Six

Kulang ang salitang awkward sa namagitan sa kanila. Nakapatong ang ulo niya sa balikat ni Kael, habang kapwa tumaas-baba ang kanilang dibdib sa paghinga. Katatapos lang nilang magtalik sa isang university property, dalangin niya na sana'y walang nakakita sa pinaggagawa nila. Hindi niya siguro maaatim na pagpiyestahan ang sex video niya.

Ilang sandali ang lumipas at nanatili sila sa ganoong ayos, bago biglang natauhan si Maxine matapos ang ilang minutong tila nawalan siya ng kontrol sa sarili. Malamig ang dapyo ng hangin sa kanilang mga balat, pero ni isa sa kanila ay walang gumalaw.

Nakatitig lang siya sa kawalan habang nakaupo pa rin sa kandungan ni Kael.

Oh God, what have I done? Mariing ikinuyom ang mga palad sa gilid ng bewang niya. Hindi alam kung ano ang gagawin o kung ano ang dapat na sabihin pagkatapos ng lahat.

Ngayon lang tila nagsink in sa kanya ang kapangahasang ginawa niya. Hindi iyon basta simpleng pagkakamali. Hindi iyon basta impulsive moment.

Ibinigay niya ang sarili kay Kael ng kusang loob at ni hindi siya pinilit ng binata.

At kahit magsisi man siya ngayon… huli na.

Hindi siya makapagsalita. Hindi niya alam kung paano haharapin si Kael. Hindi niya alam kung ano ang mas nakakabingi—ang katahimikan o ang malakas na kabog ng dibdib niya.

“Maxine…” mahinang tawag ni Kael, paos pa ang boses nito.

Hindi siya makatingin dito. Nagtatalo ang kalooban kung sasagutin ito.

Saktong tumunog ang telepono niya. Dahilan para mapasinghap siya, tila iyon naman ang naging daan para maiwasan niya ito. Parang iniligtas siya sa tiyak na kahihiyan.

It was her ring tone.

Nanginginig ang mga kamay niyang dinampot ang cellphone mula sa mesang naroon. Nang makita ang pangalan sa screen, lalo siyang kinabahan.

Sierra. She totally forgot about her friend.

Agad siyang tumayo mula sa kandungan ng binata—halos matisod pa siya sa pagmamadali niya.

“H-Hello—” halos pumiyok ang boses niya. Paano niya sasabihin sa kaibigan ang sandaling pagkalimot niya?

“Maxine, nasaan ka ba?” Nasa tono ni Sierra ang malinaw na pag-aalala. “Kanina pa kita tinatawagan. Okay ka lang ba?”

"O-Okay lang ako—”

Ngunit bago pa man siya makapagsalita nang maayos, mabilis nang naagaw ni Kael ang cellphone mula sa kamay niya.

"Kael—!” saway niya sa binata na pilit inaabot ang cellphone, pero huli na.

“This is Kael. Maxine's with me, Sierra.” Kalmado ang tinig nito habang nagsasalita. Para bang walang nangyaring kababalaghan sa kanila ilang minuto lang ang nakalipas. Pero siya hindi na niya alam ang kanyang gagawin, maraming katanungan ang gumugulo sa isipan niya.

“Yes, ako na ang maghahatid sa kanya pauwi. Don’t worry.”

Sandaling katahimikan sa kabilang linya bago muling nagsalita si Sierra.

“Sigurado ka, Kael? How's Max? Bakit kayo magkasama? Iniwan ko lang siya kanina sandali, pagbalik ko wala na. Are you sure she's okay?” Sunod-sunod na tanong sa kabilang linya na para bang walang tiwala sa kanya.

Kael’s eyes shifted to her.

Diretsong-diretso.

Mataman.

Parang binabasa siya.

"She’s fine,” sagot ng binata sa mababang tono. “I’m with her. I'll make sure to bring her home safe and sound."

