniper. Ang OSS ay isang pribadong ahensya kung saan kaagapay ng iba't ibang sangay ng ahensya sa Pilipinas, na ang operasyon ay nakasentro sa pagsugpo sa mga illegal activities katulad ng drug smuggling, prostitution, human trafficking, gun smuggling, kidnapping, at iba pa. Subalit tumatanggap rin naman ang grupo ng mga personal cases gaya ng paghahanap ng mga nawawalang kaanak at iba pa. Agad siyang nag-apply sa prestihiyosong ahensya na iyon pagkatapos niyang magtapos sa PMA. Nauna ang kaibigan niyang si Kael na makapasok sa OSS at sumunod naman siya. At masasabi niyang masaya siya sa field na pinili, kahit pa nga ang Mama lamang niya ang sang-ayon roon. Isang half-American half-Japanese ang kanyang Dad, samantalang ang Mommy naman niya ay Filipina. Ang Daddy niya ay tutol sa kursong pinili niya; ang gusto kasi nito ay manahin niya ang trabaho nito. His father is a successful businessman na pagbebenta ng mga expensive cars at car accessories ang negosyo nito. Aside from that, ini-export rin nito iyon sa iba't ibang panig ng mundo. Subalit ayaw niya ng gano'ng trabaho. Gusto niya ang may action at thrill. Bata pa siya ay gustong-gusto na niyang maging alagad ng batas-maging isang agent. Kung kaya't ginawa niya ang lahat para makamit iyon kahit pa nga tutol ang sariling ama sa gusto niya. Nagsalin si Ren ng kape sa tasa mula sa percolator at hinigop iyon. Nasa conference room sila kasama ang ilang agents at naghihintay sa pagdating ni Mr. Vargas. Inilapag ni Ren ang tasa bago nakangising tiningnan ang matalik na kaibigan. "Istorbo ka nga, kups. Kung 'di ka sana nag-text, baka naka-two rounds pa ako," iiling-iling niyang sagot rito habang nakangisi. Ngumisi rin si Kael ng pang-asar sa kaibigan. "Gago! Emergency meeting nga, e, hindi ba? Pero sana hindi ka na pumunta rito, kupal ka! Sisisihin mo pa 'ko," pambabara pa nito bago muling humigop ng kape. "Bakit? Nakailan ka ba?" "Isa nga lang, e! Come on, bro! Kawawa naman si Polaris ko. 'Di siya sanay na nabibitin. Tumatamlay siya, kups!" wika pa ni Ren na parang sising-sisi sa pagkakaudlot ng pakikipagtalik nito kay Chloe kanina. Napamaang naman ang kaibigan sa sinabi niya. "Sinong Polaris?" clueless na tanong nito. "Ano ka ba, bro? Wala bang pangalan 'yang sa'yo?" tanong niya sa kaibigan habang iginagalaw-galaw ang swivel chair. "Ulol ka! Ang alin ba? Anong walang pangalan ang akin?" "'Yang alaga mo, gago! 'Yang sandata mo. Mine is Polaris. Gwapong pakinggan, 'di ba? Mana sa may-ari," nangising wika ni Ren saka hinimas-himas ang pagkalalaki. "Fuck you, bro! Kahit kailan talaga puro kalokohan 'yang laman ng utak mo!" natatawang ani Kael saka nag-akmang babatuhin siya ng ballpen. "Wow, ha? Kung sabagay, I'll understand you, bro. Ganyan nga pala ang walang girlfriend. Inaamag ang sex life. Nagfu-function pa ba 'yan, kups? Baka barado na, ha?" buska pa ni Ren rito at umakto pang sinisilip ang pagkalalaki ng kaibigan."ANAK?! Kiarah!" malakas na bulalas ng kanyang Nanay Rebecca nang ibaba si Kiarah sa harapan ng kanilang bahay. Kasalukuyang nagbibilad ang ina niya ng mga pinatuyong isda sa isang malaking bilao. "Nanay!" Mabilis na tumakbo si Kiarah patungo sa ina saka ito niyakap. Naramdaman din niya ang pag-iinit ng kaniyang mga mata dahil sa labis na saya. "Akala ko, anak, ay may nangyari nang masama sa iyo. Mahigit isang buwan kang walang paramdam. Labis kaming nag-alala ng mga kapatid mo!" Gumaralgal na ang tinig ng kanyang ina habang mahigpit ring nakayakap sa kaniya. "Sorry, 'Nay! Naging abala lang po ako sa trabaho kaya ngayon lang ako nakauwi," umiiyak na ring tugon ni Kiarah. Naisip na niya na huwag nang sabihin sa Nanay niya ang kanyang dinanas sa Metro City dahil ayaw niyang pagalitan siya nito. Isa pa, tutal ay tapos na iyon. Nakita niyang nagpahid ng luha ang Nanay niya gamit ang laylayan ng suot nitong kupasing sarong. "Ayos lamang iyon, anak. Ang mahalaga ay nandito ka na
"I want you to date my business partner's daughter. Sinabi ng kanyang anak na dalaga na gusto ka nitong makasama sa isang dinner. Do it for our company, Ren. Her father is one of the major stockholders of our company." Hindi inaasahan ni Ren na iyon ang maririnig niya sa kanyang Dad. Unang beses lang nitong mag-request sa kaniya at hindi niya akalaing sa ganoong bagay pa. Base rin sa timbre ng boses nito, hindi iyon pakiusap kundi utos. Tahimik niyang pinagmasdan ang ama na noon ay nakaupo sa likod ng malaking mahogany desk sa gitna ng library. Palibhasa'y malawak ang silid, napapalibutan iyon ng matataas na bookshelf na puno ng mga libro, legal documents, at business journals. Mula pagkabata ay pamilyar na si Ren sa lugar na iyon. Sa katunayan, mas marami pa siyang alaala sa library kaysa sa mismong pakikipag-usap sa kanyang ama. Kapag hinahanap niya noon ang Daddy niya, kadalasan ay naroon ito. Kaya naman kahit ngayong matanda na siya, tila may kakaibang distansya pa rin sa
