LOGINTuluyan naman siyang binato ng kaibigan ng ballpen na sinapol siya sa ulo.
"Aray naman? Mahal 'yang ballpen ko. Parker 'yan!" reklamo pa niyang kakamot-kamot sa ulong tinamaan, bagaman nakangisi. "Puro ka kasi kalokohan," anitong umiling-iling pa. "Hindi bale nang walang sex life, ayaw kong magkasakit!" "Iya! (No!) What do you think of me? Pumapatol sa low class? Tondemonai! (No way!) May taste 'ata 'tong si Polaris ko!" Pumalatak naman ang kaibigan sa isinagot niya. "Are you sure? Eh parang kahit yata posteng nakapalda pinapatos mo eh. Mahirap magkasakit, bro! Alam mo na, laganap ang HIV at AIDS ngayon kahit saan." "I know, okay? Like what I said, may taste si Polaris ko. And I use protection. 'Tsaka 'di ako kaladkaring lalaki, kups! Itong gwapong 'to?" nakangisi niyang turo sa sarili. "Magmamakaawa sila para lang makipag-one night stand, bro. So chill ka lang, okay?" "Chill mo mukha mo!" sagot naman nitong iiling-iling. Si Kael ay matalik niyang kaibigan no'ng college. Sabay rin silang pumasok sa Philippine Military Academy at sabay ring nagtapos, kung kaya't higit pa sa magkaibigan ang turingan nilang dalawa. Saksi siya sa napakaraming kaganapan sa buhay ng kaibigan. Maging ito ay saksi rin naman sa mga pangyayari sa buhay niya kaya naman ganoon na lang sila kung magbiruan at magbatuhan ng mura sa isa't isa. Isa rin si Kael sa mga taong pinagkakatiwalaan niya. Alam rin nito ang pagiging womanizer niya. Hindi naman siya kinukunsinti ng best friend niya, pero talagang hindi na niya mababago pa ang pagiging mahilig sa mga babae. Kaya naman naging kabi-kabila ang mga flings at nakaka-one-night stand niya. Si Chloe ay isa lang sa mga flings niya na laging ready kapag kailangan niyang mailabas ang sama ng loob ng kanyang alagang si Polaris. Bukod kay Chloe, nariyan din si Emma, Rossini, Melody, Irish, Trisha, Abigail, Aira, Patricia, Zea, at Vanessa. Lahat ng mga ito ay flings niya na hindi rin naman lingid sa kaalaman ng mga ito. Ang mga iyon ay nakilala niya sa mga bars o kaya naman sa mga gatherings na pinuntahan niya. Ang ilan sa mga ito ay modelo, artista, at anak ng mayayamang angkan. Kaya't very confident siyang hindi siya basta-basta magkakaroon ng sakit. Isa pa, gumagamit rin naman siya ng proteksyon at ilang safety methods para hindi magkaroon ng nakahahawang sakit. Bukod pa roon, ayaw rin niyang magkaroon ng bastardo sa mga ito. Walang permanenteng karelasyon si Ren. Ren doesn't want a long-term relationship. All he wanted was to play with different women. Ang gusto lang niya ay matugunan ang seksuwal na pangangailangan niya-bukod roon ay wala na. Ayaw niya ng responsibilidad. Wala rin sa isip niya ang pag-aasawa. Ayaw niyang magkaroon ng anak dahil hindi naman siya marunong magmahal. Ni hindi pa nga niya naramdaman ang magkagusto. Babae kasi ang nagkakagusto at lumalapit sa kanya kaya sa palagay niya ay ayos na iyon. --- ILANG SANDALI pa ang lumipas ay dumating na si Mr. Vargas kasama ang assistant nito. Isa-isa silang binigyan ng folder kung saan nakalagay ang kanilang bagong misyon. "Okay, gentlemen! As you can see, nakalagay sa folder na iyan ang inyong bagong assignments," ani Mr. Vargas sa mga tauhan habang nakaupo sa pinakasentro ng pabilog na mesa. "Kanina lamang ay humingi sa atin ng tulong ang Philippine Drug Enforcement Agency at National Bureau of Investigation upang halughugin ang kalakhang Maynila, maging ang mga karatig-lugar, dahil sa lumalaganap na drug smuggling at human trafficking sa mga malalaking bars sa Metro Manila. At ayon sa ating source