LOGINSoleia Eirlys Servania’s Point of View
“Do you want me to make you come?” he asked while I was having a hard time processing everything.The feeling of his finger teasing my clitoris is getting me dizzy. I hate to admit it, but I’m fully aware of everything. I just don’t know how to control my body and just go with the flow, especially right now that I’m enjoying it.
Wala akong ideya na makatatagpo ako ng lalaking kagaya niya. Nandito lang naman ako sa bar, dahil inaya ako ng mga kaibigan ko, eh. Pero hindi ko naman alam na ganito pala ang mangyayari.“Answer me, my sweet innocent angel.”Sinubukan kong sumagot, pero tanging ungol lang ang lumabas sa aking bibig. Kinailangan ko pa siyang itulak, pero kalaunan ay napasubsob lang naman ang aking mukha sa kaniyang leeg.Hinayaan kong malunod ako sa kaniyang amoy, at hindi man lang napansin na nagagawa ko ng sabayan ang kaniyang paggalaw doon.“Mister—”“It’s Damien Vaughn Vittori for you, angel.”Kinagat ko lang ang kaniyang leeg bilang sagot, dahil tila lumulutang na ako ngayon. Sigurado ako kaninang medyo nasa tamang pag-iisip na ako. Kaya lang ngayon ay parang lumulutang na naman ako.Dahil ba ‘to sa ginagawa namin ngayon, o sadyang bumalik lang ulit ngayon ‘yong epekto ng drugs sa akin?“You don’t want to let out that moan of yours, huh?” he groaned.Humugot lamang ako nang malalim na hininga, hanggang sa naramdaman ko ang kaniyang daliri na pumasok sa akin.It hurts as hell. Pero nagawa kong makapag-adjust kaagad, dahil na rin siguro sabik ako sa ginagawa namin.I don’t want to end this. Wala akong balak. Kung epekto lang siguro ‘to ng drugs sa akin, wala akong pakialam. I want to enjoy this moment with him without thinking about that.Kahit hindi ko siya kilala, hindi ‘yon naging dahilan para patigilin siya. I’m the one who beg for this. Kaya bakit ko siya patitigilin kung sinusunod lang naman niya ang gusto, hindi ba?“We should be doing this in my place,” he whispered in my ear.“I want it here,” giit ko naman sa kabila nang mabibigat kong hininga. “We can do it here.”He let out a chuckle before groping my ass. Napasinghap ako sa gulat, at hindi man lang namalayan na napadaing ako.“It would be uncomfortable for you if we did it here, angel,” he said.Umiling lang ako bilang sagot, pero mas lalo lang bumilis ang kaniyang daliri. Wala sa sarili naman akong sinabayan ang kaniyang paggalaw na nagpamura sa kaniya.“I don’t know if this is your first time, but you really know how to twerk, huh? Such a bad angel.”Lumayo ako nang kaunti sa kaniya para sana makita ang kaniyang reaksyon ngayon. Kaya lang ay madilim sa gawi namin, at hindi ko talaga siya maaninag.“We’ll do it in my place after you reach your climax and that’s final.”Hindi na ako nakaangal, dahil mas lalo lamang bumilis ang kaniyang daliri sa paggalaw. Dinidiinan niya na rin, at may halong panggigigil na rin. Kaya naman hindi ko na ‘to magawang sabayan, dahil parang may kumikiliti na sa aking puson.I had to lean on him, bury my face on his neck and let myself inhaled his scent. Kung dumikit man ang kaniyang amoy sa akin, hindi ako magrereklamo. Gustong-gusto ko kasi ang amoy niya.“You’re already clenching your walls, angel. Almost there?”Humawak ako sa kaniyang balikat nang mahigpit, habang umuungol nang malakas. Hindi ko na inisip kung nakabukas man ang windshield ng kaniyang sasakyan, dahil ang mas mahalaga sa akin ay ang abutin ‘yon.