"Musuko, yokatta! Kaette kite kurete! Hontō ni aitakatta wa. (Anak, mabuti naman at nakauwi ka na! Na-miss talaga kita.)" bulalas ng kanyang Mommy nang makita siya. Napangiti naman si Ren nang marinig iyon. Sinalubong niya ang yakap ng ina at saka yumapos rin nang mahigpit. "Mama, boku mo hontō ni koishikatta yo! (Mama, I really missed you too!)" nakangiting sabi niya sabay-abot ng isang bouquet ng white roses. "Here, flowers for my lovely mother." Hindi naman maipinta ang saya na rumihistro sa mukha ng kanyang Mommy nang tanggapin nito ang bulaklak. "Thank you very much, anak." Matamis pang ngumiti ang ginang pagkasabi niyon. She really loves flowers, especially roses. "Tamang-tama, katatapos ko lang lutuin ang favorite mong beef caldereta. Magpalit ka na ng shirt mo. Sabay-sabay na tayo ng Dad mo." Napakunot-noo si Ren nang marinig ang sinabi ng kaharap. "Nandiyan si Dad?" "Yes, anak. Sinabi ko kasing uuwi ka ngayon." Lihim siyang bumuntong-hininga. Hindi kasi sila close ng
"Or if you want, I'll give you a one-week vacation leave. Umuwi ka sa inyo. I'll give you your salary and 'yong financial help na pinangako ko para sa pamilya mo," mungkahi nito na ikinagulat ni Kiarah. Makakauwi na ako kina Nanay! Sa narinig ay hindi mapigilang tumayo ni Kiarah at yakapin ang amo bilang pasasalamat. Subalit huli na lamang rin niya napagtantong kahiya-hiya ang inasal niya sa amo. "Sorry, Sir Ren. Hindi ko lang kasi mapigilang maging masaya dahil sa sinabi ninyo. Nangungulila na kasi ako kay Nanay at sa mga kapatid ko. Hulog talaga kayo ng langit, Sir Ren," nasisiyahang pasasalamat niya rito. "No, it's okay. Ang totoo, naisip ko rin na baka nami-miss mo na ang family mo. Anyway, pack your things. Sabay na tayong aalis. Magpapa-book na lang ako ng flight pauwi sa province n'yo then ihahatid kita sa airport, okay? Make it fast," sunod-sunod pang wika ng lalaki. Mabilis namang tumango si Kiarah rito at saka masiglang tinapos ang pagkain. Nay, makakauwi na ako. Maka
HABANG nagpiprito ng hamon si Kiarah ay naramdaman niyang tila may nakatingin sa kaniya mula sa likuran kaya naman tiningnan niya kung sino iyon. At gayon na lamang ang gulat niya nang makita si Ren na prenteng nakatayo sa pinto ng kusina habang pinupunasan ng tuwalya ang basa pa nitong buhok. Presko ang anyo nito at mukhang kagagaling lamang sa pagligo base sa basa pa nitong buhok. Agad rin niyang napuna na wala itong suot na pang-itaas at naka-boxer shorts lamang. Lumantad tuloy ang matipunong katawan nito na halatang alaga sa pag-eehersisyo. Bahagya rin siyang nagulat nang makita ang tattoo nito sa may kanang bahagi ng dibdib, na halos umabot na rin sa kalahati ng balikat ng lalaki. May tila maliliit na pandesal rin itong mga masel sa tiyan na para kay Kiarah ay maganda ang hubog. Nakakita na rin naman siya ng mga ganoon sa probinsya nila. Iyon nga lamang, iyong mga binata na pawang banat sa pagsasaka at laging bilad sa arawan ang nakikitaan niya ng ganoon. Katulad na lama
NAPABALIKWAS nang bangon si Ren nang marinig ang pag-ring ng sariling cellphone. Kaya naman kahit pikit pa ang mga mata ay kinapa niya ang aparato na nakapatong sa ibabaw ng side table. Hindi na rin siya nag-abala pang tingnan kung sino iyon at basta na lamang niya itong sinagot. "Yes, hello?" namamaos pa ang tinig niya pagkasabi noon. "Naistorbo ba kita, anak?" Nagising ang diwa ni Ren pagkarinig sa boses ng ina. Kaya naman inayos niya ang sarili bago muling nagsalita. "I'm sorry, Mom. Kagigising ko lang po," paghingi niya ng paumanhin. "Bakit po kayo napatawag?" "It's okay, anak. Gusto ka lang sana naming kumustahin ng Papa mo." Tsk! Si Papa kinukumusta ako? What the hell! "I'm okay, Mom. Katatapos lang ng assignment ko, that's why I have plenty of time to spend with you," pagbibiro niya pa rito. "Really, anak? Can you go home?" anitong bakas sa tinig ang saya. "We miss you, Ren. Matagal-tagal na rin nang huli mo kaming bisitahin ng Papa mo. Two months? Three months? I don't







