I feel the heat of his body while we both lay down naked on our bed. He bend down his head to reach my lips and we started kissing each other passionately.His hand cupped my huge breast as his lipsbrush my skin and slowly reach down to suck the crown of my breast.Umungol ako habang s********p niya ang aking korona, his wet lips tickles my crown .
Naglakbay ang kanyang dila sa baba ng aking tiyan, patungo sa aking pusod pababa sa gitna ng aking mga hita.
" Liam,please...." I moaned as he lick my cl*t.Our bedroom is filled with my moan as he eat my p*ssy." It feels good,ooohh Liam."He is now driving me crazy as he go wild and intense.
He positioned himself on my top ready to push his hard and huge c*ck inside me.Liam is merciless when it comes to s*x.His huge manhood sometimes hurts but most of the time brings pleasure to my spine.
" Sh*t love, its so tight..."he whispered using a sexy tone as he push his manhood inside me.
" F*ck me hard,Liam." I command.I saw his intense desire raging as I exclaimed those words.
Mabilis siyang bumayo sa aking ibabaw.His hard huge manhood digs deeper and deeper inside me.This time I screamed louder as he tortured me with unending sensation.My mind was blown away, forgetting his betrayal. Kapwa kaming naghahabol ng hininga pagkatapos ng aming pagniniig.
" I love you, Love."
" I love you more, Liam."
Hinalikan ko siya at niyakap ng mahigpit. Sana ganito na lamang kami lago. Sana hindi na matatapos ang araw na ito.
Linggo ngayon at kapag ganitong araw ay nasa bahay lamang kaming dalawa. We promised each other bago kami nagpakasal na ang araw ng linggo ay para sa pamilya lalo na't kapag darating ang araw na magkakaanak na kami. Liam will be a good father, I know.
I baked some cookies, ito kasi ang paborito niya sa lahat ng pastries na niluluto ko. I love baking pastries and cakes lalo na't kapag si Liam ang kakain, ganado talaga ako.
Kumakain kami nang dumating si Nathalie.Wala si Joan kapag sunday, off nito.May dala itong mga pagkain na binili sa fast foods at may dala rin itong mga gamit para sa akin.Napangiwi ako sa mga pagkaing dala niya. Hindi ako mahilig sa mga pagkain na binibili sa fast foods .Pati si Liam ay nasanay na sa akin na lutong bahay ang paborito.
I could see lust in her eyes as she stares at Liam, i just tried to hold back the jealousy.Maybe,when I'm gone she will be the one who will replace me in this house.Siya na ang magiging reyna ng tahanan na ito sa oras ana pumanaw ako, ang sakit sa puso kapag iniisip ko iyon.Balang araw, ang tahanang ito ay magiging maingay.Ingay ng tawanan ng mga bata.Alam kong sa oras na iyon ay tuluyan na niya akong nakalimutan.Pilit kong pinatatag ang aking sarili sa harapan nila.There's no other choice left for me now but to be strong and let go.I shall let him go.
" Oh dear, is there anything wrong? You look so pale,Amy!" Nathalie said while staring with those pitiful eyes.
" Ganito na siguro ako, wala nang magbabago pa!" I whispered.Alam ko naman na tuwang-tuwa siya na ganito ang itsura ko. Payat, maputla at mahina.Malayong-malayo ako sa itsura ni Nathalie.She looks so hot and stunning kaya siguro mainlove si Liam sa best friend nito.
I used to be stunning and seductive before.Ang sabi nga nila, beauty fades but attitude remains. Kahit naging losyang at haggard na ako ngayon ay ako pa rin naman ang dating Amy Atleast,may puso ako.
I stood up ang volunteered to get some cookies on the kitchen.The platter of cookies on my hand almost slid when I saw Liam and Nathalie kissin' each other. I hid on the fridge and covered my mouth.Parang gripong kusang nangingilid ang aking mga luha sa aking nasaksihan.
Still I will not confront them.Hinding-hindi ako magwawala sa harapan nila.
Takot. Natatakot ako.
What if, sasabihin niyang mas mahal niya si Nathalie?
What if, pipiliin niya ang babae niya kaysa sa akin?Ano na nag mangyayari sa akin? Ayaw kong mamatay na mag-isa. Kahit sa huling sandali lamang ng aking buhay ay siya ang gusto kong makita bago man lamang ako pumikit at hindi na magigising muli.Handa kong pagtiisan ang sakit, dobleng sakit na nararamdaman ngayon keysa sa iiwan niya ako.
Anger is not the right choice as of this moment.I need someone who will protect me and Liam is the last person left to care for me.