Hindi alam ni Maxine kung bakit parang may ibang ibig sabihin ang huling pangungusap ng binata.

She felt ashamed. For a moment she lost her senses na hindi naman niya ginagawa dati.

Ni hindi man lang siya komontra sa ginawa ni Kael sa kanya. Hindi siya nagreklamo. Sa halip… siya pa ang kusang nagpaubaya.

God, I'm a disgraced!

At saka lang niya narealize—

Nakababa pa rin sa bewang niya ang suot na damit.

Wala siyang suot na underwear dahil pinunit iyon ng binata kanina.

She's fully naked in front of him.

Nanlalamig ang balat niya, pero nanlalagkit ang gitna niya dahil sa pinaghalong katas nilang dalawa. May kakaibang pakiramdam na hindi niya maipaliwanag—pisikal at emosyonal na sabay.

Napakagat siya sa kanyang labi, habang pilit inaayos ang damit, patuloy na nanginginig ang mga daliri.

Hindi man lang umiwas ng tingin si Kael.

Hindi man lang nito ibinaling sa ibang direksyon ang mga mata habang kausap ang kaibigan niya.

Sa halip, nasa kanya lahat ang buong atensyon nito.

Agad nag-init ang pisngi ni Maxine nang mapansing kahit ang pagkalalaki ni Kael ay hindi pa rin tuluyang natatakpan. May bahagyang bakas ng mamula-mulang likido sa tuktok niyon, habang nakasuot pa rin ito ng button-down shirt at nakababa ang slacks sa mga paa.

Ang mamula-mulang likido sa ari nito ay patunay lang na nawala na ang pagka-inosente ni Maxine.

“Okay,” sabi ni Sierra sa kabilang linya. “Text me pag pauwi na kayo.”

“I will,” maikli ngunit kontroladong sagot ni Kael bago ibaba ang tawag.

Iniabot nito ang cellphone sa dalagang hindi makatingin ng maayos sa kanya.

Ngunit hindi nito iyon agad kinuha sa kanya. Nagyuko lang ng ulo si Maxine na tila nahihiya sa kanya.

“Look at me, baby.” Mababa ang boses ni Kael. Hindi tunog nag-uutos. Hindi rin nakikiusap.

Ngunit para sa dalaga isa iyong kahilingan na mabigat gawin para sa kanya.

Dahan-dahan siyang tumingala upang salubungin ang titig nito. Nakapag-ayos na ito ng sarili at nakatayo sa harap niya.

Sa sandaling magtagpo ang mga mata nila—wala roon ang pangungutya sa mata ni Kael. Wala rin doon ang ni katiting na pagsisisi.

Kung meron man… parang mas lalo pang tumindi ang isang bagay sa mga mata nito.

“Why are you looking at me like that?” kinakabahan niyang tanong sa binata. May nababasa siyang kakaiba sa mga titig nito sa kanya.

“Like what?” sagot nito agad.

“Parang… wala lang ang nangyari sa'yo.” Hindi halos iyon lumabas sa bibig ng dalaga.

Bahagyang nagtaas ng kilay si Kael.

"Do you regret it?” Parang sinusukat ng tanong nito ang isasagot niya.

Tila may kumurot sa dibdib niya.

Did she regret it? Definitely, yes!

Hindi niya pinlanong magpaubaya rito, but she already did.

“Hindi ba dapat, Kael?” balik-tanong niya sa binata sa pilit pinatatag na boses.

Lumapit si Kael. Isang hakbang.

“Maxine,” mahina nitong sabi, “I don't regret what happened between us.”

Mas lalong naguluhan si Maxine. Anong ibig nitong sabihin?

“Pero—”

“You wanted it,” putol ni Kael sa dalaga. Hindi iyon akusasyon pero isang simpleng katotohanan.

Napalunok siya. Hindi niya inasahang marinig iyon sa binata.

