Library
Maghanap
Home / Romance / That Gigolo Turned Out to be a Billionaire / CHAPTER 5

Share

CHAPTER 5

Author: Kayla Sango
Dahan-dahan akong nagising, parang pusang tamad na nag-inat pagkatapos ng isang gabing sobrang sulit.

Yung kumot, ang lambot, dumadampi sa balat ko, at buong katawan ko ay masarap na masakit. Yung tipong sakit na masarap, na galing lang sa isang gabing sobra, sobra talagang sulit.

Napabuntong-hininga ako bago ko idilat ang mga mata.

Tapos, lumingon ako sa kabilang side ng kama, ready na ulit kumapit sa mainit at maskuladong katawan na dapat nandun.

Pero anong nakita ko?

Wala.

Walang Damian. Walang malalim na hininga. Walang kamay na aabot sa 'kin para sa isa pang round ng morning sex.

Great! Iniwan ako ng gigolo.

Pumikit ako sandali at huminga nang malalim.

Ni wala man lang breakfast? Wala man lang sweet note na “I had a great night, let’s do it again”?

What a cheap playboy.

Okay, hindi cheap. Mahal siya. Sobrang mahal.

At alam kong ganito nga mangyayari.

Pero bakit parang may kumikirot sa dibdib ko, yung inis na halong disappointment?

Maybe… baka pwede ko pa siyang makita ulit. Kung makakatipid ako, baka kayanin ko pang bayaran siya para sa isa pang gabi...

No, no, no!

Umiling ako nang mabilis, tinaboy yung thought na parang lamok na istorbo.

“You’re losing it, Helga. He’s just a gigolo… He did with you exactly what he does with everyone.”

Seriously? I was actually thinking of spending my little money on him? God, help me.

Pero kahit ganun… kahit simpleng “It was amazing, baby, sleep tight” sana man lang, ano?

Tumayo ako mula sa kama, nakabalot sa kumot, nagmumura nang mahina habang naglalakad papunta sa sala ng suite. At doon ako napatigil.

May handa na almusal. Hindi basta-basta, kundi parang pang-royalty.

Napakurap ako.

Golden croissants. Exotic fruits. Kape na nasa sobrang mamahaling porcelain na baka mas mahal pa kaysa renta ko.

Napakunot ang noo ko.

“Uh… weird. Did I accidentally pay for a premium combo?”

Pero bago pa ako makapag-isip pa, kumulo ang tiyan ko. At kung nandyan ang pagkain, ibig sabihin, akin yun.

Umupo ako at kumain na parang wala nang bukas.

Pagkatapos kong lamunin ang worth ng isang maliit na bansa, dumiretso ako sa banyo. At least iniwan ako ni Damian ng five-star shower.

At grabe yung shower! Ang daming buttons, parang cockpit ng spaceship. Limang minuto lang ako naglalaro ng iba’t ibang water jets, parang batang may bagong laruan.

Pagkatapos ng malupit na shower, bumalik na sa reality ang utak ko. May trabaho pa ako.

Cellphone ko? Nakapatay.

Dignidad ko? Almost dead.

Commitment ko kay boss? Unfortunately, alive and kicking.

Wala nang point na umuwi pa bago pumunta sa work, kaya dumaan na lang ako sa maliit na shop at bumili ng simpleng jeans at comfy na blouse. Hindi ko trip pumasok sa work na naka-party dress, thanks.

After an hour, nakapasok din ako sa shop, pagod pero buhay.

Or at least, yun ang akala ko, hanggang sa makita ko kung sino ang naghihintay sa akin.

Nanlaki ang mga mata ko. Parang nakuryente ang puso ko. Nabitiwan ko yung bag ko at bumagsak yun sa sahig nang malakas.

“Holy shit!” napasigaw ako, sabay takip ng kamay sa bibig ko.

Si Damian. Nakangiti. Maayos ang suot. At walang kahihiyan, nakatayo dun na parang may karapatan siyang guluhin ang totoong buhay ko.

“What are you doing here?” lumabas yung tanong ko na matinis, halos hindi ko sariling boses.

Ngumiti siya nang tamad.

“Missed me, baby?”

“Don’t call me that.” Mabilis kong nilibot ng tingin ang shop, baka may makarinig.

“You didn’t seem to mind it last night.”

Bastos!

