Kabanata 4

Andrea’s POV

Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata nang marinig kong may nag-uusap sa tabi ko. Mabigat pa ang ulo ko kaya ilang segundo akong nakatitig lang sa kisame ng silid.

Unti-unti kong nilingon ang gilid ng kama.

Nakita ko si Luca Romanov, kausap ang doktor. Nakatayo siya sa tabi ng kama ko habang nakikinig sa sinasabi nito. Naka-cross ang mga braso niya at seryoso ang ekspresyon.

Nangunot ang noo ko habang pilit kong inaalala kung bakit ako napunta sa ospital. Ilang sandali pa ay bumalik sa isip ko ang nangyari sa construction site.

Napangiti ako.

Ah… kaya pala.

Nagkunwari akong tulog habang patuloy silang nag-uusap.

“She needs to rest and eat healthy foods, Mr. Romanov,” sabi ng doktor. “Mukhang pagod lang siya at kulang sa pahinga. Stress also affects the body.”

Tumango si Luca. “Is there anything serious?”

“No. She’ll be fine. Just make sure she rests.”

“Alright. Thank you, doctor.”

Lumabas na ang doktor pagkatapos noon.

Ilang segundo pa ang lumipas bago tumunog ang cellphone ni Luca. Agad niya itong kinuha at sinagot.

“Tell them I’m busy,” malamig niyang sabi sa kausap sa kabilang linya. “Reschedule the meeting.”

Napangiti ako sa narinig. Busy dahil sa akin?

Dahan-dahan kong inabot ang kamay niya.

“L-Luca…” paos kong tawag.

Agad siyang napalingon sa akin. Binaba niya ang tawag nang hindi na pinatapos ang kausap niya.

“Hey,” sabi niya habang lumalapit sa kama. Umupo siya sa tabi ko at maingat na hinawakan ang balikat ko. “How are you? May masakit ba sa katawan mo?”

Tinitigan ko siya nang ilang segundo bago ngumiti.

“I’m fine,” sagot ko.

Hindi ko napigilang iangat ang kamay ko at haplusin ang pisngi niya. Malapit lang siya sa akin kaya malinaw kong nakikita ang pagod sa mga mata niya.

Halatang nag-aalala siya.

Ilang sandali pa ay inalis niya ang kamay ko sa mukha niya at kumunot ang noo.

“You need to rest,” sabi niya. “And stop doing reckless things.”

“Reckless?” ulit ko.

“Yes,” sagot niya. “Avoid alcohol. Avoid parties. Avoid clubs with your friends.”

Napanguso ako. “Why? I’m already an adult.”

Tumayo siya at tinignan ako nang diretso.

“Exactly. You’re an adult. That means you should start acting like one, kid.”

Napairap ako.

Grabe. Parang sermon ng magulang. Dinaig niya pa ang tatay ko!

“Anyway,” dugtong niya. “Nag-usap kami ng Daddy mo kanina.”

Napatingin ako sa kaniya nang may inis.

“And?”

“Since ayaw mong umuwi sa inyo, sa bahay ka muna titira.”

Namilog ang mga mata ko. “Sa bahay mo?” tanong ko agad.

Tumango siya.

Hindi ko mapigilang lumawak ang ngiti ko. Pilit kong pinipigilan ang sarili kong huwag masyadong halata ang saya ko.

Wait… sa bahay niya ako titira?

Kung nasa iisang bubong kami, araw-araw ko siyang makikita. Araw-araw ko siyang makakausap.

Hindi ko mapigilang kiligin sa naiisip ko.

“Hindi ba magagalit ang girlfriend mo?” tanong ko, kunwari kaswal lang ang tono ko. Pinagkiskis ko ang mga kuko ko habang naghihintay sa sagot niya.

Napataas ang isang kilay niya. “I don't have a girlfriend, Andrea.”

“Talaga?” mabilis kong tanong.

“Yes,” sagot niya. “At pansamantala ka lang naman titira roon hanggang sa matanggap mo ang bagong babae ng Daddy mo.”