ay pinatatakbo ito ng mga Chinese," mahabang paliwanag pa ng big boss ng OSS. "Inaatasan ko kayong mag-undercover at pasukin ang bawat bar at club na naka-assign sa inyo. Magko-conduct tayo ng isang raid at isasagip natin ang mga babaeng ibinibugaw, at huhulihin ang mga gumagamit ng ipinagbabawal na gamot. Ang layunin ng misyon na ito ay masagip at matulungan ang mga kababaihan at maging drug-free ang ating bansa. Maaasahan ko ba kayo?" tanong ni Mr. Vargas sa mga tauhan. "Yes, Sir!" magkakapanabay na sagot ng mga ito. "Okay, good! Iyan lamang. Dismissed!" ani Mr. Vargas saka nauna nang lumabas ng conference room kasunod ang secretary nito. Dinampot naman ni Ren ang folder at pinasadahan ng tingin ang nakalagay sa bagong assignment niya. "Velvet Mirage", basa niya sa nakasulat na club kung saan siya naka-assign. Ewan rin niya pero nakaramdam siya ng excitement nang mabasa ang pangalan ng bar. Pakiramdam kasi niya ay magugustuhan niya ang panibagong misyon. 'Velvet Mirage, maghintay ka lang. Papunta na 'ko...' aniya sa isipan saka isinara ang folder at sumunod kay Kael na nauna nang lumabas ng conference room."ANAK?! Kiarah!" malakas na bulalas ng kanyang Nanay Rebecca nang ibaba si Kiarah sa harapan ng kanilang bahay. Kasalukuyang nagbibilad ang ina niya ng mga pinatuyong isda sa isang malaking bilao. "Nanay!" Mabilis na tumakbo si Kiarah patungo sa ina saka ito niyakap. Naramdaman din niya ang pag-iinit ng kaniyang mga mata dahil sa labis na saya. "Akala ko, anak, ay may nangyari nang masama sa iyo. Mahigit isang buwan kang walang paramdam. Labis kaming nag-alala ng mga kapatid mo!" Gumaralgal na ang tinig ng kanyang ina habang mahigpit ring nakayakap sa kaniya. "Sorry, 'Nay! Naging abala lang po ako sa trabaho kaya ngayon lang ako nakauwi," umiiyak na ring tugon ni Kiarah. Naisip na niya na huwag nang sabihin sa Nanay niya ang kanyang dinanas sa Metro City dahil ayaw niyang pagalitan siya nito. Isa pa, tutal ay tapos na iyon. Nakita niyang nagpahid ng luha ang Nanay niya gamit ang laylayan ng suot nitong kupasing sarong. "Ayos lamang iyon, anak. Ang mahalaga ay nandito ka na
"I want you to date my business partner's daughter. Sinabi ng kanyang anak na dalaga na gusto ka nitong makasama sa isang dinner. Do it for our company, Ren. Her father is one of the major stockholders of our company." Hindi inaasahan ni Ren na iyon ang maririnig niya sa kanyang Dad. Unang beses lang nitong mag-request sa kaniya at hindi niya akalaing sa ganoong bagay pa. Base rin sa timbre ng boses nito, hindi iyon pakiusap kundi utos. Tahimik niyang pinagmasdan ang ama na noon ay nakaupo sa likod ng malaking mahogany desk sa gitna ng library. Palibhasa'y malawak ang silid, napapalibutan iyon ng matataas na bookshelf na puno ng mga libro, legal documents, at business journals. Mula pagkabata ay pamilyar na si Ren sa lugar na iyon. Sa katunayan, mas marami pa siyang alaala sa library kaysa sa mismong pakikipag-usap sa kanyang ama. Kapag hinahanap niya noon ang Daddy niya, kadalasan ay naroon ito. Kaya naman kahit ngayong matanda na siya, tila may kakaibang distansya pa rin sa