Feeling courageous, I washed my face and walk towards them again.There's no trace of Liam's discomfort and neither Nathalie's.Siguro, pinagusapan na nila na maging mag-ingat sa kanilang ikinilos lalo na't nasa paligid lamang ako.How clever of them!
" Have a taste of my cookies,Nat!" I handed her a platter of cookies as if I saw nothing earlier.
" Thanks,yummmmmy!This is really delicious,dear." sambit niya pero ang mga mata niya ay nakatitig kay Liam.
I let out a silent gasped. Kung malakas lamang ako, sira na ang mukha ng babaeng ito ngayon.I know karma is just waiting along the corner for her...them.Hindi ito hahayaan ng Diyos.Their betrayal is uncomparable.Imagine, sa harapan ko pa talaga.
" Ahhhh ang ulo ko, napakasakit aaaah!" hiyaw ko.Parang pinipiga ang ulo ko sa sakit.Parang pinapalo ito ng dos por dos sa sobrang kirot.This pain is something new.Ngayon ko lamang naramdaman ito.Ibang klaseng sakit na tila hinihigop ang lahat ng lakas ko sa aking katawan.
Tumayo si Liam at niyakap ako ng mahigpit.Manilis na tumakbo si Nathalie patungo sa kitchen at nnag bumalik ay may dala na itong pain reliever at mainit na tsaa.
" Love,inumin mo 'to.." nag-aalalang sambit ni Liam. He put the med in my mouth and handed me a glass of water.
After a minute, the pain subsides and he carried me inside our bedroom and laid down with me as he massage my head slowly.
" Salamat,Liam.Hindi ko alam kung ano ang gagawin kapag wala ka sa tabi ko.Please, dito ka lang..." I beg him.
" Shhhh ,don't talk .Magpahinga ka na,Love."
" Sana, makakatagpo ka ng mabuting asawa kapag nawala na'ko"
" Love,wala nang hihigit pa sa'yo!" he whispered.
" Alam ko naman na kailangan mo ng kasama,Liam.Promise me, magmahal kang muli. I want you to be happy. I want to see you having kids.A beautiful happy family for you Liam, iyon ang ipinagdarasal ko gabi-gabi."nangingilid na pala ang mga luha ko habang binibigkas ang mga salitang iyon.
" That won't happen,Amaiah.I can't replace you and no one else will."he said.
I cried heavily. I would eventually believe him if i haven't saw them twice.If only he knew what I'm feeling right now. Maniniwala pa ba ako sa mga sinasabi niya ngayon?
Pinikit ko ang aking mga mata. i imagined Nathalie's beautiful face. Hindi ko tuloy maiwasang isipin ang aking trabaho dati.I used to be a sophisticated and beautiful wife.I was a model, a famous model envied by many women but now, I lok so old and pale.Twenty four pa lamang ako pero nasa mid-thirties na ang itsura ko ngayon.Mentally and physically stress because of my illness and my husband'd affair with his best friend.
Amaiah Montealto, you are nothing but an ugly dying wife! I shouted on my mind.
" By the way ,love may business trip pala ako bukas. Si Joan na muna ang mag-aalaga sa'yo ha? Dito na rin siya matutulog sa kwarto kapag wala ako."he said.
" Ilang araw kang wala,Love?"
" Just three to four days.Importante lang talaga ito,Love ah!"
" S-sige" sagot ko.
Kahit nasasaktan man ay wala na akong magagawa. Wala na akong pakialam.I am dying anyway.
