chapter 3

Nagising ako at nasilaw pa ako sa sobrang liwanag hindi pala naisara ang bintana. Anong oras na ba? Isip ko at napalingon sa paligid, sa kabilang single na kama kung saan nakahiga si Jane, bakas na natulog ito doon. Kinapa ko ang cellphone ko at pagtingin ko sa oras alas onse na, napahawak ako sa ulo ko dahil ang kirot.

Mabuti na lang linggo ngayon, ayoko pa sana bumangon pero may naamoy ako at naririnig na tawanan. Bumangon ako pero napahiyaw ako dahil ang sakit, saka ko naalala yung kagabi. Oo nga pala.

Dahan-dahan akong tumayo nanginginig pa ang tuhod ko at ang sakit ng dalawang hita ko lalo na sa singit ko at ang perlas ko. Naiihi na rin ako kaya bumaba na ako, para akong tanga habang pababa dahil hirap na hirap. Pakiramdam ko rin ginulpi ako dahil sa sakit nang mga parte ng katawan ko.

"Lara."

Nagulat pa ako dahil nandito si Xian, nasa lamesa sila magkasabay na kumakain ni Jane.

"Tinanghali ka ata ng gising." bati sa akin ni Jane.

Pero hindi ako sumagot dahil pakiramdam ko babaliktad sikmura ko kaya nagmamadali akong nagtungo sa banyo. Sumuka ako sa inidoro.

Mga walanghiya talagang nandito sila at ang kakapal ng mukha.

"Ayos ka lang ba?"

Paglabas ko si Xian, isang malutong na sampal ang ginawa ko na kinagulat niya at naglakad ako papunta kay Jane at ito naman ang sinampal ko.

"PUTANGIN* NIYONG DALAWA! ANG KAPAL NG MUKHA NIYA TALAGANG MAGPAKITA SA AKIN NGAYON? PAGKATAPOS NIYO MAG-CHECK IN SA HOTEL!?"

Gigil kong sabi sa kanila na kinagulat nilang dalawa at umiyak si Jane.

"Ano nagulat kayo? Wow, Jane. Kaibigan kita tapos ano? Nagpa-bengbang ka sa jowa ko? Kung hind ba naman ang kapal ng mukha mo, at ikaw sa sobrang kalibugan mo ee pati 'tong malandi na 'to pinatulan mo! Tangin* niyo!"

Malakas kong sigaw sa kanilang dalawa at umakyat ako sa taas.

"Lara!" tawag ni Xian.

Dire-diretso ako at sinara ko ang pinto, napaiyak ako sa galit pero pinigilan ko dahil hindi siya karapatdapat.

"Lara, patawarin mo ako. Buksan mo 'to."

"Umalis ka na." sagot ko.

"Please, Lara. Patawad,"

Hindi na ako sumagot nagkulong lang ako sa taas at natulog na lang dahil ayokong makita ang mga mukha nila.

____

Nagising ako dahil sa may parang gumagalaw at tunog nang plastik, pagdilat ko si Jane napansin ko na may dalawang bag at plastik.

"Lara, patawad."

Hindi ko siya pinansin tumalikod ako ng higa.

"Doon nalang ako sa iba makiki-share alam kong galit ka sa akin at hindi mo ako mapapatawad."

Mabuti alam mo ang landi mo kasi.

Gusto ko sanang isatinig pero hindi ko na ginawa dahil madagdagan lang ang inis ko. Hanggang sa maramdaman ko na bumaba na siya ng hagdan, may narinig akong tricycle siguro doon siya sumakay doon lang ako bumaba. Tahimik na at wala rin si Xian, naisip ko mabuti naman umuwi na siya.

Nakita ko na may message siya sa akin ginawa ko binlock ko na pati contact number niya. Hahanap na lang ako ng ibang kasama rito, madali lang naman makakuha ng kasama.

Nakahiga lang ako sa sofa at nakatitig sa kisame ng maalala ko 'yung mga ginawa namin no'ng lalaki na kasama ko. Napapikit ako at inalala ang mga nangyari at napahawak ako sa dibdib ko na para bang ini-imagine ko, ngunit nagising ang diwa ko dahil sa pagtunog ng cellphone ko akala ko baka si Xian, pero pinsan ko ang tumatawag.

"Hello, Lara."

"Oh? Napatawag ka?" taka kong sagot.

"Sundoin mo naman ako sa terminal bukas ng madaling araw."

"Ha? Sundoin bakit? Papuntang Maynila ka?" takang tanong ko.

"Oo insan!" tili niyang sagot kaya natawa ako sa boses  niya.

"Ang sakit sa tenga, pero teka hindi nga seryoso ka ba?" muli ko pang tanong.

"Oo nga ngani, pero sundoin mo ako aa kahit pangatlo ko na 'tong luwas natatakot pa rin ako."

"Aa, si-sige maaga ako pupunta diyan. Ingat ka," sabi ko bago matapos ang usapan namin.

