MasukNag-ring ang cellphone ni Luca. Nakita niya ang pangalan ni Antonio sa screen. Tinitigan niya ang pangalan, tapos napatingin kay Andrea. Nagbago ang ekspresyon niya. Umigting ang panga. Tumuwid ang tindig. “Your father is calling,” sabi niya. Agad nawala ang ngiti sa labi ni Andrea. Kanina pa niya sinusubukang ngumiti, magpanggap na okay lang ang lahat. Pero nang marinig ang tungkol sa ama niya, tuluyang nabura iyon. “Answer it,” sabi niya, patag ang boses. Nag-alinlangan si Luca. Ayaw niyang sagutin. Ayaw niyang kausapin si Antonio ngayon. Gusto lang niyang manatili kasama si Andrea, sa maliit na kwartong ‘to—malayo sa lahat. Pero best friend niya si Antonio. At hindi ito titigil hangga’t hindi niya sinasagot. Pinindot ni Luca ang accept button. “Yes, Antonio?” sabi niya. Narinig agad ang boses ni Antonio mula sa speaker. Malakas, sapat para marinig ni Andrea. “Luca! Kumusta ang team building? Everything going well?” “Everything is fine,” sagot ni Luca. Napatingin siya kay
Pagmulat ni Andrea, nasa pinakamalapit na clinic na siya. Maliit at puti ang kwarto. May kama, isang upuan, maliit na mesa, at bintanang nakatanaw sa madidilim na puno sa labas. May nakakabit na IV sa braso niya. Dahan-dahang dumadaloy ang likido papasok sa ugat niya. Napakurap siya. Mabigat ang ulo niya. Tuyong-tuyo ang bibig niya. Pakiramdam niya parang nasagasaan siya ng truck. Sa tabi niya ay si Luca at ang mga kaibigan niyang halatang nag-aalala. Nakaupo si Luca sa upuan sa tabi ng kama. Nakasandal ang mga siko niya sa tuhod, magkahawak ang mga kamay, at nakayuko ang ulo—parang nagdadasal. Nakatayo si Dona sa paanan ng kama. Si Kaori naman ay nasa may bintana. Hawak ni Alex ang isang baso ng tubig. Si Joanna, hawak ang isa niyang kamay. “Andrea,” sabi ni Dona, mahina ang boses. “Thank God. Gising ka na. You scared us.” “What happened?” tanong ni Andrea, paos ang boses. “You fainted,” sabi ni Kaori. “During the three-legged race. Bigla ka na lang bumagsak. Si Luca ang nagbuh
Inanunsyo ni Luca ang mga activities ngayong araw lalo na ang palaro. Hindi maiwasan ni Andrea ang kabahan dahil lahat ng gagawin ay kailangan nilang tumakbo.Inanunsyo niya ang unang laro. Relay race. Kailangang tumakbo ng bawat team sa kabilang dulo ng field, kumpletuhin ang sunod-sunod na tasks, at tumakbo pabalik. Ang team na may pinakamabilis na oras ay makakakuha ng puntos para sa overall team building competition.Tinawag ang team ni Andrea. Pumila siya kasama ang ibang babae mula sa tent niya. Si Dona ang katabi niya. Si Kaori ang nasa likuran."Parang kinakabahan ka," sabi ni Dona. "Okay ka lang?""Ayos lang ako," sabi ni Andrea. "Ayoko lang tumakbo.""Mula kailan? Dati kang takbuhan sa college.""Mula ngayon. Wala na ako sa kondisyon."Kakaiba ang tingin ni Dona sa kanya. Pero bago pa siya makapagsalita, pumutok ang whistle. Nagsimula na ang karera.Nag-aalala siya baka mapano siya at ang bata sa sinapupunan niya. Baka bigla siyang himatayin.Mabagal siyang tumakbo. Maingat.
Inanunsyo ni Luca ang mga activities ngayong araw lalo na ang palaro. Hindi maiwasan ni Andrea ang kabahan dahil lahat ng gagawin ay kailangan nilang tumakbo.Inanunsyo niya ang unang laro. Relay race. Kailangang tumakbo ng bawat team sa kabilang dulo ng field, kumpletuhin ang sunod-sunod na tasks, at tumakbo pabalik. Ang team na may pinakamabilis na oras ay makakakuha ng puntos para sa overall team building competition.Tinawag ang team ni Andrea. Pumila siya kasama ang ibang babae mula sa tent niya. Si Dona ang katabi niya. Si Kaori ang nasa likuran."Parang kinakabahan ka," sabi ni Dona. "Okay ka lang?""Ayos lang ako," sabi ni Andrea. "Ayoko lang tumakbo.""Mula kailan? Dati kang takbuhan sa college.""Mula ngayon. Wala na ako sa kondisyon."Kakaiba ang tingin ni Dona sa kanya. Pero bago pa siya makapagsalita, pumutok ang whistle. Nagsimula na ang karera.Nag-aalala siya baka mapano siya at ang bata sa sinapupunan niya. Baka bigla siyang himatayin.Mabagal siyang tumakbo. Maingat.