Abala siya sa gabing 'yon dahil napakaraming tao sa resort dahil nga sa fashion show na dinagsaan ng mga tao mula pa sa iba't ibang mga lugar.Alas onse na nga ng gabi, kahit na patapos na ang show ay marami pa ring kumakain ng mga paninda niyang barbecue. Si Ysabel ay nakaupo lamang sa lloob ng tindahan, mabuti na lamang ay binilhan ito ng ama ng portable chair na pwedeng gawings higaan kaya wala siyang naging problema. May dala rin naman siyang portable na fan para hindi ito kagatin ng mga lamok. Binigyan na rin niya ang kaniyang cellphone sa bata.Pagsapit ng alas dose ay pina-uwi na niya ang kanyang mga tauhan. Alam niyang pagod na ang mga tio dahil mas maaga pang nakaduty ang attlo kaysa sa kanya. Patapos na rin naman ang kanyang benta at ayos lang naman kahit na silang dalawa lang ang maiiwan ni Ysable. kaya naman niya itong buhatin pauwi sa bahay nila.Bukas naman tanghali na sila magbubukas ng tindahan dahil sa tindi ng pagod nila ngayong gabi. Dahan dahan na niyang nililigpit
" Ma'am , oorder raw si sir ng cookies..." bulong sa kanya ng kanyang tauhan habang tinuturo ang lalaking nakaupo sa dulo ng kanilang snack hauz. It was him , Liam.Ngumiti siya rito at gayundin naman ito sa kanya. Bakit ganito na lamang kung ituring siya nito? Maybe he was so serious about his offer. Totoo nga yata ang sinabi nito na siya lamang ang nakikita nitong fitted na magtrabaho sa restaurant nito at magluto ng mga pastries. Nasarapan yata talaga ito sa cookies niya. Tumingin siya ulit rito, magandang lalake si Liam. Matangkad at mukhang alaga rin ang katawan nito.Lumapit siya rito dala ang inorder nitong cookies." I hope, nakapag-isip ka na?" nakangiting sambit nito." Hmm, hindi pa po hindi pa kasi nakabalik ang asawa ko, okay naman sa akin dahil napakalaking halaga ng offer na'yon. Pero hindi ko alam kung papayag si Claime." aniya.Bigla naman itong natahimik." Well, hindi pa ba siya papayag? What if I make it two hundred fifty thousand a month?"Natigagal siya. Ang lakin
Mabilis ang mga lakad niya pabalik sa kan'yang snack house. Hawak niya ang kan'yang dibdib. Bakit ganun na lamang ang tibok ng kan'yang puso nang makaharap ang isa sa may-ari ng resorts at hotel ng isla? Binalewala na lamang niya ang kakaibang pakiramdam na iyon pero hindi maalis sa kan'ya ang klase ng titig na ibinigay nito sa kan'ya. Did they meet somewhere altready?Busy masyado ang mga tauhan niya sa snack house dahil maraming bumibili ng buko halo-halo sa oras na iyon. Kapag ganito kainit ang panahon ay nauubos ang paninda nila.Tumulong na siya sa pag serve sa mga parukyano. Alas tres ng hapon ng humupa na ang mga tao, naghanda na rin siya para sa pag-uwi niya dahil bukas ay magsisimula na rin sila sa pagtinda ng barbecue tuwing gabi.Ang sabi ng isang tauhan niya ay may fashion show raw bukas ng gabi sa resort. May isang sikat na designer raw ang nagrent sa resort para exclusibo ito bukas na para lamang sa mga modelo ng mga swim wear. Mabuti na rin iyon dahil mas magiging maben
Chapter 32- Hello"Ingat ka sa biyahe loves ha? Mahal kita!" sambit niya sa asawang si Claime habang kumakaway rito.Ngayon ang araw ng pag-alis nito patungo sa Manila. After three days pa ang balik nito dahil sa araw lang din iyon may schedule na bangkang bumibiyahe patungo sa isla Kamias." Mahal din kita, mag-ingat din kayo ni Ysa." wika nito sabay kaway rin sa kan'ya. Sinundan na lamang niya ng tingin si Claime habang sumasakay ito sa malaking bangka na bibiyahe patungong Manila.Hindi niya alam kung bakit palagi niyang napapanaginipan ang dagat. Tila ba konektado ang buhay niya sa dagat.Nakayakap si Ysabel sa bewang niya. Alam niyang malungkot na naman ito dahil mapapalayo na naman sa daddy nito."Ysa, sandali lang naman si daddy sa Manila. He promised to buy you a teddy bear right?" sambit niya sa malungkot na si Ysabel."Pero mommy bakit hindi tayo pwedeng sumama kay Daddy? Gusto ko rin pong pumunta sa Manila! Gusto ko pong pumasyal dun. Maganda ba dun mommy?" inosenteng tanong