“Vaughn!” daing ko, dahil kaunti na lang, maaabot ko na ‘yon.Narinig ko ang pagmumura, hanggang sa dumoble na lamang ang bilis niya. Hindi rin naman nagtagal nang tuluyan ko ‘yong maabot.Nanginig ako, at napaliyad. Hindi ko rin napigilan ang aking sarili na kagatin ang kaniyang leeg, at hindi man lang sumagi sa isipan ko na baka masaktan ko siya.“Fuck!” he groaned before he pulled out his finger.Hapong-hapo ako nang iniwan ko ang kaniyang leeg. Pakiramdam ko ay nagmarka roon ang mga ngipin ko, at hindi maiwasang makaramdam ng hiya.Naramdaman ko naman siya na inayos ang aking suot, hanggang sa marinig ko naman ang pagbukas ng pinto sa gilid namin.Inayos niya ang pagkauupo ko sa kaniyang kandungan, at saka ako pinangko, habang palabas siya ng kaniyang sasakyan.Nang isara nito ang pinto, huli na nang mapagtanto kong bubuhatin niya ako nang parang bata—ang aking mga hita ay nasa magkabilaan niyang baywang, at ang kamay naman niya ay nasa aking puwet.Nagsimula siyang maglakad, habang ako ay nalilito, dahil bakit kailangan niya akong buhatin?“Vaughn,” saad ko, at akmang ilalayo sana ang aking mukha sa kaniyang leeg.Ngunit ay bigla na lang siyang nagsalita para pigilan ako.“Stay still.”“Kaya kong maglakad,” giit ko, dahil ‘yon naman ang totoo. “Ibaba mo na lang ako.”“Shut up, woman.”Kinagat ko ang aking ibabang labi, dahil sa lamig ng kaniyang boses. Hindi ko alam kung may gumuhit bang kirot sa aking puso, dahil sa lamig ng kaniyang boses.Ngunit kahit na ganoon, nanatiling nandoon pa rin ang init na nararamdaman ko. Ang problema ay unti-unti na akong hinihila ng antok.Pabigat nang pabigat ang talukap ng aking mga mata, at hindi maiwasang mapahikab na lang.Iba ang pakiramdam lalo na kung buhat niya ako. Pakiramdam ko ay para akong pinapatulog. ‘Yong tipong bumalik ako sa pagkabata, dahil sa paraan ng pagbuhat niya sa akin? Ganoon ang pakiramdam.“Take a rest if you’re exhausted. We can do it next time,” he mumbled softly.Umungol lamang ako lalo nang maramdaman ko na tila inilapag ako sa malambot na kama.“Sleep well, angel.”Lumitaw ang tipid na ngiti sa aking labi, bago ako hilahin ng dilim.Naalipungatan naman ako nang maramdaman ko ang mabigat na bagay sa aking baywang, at matigas kung ano sa aking likuran.Napalingon naman ako sa aking baywang para tingnan kung ano ‘yon. Laking gulat ko nga lang nang makitang bisig ‘yon.Ang mas nakagugulat pa ay iba na ang suot ko ngayon!“It’s too early to get up. Go to sleep.”Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNanlaki ang aking mga mata nang tumunog ang cellphone ko. Mabilis kong inabot ‘yon, at sinagot ang tawag. Nang itapat ko ‘yon sa aking tainga, narinig ko kaagad ang boses ni Mama.“Anak! Kumusta ka na?” maligayang bati ni Mama sa kabilang linya.Bahagya naman akong napapikit nang mariin, at isinandal ang aking likod sa backrest ng swivel chair ko. Mahigpit akong napahawak nang mahigpit sa armrest.Humugot ako nang malalim na hininga, ngunit bahagyang nanginig ng aking labi, dahilan kung bakit napamulat kaagad ako.“Ma,” mahinang boses kong wika, at napangiti na lamang.Dumako ang aking mga mata sa window glass ng office ni Vaughn, at tiningnan ang naglalakihang gusali mula rito sa kinaroroonan ko.Mula sa puro pine trees, puro gusali na ang nakikita ko. Aaminin ko pa rin na hanggang ngayon ay naninibago pa rin ako rito sa Manila. Ibang-iba sa kinalakihan ko, ngunit maganda naman ang opportunity rito.Malaki ang sahod. Nakakakain ako nang maayos,