Hindi ako in the mood sa laro niya. Hindi pagkatapos niyang iwan ako na parang cheap delivery.

Biglang sumulpot ang boss ko, tuwang-tuwa.

“Helga! Buti nandito ka na! We have a VIP client! He specifically asked for you.”

Napataas ang kilay ko.

“What?”

Nakangiti lang si boss, wala talagang idea sa yabang ni Damian.

“Mr. Avelino wants to buy a wedding dress, and he wants you to assist him.”

Nanunuyo ang lalamunan ko.

Tumingin ako kay Damian, tapos kay boss, tapos balik kay Damian.

Doon ko lang na-realize. Niloloko niya ako.

“Seriously? Now you have some weird fetish with wedding dresses?”

Ngumiti siya, obvious na natutuwa sa reaksyon ko.

“Maybe.”

Tumalikod ako kay boss.

“Are you sure… he actually wants to buy a wedding dress?”

“Of course! He already looked at some models, but he said he wants your opinion.”

Binalingan ko ulit si Damian.

“What are you up to?”

Tilt lang siya ng ulo.

“Come on, Helga. You sell wedding dresses. I need one. What’s weird about that?”

EVERYTHING, DAMIAN! The weird part is everything!

Pero andyan si boss, mukhang madi-disappoint at baka i-fire ako kung magre-refuse.

Kaya napapikit ako at huminga nang malalim.

“Fine. Let’s just get this over with.”

Sa susunod na 20 minutes, pinapakita ko sa kanya yung mga dresses. Lahat tinatanggihan niya. Obvious na nandito lang siya para i-torture ako. Para makita akong magpigil. Para mag-enjoy habang iniisip kong ihampas ang hanger sa mukha niya.

“And this one?” sweet at professional ang boses ko, pero sa isip ko, sinusundot ko siya ng hanger.

“You look gorgeous when you’re pissed.”

Nag-crash yung utak ko.

“WHAT?!”

Nagkibit-balikat lang siya, hawak ang isa pang dress, itinapat sa harap ko na parang ini-imagine akong suot o, worse, hinuhubad yun.

“I’m just trying to decide…” sabi niya malakas, para marinig ni boss. Pero bigla niyang binaba ang boses, pilyo. “…if you look better pissed off… or when you’re coming.”

Nanigas ang buong katawan ko.

“Damian!” bulong ko, namumula ang mukha.

Ngumisi lang siya, parang demonyo.

“Would be nice to test it again. But meanwhile…” dumulas ang tingin niya sa katawan ko, inangat ang dress sa harap ko, nagkunwaring sinusukat. “This looks good, but I think something bolder would fit you more, don’t you agree?”

“Damian, do you want a dress or you’re just here to ruin my day?” pinandilatan ko siya.

Nagkunwari siyang nag-isip.

“Both.”

Sumirit ang init sa ulo ko.

“Now show me your favorite.”

Napasinghap ako.

“My what?”

“Your favorite wedding dress.”

Napatitig ako sa kanya.

“You want to know my favorite?”

Kinuha ko ang iconic na gown ng Maison Deveraux, pinakamahal at pinaka-exclusive sa shop. Dahan-dahan kong hinaplos ang tela, ramdam ang lambot ng seda. Para talaga siyang gown ng reyna, yung tipong dream dress ng kahit sinong bride.

At oo, sobrang mahal.

Huminga ako nang malalim, inangat yung gown, at tumingin kay Damian, handa sa panibagong pang-aasar.

Pero tumingin siya sa akin, tapos sa dress.

At bigla niyang sinabi ang linyang nagpahinto sa puso ko.

“I’ll take this one.”

Napakindat ako, hindi makapaniwala.

“Excuse me… what?”

“I’ll take this dress.”

Parang sumayaw ang sikmura ko sa duda.

“What for?”

Itinaas niya ang kilay, parang obvious ang sagot.

“For my fiancée.” Huminto siya saglit, tapos ngumiti, sobrang amused. “Or do you think someone buys a wedding dress just to walk in the park?”

Naglaho ang utak ko.

“YOU’RE ENGAGED?!”