"Musuko, yokatta! Kaette kite kurete! Hontō ni aitakatta wa. (Anak, mabuti naman at nakauwi ka na! Na-miss talaga kita.)" bulalas ng kanyang Mommy nang makita siya. Napangiti naman si Ren nang marinig iyon. Sinalubong niya ang yakap ng ina at saka yumapos rin nang mahigpit. "Mama, boku mo hontō ni koishikatta yo! (Mama, I really missed you too!)" nakangiting sabi niya sabay-abot ng isang bouquet ng white roses. "Here, flowers for my lovely mother." Hindi naman maipinta ang saya na rumihistro sa mukha ng kanyang Mommy nang tanggapin nito ang bulaklak. "Thank you very much, anak." Matamis pang ngumiti ang ginang pagkasabi niyon. She really loves flowers, especially roses. "Tamang-tama, katatapos ko lang lutuin ang favorite mong beef caldereta. Magpalit ka na ng shirt mo. Sabay-sabay na tayo ng Dad mo." Napakunot-noo si Ren nang marinig ang sinabi ng kaharap. "Nandiyan si Dad?" "Yes, anak. Sinabi ko kasing uuwi ka ngayon." Lihim siyang bumuntong-hininga. Hindi kasi sila close ng
"Or if you want, I'll give you a one-week vacation leave. Umuwi ka sa inyo. I'll give you your salary and 'yong financial help na pinangako ko para sa pamilya mo," mungkahi nito na ikinagulat ni Kiarah. Makakauwi na ako kina Nanay! Sa narinig ay hindi mapigilang tumayo ni Kiarah at yakapin ang amo bilang pasasalamat. Subalit huli na lamang rin niya napagtantong kahiya-hiya ang inasal niya sa amo. "Sorry, Sir Ren. Hindi ko lang kasi mapigilang maging masaya dahil sa sinabi ninyo. Nangungulila na kasi ako kay Nanay at sa mga kapatid ko. Hulog talaga kayo ng langit, Sir Ren," nasisiyahang pasasalamat niya rito. "No, it's okay. Ang totoo, naisip ko rin na baka nami-miss mo na ang family mo. Anyway, pack your things. Sabay na tayong aalis. Magpapa-book na lang ako ng flight pauwi sa province n'yo then ihahatid kita sa airport, okay? Make it fast," sunod-sunod pang wika ng lalaki. Mabilis namang tumango si Kiarah rito at saka masiglang tinapos ang pagkain. Nay, makakauwi na ako. Maka
HABANG nagpiprito ng hamon si Kiarah ay naramdaman niyang tila may nakatingin sa kaniya mula sa likuran kaya naman tiningnan niya kung sino iyon. At gayon na lamang ang gulat niya nang makita si Ren na prenteng nakatayo sa pinto ng kusina habang pinupunasan ng tuwalya ang basa pa nitong buhok. Presko ang anyo nito at mukhang kagagaling lamang sa pagligo base sa basa pa nitong buhok. Agad rin niyang napuna na wala itong suot na pang-itaas at naka-boxer shorts lamang. Lumantad tuloy ang matipunong katawan nito na halatang alaga sa pag-eehersisyo. Bahagya rin siyang nagulat nang makita ang tattoo nito sa may kanang bahagi ng dibdib, na halos umabot na rin sa kalahati ng balikat ng lalaki. May tila maliliit na pandesal rin itong mga masel sa tiyan na para kay Kiarah ay maganda ang hubog. Nakakita na rin naman siya ng mga ganoon sa probinsya nila. Iyon nga lamang, iyong mga binata na pawang banat sa pagsasaka at laging bilad sa arawan ang nakikitaan niya ng ganoon. Katulad na lama
NAPABALIKWAS nang bangon si Ren nang marinig ang pag-ring ng sariling cellphone. Kaya naman kahit pikit pa ang mga mata ay kinapa niya ang aparato na nakapatong sa ibabaw ng side table. Hindi na rin siya nag-abala pang tingnan kung sino iyon at basta na lamang niya itong sinagot. "Yes, hello?" namamaos pa ang tinig niya pagkasabi noon. "Naistorbo ba kita, anak?" Nagising ang diwa ni Ren pagkarinig sa boses ng ina. Kaya naman inayos niya ang sarili bago muling nagsalita. "I'm sorry, Mom. Kagigising ko lang po," paghingi niya ng paumanhin. "Bakit po kayo napatawag?" "It's okay, anak. Gusto ka lang sana naming kumustahin ng Papa mo." Tsk! Si Papa kinukumusta ako? What the hell! "I'm okay, Mom. Katatapos lang ng assignment ko, that's why I have plenty of time to spend with you," pagbibiro niya pa rito. "Really, anak? Can you go home?" anitong bakas sa tinig ang saya. "We miss you, Ren. Matagal-tagal na rin nang huli mo kaming bisitahin ng Papa mo. Two months? Three months? I don't