Matapos kong magisip-isip ay naglinis ako binasura ko lahat ng mga naiwan ni Jane dahil ayokong maalala pa siya ganun rin ang mga ibinigay ni Xian sa akin tinapon ko. Nang matapos ay nagkape ako habang nagse-cellphone at magpapahinga rin ako ng maaga para bukas.

_____

Kinabukasan madaling araw pa lang alas kuwatro nandito na ako sa terminal, wala masiyadong tao dahil sa araw ng lunes. Mas marami kasing paserho kapag biyerne, sabado at linggo. Nagkakape ako habang naghihintay dahil sabi ng pinsan kong si Marie malapit na ang bus nila dito.

"Miss excuse me?"

Napatingala ako at lalaki na nakangiti, maayos ang suot niya nakasumbrero na itim.

"Baka may load ka naubusan kasi ako ng load kailangan ko lang tumawag. Sarado pa kasi yung naglo-load dito."

"Aa? Oo naman po ito." nakangiti kong inabot ang cellphone ko, tiningnan ko siya nagta-type siya mukhang tatawag na siya.

"Babe nandito na ako nasaan ka ba? Nakitawag lang ako."

Napangiti lang ako dahil jowa pala niya ang tatawagan niya at ang sweet lang.

"Sige hintayin kita nandito na ako naki-park lang ako saglit."

Matapos makipag-usap ay binalik niya na  sa akin ang cellphone ko.

"Salamat pala." nakangiti niyang pasasalamat.

"Welcome," tugon ko naman.

"May sinusundo ka rin?" mayay tanong niya.

"Oo yung pinsan ko." sagot ko.

"Aa, ako naman yung girlfriend ko."

Ngumiti lang ako hanggang sa may dumating ng bus at umalis na yung lalaki. Inabangan ko naman si Marie sa tapat nang pinto ng bus, maraming bumaga hanggang sa makita ko na si Marie.

Nagyakapan kami agad at tinulungan ko siyang bitbitin ang mga dala niya.

"May kamote akong dala diyan." natatawa niyang sabi.

"Sira, pinahirapan mo pa sarili mo magbit-bit." natatawa kong sabi sa kaniya.

"Ee, kasi baka mamaya wala akong makain." tawa niyang sagot.

"Baliw, tara hanap na tayo ng taxi." aya ko sa kaniya pero wala akong makita dahil siguro maaga pa.

Hanggang sa may huminto sa tapat namin akala ko taxi pero itim na kotse, nagtaka pa ako at bumaba ang salamin ng bintana.

"Hi,"

"Ikaw pala." napangiting litanya ko dahil akala ko kung sino yung kausap ko kanina na nakitawag. Nakita ko may babae siyang katabi ang seksi.

"Wala ba kayong masakyan? Sabay na kayo sa amin," aya niya.

"Oo nga," sabi ng babae.

"Ha? H-hindi na nakakahiya naman." sagot ko.

"Oo nga po nakakahiya mag-taxi na lang kami." sagot rin ni Marie.

"Huwag na kayo mahiya isa pa mahihirapan kayong makasakay baka abutin kayo ng liwanag. Libre 'to huwag kayong mag-aalala, pasasalamat ko sa pagtulong sa akin kanina."

"Ha? A-ano..." napatingin ako kay Marie.

"Sige na sakay na tayo nakakahiya naman kay sir."

"Come on girls, ang gaganda niyo pa naman maghihintay kayo diyan?" sabi pa ng babae.

Wala na akong nagawa dahil gusto rin ni Marie at is pa libre naman, may kasama namang babae rin kaya hindi na ako nag-isip pa. Pumasok na kami sa loob doon kami sa hulihan at tahimik lang kami.

"Saan ba kayo pupunta?" tanong ng lalaki.

"Saan ka ba tutuloy?" tanong ko kay Marie.

"Doon muna ako sa'yo insan kasi tatawagan ko pa yung papasukan ko," sagot ni Marie.

"A-" hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil nagulat ako may nakatutok na baril sa amin itong babae. "Ba-Bakit?" kabadong tanong ko.

"Lara," bigkas ni Marie na halata sa mukha na natakot.

"Pasensiya na trabaho lang." sabi ng lalaki.

"Isuot niyo 'yan sa ulo niyo."

Hinagis sa amin ang itim na tela at napatingin ako kay Marie umiiyak na ngayon.

"Puwede ba wala pa akong ginagawa umiiyak ka na?" nakangising sabi ng babae at mas lalo pang tinutok sa amin ang baril.

Wala kaming nagawa sinuot namin sa ulo namin, oo takot na takot ako pero walang magagawa ang nararamdaman ko ngayon. Iniisip ko kung anong gagawin nila sa amin at saan nila kami dadalhin.

"Akala ko pa naman mabuting tao ka hayop ka kayo!" gigil kong bigkas at narinig ko ang nakakainis nilang dalawa na pagtawa.

Tinalian rin ang dalawang kamay ko at siguro ganun rin si Marie, wala ako makita at naiiyak na rin ako pinipigilan ko lang.

Tulungan niyo po kami ng pinsan ko.