Oh shit. Natulog ako sa kama ng isang lalaking may fiancé? Bumara ang lalamunan ko habang nilalamon ako ng guilt.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata

Pinakabagong kabanata

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   Chapter 250

    Dumating ako sa office ng alas-siete y medya ng umaga, mas maaga kaysa usual. Hindi naman dahil nakatulog ako nang maayos, kabaligtaran pa nga. Halos buong gabi akong pabalik-balik sa kama, iniisip ang bawat sinabi ni Neo kahapon sa office niya.“I’ll keep waiting.”Paulit-ulit sa utak ko ang linyang iyon.Maghihintay ng ano? Ng pag-uusap na hindi namin natuloy sa garden? Ng desisyon ko? Ng lakas ng loob na alam kong wala pa ako?Umupo ako sa mesa ko at binuksan ang computer, pilit na nagfo-focus sa report na kailangan kong matapos bago magtanghali. Pero bawat galaw sa hallway, napapatingin ako. Parang may hinahanap akong pamilyar na figure, yung dark brown hair, yung green eyes na parang nakikita ako nang buo.Ang pathetic.Nang makita ko siya sa wakas, papunta sa elevator habang may hawak na folder at kausap sa phone, parang umikot ang sikmura ko. Hindi man lang siya tumingin sa direksyon ko, halatang busy siya pero parang kuryente ang dumaloy sa buong katawan ko.Kailangan ko

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   Chapter 249

    Tahimik ang opisina ni Neo, maliban sa mahinang tunog ng pagta-type sa keyboard at sa malayong ingay ng mga tao sa labas. Halos dalawang oras na kaming nagtatrabaho, nire-review ang isang importanteng project para sa meeting namin sa investors next week. Dapat sana, dahil sa focus na kailangan, naging purely professional lang ang lahat.Dapat.Pero may tension sa hangin na pareho naming hindi pinapansin. Parang may naiwan na kuryente mula sa party ng Avelino, isang invisible na koneksyon sa pagitan namin na nagpapabigat sa bawat tingin, bawat muntik na pagdikit ng kamay namin habang inaabot ang mga documents.Hindi rin nakakatulong ang glass walls ng opisina. Kita ko ang mga empleyadong dumadaan sa hallway, may ilan na palihim na sumusulyap sa amin, parang curious kung anong nangyayari sa loob. Simula nung party, pakiramdam ko parang bumalik yung mga tingin nila sa akin, yung tipong halatang nag-uusisa, parang ako yung topic nila.“Yung numbers ng third quarter, kailangan i-adjust

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   Chapter 248

    Nakatutok ako sa report tungkol sa sales metrics ng third quarter nang maramdaman ko na may malambot na bagay na inilagay sa ulo ko. Napatingin ako pataas at nakita ko si Astrid na nakatayo sa tabi ng mesa ko, may pilyang ngiti at naka-hands on hips, halatang proud sa ginawa niya.“Astrid, what the…?” sabi ko, hinahawakan ang ulo ko at napansin ang malambot na tela.“Christmas hat,” proudly niyang sabi, parang may pinapakitang masterpiece. “Perfect siya sa 'yo.”Hindi ko napigilan tumawa sa itsura niya. Tinanggal ko ang sumbrero at sinuri, yung classic na pula na may puting pompom sa dulo. Mukhang galing sa malapit na department store.“Hindi ba medyo maaga pa?” tanong ko habang natatawa. “November pa lang tayo.”“Via, look outside!” excited niyang sabi. “Buong London nasa Christmas mood na. May ilaw sa bawat kanto, decorated na lahat ng shops, kahit red buses may garland na. How can you resist that?”Napatingin ako sa paligid, at totoo nga. Yung lobby ng Avelino, parang naging C

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   Chapter 247

    NEOTinitigan ko ang screen ng phone ko sa pang-sampung beses sa loob ng limang minuto, paulit-ulit na binabasa ang message ni Via. Pumapasok ang malambot na liwanag ng Linggo ng umaga sa bintana ng apartment ko, pero wala akong ibang makita kundi ang mga salitang kumikislap sa screen.Ni-reinstall ko ang app matapos kong marinig si Via na kausap si Helga kagabi. Hindi ko sinasadya, pero sapat ang lapit ko para marinig ang ilang salita. Nang mapagtanto ko na binalikan niya ang app specifically para kausapin ako… o yung ibang version ko… hindi ko na napigilan ang sarili ko.Dinownload ko ulit ang app. At doon ko nakita ang message niya.Via: “Siguro someone who challenges me. Or baka ako lang ang mahilig gawing komplikado ang sarili kong buhay, kasi iyon ang ginagawa mo. Dumarating ka at biglang nagiging gulo ang isip ko, at hindi ko alam kung bakit. For a few minutes, nakakalimutan ko siya… at dapat maganda iyon, pero nakakatakot din. Dapat ide-delete ko na ulit ang app na ito, pe