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewKagaya nga ng sinabi ni Vaughn, sabay kaming kumain. Wala naman akong magawa, dahil pareho nga naman kaming nasanay na kumain nang sabay.Inilagay naman ni Vaughn ang shrimp na binalatan niya para sa akin. Hindi ko maiwasang mapatitig na lamang dito, at makaramdam nang kung anong kiliti sa aking puso.“Thank you,” mahina kong sambit, sapat na para marinig niya ang aking sinabi.Hindi naman siya nagsalita, pero nahagip ng aking mga mata ang kaniyang pagsulyap sa akin.Habang kumakain kami, wala ni isa sa amin ang nagsasalita. Hindi ko alam kung dapat ba akong mahiya lalo pa’t siya palagi ang nagbabalat ng shrimp kung gayon na kaya ko naman.Wala sa sarili kong kinagat ang aking ibabang labi, dahil hindi na siya kumakainKaya naman inilapit ko sa kaniyang labi ang tinuhog kong shrimp, at hinintay na ibuka niya ang kaniyang bibig.“Angel, you don’t have to feed me,” saad niya na para bang big deal talaga sa kaniya.Tinitigan ko lamang siya, at hindi
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewHabang nagluluto ako ng ulam namin ni Vaughn, hindi ko maiwasang mapatitig sa niluluto ko.Magmula nang sabihin ko ang tungkol sa gumugulo sa isipan ko noon—na kung sakaling magmahal siya, at magkaroon ng girlfriend, madalas na niya akong tawagin.Kung minsan, kahit hindi naman ako kailangan sa meeting, tinatawag niya ako. Nagpapakuha pa ng extra na upuan para katabi niya ako.Hinahawakan din niya ang kamay ko, at kung minsan ay ipapatong niya ang kamay niya sa aking hita.“Ang weird,” bulong ko, at inihalo na lamang ang buttered shrimp na niluluto ko.Nasa kuwarto si Vaughn, naliligo. Nagpasya rin akong magluto muna ngayon, dahil wala naman akong aasikasuhin na trabaho. Si Vaughn ang mayroon, dahil may mga meeting siyang kailangan attend-an.Kinagat ko ang aking ibabang labi, at naglagay na lamang ng mga pampalasa. Hindi naman maarte si Vaughn sa pagkain, pero gusto ko lang talagang masarap ang timpla ng mga pagkaing iniluluto ko.“Still cooking
Damien Vaughn Vittori’s Point of ViewHindi ko talaga alam kung bakit niya iniisip na magmamahal ako ng iba—na maghahanap ako ng iba kung gayon na nandito naman na siya.Alam kong wala siyang ideya tungkol sa nararamdaman ko. Akala ko, sapat na kasi ‘yong naipaparamdam ko sa kaniya ang lahat. But then, naalala ko na hindi lahat ay mahahalata ‘yon.Kinagat niya ang kaniyang ibabang labi, habang nakatitig sa akin. Sa kabila ng pamumungay ng kaniyang mga mata, sinusubukan pa rin niyang salubungin ang aking mga mata, kahit na minsan ay tumitirik ang mga mata niya.“Angel…” daing ko, at ibinaon ang aking sarili sa kaniya.Nang maabot ko na ulit ang cervix niya, umarko ang kaniyang likod. Kaagad na napukaw ng atensyon ko ang kaniyang dibdib. Kaya mabilis akong yumuko, at kaagad na hinalikan ang cleavage niya.“Shit… yes… Vaughn, please…”Lumipad naman ang kaniyang mga kamay sa likod ng aking ulo, at hinila ang aking buhok, habang patuloy ako sa paghalik. Dinilaan ko ang kaniyang cleavage sag