Napairap ako. “Mas inuuna pa talaga ni Daddy ang kabit niya kaysa sa akin?” reklamo ko.

“Watch your words,” sagot niya.

“Why?” sagot ko agad. “Totoo naman.”

Huminga siya nang malalim bago nagsalita ulit. “Sinabi rin ng Daddy mo na ang dalawang anak ng girlfriend niya ay sa bahay niyo na rin titira.”

Napakunot ang noo ko. “What?”

“Yes,” sagot niya. “They will live there permanently.”

Napahawak ako sa ulo ko. “So basically, may bagong pamilya na si Daddy?” tanong ko.

“Don’t twist the situation,” sabi niya.

“Hindi ko tin-twist,” sagot ko. “I’m just stating the obvious. Nawala lang si Mommy, kinalimutan niya na ako.”

Ilang segundo kaming nagkatinginan.

Sa huli, nagsalita ulit siya.

“Alam ko na malaki ang galit mo sa pamilyang iyon. Kaya hahayaan kitang tumira sa bahay ko.”

Napatingin ako sa kaniya. “Really?”

“Yes. But under my conditions.”

“Ano iyon?” agad kong tanong.

Tinitigan niya ako nang seryoso.

“Huwag kang magdadala ng mga kaibigan doon.”

Tumango agad ako. “Okay.”

“Bawal kang uminom.”

“Okay.”

“Huwag kang uuwi ng madaling araw.”

“Okay.”

“Huwag ka rin papasok sa kwarto ko.”

Bahagya akong natawa. “Yes, Sir!” sagot ko agad habang nakataas ang kamay ko.

Napailing siya. “You’re not taking this seriously.”

“I am,” sagot ko. “Promise.”

Tinignan niya pa ako ng ilang segundo bago bahagyang tumango.

“Nasa bahay ko na rin ang ibang gamit mo,” sabi niya. “Pinakuha ko na kanina.”

“Talaga?” gulat kong tanong.

“Yes.”

“Ang bilis mo naman gumawa ng desisyon,” sabi ko.

“Someone has to be responsible,” sagot niya.

Napangiti ako. “Thank you, Luca.”

Hindi siya sumagot. Ilang segundo lang siyang nakatingin sa akin bago nagsalita ulit.

“For now, magpahinga ka—”

“I’m fine,” putol ko agad sa kanya. Sinubukan kong bumangon mula sa kama.

“Hey,” sabi niya agad habang hinahawakan ang braso ko. “What are you doing?”

“Uuwi na tayo,” sagot ko. “Excited na akong tumira sa bahay mo.”

“Andrea,” sabi niya habang napapailing. “You were just unconscious earlier.”

“Pero okay na ako, Sir,” sagot ko.

Pinilit kong tumayo pero bahagya akong napahawak sa balikat niya nang medyo nahilo ako.

“See?” sabi niya. “You’re still weak.”

“Hindi ako weak,” reklamo ko.

Napangisi siya nang bahagya. “Then prove it.”

Napatingin ako sa kanya. “Pwede mo ba akong buhatin?” pag-iinarte ko.

Napatitig siya sa akin nang ilang segundo. “Seriously?”

Tumango ako. “Yes.”

“Why?”

“Because I want to.”

Napabuga siya ng hangin. “You’re impossible.”

“Please?” dagdag ko.

Ilang segundo siyang tumahimik bago napailing.

“Fine.”

Bigla niya akong binuhat mula sa kama.

Napasinghap ako sa gulat.

“Luca!”

“Relax,” sabi niya. “I’ve got you.”

Agad kong ipinalibot ang mga braso ko sa leeg niya habang binubuhat niya ako palabas ng silid.

Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatingin sa kanya.

Ito na yata ang pinakamagandang desisyon ni Daddy.

Dahil kung hindi niya pinatira sa bahay ang bago niyang pamila, hindi ako magkakaroon ng pagkakataong tumira sa bahay ng lalaking matagal ko nang gusto.

Luca Romanov…

Hindi ko hahayaang manatili lang ito sa simpleng paghanga. Gagawin ko ang lahat para mapansin mo ako!