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   Chapter 246

    Dumating ang Sabado na parang isang magandang pahinga matapos ang emotional na pagod mula sa party. Nagising ako na may kaunting hangover pa, pero determinado akong sulitin ang mga huling araw ko kasama sina Helga at Damian bago sila bumalik ng Philippines.Ang weird isipin na ilang araw lang, nasa kabilang side na sila ng mundo ulit, at magiging video calls at vibér messages na lang ang communication namin.Dumating si Rafael sa apartment ko bandang alas diyes ng umaga, may dalang kape at croissants mula sa isang malapit na French bakery.“Family program ang itinerary for today,” sabi niya nang pagbuksan ko siya ng pinto. “Confirmed na ni Helga. Today, tourists tayo sa city mo.”Buong araw kaming naglibot sa iba’t ibang iconic places sa London. Nakakatawa kasi matagal na akong nakatira doon pero hindi ko pa talaga na-explore nang maayos ang iba sa mga iyon.Unang stop namin ang Regent’s Park. Si Helga, halos hindi tumigil sa pagkuha ng pictures ni Mattheus sa stroller. Tawa siya

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   Chapter 245

    Nagpatuloy ang party pagkatapos ng speech nina Damian at ng ibang international COOs, pero may konting pagbabago sa energy. Bumalik sa normal ang ilaw, naging mas relaxed ulit ang usapan ng mga tao, at muling narinig ang tunog ng mga champagne glass na nagkakatamaan.Ilang beses kong sinubukang makahanap ng chance para makausap si Neo.Pero parang may sariling plano ang universe, at hindi kasama doon ang magkausap kami nang maayos.Sa tuwing pakiramdam ko may pagkakataon na, may biglang nangyayari.Sa unang attempt ko, nakita ko si Neo na paalis sa isang grupo malapit sa bar. Akala ko iyon na yung chance ko. Pero bago pa ako makalapit, may isang German investor na lumapit sa kanya, kasama pa ang ibang executives. Nagsimula agad sila ng seryosong usapan. Napahinto na lang ako, hawak ang wine glass ko, pinapanood siyang bumalik sa professional mode na sanay na sanay ako makita.Sa pangalawang pagkakataon, nakita ko siyang mag-isa malapit sa main balcony. Pero bago pa ako makagalaw…

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   CHAPTER 116

    Patuloy akong nakatitig sa mga tests. Yung salitang “positive” o “pregnant” na umiilaw sa digital display parang neon sign na ayaw mamatay.“Helga?” Narinig ko boses ni Via, pero parang nanggagaling sa malayo. “Breathe.”Saka ko lang napansin na hindi pala ako humihinga. Parang nasusunog ang dibdi

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   CHAPTER 124

    Pagbaba ko ng taxi sa harap ng building, papalubog na ang araw. Sumama ako sa meeting kay Edward, pero mas lalo lang dumami ang tanong kaysa sagot. Ang sakit ng ulo ko sa kakaisip. May gumagamit ng pangalan ko, sinasabotahe ang relasyon ko kay Damian, at ginagamit ang confidential information ng Ave

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   CHAPTER 117

    Nang humupa na ang bilis ng paghinga ko at unti-unting nawala ang bigat sa dibdib ko, pakiramdam ko ang tanga-tanga ko. Tama si Via, gumawa ako ng isang maling bersyon ni Damian sa isip ko, isang malamig at kalkulado na tao na hindi naman talaga siya.Hindi siya yung tipong CEO na parang walang pus

  • That Gigolo Turned Out to be a Billionaire   CHAPTER 118

    DAMIANBusy ako sa pagre-review ng quarterly financial reports nang pumasok si Javier sa opisina ko, at agad kong nakilala ang itsura niya. Yun yung eksaktong mukha niya noong bata pa kami at may nabasag siyang mamahaling gamit ni Lolo.“Kailangan natin mag-usap,” sabi niya habang sinasara ang pin

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status