“Hindi ko alam kung anong gusto ko,” pag-amin niya sa wakas, halos pabulong. “I wasn’t thinking clearly.” She tried justifying her mistake.

“Then think now,” sagot ni Kael. “And tell me you didn’t feel anything.” Sumeryoso bigla ang mukha ng binata, tila hindi nagustuhan ang reaksyon niya.

Natahimik si Maxine.

Dahil hindi niya kayang magsinungaling sa kanyang sarili. Gusto niya rin ang pinagsaluhan nila ni Kael, but she's too prideful to admit it to herself.

Nararamdaman pa rin ng katawan niya ang epekto ng ginawa nila. Masakit ang pagitan ng mga hita niya. She still feels his hardness pressing inside her cunt. Pero mas malakas pa rin ang takot sa kanyang dibdib.

“Kael… this changes everything.”

A faint smile curved his lips. Not playful. Not mocking.

Just certain.

“Yeah,” sabi nito. “It does.”

Muling napaatras nang kaunti si Maxine, habang pilit pa rin na inaayos ang sarili.

“Don’t look at me like that,” saway niya sa binata. Hindi na siya naging komportable sa matiim nitong mga titig, na para bang sinasabi nitong, pagmamay-ari siya nito.

“Like what?”

“Like I’m yours.”

Tumahimik si Kael.

Then he stepped closer.

“Maybe you are. After everything, gusto kong gawing opisyal ang lahat sa atin.”

Napatigil ang paghinga ni Maxine at nanlaki ang mga mata sa kanyang narinig. Hindi niya inasahan ang tahasang salitang binitawan ni Kael—diretso iyon at walang pag-aalinlangan, at tila walang kahit anong pagsisisi.

"What!?" halos mapasigaw niyang sambit.

Napaatras siya ng isang hakbang, parang biglang naging masikip ang paligid. Pakiramdam niya umiinit ang tenga at pisngi niya habang pilit pinoproseso ang narinig.

"You heard me," kalmadong sagot ni Kael, nakatayo sa harap niya na para bang normal lang ang sinabi nito. "I want a relationship with you."

🍁🍁🍁

Ano ba, Kael! Kaya ko na ang sarili ko.”

Pilit na kumakawala si Maxine sa hawak nito kahit alam niyang hindi na ganoon katatag ang mga tuhod niya. Bahagya siyang napapangiwi sa tuwing igagalaw niya ang mga paa—mas lalo yatang humapdi ang pagkababae niya sa bawat paghakbang niya. Kakayanin kaya niyang makarating sa parking lot? She doubt it, pero mas masakit masagasaan ang pride niya.

Tumaas ang isang kilay ni Kael habang nakatitig sa kanya, halatang hindi naniniwala.

"Iika-ika ka ngang maglakad,” kalmado nitong sagot. “Stop pretending.”

“I’m not pretending! Kasalanan mo 'to, ang laki-laki kasi ng junior mo,” depensa niya agad sabay irap dito, kahit bahagyang napahawak siya sa braso nito para hindi matumba.

Napangisi ang binata.

"If you let me, I will carry you.”

Napasinghap siya.

“Kael, huwag kang—”

Hindi na niya natapos ang sasabihin.

Sa isang iglap, pinangko siya nito na parang wala lang ang bigat niya.

“KAEL!” mahina ngunit gulat na sigaw niya, awtomatikong kumapit sa leeg ng lalaki.

"Relax, okay", natatawang sabi nito. “Baka mahulog ka.”

"People are looking!”

"Let them look.”

Walang kahit anong hiya sa mukha ni Kael habang dire-diretso itong naglakad palabas ng party hall. Para bang natural lang na buhatin siya nito sa harap ng buong campus.

Mas lalo siyang nainis nang maalala ang sinabi nito kanina.

Girlfriend.

Hindi niya ito kinontra.

At iyon ang mas ikinagulat niya. Siguro dahil ito rin naman ang plano niya.