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNatagpuan ko ang sarili kong sinasabayan ang paggalaw ni Vaughn, habang patuloy kami sa paghahalikan.Pilit kong idinidiin ang aking sarili sa kaniyang umbok, kahit nahihirapan ako. Marahas ang paghalik ni Vaughn sa akin kahit nakahiga ako sa table niya.“Fuck it! Angel,” daing ni Vaughn, habang patuloy siya sa paggalaw sa aking ibabaw.Biglang kumawala ang halinghing sa aking labi kaya bumilis ang paggalaw ni Vaughn sa aking ibabaw.Ilang sandali pa, malutong siyang napamura, at tumigil na lang basta. Lumayo siya nang bahagya, at narinig ko ang kalansing ng kaniyang sinturon.Kaagad akong nagmulat ng aking mga mata, at hinanap ang mga mata ni Vaughn na ngayon ay nakatitig pala sa akin.“I need to get inside you, angel,” bulong niya, habang nakatitig nang mariin sa akin.Dumako ang kaniyang mga mata sa aking katawan—lalo na sa aking dibdib. Nagdilim ang kaniyang mga mata, at umigting ang kaniyang panga, dahilan kung bakit biglang uminit ang buong
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapamura ako nang malutong nang patuloy lamang siya sa pagkagat sa aking nipple. Mas lalo pa niyang idiniin ang kaniyang labi sa aking dibdib, hanggang sinabayan na niya ‘to ng pagsipsip doon.“Vaughn…” daing ko, at ipinikit nang mariin ang aking mga mata.Wala sa sarili kong hinawakan ang likod ng kaniyang ulo, at hinila ang kaniyang buhok. Kinagat ko ang aking ibabang labi para pigilan ang sariling mapaungol.Ngunit kahit ano ang aking gawin, kusang lumalabas talaga ‘yon sa aking bibig. Wala na akong ibang magawa kung hindi ay hayaan na lang ang sariling mapaungol, habang patuloy sa pagsipsip ni Vaughn sa aking nipple.Ang isang kamay naman niya ay nasa aking dibdib, at patuloy na pinipisil ang isang dibdib ko. Kung minsan ay ikinikiskis din niya ang kaniyang hinlalaki sa aking dibdib, habang patuloy siya sa pagsipsip sa kabila.“Gusto mo ba ‘tong ginagawa ko, angel?” tanong niya.Bahagya niyang inilayo ang kaniyang labi sa aking nipple para ma
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Please….” I begged.Pikit-mata akong bumubulong sa kung kanino. Humihingi nang tulong sa bagay na hindi ko naman alam kung para saan ba ‘yon.Mabibigat ang aking hiningang humawak sa kaniyang matigas na dibdib upang kumuha ng lakas lalo na nang umikot ang aki
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapakurap ako, at hindi makapagsalita, habang nakatitig lang sa kaniyang laptop na kung saan ay kitang-kita kung paano nila lagyan nang kung ano ang inumin ko, saka nila ibinigay sa akin.Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi, at walang balak na magsal
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“What?!” pasigaw kong sambit, at basta na lamang napalingon sa aking likuran.Biglang tumambad sa akin ang isang pamilyar na mukha, pero ang nakagugulat pa ay ‘yong wala siyang suot na damit.Nakapikit ang kaniyang mga mata, at halatang gusto pang matulog, per
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapahugot ako nang malalim na hininga. Sinusubukan kong pigilan ang antok na nararamdaman ko, habang nasa biyahe kami.Ang tanging mabisang solusyon lamang na naisip ko ay ang kurutin ang aking sarili. Effective naman, dahil sa tuwing babagsak ang talukap ng a