Pinunasan ni Andrea ang bibig gamit ang likod ng kamay. Tumayo nang tuwid. Bumaling at hinarap si Lillian. "I am not pregnant," sabi ni Andrea. "Ayoko lang ng pagkain." "Maayos naman ang pagkain. Kinakain naman ng lahat. Ikaw lang ang nasusuka." "Baka may stomach flu ako." "Baka may baby ka." Ngumiti si Lillian. Kumuha ng subo ng kanin. Ngumuya nang dahan-dahan. Lumunok. "Ilang linggo ka na?" Tumigil ang tibok ng puso ni Andrea. Naramdaman niyang umagos palabas ang dugo sa mukha niya. "I am not pregnant," ulit niya. Mas mahina ang boses ngayon. Hindi na ganun kapani-paniwala. Tumawa si Lillian. "Ang sama mong magsinungaling, Stepsister. Kumikibot ang ilong mo. Alam mo ba 'yun? Dito mismo." Hinawakan niya ang dulo ng sarili niyang ilong. "Kumikibot tuwing nagsisinungaling ka." Umatras si Andrea. "Lumayo ka sa akin, Lillian." "Nag-aalala lang naman ako. 'Yun naman ang mga sister, ‘di ba? Nag-aalagan tayo sa isa't isa." Inilapag ni Lillian ang plato sa mesa. Lumapit kay Andrea. "
Pagdating sa malaking lugar na pagmamay-ari pa rin ni Luca kung saan gaganapin ang team building, agad naagaw ng atensiyon ni Andrea ang magandang tanawin. The property was enormous. Rolling hills. Tall trees. A wide clearing in the center where the tents had been set up. There was a makeshift kitchen near the trees. A bonfire pit in the middle of the clearing. Ropes and poles and equipment for the games. Bumaba si Andrea ng kotse ni Luca at tumingin sa paligid. Sariwa ang hangin. Maaliwalas ang langit. Luntian ang damo. Dapat ay maganda ang araw na ito. But she saw her. Lillian. Standing near the kitchen. Wearing a tight white shirt and short denim shorts. Her blonde hair was tied in a high ponytail. Her makeup was perfectly done. She was smiling at everyone who walked past her. Isa siya sa mga taong maghahanda ng kakainin ng empleyado. Mismong si Antonio raw ang nagsabi kay Lillian na tumulong sa kompanya bilang future employee. Nakaramdam si Andrea ng init ng ulo. Naglakad siy
"I'm not a gold digger and a homewrecker!" sigaw ni Issa Delgado, galit na galit ang mukha nito.Hindi pa nakakasagot si Andrea nang bigla niyang hinila ang buhok ng dalaga."Ah—shit!" napamura si Andrea nang malakas.Parang mabubunot ang buhok niya sa lakas ng paghila ni Issa. Napapikit si Andrea s
Dali-daling lumabas si Andrea pagkatapos niyang magbihis. Tahimik ang buong silid ni Luca. Tulog na tulog ang lalaki, nakahiga nang tuwid sa kama, halatang pagod at wala pa ring ideya sa nangyari.Sandali siyang napatigil sa pintuan. Tinitigan niya si Luca.“Shit…” mahina niyang bulong. “Ang sarap-s
Napakapit si Andrea sa leeg ni Luca nang bigla siyang buhatin nito."Luca—" mahinang sabi ni Andrea, pero hindi na niya tinapos ang sasabihin.Hindi sumagot si Luca. Diretso lang siyang naglakad papunta sa kotse niya habang hawak ang payong sa isang kamay at si Andrea naman ay nakasandal sa dibdib n
"Engr. Ramirez, kumusta na ang building na naka-assign sa iyo?" tanong ni Luca pagkatapos ng weekly meeting nila kasama ang lahat ng empleyado sa kompanya.Inayos muna ni Andrea ang mga dokumento sa harapan bago siya tumayo nang maayos. Pinilit niyang maging kalmado kahit ramdam pa rin ang bahagyang