“Kael, ibaba mo nga ako. Kaya ko ng maglakad,” pilit niyang sabi, kahit mas lalong humigpit ang kapit niya sa balikat nito.

"Hmm,” sagot nito, parang nag-iisip. “No.”

“What do you mean no?”

"You heard me.”

Napanganga siya.

"You don’t get to decide tonight,” dagdag pa nito, bahagyang yumuko para magtama ang tingin nila. “Not when you can barely stand.”

Napakunot ang noo niya.

“I'm not weak.”

“I know,” mahinang sagot ni Kael. “But you’re mine to take care of right now.”

Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Bakit ba tunog sweet ito?

“Kael…” babala niya, pero walang lakas ang tono.

Ngumiti lang ang binata—iyong tipong kampante, parang sigurado sa sarili.

Habang naglalakad sila, maraming estudyante ang napapatingin. May nagbubulungan, may napapangiti, may halatang naguguluhan sa eksena.

“Grabe, si Kael ’yan, ’di ba?” bulong ng isa.

“Bakit niya binubuhat si Maxine?”

"Mag-jowa ba sila? Akala ko sila ni Klea?”

Mas lalo niyang isinubsob ang mukha sa dibdib ng binata.

“Ang embarrassing…” reklamo niya.

Narinig niya ang mahinang tawa ni Kael.

"You’re cute when you’re embarrassed.”

"Hindi ako cute!” mahina niyang protesta.

"Too late. Everyone already saw.”

May ilang kakilala ang sumalubong sa kanila malapit sa exit.

“Is Maxine alright?” tanong ng isa niyang kaklase, halatang nag-aalala.

Huminto si Kael sandali ngunit hindi siya ibinaba.

"She’s fine, guys. Let us through,” kalmadong sagot nito, ngunit may authority sa boses na agad sinunod ng mga nakiusyuso.

Automatiko silang pinadaan ng mga ito.

"Don’t mind us,” dagdag pa ni Kael na may bahagyang ngiti. “Just enjoy the party.”

Nagpatuloy itong maglakad palabas habang hawak pa rin siya nang mahigpit.

“Kael…” bulong ni Maxine, nakabaon pa rin ang mukha sa dibdib nito. “Pwede mo na akong ibaba…”

“No.”

Napairap siya kahit hindi nito nakikita.

"Ang kulit mo.”

"And you like it.”

Hindi agad nakasagot si Maxine.

Dinig niya ang steady na tibok ng puso nito sa pisngi niya. Mainit. Sigurado. Nakakapanatag sa paraang hindi niya gustong aminin.

Paglabas nila ng venue, bahagyang humina ang ingay ng party. Mas malamig ang hangin sa labas.

Doon lang siya bahagyang inilipat ni Kael sa mas komportableng hawak, pero hindi pa rin siya ibinaba.

“Kael, seryoso. Kaya ko na.”

Huminto ito sa may parking area.

Tinitigan siya nang matagal.

“You still don’t get it, do you?”

"Ano na naman?” kunot-noo niyang tanong.

Bahagyang yumuko ang binata, halos magdikit ang mukha nila.

“I don’t want to put you down.”

Napatigil siya.

Hindi niya alam kung bakit biglang uminit ang dibdib niya.

“Why?” mahina niyang tanong.

Mahinang napangiti si Kael.

“Because I like knowing you’re safe with me.”

Napakurap siya.

“And because,” dagdag nito, mas mababa ang boses, “I don’t like other people seeing you struggling when I’m right here.”

Parang may kung anong kumirot sa dibdib niya.

“Kael… people will misunderstand.”

“They already did,” walang pakialam nitong sagot. “And honestly?”

Humigpit ang hawak nito sa kanya.

“I don’t mind if they think you’re mine.”

Tuluyan siyang natahimik.

At sa unang pagkakataon… hindi niya alam kung gusto pa ba niyang kumawala.