Sikat ang mini stall niya sa resort. Marami ang nasasarapan sa mga deserts na gawa niya. She just don't know how pero parang inborn na ang kahusayan niya sa paggawa ng mga deserts.One day, she just woke up baking pastries to her family. Wala siyang naalalang kahit maliit na detalye tungkol sa nakaraan niya. All she knew right now is that she have a daughter and a husband. Nasa resort na siya ngayon kasama ang mga trabahante niya at si Ysabel na naglalaro ng mga manika nito sa bakanteng lamesa ng snack house niya. " Hello, loves..." napatili siya nang bigla siyang yakapin at halikan sa batok ng asawa. Amoy niya ang mabangong after shave nito. " I thought, aalis ka? " tanong niya rito. Nagpaalam kasi ito kanina na bibili ng mga supplies para sa bahay nila at para sa negosyo nila. Limang araw itong nananatili sa siyudad kapag namimili. Inaaya siya ng asawa ngunit dahil sa takot niya sa paglalayag ay nanaisin na lamang niyang manatili sa isla. She felt secured sa 'di malamang dahilan
Kataka-taka ang katahimikan na sumalubong sa kanila ni Claime sa gabing iyon. Dalawang daan metro ang nilangoy nila patungo sa isla na iyon mula sa iniwan nilang speed boat sa dagat. They have to leave the boat para hindi sila matunugan ng kalaban. The Billionaire's big mansion is in the middle on a forested island.Kabisado na nila ang lugar na iyon dahil ilang araw din nilang inaral kung paano pumasok at makatakas sa lugar na iyon. Sa iilang araw nilang surveilance sa isla ay maraming mga armadong bantay lagi sa buong isla pero sa gabing ito ay walang kahit na anino ng mga tao doon . Mas delikado kapag ganito ang sasalubong sa kanila. Natunugan na ba sila ng kalaban? Sa isang masukal na daan sila dumaan patungo sa likurang bahagi ng mansion. They climbed at the mansion's wall patungo sa malaking air vent at nang makapasok ay naghiwalay sila upang hanapin ang isang bagay na magsisilbing ebidensya laban sa bilyonaryong hindi sinabi ang pagkakilanlan sa kanila. Umupos siya sa loob ng is
Hindi naman nagtagal si Claime sa ospital. May gamot lamang na nireseta ang doktor para sa natamong sugat nito." Thunder....that was really your name.Nakita na kita noon sa isang grocery store, I saw the marks on your hand kaya ang sabi ko ikaw si Thunder but I was devastated when you deny it. Akala ko , nagkataon lang na may peklat ka sa braso p-pero nagka amnesia ka pala. Matagal akong umasa na sana'y buhay ka pa kapatid ko. Mahal na mahal mita. Walang araw na hindi ko naiisip ang huling ras na nagsama tayo."Claime took a deep breathe and sighed in front of her." Ngayon ko lang talaga naalala lahat ate. The visions that I had, I don't know what it means pero ngayon everything is clear already."HInawakan ni Nathalie ang mga kamay ng kapatid." How did you survived?"" May tumulong sa akin, pero ang kapalit....magiging assassin ako and I didn't disappoint them ...I become one of their best assassin.Ngayon nga ate, nandito kami ni Serene para sa mga misyon namin!"" Sinong Serene?" t
" I made a tea for the two of us," sambit ni Liam kay Nathalie nang makita itong palapit sa kan'ya sa dining hall. Matamis itong ngumiti sa kan'ya at nagpasalamat. Hindi naman nito napansin na iba ang lasa ng tsaa na itinimpla niya ngayon.Halos magkapareholang kasi ang lasa at amoy ng tsaa na iniinom niya . " Honey, wala ka namang pasok today 'di ba? Maybe we can go out and unwind?" malambing na wika ng babae. " Ah, s-sorry Nat I can't go .May importante akong lakad ngayon eh!" " Wala ka nang panahon sa'kin.Please honey, sandali lang naman eh!" " I,m rally very sorry Nat, n-next time na lang okay?" Nakita niya ang pagbabago ng mood ng babae. Kung kanina ay maganda ang mood nito, ngayon ay napalitan iyon ng pagkainis. " Next time? Next time na naman? Liam ano ba? Ilang buwan mo na ba sinasabi sa'kin 'yang next time mo? Bakit hindi mo na lang sabihin na ayaw mo ha?" " Nagsisimula ka na naman! Alam mo naman na napaka-busy ko especially now na may ipinapatayo na naman akong bagon
Nakahiga na siya sa kama nang makarinig ng sunod sunod na katok sa pintuan ng apartment niya. Tumayo siya at sumilip sa bintana at nakita si Liam na nakatayo sa harap ng pinto niya."Amy... Buksan mo'to! H-hindi ako aalis hanggang 'di mo' to binubuksan!" utos sa kan'ya ng lalake.Sumandal siya sa pintuan. Kung hindi niya papasukin ang lalake ay baka maaabutan na naman ito ni Claime at baka magpapatayan na naman ang dalawa.Bumunting hininga na muna siya bago pinagbuksan ng pinto ang lalake." Thanks, Amy!"Wika nito sabay yakap ng mahigpit sa kan'ya."Liam... Ano ka ba? Ba't ka nandito? Hindi ba't sinabi ko na sa'yo na umiwas ka na muna?"" Gusto kitang makasama, Amy. Hindi na'ko makatiis pa. Gusto kitang angkinin... Gusto kong iparamdam sa'yo kung gaano kita kamahal!"Hinalikan siya nito sa labi. Dama niya ang mainit nitong katawan. Nakakapaso ang init ng mga halik ni Liam. Parang kinukuryente ang kan'yang katawan sa init ng mga labi nito. Nakalimutan na niya ang araw kung kelan ni